SDB

De Brexit als Corxit

Laten we beginnen met een oude, en daarom politiek niet helemaal correcte, grap over de eeuwenoude jongen op de bank in het park, die een mooie vrouw voorbij ziet komen en begint na te denken: “Was er niet iets anders?” Ook ik zou deze vraag willen stellen, zij het in een andere context. Was er nog iets? Maar wat? Maar wat? Oh ja: de Brexit. Dat is er nog steeds. In de nabije toekomst zal worden besloten of de Britten en Europeanen rond de jaarwisseling vriendelijk zullen zwaaien als zachtjes gescheiden buren met een volledig handelsakkoord aan de overkant van het kanaal of dat ze elkaar grimmig zullen verlaten zonder akkoord.

Maar waar is het gebleven, de Brexit, die de media en politici jarenlang bijna volledig in zijn ban heeft getrokken? Hij is ongemerkt in het halfduister gegroeid. Hij lijdt aan het coronavirus als een oude diva die door een nieuwe en jonge uit de schijnwerpers is geduwd in de media. En helaas was er ook de pech dat de ene of de andere Brexit-onderhandelaar zelf tijdelijk besmet was met het virus.

Maar uit de schijnwerpers staan ​​betekent niet dat je vanaf de grond af bent. Integendeel: Engeland en Europa staan ​​nu voor een tweeledig dilemma dat, zonder het helemaal bij het verkeerde eind te hebben, Corxit kan worden genoemd. Corona en Brexit zorgen als vreselijke tweeling nu samen voor onrust en zelfs paniek, afhankelijk van je stemming. Kortom: voor verknoeide tijden.

Je zou het effect van de tweeling echter achteraf kunnen beoordelen, of het nu een tijd van afschuw was of een ander einde van de wereld dat niet plaatsvond: ten eerste kosten de twee veel geld. Met of zonder vriendschapspact, de Brexit zal de economie en de arbeiders aan beide kanten van het kanaal duur komen te staan. Corona heeft nu al een economische impact. En aangezien de economie op het continent en op het eiland halverwege op koers moet worden gehouden met maar liefst staatsmiljarden, worden niet alleen wij vandaag, maar ook onze nakomelingen geconfronteerd met forse rekeningen. En, zoals ik al zei, naast de Corona-ramp is er ook de pech van de Brexit.

Johnson’s niet-Pruisische ontrouw
Of gaat die ene verschrikkelijke tweeling, het coronavirus, er mogelijk voor zorgen dat de Brexit-onderhandelaars zich aan de riem trekken en met een verstandige deal komen? Zullen we er alles aan doen om de Brexit in ieder geval goed door het podium te krijgen, zodat we niet voor altijd met een dubbele catastrofe moeten worstelen?

Gezond verstand suggereert dit. Maar tot nu toe ziet het er niet zo uit. Integendeel: Boris Johnson wil een gevoelig deel van het reeds geratificeerde Brexit-akkoord, het Northern Ireland Compromise, opnieuw ter discussie stellen onder het motto: Wat kan mij mijn contract van gisteren schelen! Het is ook een vreemd compromis. Hij doet alsof Noord-Ierland niet tegelijkertijd in de EU (namelijk Brits) en toch in de EU (namelijk Iers) zit. Johnson’s niet-Pruisische ontrouw maakt de verantwoordelijke continentale Europeanen zo boos dat ze net zo koppig handelen als Johnson, die doet alsof hij Donald Trump’s “The Art of the Deal” uit zijn hoofd heeft geleerd. Maar het gaat niet alleen om Noord-Ierland. De vis in de Noordzee en het Europese Hof van Justitie in Luxemburg worden nog steeds betwist. Echt ruzie? Of is het gewoon poker spelen, zoals gebruikelijk in deze gekke politieke spellen?

Tijd wordt schaars en schaars. Maar wanneer politici poker spelen, gaat het altijd door tot kort voor of kort nadat de poort sluit. Of het ding mislukt. De Brusselers insinueren dat de Londenaar precies dat nastreeft. De bevrijding van de Britten uit de knokkels van de Brusselse bureaucraten is een zeer emotionele kwestie. Voor de harde Brexitisten, vrijheid, ongeacht de kosten. Voor de pragmatici: een beetje vrijheid – ja. Maar het mag niet te duur zijn. U denkt aan een Noorse of Zwitserse vrijheid die nauw verwant is aan de Europese Unie. Voor de kostbare vrijheidsstrijders zou een dergelijke nabijheid grenzen aan verraad. Zoals altijd het resultaat: het zal velen net zoveel pijn doen als de strijd tegen Corona.

Op het punt van een rozenoorlog
Had de ergernis over de Brexit kunnen worden voorkomen? Van nature. Het referendum zou anders zijn verlopen als de Engelse jeugd de vrijheid had genomen om aan de stemming deel te nemen. Zou alles dan in orde zijn geweest? Helemaal niet. De wond zou blijven smeulen. Veel Britten hebben zich nooit echt thuis gevoeld in de EU. En de malaise was vaak wederzijds. Het referendum dat vier jaar geleden de bal aan het rollen bracht, was slechts de voorlaatste daad van een tragische komedie.

Laten we naar de kern van de zaak gaan. Destijds in 1972. Het zou waarschijnlijk het meest verstandige zijn geweest als de Britten destijds niet tot de EEG waren toegetreden. Het zou een verlies zijn geweest voor de Europese gemeenschap, politiek, economisch en militair. Maar de Britten hadden misschien de route van Zwitserland en Noorwegen moeten kiezen. Dus de vriendelijke, verre nabijheid die deze twee uiterst succesvolle landen met de EU onderhouden.

Als u niet naar binnen gaat, hoeft u niet naar buiten te gaan. Noorwegen en Zwitserland zijn nooit naar het EU-huis verhuisd en er kraait geen haan als ze buiten zijn. Beide landen zijn zeer gerespecteerde buurlanden. Het vertrek van de Britten daarentegen stond al die tijd aan de vooravond van een rozenoorlog. Alle grote problemen waarmee Brussel en Londen worstelen, zijn al lang opgelost met de Zwitsers en Noren. En de kleine problemen – ze maken deel uit van het echte leven.

Het zou zo vredig kunnen zijn als Edward Heath, partijgenoot van Boris Johnson, het contract op dat moment niet had ondertekend. Maar hij heeft. En anderhalf jaar later bevestigden de Britten zijn “ja” in een referendum. Hoe zeggen de Engelsen? Al het water onder de brug. Nu moet Boris antwoorden. In de Corona-crisis besmeurde hij zichzelf niet met roem. Laten we eens kijken of de Brexit-crisis voor hem glorieuzer eindigt. Maar één ding is zeker: op een dag zal een oude jongen op de parkbank zich maar vaag herinneren dat daar iets is gebeurd. En voor de rest geniet u van uw rust en stilte.

Reacties

Reacties

Exit mobile version