DELEN
gutmenschen

De Duitse burger is al vertrouwd met de dagelijkse moorden, verkrachtingen en mesaanvallen, rechtstreeks het gevolg van het bloedige beleid van Angela Merkel. De brutalisatie van de ooit vreedzame samenleving in het midden van Europa vordert snel. En toch heeft de poging tot moord op Frank Magnitz een nieuw escalatieniveau bereikt.

Niet alleen in ons land, maar zeker ook in Duitsland zien we elke dag weer hoe links en uiterst links proberen politieke tegenstanders tot zwijgen te brengen met verbale vernietigende retoriek. Het is – mede dankzij de mainstream media – vandaag de dag algemeen aanvaard dat de politieke overtuigingen die buiten het linkse politieke spectrum vallen, met alle middelen moet worden bestreden.

Aanjagers van deze verontrustende ontwikkeling zijn de journalisten, die alle remmingen hebben verloren en ervan uitgaan dat ze hun eigen wereldbeeld als de enige ware boodschap moeten uitventen. Ze rapporteren eenzijdig, verbergen feiten en verzinnen verhalen. Hun invloedsfeer misbruiken zij voor de “heropvoeding” van een hele generatie.

De politiek staat er applaudiserend bij, waarbij hun wereldbeeld bijna volledig samenvalt met de gepubliceerde mening van de redacties van de mainstream media. In sociale kwesties is een verschil tussen de partijen op zijn hoogst waarneembaar in de nuances. We zien het in een tenenkrommende samenwerking bij de regeringscoalitie: de verschillende “principes” van de verschillende poltieke partijen (voor zover zij die nog hebben, natuurlijk) zijn ondergeschikt aan het beleid zolang mogelijk op het pluche te kunnen zitten.

Politiek en de media concentreren zich op een of hooguit twee politieke tegenstander(s), die meer en meer vogelvrij worden verklaard. Dat sommigen dat soort signalen letterlijk nemen, is een voorspelbare en blijkbaar ook opgenomen bijwerking. We hebben dat kunnen ervaren bij Pim Fortuyn: van het zwart en belachelijk maken, het insinueren en besmeuren, komt het op enig moment tot fysieke aanvallen.

En nu zien we het dus ook in Duitsland, een gewelddadige aanval op een democratisch gekozen vertegenwoordiger (en eerder ook op andere activisten van de AFD). Zelfs op hun partijkantoren, voertuigen en huizen vinden regelmatig aanvallen plaats. Al op 2 januari was er een bomaanslag op het AfD-kantoor in Staßfurt (Sachsen-Anhalt).

De verontwaardiging is meestal minimaal. Maar mensen die anders reageren op de sluwe aanvallen dan ze sterk te veroordelen, maken zichzelf in zekere zin medeplichtig. En hiervan zien we genoeg voorbeelden in de Duitse mainstream media.

De vermeende legitimiteit voor hun misdaden krijgen criminelen door de campagnes van het politieke establishment “gevecht tegen rechts”. Rechts is in die zin iemand die over het algemeen conservatieve waarden vertegenwoordigt of zich niet wil onderwerpen aan de door de Merkelregering voorgeschreven welkomstcultuur. Voor de journaliste Nicole Diekmann, correspondent van het ZDF, is zelfs iedereen die niet groen stemt, een “nazi”.

gutmenschen

De moordaanslag (daarvan kunnen we gerust spreken, want zonder ingrijpen van een bouwvakker had de betrokken politicus het waarschijnlijk niet overleefd) is ook bij onze oosterburen een keerpunt, wat elke politicus duidelijk zou moeten maken dat zoiets niet zo door kan gaan.

Nu is het het hoofd van de Bremer AFD overkómen. Verschillende gemaskerde daders hebben Frank Magnitz in een hinderlaag gelokt na een bezoek aan een evenement, in het donker, en hebben hem ernstig verwond met een vierkant stuk hout. Het is een wonder dat Magnitz blijkbaar geen blijvende schade lijdt. Het feit dat hij het er levend afbrengt, was te danken aan de moedige tussenkomst van een getuige. Echter, Magnitz is niet alleen de voorzitter van de partij in Bremen, maar zit voor hen óók in de Bondsdag.

Daar worden hij en zijn partij tegengewerkt door alle andere partijen, met middelen die veel verder gaan dan de gebruikelijke maatstaf van het parlementaire debat. Samen met de ophitsende berichtgeving in de pers, heeft dit de weg vrijgemaakt voor personen om AfD-functionarissen als vogelvrij wild op te sporen. Gevoed door uitspraken uit het hele politieke spectrum, waarin geweld tegen het gehate recht al subliminaal is gelegitimeerd, is een nieuwe drempel voor geweld nu kleiner geworden.

De moordaanslag zou, zoals gezegd, politici duidelijk moeten maken dat het zo niet verder kan gaan. En toch constateren wij dat de dag na de aanslag de berichtgeving over de gebeurtenis nogal sobertjes is. Krantenkoppen die de volledige betekenis van de misdaad tot uitdrukking brengen zijn moeilijk te vinden. Er wordt vooral gezegd dat Magnitz was “aangevallen en gewond”, alsof het slachtoffer wat kleine schrammen had opgelopen tijdens een handgemeen.

Het feit dat de gemaskerde bijna-moordenaars afkomstig zijn uit linksfascistische kringen is iets waar de meeste burgers (hopenlijk) wel vanuit gaan. Degenen die geweld uitoefenen tegen iedereen die anders denkt, en zelfs niet teerugdeinzen voor een poging tot moord (!), die voeren – als we de mainstream media mogen geloven – een antifascistische strijd. Maar in werkelijkheid zijn ze volledig blind voor het feit dat zij zèlf de fascisten zijn: door de staat gesponsorde schurken (nu moordcommando’s?), die het machtsmonopolie van het systeem van politici, lobbyisten, grootkapitalisten, defensie-industrie, NAVO-oorlogsstokers en mensenhandelaren beschermt tegen elke oppositie.
Goed bezig, jongens!

De dag na de aanslag, gisteren dus, worden relativeringen, het halfslachtig afstand nemen van de daad en impliciete rechtvaardigingen op de publieke opinie losgelaten. De meeste artikelen vermijden een te scherpe veroordeling van de aanval op een lid van de Bondsdag, wat een monsterlijke noviteit is. Had er een aanslag plaatsgevonden op een politicus van een andere fractie dan had er een fundamenteel debat over de staat van de Duitse democratie en het omgaan met andersdenkenden plaatsgevonden.

Er zijn nogal wat commentatoren die betuttelend zijn in hun reactie, zelfs de AfD verdient zoiets niet. Het zijn deze relativerende uitspraken die linkse terroristen aanmoedigen dóór te gaan met dit soort acties. Ook zijn er nogal smakeloze reacties van journalisten, bijvoorbeeld die van TAZ-journaliste Veronika Kracher:

gutmenschen

Alleen regeringswoordvoerder Steffen Seibert lijkt de juiste woorden gevonden te hebben. En Johannes Kahrs (SPD), één van de scherpste critici van de AFD, veroordeelde de “aanval” met zijn Tweet: “Geweld werkt niet. Tegen niemand “. “Extremisme van welke aard dan ook is onzin. Ik wens een spoedig herstel.”

Zijn baas Andrea Nahles kon ondanks de aanslag een uithaal niet weerstaan: “Het AFD is een politieke tegenstander van onze tolerante en vreedzame samenleving”, zegt ze in een tweet, maar vervolgt: “Wie de partij en haar politici bestrijden met geweld, verraadt deze waarden en brengt onze samenleving in gevaar”. En Cem Ozdemir van de Groenen noemt de AfD in één adem met de nazi’s. Over smaak valt wel degelijk te twisten.

En het publiek, links beïnvloed door de mainstream media, leest vooral de uitspraken van hun eigen politieke “voorbeelden” en de commentaren van de staatsmedia. En dus vormen de halfslachtige, afstandelijke en impliciete rechtvaardigingen een dag na het feit de publieke opinie.

Echt slecht, dat Duitsland zó diep is gezonken. Echter, degenen die nu bij deze aanslag op een lid van het parlement, anno 2019, nog steeds ontkennen dat men dezelfde gevaarlijke weg is ingeslagen die Europa en de wereld in de vorige eeuw leidde tot vernietiging, zijn hun lessen uit het verleden vergeten. In ons lnd hebben we meegemaakt dat VARA-coryfee en PvdA-lid Marcel van Dam destijds tegen Fortuyn zei dat hij hem een “minderwaardig mens” vond. Met dit soort ontmenselijking van de gehate vijand ging het, net als toen, gisteren ook in Duitsland gewóón door.

Uiteindelijk volgde er in de vorige eeuw de systematische vernietiging.

Er circuleren nu al allerlei grappen over de moordaanslag. Iedereen die hierom moet lachen, zou zich af kunnen vragen wat hen onderscheidt van degenen die in 1933 “Heil Hitler” hebben geroepen.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Become a Patron!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.