DELEN
brexit

Wie in de laatste weken de Britse politiek heeft bijgehouden weet dat er enorm veel gerommel is in het kabinet van premier May. Soms leek het er zelfs op dat het hele kabinet in elkaar zou storten als gevolg van de onderlinge conflicten, en de onenigheid tussen verschillende groepen. Inzet van al deze furieuze activiteit was natuurlijk de Brexit, en de vraag wanneer Groot Brittannië eindelijk de Europese Unie gaat verlaten, zoals het Britse volk in een referendum heeft besloten. Maar was er wel onenigheid, of zijn we getuigen geweest van een bizar theater dat is opgevoerd om de beslissing van het volk teniet te doen via de achterdeur? Tijd dus om te kijken wat er werkelijk aan de hand is, en wat de toekomst zal brengen.

Het is niet nodig om alle ontwikkelingen sinds het referendum van 2016 te bekijken, maar we moeten wel vermelden dat we toen al zeiden, dat het nog maar de vraag was of de uitslag van het referendum wel zou worden uitgevoerd. Immers de Britse en der Europese heersende klasse zijn tegen, en dan kunnen er hele vreemde dingen gebeuren. Toen al dachten wij dat May er wel eens toe zou kunnen overgaan om het hele proces zo moeilijk te maken, dat de Brexit niet door zou gaan. Er zijn nu tekenen, dat daar op aangestuurd wordt. We moeten ook niet vergeten dat May vanaf het begin tegen de Brexit is geweest. Ze beloofde toen ze aantrad dat ze de beslissing van het volk zou uitvoeren, maar we weten allemaal dat politici dik betaald worden om te liegen en bedriegen.

Met deze zaken in het achterhoofd kunnen we naar de ontwikkelingen van de laatste weken kijken. Het begon er mee dat May aankondigde dat het kabinet een compromis had uitgewerkt om een zogenaamde “harde” Brexit te voorkomen. Bij een “harde” Brexit zal Groot Brittannië uit de EU stappen zonder een overeenkomst met de rest van de Unie. Het compromis werd door May als een doorbraak beschreven, die er voor zou zorgen dat de Brexit nu zonder problemen kon worden doorgevoerd. Er was besloten dat het land de Unie zal verlaten, maar wel lid zal blijven van de Europese markt. Eigenlijk is dit maar een halve Brexit. Dat werd ook door anderen zo gezien, want kort na de doorbraak stapte de Brexit minister David Davis op. Hij werd al snel gevolgd door de leidende Brexiteer, Boris Johnson. Beiden, en ook verschillende anderen die een zelfde weg bewandelden, zeiden dat de Brexit die May voor ogen heeft geen recht doet aan de uitslag van het referendum. Ze konden dan ook niet in het kabinet blijven en deze koers uitvoeren. Waarschijnlijk hopen ze nu dat May in haar eigen zwaard zal vallen, en dat zij een nieuwe kans krijgen. Maar dat kon nog best eens een misrekening zijn.

Even leek het of het kabinet wankelde, maar er kwamen nieuwe ministers en alles gaat gewoon door. Gelijktijdig loopt er een campagne om een nieuw referendum te houden. Deze koers wordt vooral bepleit door de oorlogsmisdadiger Tony Blair, die de Brexit ten koste van alles wil vernietigen. We weten natuurlijk dat hij goed is in vernietigen, de sporen in Afghanistan en Irak zijn nog duidelijk te zien. Dat geldt ook voor de zogenaamde vluchtelingen die door zijn toedoen naar Europa zijn gekomen. Blair wil dus een tweede referendum, maar de kans dat dit gaat gebeuren is klein. Het is voor May een groot risico om opnieuw te laten stemmen, want wat gaat er gebeuren als het volk opnieuw voor de Brexit stemt? Dan is een harde Brexit niet meer te voorkomen. Dat risico zal ze waarschijnlijk niet nemen.

Hoe zal het dan verder gaan? De kans is groot dat May van de Britse heersende klasse opdracht heeft gekregen om de Brexit zo veel mogelijk te beperken. De uitslag helemaal opzij schuiven zal moeilijk zijn omdat veel Britten de politici nu al zien als volksverraders. Vooral in de arbeidersklasse is dat gevoel sterk. Als de Brexit helemaal niet door zou gaan kan er vanuit deze hoek een echte opstand ontstaan. Daarom koerst May aan op een halve Brexit die de markt open houdt, maar bijvoorbeeld wel het personenverkeer aan banden zal leggen. Ze moet natuurlijk nog wel de EU fanatici overtuigen van de juistheid van haar koers. Als het allemaal lukt, zal Groot Brittannië de EU verlaten zonder weg te gaan. De elite zal dan tevreden zijn, en Labour zal deze koers steunen, omdat de partij zelf nog steeds niet weet wat het beleid op dit gebied moet zijn. Ook zij zullen dus de kiezers weer in de steek laten. Van sociaal democraten zijn we niet anders gewend.

Het lijkt er steeds meer op dat alles op een verbleekte Brexit zal uitdraaien, iets wat tot grote woede onder de Britten zal leiden. Men stemde immers voor een volledige breuk met de EU, en dat lijkt nu niet te gaan gebeuren. Brussel zal nog steeds een stem hebben in Britse zaken, en waarschijnlijk moet er ook nog steeds betaald worden. Maar er is ook nog een ander, veel belangrijker, punt. Veel mensen stemden voor de Brexit omdat ze de massa migratie, opgelegd door Brussel, meer dan zat zijn. Ze zien de chaos die de zogenaamde vluchtelingen in Europa veroorzaken, en daar zit niemand op te wachten. Nu al beginnen de grote Britse steden steeds meer op getto’s te lijken. Er zijn no-go gebieden, de criminaliteit is bijna niet meer te stoppen, bendevorming neemt een hoge vlucht, en het aantal moorden zal dit jaar alle records breken. Vooral in Londen, dat wordt geregeerd door een moslim burgemeester, zijn de straten nog nooit zo onveilig geweest.

Voor al deze zaken maken veel Britten de EU medeverantwoordelijk. Een correcte constatering omdat we een zelfde beeld in de hele EU waarnemen. De burgers, en vooral de arbeiders, voelen zich machteloos en in de steek gelaten. Weliswaar zijn de grenzen in Groot Brittannië beter beveiligd dan in de rest van de EU, toch denken veel mensen dat de invasie van vreemde culturen en de islamisering alleen te stoppen zullen zijn buiten de EU. Dat is een juiste inschatting. Ieder land heeft het recht zichzelf te beschermen, zonder steeds naar het verbiedende vingertje van Brussel te hoeven kijken. Het zijn de volksverraders van de systeempartijen die steeds het eigen volk een dolk in de rug jagen. Aan deze situatie kan alleen een einde komen als er ook aan de EU een einde komt.

De strijd tegen de EU dictaten zal de komende jaren hoog op de agenda staan, en met de Brexit hebben de Britten een machtig wapen in handen. Een wapen dat ons allemaal tot voorbeeld kan zijn. Maar dan moeten ze wel de volksverraders uitschakelen, die het programma van de elite uitvoeren. Ook in deze strijd gaat het weer om traditie, identiteit en het recht om zelf te beslissen hoe men wil leven. Ook in Groot Brittannië ziet men de dreiging van de bevolkingsuitwisseling. Er zal dus nog harder gevochten moeten worden om de plannen van de elite van tafel te vegen. Het einddoel is duidelijk; een Europa van onafhankelijke staten, die de belangen van de eigen volkeren in ere houden en verdedigen. Geen Verenigde Staten van Europa! Nu niet, later niet, nooit!

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.