Vrees! Egypte stopt met verkopen van gele vesten

0
gele vesten

Uit angst voor een “revolutie” a la France hebben de Egyptische autoriteiten de verkoop van gele vesten verboden. Ze mogen niet langer aan individuen worden gegeven. Alleen bedrijven met een speciale vergunning mogen de “gevreesde” gele vesten kopen.

Toestemming om te kopen wordt verleend door de politie, meldt The Express.Iedereen die zich niet aan de nieuwe regels houdt, moet straf verwachten, waarschuwde de autoriteiten.

“We moesten tekenen dat we de vesten niet langer verkopen,” zei een dealer. “Iedereen die slechts één vest verkoopt, zit in grote problemen”, zegt de man, die anoniem wil blijven van angst.

Een Egyptische officier van justitie heeft de aanhouding van advocaat Mohamed Ramadan bevolen wegens het dragen van een geel vest.

Ramadan werd 15 dagen vastgehouden nadat een foto van hemzelf met een geel vest was gepost.

De autoriteiten zeiden dat de foto een oproep was voor soortgelijke protesten als in Frankrijk. Ramadan werd onder meer beschuldigd van ‘het verspreiden van vals nieuws’ en ‘het verspreiden van de ideologie van een terroristische groep’. Van veiligheidskringen wordt gezegd dat de advocaat in totaal acht gele west bezat.

Regeringscritici zeggen dat ze in decennia zijn blootgesteld aan de ergste censuur. Sinds zijn verkiezing tot president in 2014 heeft Abdel Fattah al-Sisi politieke tegenstanders van de media, democratisering en mensenrechtenorganisaties laten kraken.

De 25e januari volgend jaar is de achtste verjaardag van de “Arabische Revolutie” van 2011, ook bekend als de Arabische Lente. Er wordt gevreesd dat tegenstanders van president Al-Sisi opnieuw op straat zouden kunnen demonstreren.

Islamitische Staat (IS) dreigt in video met nieuwe aanvallen in Barcelona

0

Anderhalf jaar na de bloedige aanslagen in Barcelona op de Ramblas en in de kustplaats Cambrils, heeft de Islamitische Staat (IS) opnieuw een videoboodschap uitgebracht met daarop nieuwe bedreigingen voor aanslagen in Barcelona. Het gaat om een zes minuten durende video uitgebracht door Muntasir Media, een bekend promotiekanaal van IS.

IS of Daesh heeft een zes minuten durende en volledig in het Spaans gesproken en geschreven video uitgebracht waarop bloedige beelden te zien zijn van de aanslag op de Ramblas op 17 augustus 2017.

Volgens IS staan er nieuwe cellen met terroristen klaar om wraak te nemen voor de dood van de volgens IS onschuldige terroristen. In de video wordt ook gemeld dat de doelen al bekend zijn en dat het niet lang meer zal duren voordat er een of meerdere aanslagen zijn in Barcelona, op een moment dat niemand dat verwacht.

In de video zijn beelden te zien van de bloedige aanslag op de Ramblas in 2017 en worden de gezichten van de voormalige premier van Spanje Mariano Rajoy en de huidige premier Pedro Sánchez getoond. Daarnaast zijn er twee Twitterberichten van de voormalige minister van Binnenlandse Zaken Juan Ignacio Zoido te zien in de video.

Tijdens de opname rechtvaardigt de terroristische groep de laatste aanval in Barcelona, ​​waarbij de voetgangers massaal werden overreden. Ze rechtvaardigen hun acties na de arrestatie in Spanje van verschillende vrouwen voor jihadisme.

De video begint met beelden van de arrestatie van vrouwen, beschuldigd van jihadisme. Tijdens de opname kun je een stem in het Spaans horen, die ” de kruisvaarders ” beschuldigt van het toenemende radicalisme onder moslims. De voice-over geeft herhaaldelijk dreigementen vrij.

“Je bent als iemand die een vuur wil blussen door vuur tegen dat vuur te gooien”

“Veel van je arrestaties waren tegen onschuldige moslims en ze waren geen bedreiging.”

De video is gemaakt door de producent Muntasir Media. Het begint met beelden van arrestaties van vrouwen die beschuldigd worden van het jihadisme. Vervolgens wordt het gekoppeld aan de tweets van Juan Ignacio Zoido (voormalig minister van Binnenlandse Zaken) over de arrestaties van deze vrouwen.

“Uw repressie tegen onze zusters heeft een dure prijs gehad, met de toestemming van de almachtige”

Vanaf dat moment zijn er beelden van het ongeluk van Barcelona vorig jaar op de Ramblas.

“Wees voorbereid, we vallen je aan wanneer je het het minst verwacht”

Aan het einde van de video staan ​​afbeeldingen van uitvoeringen door Daesh, eindigend met de dreiging:

“Zeer binnenkort in Barcelona. Dit hebben we voor u “

“U zult uw fout zeer snel begrijpen”

De video werd via de voor IS bekende propaganda kanalen verspreid en ook geplaatst op Twitter en Instagram.

Waarom het Kremlin de strijd aangaat met de jeugdcultuur en studenten

0
Russische jongeren in Vladivostok protesteren tegen corruptie. Foto Twitter

De staat die plotseling de strijd met muziek aangaat, oogt als een poging het moderne leven zelf onder controle te krijgen of zelfs te verbieden. Ook blijkt dat de Russische overheid de jeugd nog altijd opvoedt met sovjet-methodes die al lang geen effect meer sorteren. Waarvoor zijn de machthebbers eigenlijk zo bevreesd? Ze hebben hun zenuwen niet meer in bedwang, denkt cultuurcriticus Andrei Arkhangelski.

Rapper AlljDe afgelopen maanden worden in Russische regio’s onder druk van politie en justitie, regeringsgezinde organisaties en verzoekschriften van burgers massaal concerten van populaire bands afgelast. De meeste ophef veroorzaakte het afgelasten van de concerten van de rapper Husky in november. In de regio Krasnodarsk werden een paar concerten van hem afgebroken, en toen de muzikant daarna vanaf het dak van een auto een geïmproviseerd straatconcert gaf, werd hij opgepakt voor vandalisme. Hij is overigens op 26 november vroegtijdig vrijgelaten. In Jakoetsk is een concert van de rapper Allj na dreigementen afgelast.

In Nizjni Novgorod eiste een groep ouders een verbod op bijna twintig concerten van ‘destructieve bands’.  Op de lijst stonden groepen als Animal Jazz, Monetotsjka (Muntje), Posjlaja Molli (Vunzige Molly), Little Big, Face, Chleb (Brood) en anderen. Ook het Rock & Beer Festival ontkwam niet aan ouderlijke censuur. Volgens de ouders zetten de teksten aan tot verkrachting en suïcide, is er sprake van normoverschrijdend taalgebruik en ‘haat tegen maatschappelijke grondvesten’. In Novosibirsk en Perm is het concert van de band IC3PEAK afgelast, de organisator van het concert werd opgebracht naar het politiebureau. De populaire jongerenband Friendzone heeft geklaagd over het afgelasten van hun op 4 december geplande concert in Vologda.

Zwarte lijst

Gewoonlijk wordt een afgelasting uitgelegd als een beveiligingsmaatregel tegen ‘extremisme’ of ‘het aanzetten tot drugsgebruik’. Maar steeds vaker worden concerten zonder officiële verklaring afgelast. Pavel Tsjikov, jurist van de internationale mensenrechtenorganisatie Agora, meldde zonder bronvermelding dat er een ‘zwarte lijst voor muzikanten’ bestaat. Het probleem is nu in heel Rusland actueel geworden: in Moskou vonden eind november solidariteitsconcerten voor Husky plaats. Hij kreeg steun van zijn bekende collega-rappers Basta en Oxymoron.

Als die verboden uitgaan van de overheid, dan ogen ze zelfs gemeten naar de huidige maatstaven nogal bot. Vanwaar die nervositeit? De bekende muziekcriticus Boris Barabanov denkt dat de machthebbers geen idee hebben waarom de jonge performers zo populair zijn, net zoals het sovjet-regime de populariteit van de rockcultuur niet snapte.

De term ‘paternalisme’ kan het een en ander verklaren. Net als vroeger ziet de Russische overheid haar relatie met de samenleving als een relatie van ouder tot kind. Ouders mogen dan lang geduld hebben, er zijn grenzen. En blijkbaar is met betrekking tot de jeugdcultuur zo’n grens bereikt. Het is niet zo dat de staat/het ouderlijk gezag niet heeft geprobeerd de relatie met de samenleving/puber weer op de rails te krijgen, maar de opvoeding is geëindigd met ouderlijk falen.

Komsomol-kloon ‘Samen op weg’

‘Jeugdwerk’ is een term waar de huidige machthebbers in Rusland al sinds de sovjet-tijd bekend mee zijn. Velen van hen zijn hun carrière begonnen in de Komsomol, de ideologische jongerenorganisatie van de Sovjet-Unie die dit jaar haar honderdjarige jubileum heeft gevierd. Het zal de huidige ideologen trouwens vast nog heugen op wat voor echec dit ‘werk’ uitliep: juist de jeugd vormde de drijvende kracht achter de burgerlijke revolutie van de jaren negentig. De huidige ideologen willen niet dezelfde vergissing maken als toen, en toch begaan ze hem weer. In 2002 deed een Komsomol-kloon, een nieuwe, door de overheid gecreëerde jeugdorganisatie genaamd ‘Idoesjtsjië vmeste’ (Samen op weg), luid van zich spreken.

De leden maakten naam door werken van Vladimir Sorokin in een symbolische wc-pot te gooien als protest tegen de moderne opera De kinderen van Rosenthalin het Bolsjoj Theater. Ook postten ze voor ‘ongehoorzame’ ambassades.  De beweging presenteerde zich als een nieuw maatschappelijk opstapje voor jongeren naar de macht, maar aan het eind van het decennium legde ze het loodje. De overheid maakte zich tegen die tijd meer zorgen om andere generaties. In de jaren nul van deze eeuw gingen hoofdzakelijk gepensioneerden protesterend de straat op, bij hen vergeleken werd de jeugd als apolitiek gezien.

Poetin-generatie ging de straat op

Maar elk decennium verjongden zich de protesten in Rusland. Ooit beschouwde men de democraten van de jaren negentig als het gevaarlijkst. Daarna de generatie kinderen van de perestrojka. Daarna de hipsters. Maar waar in de protestbeweging van 2011-2012 studenten de straat opgingen, deed zich op 26 maart 2017 een nieuwe sensatie voor: in tientallen Russische steden namen toen voor het eerst honderden scholieren deel aan de massademonstraties. Die sensatie is door de pers enigszins overdreven, want aan de demonstraties deden mensen van alle leeftijden mee. Maar in maart 2017 pakte de politie in Moskou veel mensen op, onder wie ook minderjarigen.

Men kan zich de verbolgenheid van de machthebbers indenken: de levens van deze zeventienjarigen vielen volledig samen met het Poetintijdperk, ze werden waarschijnlijk beschouwd als ‘het ideale product’ van een patriottische opvoeding waaraan  miljoenen aan overheidsgeld waren gespendeerd. Maar de jeugd beschaamde het vertrouwen.

Aanvankelijk werd er een technische reden als hoofdoorzaak van  het jeugdprotest aangevoerd: ‘het kwam door internet’, waar bijzonder veel jongeren gebruik van maakten zonder dat er sprake was van enige controle, en dat de oproepen om te protesteren verspreidde. De staat reageerde met het vervolgen van mensen die ‘likes’ en ‘reposts’ hadden geplaatst, en ook door jonge ‘extremisten’ te ontmaskeren, zoals in de zaak Novoje Velitsjië (Nieuwe Grandeur).

Internet regisseren

Onmiddellijk na de protesten probeerde de overheid ‘afspraken te maken met het internet’, zonder te begrijpen hoe het werkt. In het Kremlin wordt gedacht dat er op internet ook ‘leiders’ zijn, en dat als je met hen afspraken maakt, je ook greep kunt krijgen op de rest. Dus ontplooide het Kremlin in de lente van 2017 een nieuw initiatief: samenwerking aanzwengelen met Russische topbloggers. Hoewel de meeste bloggers deze onderneming negeerden, werden er in de Doema liefst twee raden opgericht voor ‘werk met bloggers’.

doema
MOSCOW, RUSSIA – MAY 22, 2017: Russian video blogger Alexandra Balkovskaya (Sasha Spilberg) speaks during parliamentary hearings on the youth policy in Russia, at the Russian State Duma. Marat Abulkhatin/Russian State Duma Photo Service/TASS

De meest geruchtmakende stap was het optreden in de Doema van de bekende blogster Sasja Spielberg, die in haar vermaarde tien minuten durende toespraak de afgevaardigden aanraadde zelf ‘blogs op te starten’ en ‘met mensen een dialoog aan te gaan’. Dit was echter tevens het einde van de communicatie tussen bloggers en overheid.

Echt gesprek in plaats van schijndialoog

Al deze ‘ontmoetingen’ waren tevens een demonstratie van de kloof tussen de generaties, tussen de talen die worden gesproken, tussen de ‘Russische televisie’ en het ‘Russische internet’, tussen archaïsch en modern. In het Kremlin snapt men niet wat internet voor de jeugd zo aantrekkelijk maakt: de mogelijkheid op gelijke voet een echt gesprek met elkaar te voeren, en geen schijndialoog. Een dialoog die je in het werkelijke leven bijna met niemand kan voeren. Op scholen heerst nog altijd de cultuur van de monoloog, volgens het principe ‘als grote mensen praten, houden kinderen hun mond’. Dat is wat de meeste leraren in navolging van de overheid onder communicatie met de jeugd verstaan.

Aan de vooravond van de protesten doken  op sociale netwerken filmpjes op die leerlingen tijdens lesuren hadden gemaakt. Wat opvalt is niet zozeer dat leraren en leerlingen verschillende talen spreken, als wel dat de leraren in principe niet bereid zijn de dialoog aan te gaan. Het wordt duidelijk wat de belangrijkste reden is voor het jongerenprotest: jongeren willen respect, willen gehoord worden. Ze willen een dialoog op basis van gelijkheid, en dat in een tijd dat de dialoog een uiterst schaars goed is in de hedendaagse Russische maatschappij en politiek.

Voor jongeren is de rapcultuur net zo’n ‘taal van de dialoog’. In Rusland heeft rap al lang de rockmuziek verdrongen als stem van het protest; dat werd al in 2010 duidelijk toen het nummer Mercedes 666 van Noize MC uitkwam.

In 2017 was er de sensationele rap-battle tussen de performers Oxymoron en Gnojny [Verrot], die zestien miljoen keer werd bekeken op internet (cijfers waar zelfs TV zich niet op kan beroemen). Het Kremlin schrok niet zozeer van de kijkcijfers als wel van het bestaan van een omvangrijk cultuurverschijnsel waar het geen controle op had en dat het niet begreep. Intussen maakt de populariteit van de battle duidelijk dat er in de samenleving een enorme behoefte is gegroeid om je ongecensureerd te uiten. Het is juist de vrijheid en het ontbreken van censuur die rap zo aantrekkelijk maakt.

Overigens waren er ook rap-performers die de machthebbers hebben gesteund. In 2016 verscheen de clip van rapper Timothy Mijn beste vriend is president Poetin. Na de protesten in 2017 riepen rapper Ptacha (Vogeltje) en zangeres Alisa Vox de jeugd op ‘zich niet met politiek in te laten’. Maar daarna klonken er nieuwe geluiden: in 2018 weigerden veel muzikanten uit protest tegen het militarisme deelname aan rockfestival Invasie. Waarschijnlijk heeft de overheid erkend dat ‘softe maatregelen’ in de strijd tegen de dissidente jeugd niets uithalen en is ze optredens van rap-performers zonder meer gaan verbieden.

Fouten uit 1980 herhalen zich

Vreemd genoeg draagt de overheid met directe verboden als het ware zelf bij aan de radicalisering en consolidatie van het jeugdprotest. En begaat zij dezelfde fout als in 1980, toen ze de rock-cultuur bestreed. Een verkeerde inschatting van maatschappelijke verschijnselen is de Kremlin-ideologen al eens duur komen te staan.

Al in de jaren zeventig stuitte de sovjet-macht op nieuwe verschijnselen: rockmuziek, bandrecorders, de verheerlijking van spullen uit het buitenland en ‘de jacht op labels’. Dat was de ‘jeugdtaal’ van die tijd. De overheid zag er de reikwijdte van, maar begreep net als vandaag de dag niet wat het te betekenen had. En als reactie op de behoefte aan vrijheid, dialoog en communicatie stelde ze voor ‘het jeugdwerk op te voeren’. Maar hoe kun je de strijd aangaan met de wens van jongeren om naar eigentijdse muziek te luisteren?

rusland
Rockmuzikant Andrei Makarevitsj: ‘De macht jaagt de jeugd tegen zich in het harnas’. Foto rechtenvrij

Alles herhaalt zich. De overheid ziet opnieuw niet het belang van symbolische zaken in, en dan met name van het vrije woord en de vrijheid van meningsuiting. Met als resultaat dat we terug zijn bij de situatie van begin jaren tachtig: de overheid ziet opnieuw het vrije woord als grootste gevaar. Bovendien snapt het Kremlin de cultuur van de moderne tijd niet en meent het dat er niets wezenlijks veranderd is, dat de regeermethodes dezelfde zijn gebleven sinds de negentiende en twintigste eeuw. De bekende Russische rockmuzikant Andrej Makarevitsj zegt dat dit voor de macht de ‘meest simpele manier’ is om de jeugd tegen zich in het harnas te jagen.

Maar dit moet je het systeem nageven: eind november klonk er vanuit de hoogste echelons een positief signaal. Het hoofd van de buitenlandse inlichtingendienst (SVR) Sergej Narysjkin stelde voor rap-performers overheidsbeurzen toe te kennen. En Michail Sjvydkoj, de speciale presidentiële afgevaardigde voor internationale culturele samenwerking,  riep op een dialoog met de rappers aan te gaan: ‘Verbodsmaatregelen helpen niet, dat hebben we met de rockbeweging in de jaren tachtig meegemaakt (…) Het is een heel lastig onderwerp, maar het probleem is er en we moeten er wel aandacht aan besteden.’

Hieruit blijkt dat er daarboven toch ook nog nuchtere geluiden klinken. Zullen ze gehoord worden? De hele affaire van een staat die plotseling en onverklaard de strijd met muziek aangaat, oogt als een poging het moderne leven zelf onder controle te krijgen of zelfs te verbieden. Ook blijkt dat de Russische overheid de jeugd nog altijd opvoedt met sovjet-methodes die al lang geen effect meer sorteren. ‘Jeugdwerk’ wordt nog altijd opgevat als eenzijdige propaganda, patriottische activiteiten en militarisering van het schoolonderwijs.

In tegenstelling tot volwassenen hebben tieners huichelarij echter meteen in de gaten en zoeken ze naar een andere taal en andere manieren van zelfontplooiing. En hoe conservatiever de repressie, des te actiever ze verzet bieden. Ten slotte zeggen al deze maatregelen ook iets over een merkwaardige verwarring bij de overheid. Ogenschijnlijk zijn er momenteel geen duidelijke redenen voor ongerustheid, zelfs de protesten naar aanleiding van de pensioenhervormingen zijn gestopt. Maar de machthebbers hebben hun zenuwen kennelijk niet in bedwang en ze beginnen naar de grofste middelen te grijpen.

De vierde act van de gele hesjes die op acht december plaatsvond, was een ware hoogmis van de repressie

0

In de stations en langs de snelwegen werden grote controles opgezet, alle materiaal dat kon gebruikt worden om zich te beschermen tijdens betogingen – denk aan duikbrillen, helmen of sjaals – werd in beslag genomen. Dat materiaal is geen overbodige luxe als je weet dat tijdens het weekend van 1 december in Parijs 7.940 traangasgranaten, 339 GLI-FI4 granaten, 800 stungranaten en 776 flashballs werden afgeschoten.

Op 8 december vielen 1.052 gewonden. Maar liefts 1082 personen werden aangehouden in Parijs en 1.723 over gans Frankrijk. Daarbovenop werden 1.380 ‘onder toezicht’ geplaatst, wat neerkomt op een vorm van preventieve aanhouding. De politie had er de achtste december voor gekozen om zich in kleine mobiele eenheden van agenten in burger over het hele centrum van de hoofdstad te verspreiden waardoor er makkelijker aanhoudingen konden verricht worden en de verschillende groepen actievoerders zich moeilijker konden aaneensluiten. Iets wat zich uiteindelijk tegen de politie keerde: er ontstonden op verschillende plaatsen kleinere en meer verspreide rellen waardoor de materiële schade zelfs groter was dan op de eerste december. Ook de opkomst was op 8 december de hoogste van alle voorbije actiedagen.

Macron heeft niet gekozen voor toegevingen maar voor harde repressie

“Waar Macron lijkt op in te zetten zijn magere, haast symbolische toegevingen gecombineerd met keiharde repressie.”

Hyass on Twitter

Il s’agit de mon couisn. Un très bon élève sans problème et bien éduqué par sa mère. Il s’est fait tiré dessus à hauteur du visage. Ça pourrait être n’importe quel autre enfant de ce pays. Cet acte est inqualifiable! #SaintJeanDeBraye #lyceens #GiletsJaunes #flashball https://t.co/bZrB8HYkCD

Sinds het begin van de opstand van de gele hesjes had Macron zich in een tergend stilzwijgen gehuld, maar maandagavond was het dan zo ver: de natie zou toegesproken worden. Klokslag om acht uur zaten alle Fransen voor de schermen gekluisterd. Ja, alle Fransen, of toch echt bijna alle Fransen. Want de toespraak van Macron had meer kijkers dan de laatste wereldbekerfinale die de Fransen speelden. Het zegt iets over hoe groot en wijd gedragen deze crisis is.

De vraag blijft of Macron dat zelf wel beseft. Dertien minuten lang sprak hij de Fransen toe. Betrekkelijk weinig. En van die dertien minuten was ruim de helft volgestouwd met een nogal gezwollen retoriek.

Schijntoegevingen

Maar het was niet louter retoriek en acteerwerk. Er werden ook concrete maatregelen aangekondigd die per 1 januari 2019 ingaan. De belangrijkste ervan is de verhoging van het minimumloon met honderd euro per maand. Je kan dat een sociale overwinning noemen. Maar ze is wel veel minder groot dan ze op het eerste zicht lijkt.

Macron probeerde uit te leggen dat hij het lijden van de Fransen begreep, dat sommige van zijn maatregelen mensen onterecht hard getroffen hadden en dat hij misschien niet altijd op een correcte manier gecommuniceerd had. Hij portetteerde zichzelf als de eerste dienaar van het Franse volk wiens soevereiniteit hij erkende door te benadrukken dat zijn legitimiteit van het volk komt.

Dat is een knieval. Maar het is een knieval die niet overtuigend overkomt. De toon van Macron klonk geacteerd en ingestudeerd, zijn houding was houterig en een van welig bladgoud voorzien decor draagt er ook niet toe bij om mensen te overtuigen dat je hun sociale zorgen begrijpt. Nog tijdens de uitzending zelf gingen de eerste grappen over de toespraak viraal op sociale media.

De minimumlonen gingen sowieso verhoogd worden door middel van activiteitenpremies. In april 2019 stond een verhoging gepland van 30 euro, in oktober 2020 en oktober 2021 komt daar nog eens 20 euro bij. Het Elysée heeft bevestigd dat het optrekken van de minimumlonen deze activiteitspremies reeds bevatten. Een aangekondigde maatregel wordt dus gewoon vroeger doorgevoerd en er wordt nog dertig euro bovenop gelegd. Het zou dus juister zijn om te zeggen dat minimumlonen verhoogd worden met dertig euro.

En de andere aangekondigde maatregelen? Ouderen die een inkomen hebben dat onder tweeduizend euro per maand ligt, zullen niet de geplande belastingverhoging op hun bord krijgen. Ook overuren worden niet meer belast en een eindejaarsbonus kan voortaan belastingsvrij uitbetaald worden door de werkgever.

Bij deze maatregelen zijn best wat opmerkingen te plaatsen. Een geplande belastingverhoging niet laten doorgaan betekent bijvoorbeeld niet dat de huidige levensconditie van ouderen verbetert. Daarnaast gaat er geen enkel herverdelingseffect uit van het niet langer belasten van bonussen of overuren.

Al bij al is het dus erg weinig. Hoogstens een aarzelend begin richting toegevingen. Echt gemeend lijkt het bovendien niet. Op nagenoeg hetzelfde moment waarop Macron zijn toespraak hield, werd in de Franse senaat een versoepeling van de “exit tax” goedgekeurd. De tax die in 2011 door Sarkozy werd in het leven geroepen, liet toe om verrichtingen uitgevoerd door in het buitenland gedomicileerde Fransen met dertig procent te belasten. Onder Macron wordt dat nu dus teruggeschroefd. De beslissing hiertoe was al in juli genomen, maar de stemming vond dus plaats op de avond dat Macron de natie toesprak.

Lopend vuurtje

In de toespraak maandagavond werd ook heel wat niet gezegd. Zo bleef Macron muisstil over het bijzonder harde en repressieve optreden van de politie de voorbije weken. Na de manifestaties van één december doken verscheidene filmpjes op waarop te zien was hoe de oproerpolitie op de grond liggende betogers met knuppels bewerkte. Ook scholieren die zich vorige week en masse bij de sociale protestbeweging voegden kregen er hard van langs. De beelden van de scholieren die urenlang geknield en met de handen op het hoofd moesten zitten terwijl ze bewaakt werden door de politie gingen het land rond als een lopend vuurtje en werden het symbool van de harde politierepressie.

Benjamin Sourice on Twitter

Au #lycée Louis-Jouvet à #Taverny, des enfants encerclés et gazés à bout portant alors qu’ils semblent parfaitement maîtrisés. Ce-ci est d’une violence inacceptable, qui autorise ce genre de punition collective, le @Prefet95 ? Les parents en #GiletsJaunes pour nos enfants ! https://t.co/ClbwZycH8K

Die repressie begint trouwens zijn tol te eisen. Tijdens de protesten van afgelopen maand viel één dode. Een tachtigjarige vrouw in Marseille kreeg een traangasgranaat tegen het gezicht terwijl ze de luiken van haar raam wou dichtdoen om het gas buiten te houden. Volgens getuigen werd er bewust op haar gemikt.

De voorbije weken vielen er ook veel gewonden door het massale gebruik van GLI-F4 granaten. Dit zijn granaten die een 25 gram TNT en traangas bevatten. De kracht van de explosie is van die aard dat er ledematen door afgerukt worden en de partikels van de granaat zich in het vlees van de slachtoffers drukken. Daarnaast veroorzaakt de knal blijvende gehoorschade. Van drie actievoerders werd de hand afgerukt tijdens de laatste weken en er vielen ook tientallen zwaargewonden door het gebruik van GLI-F4. Frankrijk is het enige land in Europa waar de politie gebruik maakt van dit wapen.

Een ander gehaat wapen dat de Franse politie inzet tegen de manifestaten is de LBD-40 of flashball, een rubberen kogel ter grootte van een pingpongbal die afgeschoten wordt uit een speciaal daartoe bestemd wapen. De kracht achter zo’n flashball is enorm. Tot op veertig meter kan de impact grote bloeduitstortingen veroorzaken. Normaal gezien mag er met de flashball niet op het hoofd gemikt worden, maar daar lapt de Franse politie de laars aan. Minstens vier personen verloren daardoor een oog waaronder een vijftienjarige scholier en een studente van twintig jaar. Anderen weten hun kaak, neus of tanden verbrijzeld door de impact van het projectiel.

Violences Policières on Twitter

D’autres images de l’interpellation de dizaines de lycéens, aujourd’hui à Mantes-la-Jolie. https://t.co/ghv8K91e7l

Veiligheidsregime

Waar Macron ook niet op inging waren de verzuchtingen van de scholieren en studenten. Zij verzetten zich onder meer tegen een gewijzigd inschrijvingssysteem voor het hoger onderwijs en het optrekken van de inschrijvingsgelden voor buitenlandse studenten. Gisteren (11/12) werd een nationale actiedag van studenten georganiseerd en werden nog steeds tientallen scholen en universiteiten geblokkeerd. Dat was dus een dag na de toespraak van Macron, wat meteen ook aangeeft hoe weinig impact die toespraak had.

De rust is dus nog absoluut niet weergekeerd in Frankrijk. Maar het is erg moeilijk in te schatten wat er nu staat te gebeuren. Waar Macron lijkt op in te zetten zijn magere, haast symbolische toegevingen gecombineerd met keiharde repressie. Tegelijk gokt hij op het langzaam uitdoven van de beweging.

Het is nu in de eerste plaats uitkijken naar wat komend weekend zal brengen. Er is een vijfde actiedag gepland maar na de vele gewonden, aanhoudingen en wekenlange blokkades op Franse rotondes, is de kans reëel dat de vermoeidheid het nu even zal winnen van de woede bij de gele hesjes. Bovendien kan en zal de Franse staat de recente schietpartij in Strasbourg aanwenden om een verscherpt veiligheidsregime in te richten dat ook zijn weerslag zal hebben op de manifestanten.

Obito on Twitter

ce matin à thionville #lyceens #GilletsJaunes https://t.co/7KyWftkKTd

VN-Migratiepact: Merkels Politiek van de Verschroeide Aarde

0
merkel

Het is zover, Angela Merkel heeft Duitsland aan het migratiepact onderworpen. Wat heeft Duitsland met deze vrouw gedaan? Ik weet niet wat Merkel drijft, en ik ben bang om erachter te komen.

Wie leefde in 1991 en destijds het nieuws volgde, heeft de beelden van de zwarte rookpluimen boven de brandende olievelden van Koeweit in zijn geheugen gegrift staan. Toen de Iraakse troepen zich terugtrokken zetten zij de Koeweitse oliebronnen in vuur en vlam. Het was de tactiek van de verschroeide aarde: als ze onvrijwillig moesten vertrekken, wilden ze zoveel mogelijk schade op de lange termijn achterlaten.

“Verschroeide aarde” is niet alleen een tactiek in de oorlog, het is ook een metafoor voor acties die behalve schadelijk in het moment, ook verbetering van de situatie voorkomen in de jaren en zelfs decennia daarna. Merkel’s politiek is nauwkeurig te beschrijven aan de hand van de metafoor van de “verschroeide aarde”.

De Onderwerping

Deze week was Merkel te gast bij de Verenigde Naties in Marrakesh, waar Duitsland gezamenlijk met dictators en andere loepzuivere democraten het VN Migratiepact heeft ‘aangenomen’. Het is de voltooiing van haar werk. Merkel laat zich in Marrakesh in gouden paleizen door niet-democraten bewieroken.

Een gelukzalige Merkel laat zich uitnodigen voor het avondeten door de premier van Marokko, Othmani (zie bild.de, 10.12.2018). De politieke partij van deze meneer wordt door waarnemers beschouwd als “nationalistisch” en “islamistisch”.

Wat is het VN-Migratiepact behalve de codificatie van Merkel’s Selfie-Wereldwelkom-Beleid? Met dit pact spreekt Duitsland een informele quasi-uitnodiging uit om – laten we realistisch zijn – alle moslims over de hele wereld naar Duitsland te laten komen. Merkel staat – en daarmee Duitsland – tegenover landen als Israël en de VS, en zij is het eens met landen als Saoedi-Arabië en Somalië.

Het land waarin de bondskanselier met walging een vlag weggooit en dat onderwerpt aan een migratie pact – verschijnt op precies dezelfde dag een nieuw, EU-breed onderzoek met een somber resultaat:

“89 Prozent der Befragten – in Europa und Deutschland – sehen den Judenhass in den letzten fünf Jahren im Aufwind. Am häufigsten konstatierten dies Juden in Frankreich (93 Prozent), am seltensten Juden in Ungarn (71 Prozent). (bild.de, 9.12.2018)”

En verder:

“In keinem Land haben so viele Juden antisemitische Belästigungen erlebt wie in Deutschland. (bild.de, 9.12.2018)”

Er wordt al langer in Duitsland gemompeld dat de autoriteiten regelmatig islamitisch antisemitisme zouden scharen onder “rechts” – het is politiek correct gezien het juiste en past in het ‘Tegen-Rechts-Propaganda’ budget van duizenden begunstigden. Deze EU-enquête toont aan wat iedereen die niet door linkse wanen is bevangen of het als zijn levensdoel ziet die te verspreiden, al weet: het zijn zeker geen “rechtsen” die het grootste aantal antisemitische belagers vertegenwoordigt, verre van.

Als Duitsland echt had geleerd van het Derde Rijk, zoals steeds beweerd wordt, als politici zoals de destructieve Merkel en gênante Heiko Maas hun “nooit meer” serieus zouden nemen, zouden ze niet logischerwijs meer zoals Orbán worden, en minder als Macron?

Als Merkel het belang van het Duitse volk op het oog had en uit verantwoordelijkheid voor de Duitse geschiedenis had willen handelen, moet ze dan niet het tegenovergestelde doen van wat ze nu doet? (En bovendien: zou de CDU niet tegen het financieren van anti-Israel terreur zijn?) En andersom, als Merkel de brui geeft aan bondsrepubliek Duitsland en voor haar post-nationale visie ook de veiligheid van joden in Duitsland en Europa offeren wil, wat hoeft ze dan nog te doen behalve het Migratie pact erdoor te drukken, het geheel snel om te zetten in wetten en regels en een kloon als opvolger te installeren?

Een historische dimensie

Ik heb altijd geprobeerd mezelf ervan te weerhouden na te denken over de motivatie van Merkel. Het speelt voor een oordeel over haar beslissingen geen rol waarom ze genomen worden, wel hoe die het land en onze levens beïnvloeden. Een politicus die uit ogenschijnlijk nobele motieven zijn land schaadt en het leven van burgers riskeert die onderscheidt zich moreel gezien niet van een sekteleider, die zijn volgelingen tot zelfmoord aanzet, omdat hij denkt ze zo te “bevrijden” – wat dat ook betekenen mag.

Ik heb altijd geprobeerd niet te speculeren over de motieven van Merkel, maar dezer dagen vraag ik me af wat haar zou kunnen drijven — maar haar fanatieke, als nationaal-suïcidaal te omschrijven gedrag laat me twijfelen of het werkelijk alleen maar “drijfveer” (naar Robin Alexander) is.

Een leuke internetwijsheid (voor kenners: een meme) stelt:

If you gonna fuck up, fuck up so bad that people wonder, how you did it.’
Vrijelijk (en hoffelijker) vertaald: als je er een puinhoop van maakt, bouw dan op zijn minst zo’n grote puinhoop dat mensen zich afvragen hoe je het hebt gedaan.

Men zou in cynische humor kunnen vluchten, en vermoeden: Merkel weet wellicht dat ze het heeft verpest, zodat ze in ieder geval van het verpesten nog een historische proportie kan maken.

Een groot woord

Het gedrag van ondergeschikte Merkel-mogelijkmakers begrijp ik heel goed – hoewel, “begrijpen” is een groot woord, beter gezegd, ik kan het beredeneren. Het is een heel specifiek type persoon, die de ene dag dit en de andere dag het tegenovergestelde zegt, en zelfs in troebel water de weg naar boven vindt.. Zulke mensen hebben altijd bestaan ​​en zullen altijd bestaan, en op dit moment ondersteunen ze Iran-deals, het VN-migratiepact en censuurwetten.

Ik weet niet wat deze vrouw drijft. Ik weet niet wat Duitsland haar heeft aangedaan. Ik kan vanuit mijn positie niet aangeven wat er anders zou zijn als elke complot-theorie waar zou zijn en Merkel met propaganda en politieke trucjes Duitsland op de knieën zou dwingen en de massa ter beschikking zou stellen aan concerns en concern-vriendelijke bureaucraten.

Ik weet niet door wat Merkel wordt gedreven, en het kan me ook niet schelen, maar voor het land en de mensen, de soevereine democratie en de ordelijke rechtsstaat, voor hun is het toch jammer!

De militaire tactiek van de “verschroeide aarde” is verboden door de Geneefse Conventies. De schade die Merkel Duitsland heeft toegebracht, wordt door de VN dus opgenomen. Het duurde negen maanden voordat de brandende oliebronnen in Koeweit hersteld waren. En de gevolgen ervan waren jaren later nog altijd zichtbaar (zelfs vanuit de ruimte, zie nasa.gov), maar ondertussen veroveren zand en aarde de ooit verbrande gebieden weer terug.

De schade die Merkel achterlaat in het land zullen nog tientallen jaren – en sommigen zeggen nog eeuwenlang – merkbaar zijn. Er rest slechts dit: de wens dat ze echt gauw stopt en terugtreedt. Niet alleen maakt Merkel veel kapot, ze zorgt er ook voor dat het zo lang mogelijk na haar vertrek niet beter wordt.

Ik weet niet wat Merkel drijft, en ik ben bang om erachter te komen.

Dushan Wegner (Tsjechië, 1974) pendelt als schrijver en publicist tussen Berlijn, Beieren en de Canarische eilanden. Op zijn blog publiceert hij (bijna) dagelijks nieuwe teksten; dushanwegner.com.

Franse Ministerie van Binnenlandse Zaken: moord op Straatsburg geen afleidingsmanoeuvre van de regering

0
gele hesjes

Op sociale netwerken zijn er opmerkingen die de moordaanslag van Straatsburg op de afleiding van de regering tegen de gele protesten houden. De Franse regering verwerpt de beweringen dat dergelijke beschuldigingen “schandelijk” zijn, strikt.

Het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken heeft zich scherp tegen de geruchten op het internet gekeerd dat de aanval van Straatsburg, die dinsdagavond drie mensen doodde, een regiemanoeuvre is om de massale protesten van het Geel-Westen te verzwakken.

France Inter on Twitter

@LaurentNunez, secrétaire d’État auprès du ministre de l’Intérieur : “Je suis indigné […] on est clairement dans les thèses complotistes” #le79inter #Giletsjaunes #Strasbourg https://t.co/b1AMJDEjIj

Laurent Nuñez, Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken, zei dat hij “verontwaardigd” over de beweringen van Straatsburg aanval zou de overheid te helpen in haar strijd met het Westen Yellow Movement. Nuñez vertelde France Inter :

Ik begrijp niet hoe iemand zich kan voorstellen … We zouden dat moeten noemen wat het is – zulke ideeën komen duidelijk van complottheoretici. Zoals je kunt zien aan tweets en andere opmerkingen, bloeien zulke complottheorieën in de gelederen van gele vesten. En dat is gewoon een ander bewijs. Zoiets zeggen is eerlijk gezegd schandelijk.

Na de aanval verbood de regering vergaderingen in Straatsburg. Voor evenementen in andere delen van Frankrijk gelden echter geen beperkingen.

franceinfo plus on Twitter

Strasbourg : les théories du complot se multiplient sur des groupes Facebook des #GiletsJaunes https://t.co/AwAyvJaCuf

Bernet Louis on Twitter

Macron sauvé des Gilets Jaunes par le “radicalisé” de Strasbourg mais mis au pied du mur du Pacte de Marrakech qu’il a fait signer en son nom. Combien de Chérif…fichés S vont migrer en France en Europe pour se radicaliser, violer, tuer, égorger, décapiter ? La question se pose.

⭐2ni⭐ on Twitter

Allo Cherif ? Salut c’est Chris ! – … – bien ou bien gros ? dis, ça te dirait pas d’aller zigouiller 2 ou 3 zozos sur #Strasbourg ? comme ça on pourrait calmer un peu les gilets jaunes. – … – merci, t’es mon gars sûr !

De gele vesten of Gilet’s Jaunes is een beweging die is ontstaan ​​als reactie op de economische hervormingen van de regering. Ze danken hun naam aan de veiligheidsvesten voor weggebruikers, die een symbool zijn geworden van weerstand tegen een verhoging van de brandstofbelasting. De aankondiging van deze belastingverhoging halverwege november had geleid tot een golf van ontevredenheid over massale protesten die waren gelost.

In december escaleerden massale protesten, waarbij botsingen met de politie en geweld en vandalisme werden veroorzaakt die al decennia niet meer in Frankrijk te zien waren. De eisen van de gele vesten werden uitgebreid. De demonstranten begonnen het ontslag van de regering te eisen, mogelijk als gevolg van slechts marginale economische concessies en het zeer harde politieoptreden tegen de protesten.

De mogelijke terroristische aanval in de oude binnenstad van Straatsburg kostte drie slachtoffers, waarbij 13 mensen zwaargewond raakten. De huurmoordenaar werd geïdentificeerd als Chérif C., een Fransman van Noord-Afrikaanse afkomst die de politie leidde tot een mogelijke radicalisering als een bedreiging. Kort voor zijn moord moest hij worden gearresteerd voor een moord, maar dat mislukte.

Regering Macron vraagt ‘Gele hesjes’ dit weekend niet te demonstreren vanwege de chaos in het land

0
macron

De Franse regering Macron vraagt demonstranten van de ‘Gele hesjes’ beweging om thuis te blijven dit weekend. Redenen hiervoor zijn de inwilliging van een aantal eisen door Macron, maar ook de veiligheidssituatie vanwege de aanslag in Straatsburg.

Regeringswoordvoerder Benjamin Griveaux stelt dat de klachten van de demonstranten zijn gehoord en dat door het inwilligen van een aantal eisen voldoende reden is om de demonstraties te stoppen. Of de Fransen gehoor gaan geven aan hun regering moeten we dit weekend dus nog even afwachten. Volgens de regering is dit verzoek ‘redelijk’ en gezien de onlusten van de afgelopen weken en de bereidheid van Macron om concessies te doen lijkt dit ook het geval. Nodig is het zeker, want het ministerie van Buitenlandse Zaken gaf onlangs nog een reiswaarschuwing vanwege de situatie in Frankrijk.

Een rustige kerst is niet alleen wat Macron nodig heeft, maar heel Frankrijk verlangt er naar. In de afgelopen weken zijn grote vernielingen aangericht in een poging van de ‘Gele hesjes’ om de regering Macron te bewegen de belastingen op brandstof in te trekken. De regering heeft dat verzoek ingewilligd, tenminste voor het eerste jaar. Voor Frankrijk is het nu zaak om zo snel mogelijk de rust te herstellen, want de economie raakt door de huidige toestanden beschadigd.

Tom van ‘t Einde on Twitter

Voor het eerst is een meerderheid van de Fransen tegen de acties van de gele hesjes #GilletJaunes 54% is er klaar mee. Wel staat 66% van de Fransen nog steeds achter het oorspronkelijke doel van de beweging https://t.co/8cilutPOIA

Niemand heeft er problemen mee dat er wordt gedemonstreerd, maar wel wanneer anderen schade ondervinden van vernielingen. Hopen dus dat het even rustig blijft. Door de aanslag in Straatsburg en de demonstraties zijn de veiligheidsautoriteiten natuurlijk vermoeid, ze moeten hun eigen bevolking onder de duim houden en zijn op zoek naar een terreurverdachte. Franse soldaten betrapten de terreurverdachte afgelopen nacht, schoten op hem, maar konden hem niet neutraliseren. Hij is nu nog steeds voortvluchtig.

Police nationale on Twitter

AppelàTémoins] La #Police judiciaire recherche l’individu suspecté d’être le tireur du marché de Noël de #Strasbourg. #AidezNous ⚠ Attention, individu dangereux, n’intervenez pas vous-même. 📞 Contactez le 197 – https://t.co/K2nJHREiwZ

De clip van een Belgische rapper ter ondersteuning van gele hesjes gecensureerd door Facebook

0

De strijd moedigt creativiteit aan. Het lied van de Luikse rapper Draner op Les Gilets Jaunes is hiervan het bewijs. Een oproep om van Brussel naar Parijs te strijden, tegen de hoge kosten van levensonderhoud en tegen “dit systeem dat ons alleen maar heeft uitgebuit”, werd gecensureerd op Facebook. Het sociale netwerk schrapte de clip al snel omdat het vond dat het niet “de normen van de Facebook-gemeenschap” deelde.

België is, net als Frankrijk, al bijna een maand lang geschokt door de strijd van de gele vesten. Net als in Frankrijk is de repressie in Brussel hevig. Matten, traangas, waterkanonnen, preventieve arrestaties zijn aan beide zijden van de Ardennen de eerste reactie op sociaal protest.

De rapper Draner wilde een lied maken over het gevecht van de Yellow Vests en schoot zijn video tijdens een van de demonstraties. Hij is momenteel werkloos na het verlies van zijn baan. Het is dus geen steun van een ster in een ivoren toren, maar een politieke boodschap van iemand die armoede kent. Dat weerhield Facebook er echter niet van om zijn clip te verwijderen en uit te bannen, zogenaamd omdat hij de “community standards van Facebook” niet deelde.

De clip begint met het verslag van de demonstratie van afgelopen 8 december met twee zinnen “450 administratieve arrestaties” en “meer dan 1000 gele vesten”.

De teksten zijn eenvoudig en krachtig. De rapper hekelt het systeem (“Ik heb genoeg van dit systeem dat ons zo veel heeft uitgebuit”) en onze leiders (“Ze willen ons zien buigen, onze leiders zijn genadeloos”), terwijl ze verwijzen naar repressie (“sommige gewapend met vesten voor schildstokken”).

Deze rap is een soort “volkslied” van de gele vesten. Het vertegenwoordigt de beweging door zijn eenvoud, zijn waarheid en zijn sfeer: “de mensen willen hun vrijheid en zullen er alles aan doen om die te winnen”, “u en ik worden allemaal geneukt door belastingen en de steeds hogere kosten van levensonderhoud”, “we hebben niet genoeg om voedsel te kopen, daarom lopen we over Brussel, we lopen over de velden”.

Draner roept op tot mobilisatie omdat we ons allemaal zorgen maken over de kosten van levensonderhoud, in tegenstelling tot onze elites, onze leiders: “Ik zal daar blijven en ze bevriezen omdat ik in het heden leef voor de toekomst van mijn kinderen”, “de mensen willen hun vrijheid, het is niet morgen dat we moeten ontwaken”.

Op 14 december, richting een nieuwe protest met “Yellow Vests”, studenten en “Red Vests”?

0
studenten

Na enkele weken van mobilisatie van de Yellow Vests beginnen de jongeren op school actie te ondernemen op initiatief van middelbare scholieren en nu ook leerlingen. 14 december is de eerste nationale stakingsdatum in verschillende sectoren. Dit moet een steunpunt zijn voor de georganiseerde arbeidersbeweging om zich aan te sluiten bij de mobilisatie.

Verscheidene vakbondsorganisaties roepen op tot een staking op 14 december om zich aan te sluiten bij de Gele Vesten- en studentenbeweging. Na een tussencommuniqué van 6 december waarin het “geweld” van de gele vesten aan de kaak werd gesteld en een door Macron in de slechtst mogelijke conditie werd gered, hadden vele vakbondsafdelingen (federaal en lokaal) en activisten, met name in de CGT, krachtig gereageerd tegen het compromis van de confederale leiderschappen.

Dit was het geval bij de Nationale Federatie van de Chemische Industrieën van de CGT, die een “steekpartij in de rug van degenen die momenteel strijden” aan de kaak had gesteld, die opriep tot een nationale confederale vergadering om een besluit te nemen over een nationaal mobilisatieplan en tot een staking in alle chemische en olie-industrieën op vrijdag 14 december. Sindsdien zijn verschillende sectoren vertrokken en hebben ze ook opgeroepen tot een staking op die dag, terwijl het confederaal bestuur van de CGT in eerste instantie een dag van actie eiste…. zonder het werk te onderbreken. Dit is met name het geval voor de spoorwegarbeiders van de CGT, het CGT-spektakel, de CGT PSA Mulhouse en Valenciennes. Maar naast de lokale federaties en vakbonden van de CGT, vraagt een brede interunionele samenwerking tussen middelbaar en hoger onderwijs om de mobilisatie van leerkrachten en administratief personeel.

Wet IV van de Gele Vest Beweging toonde aan dat het door de regering gecreëerde klimaat van terreur de vastberadenheid van de beweging op geen enkele wijze had beïnvloed, maar ook dat de beweging verder moest gaan dan maatregelen zoals de “100 euro”-zwendel om de regering te dwingen toe te geven en verder te gaan. De regering, die zich twee maanden geleden voorstelde als een “Jupiterian”, een onwankelbare “bulldozer”, begint zich terug te trekken. Het is tijd om hem te buigen. Om het herstel van de vermogensbelasting en een aanzienlijke loonsverhoging op te leggen, zal het nodig zijn om de economie van het land echt te verlammen. Deze eisen worden gedeeld door een meerderheid van de werknemers en de arbeidersklasse van het land. De gegeneraliseerde woede moet worden vertaald in een actieve massale staking, de enige methode die de machine echt zou blokkeren, maar ook tijd vrijmaken voor alle arbeiders die de rotondes blokkeren terwijl ze blijven werken, en die uiteindelijk opraken.

Voor het op gang brengen van een dynamiek van veralgemening van de staking heeft de georganiseerde arbeidersbeweging een centrale verantwoordelijkheid, namelijk die van staking en het samenkomen van de 14e met de gele vesten en de gemobiliseerde jongeren die met felle repressie worden geconfronteerd. In het land zullen veel gezamenlijke initiatieven plaatsvinden. In de hoofdstad is gisteren een actie- en organisatiecomité, geïnitieerd door de interstatelijke spoorwegarbeiders en het justitie- en waarheidscomité voor Adama, bijeengekomen, in het bijzonder om de acties voor deze dag voor te bereiden. Het idee dat door deze spoorwegarbeiders wordt verdedigd: van 14 december een actieve stakingsdag maken, stoppen met werken en samenvallen met andere sectoren die gedurende de hele dag gemobiliseerd worden voor gezamenlijke acties. Aan de kant van de jeugd roepen verschillende vakbondsorganisaties van middelbare scholen op tot mobilisatie (UNEF, Solidaires, UNL….) en in verschillende universiteiten en middelbare scholen bereiden ze blokkades voor om studenten te bevrijden en hen in staat te stellen om samen met gele vesten en stakers te mobiliseren in de geplande acties.

Geconfronteerd met de meervoudige druk die op de beweging weegt, zoals de instrumentalisering van de aanslag in Straatsburg en de schandalige verklaringen van leden van de regering die de stopzetting van de mobilisatie chanteren, moet 14 december een succes worden en het begin markeren van een nieuw soort kruispunt tussen de “gele vesten”, de jongeren en de “rode vesten”.

Tsjechische politici willen de islam volledig verbannen, omdat het de maatschappij ‘koloniseert’

0
islam

Politieke leiders in de Tsjechische Republiek hebben de islam eerder in sterke bewoordingen veroordeeld . Nu bespreken politici in het Tsjechische parlement het volledige verbod op religie.

Als iemand roept om het doden van ongelovigen en joden, dan is het geen religie van vrede, zegt kamerlid Jiri Kobza.

Hij en zijn partij Freedom and Direct Democracy, een van de grotere in het parlement, geloven dat de islam niet alleen een religie is maar ook een gewelddadige ideologie die moet worden verboden.

We hebben voorgesteld dat alle ideologieën die haat en geweld bevorderen, moeten worden verboden. Een van de ideologieën is de islam. En dan hebben we fascisme en nazisme, zegt hij.

Hij wijst erop dat moslims niet willen of zullen integreren in niet-islamitische samenlevingen. Het is geen migratie – het is kolonisatie.

Een sterk wantrouwen tegenover de islam bestaat in het hele politieke spectrum in de Tsjechische Republiek, waar slechts 0,5 procent van de bevolking moslim is.

We willen niet dat meer moslims in Tsjechië, de sociaal-democratische toenmalige premier Bohuslav Sobotka, vorig jaar in een interview opmerkten.

Zelfs de Tsjechische president Milos Zeman, die ook een sociaal-democraat is, heeft de religie in het Midden-Oosten sterk veroordeeld.

Hij heeft onder meer gezegd dat de islam eenvoudigweg niet in Europa thuishoort.

In verband met de asielchaos in 2015 merkte Zeman op tijdens een islamitische kritieke demonstratie dat de islamitische migranten die toen in Europa aankwamen, afkomstig waren van een ‘cultuur van moordenaars en religieuze haat’.

#gelehesjes Niet Italië, maar Europa staat straks in brand

0
frankrijk

Toen op 4 maart 2018 de Lega en de Vijfsterrenbeweging de Italiaanse parlementsverkiezingen wonnen en daarna de eerste zogenaamde populistische regering van Europa vormden, luidden in zowat elke Europese hoofdstad de alarmklokken. Negen maanden later staat niet Italië maar wel de rest van Europa in brand.

Frankrijk overschrijdt de Europese norm

Wat begon met een manifestatie tegen de hogere accijnzen op diesel, in werkelijkheid een verkapte belastingsverhoging, groeide na enkele weken uit tot gewelddadige massademonstraties van de ‘gilets jaunes’. Nadat de Franse president Emmanuel Macron deze protesten eerst negeerde en daarna zwaar onderschatte, deed hij gisteren een symbolische knieval aan de gele hesjes in een TV-toespraak.

Aan de 22 miljoen kijkers liet hij verstaan dat men de volkswoede begrepen had en tegelijkertijd kondigde de Franse president een reeks sociale maatregelen af die maar liefst twaalf miljard euro zullen kosten. Daarmee wordt het begrotingstekort van 2,8% nog groter, en overschrijdt de Franse regering ruim de Europese norm. Macron hoopt hierdoor alsnog zijn politiek vel te redden.

Complete chaos in Brexit-land

Op dezelfde dag van de presidentiële overgave aan de volksprotesten in Frankrijk, stelde de Britse premier Theresa May de stemming  over de Brexit-deal in het parlement uit naar een onbekend tijdstip. Gezien May voor de overeenkomst met de Europese Unie geen meerderheid achter zich wist te scharen, werd hiermee de Brexit-chaos compleet. Indien er een No-Deal Brexit komt, betreedt het Verenigd Koninkrijk onontgonnen terrein.

Onzekerheid schrikt internationale investeerders af, en dat heeft vandaag reeds financiële gevolgen. Zo verloor de pond sinds het begin van de Brexit-saga  al meer dan elf procent van haar waarde en kostte het de Britse economie bijna twee procent groei. Hoe langer de onzekerheid duurt, hoe hoger de economische prijs voor de Britten uiteindelijk zal worden, zeker op korte termijn.

Belgische minderheidscoalitie

Via;https://doorbraak.be

In België verloor de regering- Michel haar parlementaire meerderheid omwille van de ondertekening van het Global Compact in Marrakesh. Volgens CD&V-voorzitter Wouter Beke was er na het vertrek van de Vlaams-nationalisten geen sprake van een nieuwe regering, waardoor hij een vertrouwensstemming in de Kamer niet nodig achtte.

België wordt nu bestuurd door een oranje-blauwe minderheidscoalitie die amper 52 zetels telt op een totaal 150, waardoor de democratische legitimiteit van elke beleidsdaad, waaronder de ondertekening van internationale akkoorden, zeker in vraag mag worden gesteld.

Neofascisme in Spanje

In Spanje moest de regering onder leiding van de socialist Pedro Sánchez de opkomst van het neofascistische Vox in Andalusië ondergaan. In enkele maanden tijd steeg deze extreemrechtse formatie van 0,4% naar 11% en veroverde bij de verkiezingen begin december uit het niets twaalf zitjes in het regionale parlement. Ook de liberale Euronationalisten van Ciudadanos, lid van de ALDE-fractie onder leiding van Guy Verhofstadt, nemen steeds meer kiezers over van de door corruptie geplaagde Partido Popular, en verdubbelden hun score.

De regerende PSOE leed dan weer een historische nederlaag, en volgt steeds meer de dalende trend van de Europese sociaal-democratie. Na een jaar zitten er ook nog steeds Catalaanse politici in de Spaanse gevangenissen omwille van het organiseren van een referendum, nota bene een feest van de directe democratie.

Duitsland: kan Karrenbauer bruggen bouwen?

In Duitsland begon vorig weekend het post-Merkel-tijdperk van Annegret Kramp-Karrenbauer, waarbij tijdens de voorzittersverkiezing een duidelijke ideologische tweespalt zichtbaar werd binnen de CDU. Of de centrumlinkse Karrenbauer ook bruggen kan bouwen, en de centrumrechtse kiezer kan overtuigen om toch niet over te stappen naar de AfD, zal de komende verkiezingen duidelijk worden. De eerste signalen lijken echter die van een continuïteit met Merkels’ beleid, wat de voobije jaren bijna leidde tot een breuk met de Beierse CSU, tot historisch lage electorale scores en veel krampen in de maatschappelijke onderbuik.

Italië lijkt zowaar stabiel

In vergelijking met wat er de voorbije weken en dagen is gebeurd in de Europese politiek, lijkt Italië wel een stabiel land. Ondanks de begrotingsperikelen met de Europese commissie, de torenhoge staatsschuld, de lage economische groei en de hoge werkloosheid zit de regering-Conte stevig in het zadel. Ook de financiële markten panikeren niet meer, waardoor de spread al een tijdje stabiel onder de driehonderd punten blijft hangen.

Deze geel-groene, en volgens sommige populistische, regering kan echter in vergelijking met de bovengenoemde landen wel rekenen op een brede democratische consensus, zowel in het parlement als in de peilingen. Daarenboven zal Macron, nu hij de sociale vrede van de gele hesjes heeft afgekocht met een nog hoger deficiet, vermoedelijk een toontje lager zingen over de gebrekkige Italiaanse begrotingsdiscipline. En het fel gecontesteerde veiligheidsdecreet van Matteo Salvini (Lega), zal waarschijnlijk niet veel weerstand krijgen van Karrenbauer, indien ze de rechtervleugel van de CDU nog enigszins wil behouden.

Ademruimte voor politieke experimenten

Italië was het eerste land die de opkomst van anti-systeemkrachten heeft meegemaakt. Na de ineenstorting van de traditionele partijen begin de jaren ’90 door het gerechterlijk corruptieonderzoek Mani Pulite kregen politieke experimenten er veel meer ademruimte. Zo was er het Berlusconisme die het politiek toneel meer dan twee decennia beheerste. Ook het korte succes van de centrumlinkse Partito Democratico onder leiding van de ‘rottamatore’ Matteo Renzi was een poging tot vernieuwing, al bleek het achteraf oude wijn in nieuwe vaten.

Ook de opkomst van de burgerbewegingen, met als belangerijkste exponent de Vijfsterrenbeweging (Movimento Cinque Stelle) van Luigi Di Maio, en de recente electorale explosieve groei van de rechtspopulistische Lega (vroeger Lega Nord) onder Matteo Salvini, passen in deze rij van post-traditionele politieke vernieuwing.

Vandaag wordt Italië geleid door de eerste Europese regering zonder de aanwezigheid van christendemocraten, liberalen en/of sociaal-democraten. Het land geniet ondanks de langdurige economische crisis ook van een fase van sociale vrede. De regering-Conte is verrassend genoeg stabieler en coherenter dan veel voorgaande, en meer dan zestig procent van de Italianen steunt nog steeds deze coalitie. Maar wat de concrete resultaten zullen zijn van dit beleid op korte en lange termijn is het voorlopig gissen.

Luister naar de noodklokken

In het licht van de politieke gebeurtenissen in de Europese Unie, zal dan ook niet Italië maar de rest van de (West-)Europa vrijwel zeker bij de komende Europese verkiezingen in mei 2019 stevig door elkaar worden geschud. Indien de traditionele partijen willen overleven, wordt het tijd dat men eens naar alle (nood)klokken begint te luisteren. Culturele identiteit, sociale cohesie, integratie, soevereiniteit, globalisering, fiscale rechtvaardigheid, etc. zijn cruciale thema’s die steevast door linksliberale en progressieve wereldburgers worden genegeerd, en door rechts- of linkspopulisten worden gekaapt. Het is dan ook de taak van de hedendaagse conservatieven om in deze debatten het voortouw te nemen en geloofwaardige politieke alternatieven aan te bieden, vooraleer heel Europa weer in brand staat, zowel figuurlijk als letterlijk.

#gelehesjes Maron doet en Rutte belofte: Een sigaar uit eigen doos

0
parijs

President Macron belooft de protesterende burgers in Frankrijk méér loon. Het addertje onder het gras: het kerstgeschenk moet uit de belastingen, bijeen te brengen door vooral de burgers, worden betaald.

Hopelijk geloven de Franse woedende burgers in de gele veiligheidshesjes niet in mythologische figuren. Anders moeten ze vandaag erg teleurgesteld zijn. Emmanuel Macron, beter bekend als “Jupiter”, beloofde deze mensen in zijn televisie-toespraak een geweldige kerstgeschenk, maar in werkelijkheid is het een van Sinterklaas overgebleven fopsurprise.

macron

In plaats van de Ffranse bevolking de trieste waarheid te vertellen, namelijk dat hij zo goed als gebroken is, beloofde hij vanuit zijn elite-entourage prachtig verpakte geschenken voor de armen, de weduwen, de gepensioneerden en de rechtelozen …
Hij had een ontroerend woord klaar voor al degenen die tekort zijn gedaan, maar het kost net zo weinig als een beetje spijt, namelijk niets.

Of deze boodschap bij de gele hesjes aankomt, is een andere zaak.

Bij het uitpakken van de geschenken zullen de gelukkigen waarschijnlijk snel hun eerste twijfels hebben gehad. Macron biedt hen vanaf januari 2019 een directe koopkrachtverhoging – zoals geëist door de gele hesjes, de Gilets Jaunes. Maar wat betekent het als een verhoging van het minimumloon met 100 euro per maand niet door de werkgevers wordt betaald, of dat de bedrijven geen sociale lasten betalen voor belastingvrije overuren? Zij worden namelijk door de Saat gecompenseerd…

De rekening van al zijn beloften komt terecht bij de belastingbetalers en het socialezekerheidsstelsel. De dikke vrienden van de “president van de rijken”, zoals de bijnaam van Macron is, hoeven daarentegen geen eurocentime méér te betalen.

We zouden niet zo ver willen gaan om Macron als president van de rijken te noemen. Nee, hij is de president van de super-rijken. Dat waren ook de woorden van oud-president Hollande op de vraag of Macron president van de rijken was. Het antwoord, dat te lezen is in een interview in L’Expressvan Hollande: “Ce n’est pas vrai. C’est le président des TRÈS riches.” Een ander voorbeeld dat daarvan getuigt, is dat de werkgevers volgend jaar 40 miljard euro minder hoeven af te dragen voor het socialeverzekeringsstelsel.

Macron wil en zal dus geen eurocentime van de exorbitante belastingdouceurtjes voor de superrijken terugnemen (alleen al de rijkste staatsburger van Frankrijk, Bernard Arnault, heeft een half miljard aan vermogensbelasting teruggekregen). Het was zelfs de eerste maatregel die Macron nam, toen hij achter zijn Louis XV-bureau in het Elysée-paleis ging zitten. De rekening van de kerstcadeaus zou kunnen oplopen tot € 15 miljard, volgens voorlopige prognoses van het Sociaal Comité van de Nationale Assemblee.

In werkelijkheid schrijft Macron op deze manier een ongedekte cheque uit. Hij probeert de sociale vrede te kopen – ten koste van de al meer dan lege schatkist. Uiteindelijk zullen de burgers die in opstand gekomen zijn tegen de buitensporige en oneerlijk verdeelde belastingdruk, de rekening moeten betalen. De dubieuze logica hierachter is: wie een concessie eist, mag het zelf betalen!

Als de staatsbegroting niet volledig uit balans wil geraken, zoals de minister van Economische Zaken al lang geleden heeft aangekondigd, dan moeten de overheidsuitgaven worden teruggeschroefd. Wat deze bezuinigingsmaatregelen voor de Fransen betekenen, weten vooral de mensen in plattelandsgebieden, die al steeds minder in staat zijn om toegang te krijgen tot openbare diensten en infrastructuren. Vooral die mensen hebben sinds half november met hun gele hesjes gedemonstreerd tegen “die daarboven” in Parijs.

parijs

Macron denkt dus de oplossing voor het conflict gevonden te hebben voor al die mensen, volgens het principe “de vervuiler betaalt”. Zij hebben van hem de rekening gekregen voor het beëindigen van hun opstand. Dat is bijna te cynisch om waar te zijn.

Terwijl in de mainstream media nog steeds gesproken wordt over de toespraak en hoe het Franse volk hierop zal reageren, heeft het intussen al geruime tijd gereageerd. In Frankrijk zijn vandaag studenten de straat op gegaan om zich bij de gele hesjes aan te sluiten en hun educatieve eisen in het spel te brengen.

De veelgeprezen concessies van Macron hebben er alleen maar toe geleid dat de demonstranten hun eisen hebben verhoogd. Geen wonder, want de strijdkreet van de demonstranten is “Macron – Demission”, dus Macron – neem ontslag. Het neoliberale beleid waar Macron voor staat is mislukt. Voor veel mensen is geld niet langer voldoende, Frankrijk heeft een ondoordringbaar oerwoud van directe en indirecte belastingen, waardoor het het land is met de hoogste belastingen in de EU, met een staatsquote van 56%. Ter vergelijking: in Duitsland is dit 44%.

Terwijl veel Fransen elk dubbetlje moeten omdraaien heeft Macron vanaf de eerste dag dat hij president was zich gedragen als een olifant in de porceleinkast. Tegen werklozen heeft hij gezegd dat ze de straat moeten oversteken om een baan te zoeken, en in augustus nog heeft hij in Denemarken de Fransen afgeschilderd als koppige Galliërs. Hij laat in ieder geval zien dat hij totaal geen idee heeft wat er onder het volk speelt – en eigenlijk interesseert hem dat ook niet. Dit alles schiet bij de Fransen in het verkeerde keelgat: enerzijds belastingverlagingen voor de rijken en aan de andere kant belastingverhogingen voor de middenklasse en de armen, en ook nog een ongelooflijke arrogantie van de president jegens de werklozen tegen de achtergrond van bijna 10% werkloosheid in het land.

Macron wil het desastreuze Nederlandse en Duitse “beleid” overnemen met ingrepen in de sociale sector en meer goedkope (part-time) banen creëren, de besteedbare inkomens laten dalen en de winsten voor de grote ondernemingen (en hun ceo’s) opschroeven, maar dat is moeilijk te realiseren als de lonen voor zeer veel mensen ontoereikend zijn voor huur en voeding.

Ondertussen pleiten vakbonden voor een algemene staking en Macron lijkt zelfs de politie niet te vertrouwen, omdat tegen de ontevreden mensen ook de Nationale Garde en gedeeltelijk het leger (met EU-materieel!) werd ingezet. Ook vertrouwt hij de burgers niet meer, want op daken van openbare gebouwen werden zaterdag scherpschutters gesignaleerd (overigens werd dat eerder dit jaar in Berlijn ook gedaan, wat iets zegt over de persoon Merkel), en werden met scherven en 25 gram TNT gevulde traangasgranaten op de lichamen van betogers afgevuurd (wat in strijd is met de wet) – met de uitdrukkelijke bedoeling burgers te intimideren en te verwonden.

Macron kan alleen maar hopen dat de gele hesjes tijdens de vakantie van kerst en oud en nieuw hun acties verminderen, of zelfs staken. De vraag is of dat het geval zal zijn, want zo niet dan wordt het voor Macron erg moeilijk.

gele hesjes

Brussel verbiedt ‘Mars tegen Marrakesh’

0
mars

De Mars tegen Marrakesh die gepland is voor aanstaande zondag in Brussel, mag niet doorgaan. Dat hebben burgemeester van Brussel Philippe Close en Rudi Vervoort, minister-president van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest vandaag beslist. Het verbod geldt voor het hele Brusselse gewest.

Het lijkt erop dat het grote succes van de door rechtse jongerenverenigingen aangekondigde mars tegen Marrakesh, toch al zeker op Facebook, voor zenuwachtigheid zorgt in Brusselse politieke kringen. Het evenement, gedragen door studentenverenigingen KVHV en NSV, jongerenbeweging Schild en Vrienden, Voorpost, Vlaams Belang Jongeren, jongereninitiatief ‘Make Vlaanderen great again’ en ons eigen REACT, heeft intussen op Facebook de 11.000 aanwezigen overschreden. De N-VA wil als partij niet deelnemen, maar tal van lokale N-VA-leden en -afdelingen willen erbij zijn. Zelfs als maar 1 op 4 van de 11.000 Facebookfans komt (maar jullie komen natuurlijk allemaal!) zal dat een indrukwekkende betoging opleveren.

Rudi Vervoort en Philippe Close zeggen dat “er geen sprake kan zijn van toe te laten dat een bruine mars in Brussel mag plaatsvinden”. Voor de mars slaan studentenverenigingen KVHV en NSV de handen in mekaar met Schild en Vrienden, Voorpost en Vlaams Belang Jongeren.

“In de Gewestelijke Veiligheidsraad heeft de burgemeester van Brussel gemeld dat hij van plan was de voor zondag geplande betoging te verbieden, op basis van informatie die werd bezorgd door de politiezone Brussel Hoofdstad-Elsene”, melden Vervoort en Close in een gezamenlijk persbericht. “Daaruit blijkt dat de manifestatie zich naar andere zones kan verspreiden. De minister-president zal daarom elke betoging verbieden in het hele gewest.”

Ook alle andere betogingen die gepland staan voor aanstaande zondag worden nu verboden, aangezien het volgens de Brusselse autoriteiten niet mogelijk is om het opgegeven motief voor elke actie te controleren.“De burgemeester van de stad Brussel en de minister-president roepen deze demonstranten op om contact op te nemen met de politie om hun actie in alle sereniteit te verplaatsen,” luidt het in een persbericht.

De organisatoren van de Mars tegen Marrakesh reageren “vol verbazing” op de beslissing. “Aanvankelijk dachten wij dat deze beslissing er kwam vanwege de tragische aanslag in Straatsburg. Het probleem bleek echter niet de veiligheid van onze protesteerders te zijn, maar hun recht op de vrije meningsuiting en om zich te verenigen”, stelt Filip Brusselmans, preses KVHV-Antwerpen in een mededeling. “Dit soort praktijken doen ons alleszins denken aan de handelingen van totalitaire regimes. Als een evenement waar 45.000 burgers hun interesse voor tonen via de sociale media verboden wordt, weet je dat er een probleem is met de democratische waarden van deze politici.”

Het Vlaams Belang is “onthutst” over het verbod, luidt het in een persbericht. De partij noemt de beslissing van Brussel een inbreuk op de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vergaderen. Volgens partijvoorzitter Tom Van Grieken wordt daarmee de overgrote meerderheid van de bevolking “doodleuk gemuilkorfd”. “Het Vlaams Belang steunt de organisatoren dan ook voluit in hun juridische strijd tegen dit ongrondwettelijk verbod”, stelt hij.

Namens de organisatoren liet de woordvoerder, Filip Brusselmans, meteen weten dat zij dit verbod in geen geval aanvaarden. ‘We gaan ons nog verder beraden over wat ons te doen staat’, zo liet hij weten, ‘ maar de kans is alvast groot dat we in een spoedprocedure naar de Raad van State trekken om dit onwettige verbod te laten intrekken.

Door onze optocht een ‘bruine mars’ te noemen hebben Close en Vervoort openlijk aangegeven dat ze ons enkel om politieke redenen een verbod opleggen, en dat is in een vrij land onaanvaardbaar. Ook wij hebben recht op onze vrije meningsuiting.’

De leugenpers probeert intussen actief de mobilisatie voor de Mars te verstoren door hysterische verhalen te verzinnen over honderden woeste hooligans die zich zouden willen mengen onder de Mars om allerlei onnoemelijke dingen te doen. Vooral de linkse onzinkrant De Morgen loopt weer eens voorop. De bedoeling is ‘gewone mensen’ af te schrikken om zondag naar Brussel te komen. ‘ Er is hoegenaamd niets om je zorgen over te maken’, zo klinkt het bij één van de verantwoordelijken van de ordedienst van de organisatie. ‘Wij zullen klare richtlijnen uitwerken, waaronder een oproep om geen enkele vorm van privé-eigendom te beschadigen, en we zullen een ordedienst hebben die daarop toeziet. Al wie met ons wil meedoen, voetbalfan of niet, is van harte welkom; al wie andere plannen heeft vragen we vriendelijk om weg te blijven. En niemand kan gestraft of vervolgd worden voor wat iemand anders doet.‘

Laat u dus niet bangmaken: onze mening in onze hoofdstad uiten is onze plicht én ons recht. Het moet zondag massaal en vastberaden duidelijk worden dat deze nepregering ‘Michel II’ geen draagvlak heeft, dat de massa-immigratie moet stoppen, en dat dat slechte Marrakeshpakt maar op één plek thuishoort: in de vuilnisbak. Tot zondag om 12 uur in Brussel!

Premier May overleeft stemming binnen Conservatieve Partij

0
brexit
De Britse premier Theresa May zei dat Europese migranten zich niet langer vooraan de rij kunnen begeven ten faveure van ‘ingenieurs uit Sydney of softwareontwikkelaars uit Delhi’. ©REUTERS

De Britse premier Theresa May heeft gisteren een vertrouwensstemming binnen de Conservatieve Partij overleefd. Toch lijkt de nakende impasse rond de ‘Brexit’ allesbehalve afgewend.

200 Conservatieven stemden gisteren voor Theresa May, 117 stemden tegen. Het is duidelijk dat het verzet er niet enkel kwam van ‘Brexit-hardliners’, ook veel pragmatische partijleden stemden tegen May. Het was verre van de krachtige bevestiging van haar mandaat waar May op hoopte. Het is maar de vraag of ze nog een meerderheid in het Parlement heeft.

Reuters Top News on Twitter

Prime Minister Theresa May survived a confidence vote, but a mutiny by more than a third of her lawmakers indicated parliament is heading towards deadlock over Brexit https://t.co/C3dXS2jFga @ReutersTV https://t.co/Zv90o6KDhx

Even voor de duidelijkheid: het ging niet om een motie van wantrouwen die aan het gehele Britse parlement wordt voorgelegd, maar om een vertrouwensstemming binnen de Conservatieve Partij. 15 procent van de huidige Conservatieve parlementsfractie moest daarvoor een “letter of no confidence” indienen tegen May. 48 conservatieve parlementsleden deden dat effectief.

200 leden (er waren er minstens 158) nodig) kozen ervoor om het leiderschap van May goed te keuren. Dat meldt de Britse krant The Guardian. Er komt dus geen procedure om een nieuwe voorzitter van de Conservatie Partij te verkiezen. Indien dat wel gebeurd was, zou May ook haar positie als premier verloren hebben.

Anders dan bij ons is in het Verenigd Koninkrijk de premier namelijk ook altijd de leider van de grootste partij.

“Strijden met alles wat ik heb”

“Ik zal voor de stemming strijden met alles wat ik heb”, zei May eerder. Ze blijft erbij dat een deal met de EU haalbaar is en zegt dat nu opstappen zo’n akkoord in gevaar brengt. “Ik ben er klaar voor om deze taak te volbrengen.”

May zei eerder dat het geen goed moment om een nieuwe leider van de Conservatieve partij aan te wijzen. Daar gaat tijd overheen en dat brengt “de toekomst van Groot-Brittannië in gevaar”, omdat de oppositie de onderhandelingen van de brexit dan in handen zou krijgen. “We zitten op een cruciaal moment in onze geschiedenis met het maken van een brexit-deal”, zei May.

Stemming op 21 januari 2019

May hoeft zich dus geen zorgen meer te maken dat medepartijleden haar onderuit zullen halen, want dat is hen niet gelukt. Maar veel reden tot juichen heeft ze niet. Zo komt de brexit-datum, 29 maart 2019, akelig dichtbij. Wat betekent deze wending nu voor de brexit?

Het eerst volgende op de agenda van May is de stemming van de brexit-deal in het Britse parlement. May zal het erg moeilijk krijgen om daarvoor een meerderheid bij elkaar te sprokkelen. De stemming gaat door op 21 januari 2019 en dus heeft ze nog een dikke maand de tijd om een meerderheid van het parlement voor zich te winnen.

Ierse grens blijft strijdpunt

Zowel de EU als het VK zijn ervan overtuigd dat de grens tussen de EU-lidstaat Ierland en Noord-Ierland, dat een onderdeel is van het VK, hoe dan ook open moet blijven, ook als de Britten geen lid meer zijn van de Europese Unie. Om er zeker van te zijn dat dat gebeurt, hebben de EU en het VK een noodoplossing bedacht: als er niet tijdens de overgangsperiode een goede oplossing voor de Ierse grens wordt gevonden, dan blijft het hele VK in een douane-unie met de EU, zodat goederen zonder problemen van Ierland naar Noord-Ierland vervoerd kunnen worden.

Veel Britse parlementsleden vrezen echter dat dit een ander statuut voor Noord-Ierland impliceert en dat willen ze absoluut niet. Ook willen de brexit-hard-liners koste wat het kost niet meer tot de EU behoren. De EU heeft echter al duidelijk laten merken dat er nog amper marge in om te onderhandelen. Er kunnen enkel “bijlagen aan het akkoord geniet” worden, maar een écht nieuw akkoord komt er niet. Vraag blijft hoe ze daar in het Brits parlement op zullen reageren.

Wat bij geen goedkeuring?

Als het Britse parlement de brexit-deal van May niet goedkeurt, liggen er verschillende pistes open. Zo zou oppositiepartij Labour een vertrouwensstemming kunnen eisen om zo May onderuit te halen als premier.

Het zou zelfs zo ver kunnen komen dat er nieuwe verkiezingen of een nieuw referendum wordt uitgeschreven.

Bovendien heeft May laten weten dat ze vóór de parlementsverkiezingen in 2022 zal opstappen als leider van de Conservatieve Partij en dus als premier.

Verder leeft er in andere EU-landen niet het gevoel leeft dat May nog veel te bieden heeft. Het probleem ligt niet in Brussel, maar in Londen, waar het parlement het niet eens is over hoe de brexit moet plaatsvinden.

 

BRIEFJE VAN JAN – Aan Frans Timmermans

0
eu

Het grootste succes van gisteren: jullie kunnen door met de sloop van Europa, schrijft Jan Dijkgraaf van postonline.

Meneer Timmermans,

Gefeliciteerd!

De oefening in Straatsburg is gisteren weer prima verlopen.

De inwoners van West-Europa die dachten zomaar zorgeloos dat verderfelijke Kerstfeest te kunnen blijven vieren door Kerstmarkten te bezoeken enzo, zijn weer even wakker geschud. Show, don’t tell.

De aanrijtijden van politie en ambulance zijn in Straatsburg dik in orde.

De media snappen prima wat er over ze in het Verdrag van Marrakesh staat en maken meteen duidelijk dat de 29-jarige moslim die bij een Kerstmarkt in het wildeweg op ‘varkens’ (bedoeld werd: niet-moslims) ging schieten “IN STRAATSBURG IS GEBOREN”.

DUS DAT HET NIKS TE MAKEN HEEFT MET DE ‘OMVOLKING’ WAAR EXTREEM-RECHTS HET ALTIJD OVER HEEFT!!!

Het lukt nog altijd een ‘dader’ levend van het ‘plaats delict’ te krijgen, waardoor de stroom acteurs voor grootschalige rampenoefeningen niet opdroogt.

Het grootste succes van de oefening was echter: alle leden en ambtenaren van het Europees Parlement en de Europese Commissie kunnen gewoon door met de sloop van Europa. Hun luxe leventje zal nooit in gevaar komen, ook niet bij een échte aanslag door échte moslimextremisten. Pardon: Russen.

De calamiteitenprocedure werkte perfect!

Zij konden allemaal direct veilig de schuilkelder van het hermetisch afgesloten parlementsgebouw in en via social media aan hun gezinnen laten weten dat die zich geen zorgen hoefden maken.

Wel jammer dat dat joch (UIT STRAATSBURG!!!) vanwege een kleine taalachterstand bij het sollicitatiegesprek met uw hoofd Werving & Selectie Judith Sargentini het woord ‘hagel’ niet begreep en echte kogels gebruikte tijdens de oefening.

Daardoor werden drie burgers vermoord en vechten er nog een aantal voor hun leven.

Maar ach…

Oud tweetje met ‘medeleven met de nabestaanden van de slachtoffers’ laten kopiëren door een van uw loopjongens of -meisjes, de woonplaats even veranderen in Straatsburg en over tot de orde van de dag.

Ik zie -met een lichte afkeer- voor me hoe zo’n dag als gisteren dan voor u eindigt.

U gaat alleen naar uw hotelkamer. U loopt naar het raam. U kijkt naar buiten. U fantaseert dat u, de nieuwe baas van Europa, op een podium staat met allemaal trouwe vazallen achter u. De straten staan vol met mensen. Juichende mensen. Ze kijken allemaal hoopvol naar u. U overziet, heel langzaam, de menigte. U draait zich uiteindelijk naar rechts, balt de vuist en de menigte begint als één man te schreeuwen.

Wat ze zeggen?

“Heil Franzie!”

Als u, euforisch van al die liefde van het Europese Volk voor u, hun Leider, naar beneden kijkt, ziet u Mark Rutte in een eikeltjespyjama. Of is het Rob Jetten?

Op zijn knieën.

Met een mond vol.

En het zijn geen tanden.

Groet,

JanD

PS. En ik had gisteren al zo’n kutdag.

De beste bondskanselier die de IS ooit heeft gehad

0
merkel
2015-09-04 16:33:07 epa04913239 Iraqis carry a picture of German Chancelor, Angela Merkel, during a demonstration in Tahrir square, central Baghdad, Iraq, 04 September 2015. According to media reports thousands of Iraqis protesters continue to hold protests in Baghdad and other provinces demanding implementation of wide reforms offered by Prime Minister Haider al-Abadi, aimed at reforming the political system in attempts to eliminate widespread graft, and improve public services. EPA/ALI ABBAS

Het is weer kerst en nogmaals worden de Europeanen weer aangevallen. Deze keer Straatsburg op de kerstmarkt, tot nu toe twee doden gemeld – Angela Merkel’s erfenis zijn, moorden, oorlogen en conflicten in West-Europa.

In de komende dagen zal de typische jacht opnieuw beginnen: niet de IS is het probleem, nee, de “verpakking”, de “EU” of het Westen in het algemeen. Wilders, Le Pen, Orban, Salvini en meer politieke leiders – iedereen die altijd heeft gewaarschuwd en altijd de grenzen wilde sluiten. Dit klinkt erg rechts maar toch…

Bij elke aanval worden de media agressiever. Ze nemen niet eens de moeite om de schuldigen, zichzelf, Brussel of Angela Merkel de schuld te geven. Een zeer grote coalitie heeft zich lang geleden gevormd, tegen het beleid van Europa – en tegen de IS.

En Angela Merkel? Ze zal ‘spijt’ hebben dat ze het verprutst heeft. Dan zullen zij en haar pleegdochter Kramp Karrenbauer door de CDU-afgevaardigden worden gevierd als ingenieuze politici die de “vrede” in Europa hebben veiliggesteld.

Er zijn grote en bewonderenswaardige vrouwen – Elizabeth II, Katherina de Grote, Margaret Thatcher – die hun land hebben geleid door ernstige conflicten. En er zijn politici als Angela Merkel en Claudia Roth, die een schande zijn voor hun geslacht, en bij de vermelding waarvan elke vrouw zich moet schamen.

Schröder en Fischer hebben de basis gelegd voor illegale immigratie. Ze konden een verenigd, vredig Duitsland niet uitstaan.

Maar Angela Merkel heeft het geïmplementeerd. Het heeft met veel inzet en hoge financiële uitgaven aanvallen, moorden, oorlogen en conflicten in West-Europa gecreëerd.

Zij is de beste bondskanselier die de IS ooit heeft gehad.

@Erich B.

2

Aanval in Straatsburg: de regering Macron gebruikt de emotie tegen gele vesten

0
Straatsburg

Afgelopen dinsdag zijn op de kerstmarkt in Straatsburg drie mensen omgekomen en dertien anderen gewond geraakt. Deze barbaarse daad, waarvan de beweegredenen nog onbekend zijn, wordt door de regering gebruikt om “een beroep te doen op middelbare scholieren en gele vesten om hun mobilisatie te stoppen”. Veiligheids- voorwendsel, niet-eerbiediging van de slachtoffers van rouw, indirecte verantwoordelijkheid van gele vesten, beschuldiging van samenzwering, alles is goed om een einde te maken aan gele vesten.

De schietpartij doodde 3 mensen en raakte er 13 gewond, alle omstanders behalve één soldaat die geassocieerd werd met Operatie Sentinel. De verdachte zou een 29-jarige man zijn, bekend bij de politie voor overtredingen van het gewoonterecht, maar “nooit bekend voor terroristische misdrijven”, verklaarde Laurent Nuñez, staatssecretaris van het ministerie van Binnenlandse Zaken op het Franse inter-air station vanmorgen. Als “de motivatie voor de handeling is nog niet vastgesteld”, zei hij, – geen claim op dit moment door een organisatie – de modaliteiten, de schietpartij in een openbare plaats en passeren, zijn van een barbaarsheid die niet anders is dan de aanval op Charlie Hebdo en 13 november 2015.

Hoewel informatie over de aanval onbekend blijft, zijn de schok, verontwaardiging en emotie legitiem. Wat minder is, is dat de regering ze gebruikt voor politieke doeleinden in een poging om de gele vestdemonstratie van de volgende dag te verstikken. Sinds vanochtend zijn de bevelen van de regering om de mobilisatie van gele vesten en jongeren te stoppen, vermenigvuldigd.

Christophe Rouget, adjunct-secretaris-generaal van Binnenlandse Veiligheid, riep “middelbare scholieren en gele vesten op om hun mobilisatie te stoppen tijdens de zoektocht naar de voortvluchtige verdachte”. De chantage heeft niet langer alleen betrekking op het voorwendsel, al veilig, om “het spel van de brekers te spelen” zoals het afgelopen zaterdag was, en om de felle repressie in Parijs te rechtvaardigen. De demonstranten worden nu aangewezen als verantwoordelijk voor de schietpartij. Dat is tenminste wat Christophe Rouget insinueert als hij stelt dat “de politie al gemobiliseerd was met de gele vesten en middelbare scholieren”. Dit is ook het antwoord van het ministerie van Binnenlandse Zaken, dat momenteel wordt ondervraagd over het niveau van waakzaamheid en veiligheid. In de Parijse, een (zeer gecontroleerd) lek van de politie stelt zelfs dat “de CRSs van de kerstmarkt waren verplaatst naar demonstraties van middelbare scholieren”. Het zijn de demonstranten, “gele en middelbare schoolvesten”, die nu in de haven liggen en aan de kaak worden gesteld om het bed van het terrorisme te maken.

In deze context is het niet verwonderlijk dat “samenzweringsthesissen regenen in gele vestgroepen”, zoals aan de kaak gesteld door BFM. De overheid verantwoordelijk houden voor deze schietpartij is natuurlijk niet geloofwaardig en niet gebaseerd op concrete feiten. Maar de politieke instrumentalisering – zoals blijkt uit de vele verklaringen van leden van de regering en leden van het ministerie van Binnenlandse Zaken – is in volle gang. “Er is een dramatische gebeurtenis geweest in Straatsburg […..] Ik denk dat de beweging moet stoppen”, aldus minister van Justitie Nicole Belloubet, in lijn met Castaner.

“Omwille van het fatsoen mogen gele vesten die op zaterdag protesteren niet worden gebruikt”, aldus journalist Jean-Michel Apathy over Europa 1. De druk is evenzeer politiek als media: het is de opiniestrijd die de regering nu wil winnen door gebruik te maken van de schietpartij in Straatsburg.

Hoewel de voorstellen van de president maandagavond de mobilisatie van gele vesten probeerden te ontmoedigen, hebben ze nog niet de verwachte effecten: volgens de Odoxa-enquête voor Le Figaro was 59% van de respondenten niet overtuigd door de president en nog steeds 64% van de respondenten om de mobilisatie van gele vesten te ondersteunen volgens de Opinion Ways enquête voor LCI. Vanuit het oogpunt van de overheid is dit in verhouding tot de toegekende tegenslag, zelfs qua vorm, ruimschoots onvoldoende. Maar ook en vooral, ondanks het klimaat van terreur van Edouard Philippe en Christophe Castaner, is het aantal demonstranten op 8 december niet gedaald (ongeveer 130.000 volgens het ministerie van Binnenlandse Zaken, d.w.z. evenveel als op 1 december).

Zoals veel betogers zich hebben geknield om de middelbare scholieren van Mantes-La-Jolie te steunen en solidair te zijn met hen, is het niet aan de regering om ons de manier waarop de slachtoffers van de aanslag in Straatsburg worden herdacht, op te leggen.

Geconfronteerd met een wanhopige regering, die bereid is om de emotie en verontwaardiging van het volk te instrumentaliseren om een einde te maken aan het opheffen van de gele vesten en elke connectie met de mobilisatie van de middelbare school te vermijden, is de enige manier om te reageren door onze mobilisaties te versterken en samen te brengen. Dit vereist in de eerste plaats dat de demonstraties die reeds gepland staan voor vrijdag 14 december of akte 5 die gepland staan voor de volgende dag, worden voortgezet.

Deze instrumentalisering van de volksemotie is uiteindelijk slechts de uitdrukking van een regering in lijdensweg. Voor het eerst in zijn vijfjarige ambtstermijn van de straat weggegaan. Waar hij bang voor is, is dat we door de staking en onze demonstraties “samen” zullen doorgaan en samenkomen in een “alles bij elkaar”!

Franse studenten hebben zich aangesloten bij de Gele vesten

0
parijs

NA DE VERHOGING VAN HET INSCHRIJFGELD. Studenten, middelbare scholieren, laten we gratis hoger onderwijs eisen!

Terwijl gedurende enkele weken middelbare scholieren en studenten zich hebben aangesloten bij de algemene woede tegen de regering, en zich hebben aangesloten bij hun eisen tegen de stijging van het collegegeld van de universiteit met die van gele vesten, Macron’s toespraak op televisie ging niet eens in op de kwestie.

Universiteit van Macron: selectie en verhoging van het collegegeld

Na het Parcoursup en de veralgemening van de sociale selectie bij de ingang en gedurende de hele universitaire cursus die Macron vorig voorjaar ondanks een sterke mobilisatie oplegde, kondigde de regering aan dat ze een nieuwe stap voorwaarts zette in de vernietiging van de openbare universiteit. Vanaf volgend academiejaar zullen buitenlandse studenten buiten de Europese Unie gedwongen worden om € 2.700 te betalen voor een jaar bachelordiploma en € 3.700 voor een jaar master- of doctoraatsdiploma, d.w.z. een vermenigvuldiging met tien. Tegelijkertijd werd in een verslag van de Rekenkamer bevestigd wat iedereen al wist: dit is slechts een eerste, racistische stap in de volledige betwisting van het beginsel van bijna vrije toegang tot de Franse universiteiten.

studenten

De manoeuvre komt immers zo vaak voor dat het niemand meer verbaast. Om op brute wijze aan te vallen door te proberen de aanvallen te verspreiden over de tijd om de mogelijkheden van verzet te isoleren: buitenlandse studenten vandaag, en alle anderen morgen. We herinneren ons de aanbevelingen van Gary Bobo, de ultraliberale adviseur van Macron, en zijn rapport, dat expliciet stelde dat het noodzakelijk was om “het gemakkelijk te doen, maar onmiddellijk te beginnen met het inschrijvingsgeld”, met als doel het inschrijvingsgeld tussen de 4000 en 8000 € te bereiken!

In werkelijkheid is de voltooiing van het neoliberale beleid van de verschillende regeringen van de afgelopen twintig jaar in volle gang. Sinds het Bolognaproces heeft de Franse bourgeoisie het compromis dat tot de “Universiteit van 68” heeft geleid, willen heroverwegen.

De reden hiervoor is vooral van economische aard: werkgevers hebben niet langer evenveel hogere technici nodig als voorheen, vooral omdat werkgevers steeds minder geneigd zijn om de kosten van dergelijk openbaar onderwijs te dragen als ze er niet directer van profiteren. Vandaar een tweeledig proces: ten eerste, een ontmassificatie van het hoger onderwijs, die slechts relatief kan zijn, maar die tot uiting komt in de toenemende selectie, op elk niveau (na de BAC, na de licentie, na de M1), gericht op het verminderen van de loonkosten en de kosten van de universitaire infrastructuur, maar ook en vooral op het verminderen van het aantal werkloze afgestudeerden die de materiële basis vormen voor een diepgaande uitdaging voor het systeem.

Aan de andere kant, de demokratisering van het openbaar hoger onderwijs, met steeds meer openlijker invasies van industrieel en commercieel kapitaal in het beheer van de universiteiten, het onderwijs en de diploma’s ervan.

In al deze aspecten is de Franse universiteit vandaag het doelwit van hervormingen die erop gericht zijn de werking en het nut van de universiteit af te stemmen op de ontwikkelingen van het kapitalisme. In dit opzicht is het geen kwalitatieve verandering in de rol van de universiteit: het blijft ondergeschikt aan de behoeften van de kapitalisten, ook al zijn ze veranderd.

parijs

Het is niet aan de studenten en de kinderen van de werknemers om voor hun crisis te betalen!

Het droommodel van de kapitalisten zou een selectieve en winstgevende universiteit zijn, waarvan de cursussen en diploma’s van jaar tot jaar zouden worden aangepast aan de behoeften van de economie. Achter dit model schuilt het idee dat de universiteit geen emancipatieplaats is, maar slechts een plaats waar men investeert in een diploma dat geacht wordt werk te brengen, door middel van een opleiding die niet alleen bedoeld is om vaardigheden te ontwikkelen, maar ook om een zekere subjectiviteit te formatteren die aan de behoeften van de werkgevers kan voldoen.

Deze universiteit is de universiteit die Macron aan het oprichten is: door in het eerste jaar van het bachelordiploma een selectie in te voeren, is het vooral een sociale selectie die wordt opgezet, waardoor de toegang tot onderwijs voor de meest kansarme klassen wordt verhinderd. De ORE-wet introduceerde ook het idee dat een diploma kan worden afgesloten als de professionele integratie aan het einde van de universiteit te laag is.

Met de verhoging van het collegegeld staat het idee op het spel dat het aan de studenten is om te betalen om het tekort van de universiteit op te vullen en het gebrek aan middelen dat door de verschillende regeringen willens en wetens wordt georkestreerd, te compenseren. In deze logica is studeren niet langer een recht, maar een privilege voor de meest bevoorrechten. Studenten worden klanten, die aanspraak kunnen maken op een service op basis van de prijs die betaald wordt voor toegang tot kwaliteitsopleidingen. Voor alle andere zullen tweederangs oplossingen worden geïmplementeerd: afvaltraining, professionaliseringstrajecten, enz. Met andere woorden, het definitieve einde van de universiteit als openbare dienstinstelling.

Vraag naar gratis hoger onderwijs als de enige manier om sociale selectie aan universiteiten tegen te gaan

In een tijd waarin honderden middelbare scholen worden geblokkeerd en waarin duizenden studenten elke dag bijeenkomen voor een Algemene Vergadering, waarin we afgelopen voorjaar al massaal Parcoursup en de ORE-wet hebben verworpen, en bovenal, wanneer Macron meer geïsoleerd en verzwakt is dan ooit, is het tijd om terug te keren in het offensief.

We moeten niet alleen strijden voor de intrekking van plannen om het collegegeld te verhogen, maar ook om te eisen dat alle opleidingen en instellingen voor hoger onderwijs volledig gratis zijn. De status-quo is niet voldoende: de meest prestigieuze opleidingen en scholen zijn al gesloten voor kinderen uit de arbeidersklassen. Bevoorrechte kinderen studeren grotendeels in particuliere en betaalde scholen, en middelbare scholieren die niet gelukkig genoeg zijn om in “goede gezinnen” geboren te zijn, komen in vuilnisbakken en tweederangs universiteiten terecht. We moeten deze stand van zaken afwijzen. Een einde maken aan de sociale selectie aan de universiteit zal niet mogelijk zijn zonder volledige vrije toegang tot alle instellingen voor opleiding en hoger onderwijs.

Om dit te bereiken zal eerst een antwoord moeten worden gegeven op de “crisis” in de financiering van het hoger onderwijs. De afgelopen 10 jaar heeft de overheid in Frankrijk de budgetten van de universiteit constant gehouden, terwijl het aantal studenten met 10% is toegenomen. Vandaar een retoriek over de crisis en de noodzaak om de uitgaven te verminderen, maar ook om gebruik te maken van private financiering: dit is slechts één manier voor de band om contrahervormingen uit te voeren die een meer directe controle van het onderzoek door industrieel en commercieel kapitaal mogelijk maken.

Het discours over begrotingstekorten is echter niet meer dan een rookgordijn voor de media en weerspiegelt de rijkdom van de Franse economie. Zo zou een kwart van de winst van de veertig bedrijven met de hoogste waardering (CAC40) het budget voor hoger onderwijs verdubbelen. Het fortuin van de drie grootste fortuinen in Frankrijk zou het mogelijk maken om zes jaar lang universiteiten te financieren! Terwijl de universiteiten uit elkaar vallen en de kinderen van de arbeidersklassen sluiten, zijn het deze zelfde kinderen die de aandeelhouders van de CAC40 toelaten om zich te verrijken, die vanaf de leeftijd van 18 jaar moeten werken wegens gebrek aan onderwijs.

Het gaat hier dus niet om een economische onmogelijkheid voor de overheid om het hoger onderwijs te financieren: het is vooral de wens om de kosten van het hoger onderwijs te baseren op de studenten en hun gezinnen, en tegelijkertijd de toegang tot de universiteit te beperken.

Honderdduizenden Gele Vesten strijden al enkele weken tegen de hoge kosten van levensonderhoud en onzekerheid en om een einde te maken aan Macron, de president van de rijken. Terwijl hij gedwongen werd zich uit te spreken in een poging om de woede van het volk te temperen, werd er geen woord gezegd om aan onze eisen te voldoen. Dit is het moment om de mobilisatie te versterken en ons te structureren rond een duidelijk programma, met inbegrip van de eis van volledig gratis hoger onderwijs en de intrekking van de ORE-wet.

 

Sylvana kondigt aan ook met de aankomende Tweede Kamerverkiezingen te zullen meedoen

0
sylvana

BIJ1 van Sylvana Simons gaat meedoen met de eerstvolgende Tweede Kamerverkiezingen, zo kondigde de partij deze week aan. Er wordt alvast geld ingezameld om campagne te voeren voor de stembusstrijd, die naar planning in 2021 zou moeten losbarsten.

We zijn pas anderhalf jaar verwijderd van de afgelopen Tweede Kamerverkiezingen, maar langzaam maar zeker zetten nieuwe bewegingen wat stappen richting deelname bij de volgende keer dat heel Nederland naar de stembus mag om een nationaal parlement te kiezen. Ook Sylvana Simons, die de vorige keer onsuccesvol meedeed met Artikel 1 – ze haalde slechts 0,27% van de stemmen, ongeveer eenderde van wat ze nodig had om een zetel te halen – wil weer een gooi doen.

Op een partijbijeenkomst in Rotterdam kondigde ze aan dat ze met haar nieuwe partij BIJ1 opnieuw een gooi wil doen naar het volksvertegenwoordigerschap. Daarom spoort ze nu al haar leden aan om zoveel mogelijk nieuwelingen te werven. Alleen dan heeft de partij de financiële middelen om een geloofwaardige, realistische campagne te voeren:

“Tevens is op de Algemene Vergadering de begroting voor 2019 gepresenteerd door penningmeester Leonieke Schouwenburg. Hieruit blijkt dat het van groot belang is voor BIJ1 om voor het komende jaar leden te werven. Als ieder BIJ1-lid in 2019 één nieuw lid weet te werven heeft BIJ1 voldoende middelen om onder andere de afdelingen financieel te onderhouden, vrijwilligers tegemoet te komen en alvast flink wat opzij te leggen voor onze campagne voor de Tweede Kamerverkiezingen in 2021. Want wij gaan natuurlijk voor één of meer zetels.”

Degenen die dachten dat Sylvana wel content was met haar gemeenteraadszeteltje in Amsterdam komen dus van een koude kermis thuis. Nee, we zijn nog lang niet van Sylvana af. Integendeel!

‘Arrogant’ Merkel verdedigt het ondertekenen van zeer bekritiseerd VN-migratiepact

0
merkel

Merkel, onwillig en koppig als altijd, is hoe je haar toespraak zou kunnen beschrijven. Ze verwierp eenvoudigweg alle kritiek op het pact op onjuiste informatie.

“Nu weet iedereen dat illegale migratie voor een deel grote angst in onze landen veroorzaakt. Deze angsten worden nu door tegenstanders van het pact gebruikt om valse informatie te verspreiden. “

Een arrogante verklaring, om zijn gelijk insinuerende regeringen van landen als Hongarije, Oostenrijk, Polen, de Tsjechische Republiek, Australië, Israël, Chili, Italië, Letland, Slowakije, Bulgarije en de Verenigde Staten te vinden zijn net niet slim genoeg om de krant te lezen.

Vooral de Verenigde Staten waarschuwden landen van ondertekening van het pact omdat dit zou leiden tot verlies van soevereiniteit. De Oostenrijkse bondskanselier Kurz deelde deze positie , noemde problemen van het mengen van asiel met migratie in dit pact als zijn redenen om het niet te ondertekenen.

Zelfs een politicus uit de eigen partij van Merkel kon haar niet pauzeren om het pact niet te ondertekenen en noemde het een daad van verraad. Ongeveer 150 landen hebben het VN-migratiepact in Marrakech geratificeerd.

Het negeren van deze kritiek en vele anderen Merkel heeft opnieuw bewezen dat ze niets van 2015 heeft geleerd.

Duitse vader niet toegestaan ​​om te zwemmen met zijn dochter vanwege moslimvrouwen

0
zwemles

In Bremen mag een vader met zijn dochter niet langer naar de babyzwemmenles gaan, omdat drie moslimmoeders zich naar verluidt door de mannelijke deelnemer gestoord voelen – tot nu toe was hij altijd welkom geweest bij de moeders.

De Duitse vader, die met ouderschapsverlof is, brengt veel tijd door met zijn dochter terwijl zijn vrouw thuis voor hun tweede kind zorgt.

Tim gaat onder andere met zijn dochter naar moederdag-kindbijeenkomsten en zwemlessen. Tim is overal welkom en de meeste vrouwen zijn zeer positief met eindelijk een man in hun midden.

Maar de vader is nu uitgesloten van het zwemmen voor kinderen ‘uit consideratie voor moslimvrouwen’.

In een voicemailbericht van ontmoetingsleider Svantje K. werd aan Tim uitgelegd dat hij niet welkom was tijdens de lessen:

“Ik wilde je laten weten: we zijn allemaal vrouwen op woensdag. En er zijn ook moslimvrouwen hier. Dat is waarom het goed zou zijn als je vrouw kwam. Helaas kan je niet komen. (…) Ik hoop dat je begrip hebt.”

Vanwege dit, moest zwemmen met zijn dochter worden geannuleerd door Tim.

“We willen meer vaders in de ouder-kindgroepen. We willen ook dat vaders vaker ouderschapsverlof opnemen.

“Ze moeten natuurlijk samen met islamitische ouders deelnemen aan het zwemmen van kinderen. Wat daar werd toegepast, is in principe niet in overeenstemming met ons agentschap “, aldus David Lukaßen, woordvoerder van de sociale dienst.

 

#gelehesjes De haat tegen president Macron

0
gele hesjes

Politici, experts, commentatoren en co hebben de grootste moeite om een etiket te plakken op de beweging van de ‘gilets jaunes’ in Frankrijk. Er werd al vaak verwezen naar Mei 68, naar de sans-culottes van 1789, de Commune van Parijs van 1871, de revoltes in de voorsteden van 2005. Maar dit is compleet anders, en vooral ontzettend onverwachts. Zoals Mei 68 het ook was.

Indignez-vous

“La France s’ennuie” schreef Le Monde enkele dagen voor in 1968 alles begon. In 2018 was er ook wel verveling, maar vooral ontmoediging. De protestacties tegen de politiek van president Emmanuel Macron hadden alleen maar nederlagen opgeleverd, elke oppositie tegen zijn beleid leek verlamd. Misschien mede daarom dat het protest tegen hogere taks voor brandstoffen de vonk was voor een massaal sociaal protest waaraan de vernederde gemarginaliseerde vakbonden vreemd waren. Niets wees op een naderende explosie.

Eens te meer zien we dat de samenleving niet gehoorzaamt aan de wetten van de exacte wetenschappen. De titel van Le Monde had voor kort kunnen luiden “La France soumise”, Frankrijk dat gelaten de presidentiële wil ondergaat. Tot wanneer Fransen massaal de raad volgen van wijlen Stéphan Hessel, ‘Indignez-vous” (2010,Nederlandstalige titel: Neem het niet!), wees verontwaardigd, maak u kwaad om al het onrecht rond u.

Geel protest, dat is gewoon een massale uitdrukking van verontwaardiging over onrecht. Fiscaal onrecht, in een land waar zelfs de belastinginspecteurs beschaamd zijn over hun eigen werk. Fiscaal ontrecht, deel van grondig sociaal onrecht.

Diskrediet

Omdat het zo moeilijk is de beweging van de gele vestjes te etiketteren, is er groot wantrouwen bij de gevestigde bewegingen. Spontaan protest, zonder leiders of zelfs woordvoerders, wie trekt daar aan de touwtjes, vragen ze zich achterdochtig af.

Daniel Cohn-Bendit, in Mei 68 een van de kopstukken van de beweging en groot aanhanger van Macron, merkt bij de gele vestjes vooral een autoritaire tendens. Enkele gele vestjes hadden geopperd dat generaal de Villiers, die het vorig jaar aan de stok kreeg met Macron, eerste minister zou moeten worden. Wanneer de representatieve democratie hapert, grijpen al snel veel mensen naar een autoritaire uitweg. Maar men kan Macron moeilijk verwijten dat hij niet autoritair is, wel integendeel. Bovendien valt het op dat actievoerders overwegend klagen over het gebrek aan democratie.

Dergelijke verwijten gaan dan voorbij aan de manifestaties waar gele en rode vestjes, op andere plaatsen gele en groene van de klimaatbetogers, samen opstappen. Dit soort beweringen heeft vooral tot doel de ganse beweging in diskrediet te brengen.

Philippe Martinez, de leider van de linkse vakbond CGT, zegt in een gesprek met Le Monde dat er onder de zelfverklaarde woordvoerders van de gele vestjes “des gens infréquentables” zijn, mensen met wie men niet omgaat. Hij heeft het dan over gele actievoerders die illegale migranten aan de politie verklikten. Het verhaal over dat voorval doet nu al weken de ronde, alsof de honderdduizenden andere actievoerders allemaal schuldig zijn.

Eenzijdig

In een overzicht in le Monde van enkele “woordvoerders” wordt erop gewezen dat sommigen een uiterst-rechts pamflet tegen het VN-Migratiepact verspreiden waarin staat dat Macron en de VN Europa voor honderden miljoenen migranten willen openstellen. Dat zoveel andere actievoerders militanten zijn van o.m. La France insoumise is precies verwaarloosbaar.

Maar dat soort ideeën dringt veel makkelijker door als de vakbonden en andere organisaties aan de zijlijn blijven toekijken. Verscheidene vakbondsafdelingen en milieubewegingen schuiven dat wantrouwen aan de kant en doen resoluut mee. De ‘fin du monde‘fin du mois, un combat’, het lot van de wereld en het einde van de maand halen, één strijd, aldus de organisatoren van de klimaatmarsen van zaterdag in Frankrijk. Geen ecologie zonder sociale rechtvaardigheid.

De president en zijn garde laten natuurlijk ook niets onverlet om de beweging te discrediteren, vooral door het accent te leggen op gewelddaden. Maar intussen vallen er wel ernstige gewonden bij manifestanten, slachtoffer van de ‘Flash balls’ die massaal worden gebruikt. Geen dodelijk wapen, maar wel verminkend.

Onrecht

Wat bij veel actievoerders opvalt, is de haat tegen president Macron. ‘Macron-démission’ is een vaak gehoorde slogan. Macron is de kristallisatie van decennia neoliberaal beleid, verscherpt door het zogenaamde soberheidbeleid na de financiële crisis van 2008. Van de schuldigen aan die crisis is niemand gestraft. Integendeel, de meeste van hen doen verder zoals voorheen, gedreven door één motief, een niet te stillen winsthonger. Terwijl aan de andere kant de koopkracht van de lagere en midden-inkomstgroepen vermindert, collectieve voorzieningen worden afgebroken en het belastingstelsel steeds minder progressief wordt.

Macron is nog verder gegaan dan zijn voorgangers, Jacques Chirac, Nicolas Sarkozy en François Hollande. Zijn hervorming van de arbeidswet had de rechtse Sarkozy niet meteen aangedurfd uit vrees voor de sociale reactie. Macron heeft wel doorgezet, zonder enige toegeving aan de vakbonden, zelfs niet aan de zo meegaande CFDT. Macron is met andere woorden een neoliberale extremist.

Nutteloos?

De vakbeweging heeft al twaalf jaar geen enkele zege meer binnengehaald, wat natuurlijk de indruk wekt dat die vakbonden nutteloos worden. De Franse vakbeweging is al zo zwak – zeer weinig gesyndiceerden en dan nog verdeeld over tien vakbonden; de opeenvolgende presidenten hebben haar voortdurend vernederd.

Waarom zouden actievoerders dan hun hoop stellen op bewegingen die slag na slag in het zand bijten? Waarom zouden ze zich spontaan wenden tot linkse partijen die in palliatieve zorg verkeren, zoals de PS en de communistische PCF. Die twee partijen haalden tot eind vorige eeuw samen 40 % of meer van de stemmen, nu rond 10%. La France insoumise? Die is op het terrein aanwezig, maar het volslagen gebrek aan interne democratie werkt verlammend. Uiterst-links, zoals de Nouveau Parti Anticapitaliste (NPA), is ook op het terrein en haar woordvoerder Olivier Besancenot geniet aanzien, maar die krachten zijn ook aanzienlijk verzwakt.

Haat

Wat de gele vestjes in de eerste plaats verenigt, is hun afkeer van Macron. De president verpersoonlijkt al de hatelijke aspecten van het neoliberalisme. Hij heeft daar dan ook zijn best voor gedaan.

Een eis die bij de gele vestjes altijd terugkeert: het herstel van de ISF, de belasting op grote fortuinen. Een van de eerste maatregelenvan Macron was vorig jaar de drastische vermindering ervan, in de ogen van de Fransen de afschaffing. Sindsdien draagt hij verdiend het etiket ‘President van de rijken’.

Een tweede maatregel was de vermindering van de APL, een woontoelage, met 5 euro per maand. Vijf euro, dat is voor velen, onder wie talrijke studenten, veel geld. Hij gaf dus een groot cadeau aan de rijken, terwijl hij toetastte in de zak van de laagste inkomens. Daar bovenop werd drastisch gesnoeid in de “emplois aidés”, mensen die voor lage vergoedingen allerlei werk doen voor lokale instellingen, verenigingen, enz., wat in veel dorpen en kleine steden zeer hard aankwam in onder meer de zorg- en de culturele sector. Terwijl hij bij de Manufacture de Sèvres een nieuw servies bestelde voor het Elysée.ter waarde van een half miljoen euro.

Harteloos

Enkele presidentiële uitspraken versterkten dat beeld van een harteloze man, van iemand met een klasse-instinct gericht tegen al wie het niet breed heeft. Hij had het over “fainéants” (luiaards), over “des gens qui ne sont rien” (mensen die niets betekenen), hij snauwde naar een jonge werkloze “steek de straat over en je zal een job vinden”, hij sneerde naar de “Gaulois réfractaires au changement” (die Galliërs die zich tegen verandering keren)…Telkens weer dat misprijzen voor ‘het gepeupel’.

Er was ook zijn hooghartige houding na de affaire Benalla, zijn veiligheidsadviseur op het Elysée die op 1 Mei als een bezetene betogers te lijf ging. Telkens weer bleek dat de president zich verheven voelde boven de gebeurtenissen.

Woede blijft

Nu begint het tot de president door te dringen dat er iets schort. Niet aan zijn beleid, maar aan zijn stijl, zijn communicatie. Met een mengeling van gedeeltelijke toegevingen en repressie denkt Macron nog het tij te kunnen keren.

Maar andere groepen komen in beweging, er komt een staking in de transportsector, de boeren komen in actie, studenten en scholieren gaan de straat op. De kerstperiode komt eraan, niemand die kan voorspellen hoe het verder evolueert met een beweging die ook niemand had zien aankomen. Links, verzwakt en verdeeld, moet niet aan de kant blijven staan, want precies daardoor krijgen radicaal-rechtse stromingen de kans om een deel van het terrein te bezetten. Om garen te spinnen bijeen eventuele ontmoediging.

Eén zaak lijkt me zeker: de woede zal na het eindejaar niet weg zijn.

Rolt vanavond dan toch het hoofd van Theresa May?

0
may

Vanavond stemmen de Britse parlementsleden over het lot van Theresa May. Het hoofd van de Britse premier Theresa May ligt sinds vanochtend op het politieke hakblok en vandaag nog zullen we weten of de coup van ontevreden Conservatieven is geslaagd en May – die gezworen heeft tot het bittere eind door te vechten – Kerstmis al dan niet zal vieren in Downing Street nummer 10.

Gisterenavond informeerde het ’1922 committee’ van ontevreden Conservatieven de premier al dat het benodigde aantal van 48 was gehaald en dat er zo snel als mogelijk een vertrouwingsstemming zou worden uitgeschreven.

Vanavond tussen zes en acht uur zal die stemming in het Lagerhuis worden gehouden. Weet May de helft van alle 315 Conservatieve Lagerhuisleden achter zich te krijgen, dan blijft ze premier, minimaal voor een jaar want zolang moeten de Conservatieven wachten alvorens een nieuwe vertrouwingsstemming mag worden uit geschreven.

Als de Britse Conservatieve partij haar vanavond afzet, zou dat de positie van het land in gevaar brengen zei May tijdens een onverwachte persconferentie op de stoep van Downing Street 10. “Ik zal voor de stemming strijden met alles wat ik heb”, zei May. Ze blijft erbij dat een deal met de EU haalbaar is en zegt dat nu opstappen zo’n akkoord in gevaar brengt. “Ik ben er klaar voor om deze taak te volbrengen.”

“Geen goed moment”

Volgens premier May is het geen goed moment om een nieuwe leider van de Conservatieve partij aan te wijzen. Daar gaat tijd overheen en dat brengt “de toekomst van Groot-Brittannië in gevaar”, omdat de oppositie de onderhandelingen van de brexit dan in handen zou krijgen. “We zitten op een cruciaal moment in onze geschiedenis met het maken van een brexit-deal”, zei May. Als ze nu zou vertrekken zou de brexit vertraging op kunnen lopen of zelfs gestopt kunnen worden.

Om een stemming over het vertrouwen in de premier af te dwingen moet 15% van de parlementsfractie zo’n stemming willen. Graham Brady, de voorzitter van het zogeheten 1922 comittee dat daarover gaat, zegt dat dat percentage is gehaald. Om de vertrouwensstemming te overleven, moet Theresa May de steun hebben van zeker 158 van de 315 Conservatieve parlementsleden.

BBC Breakfast on Twitter

BREAKING: Here is the letter from Sir Graham Brady MP triggering the Conservative party leadership contest ⬇️

Een belangrijke aanleiding voor de stemming is het voorlopige brexit-akkoord dat May sloot met de EU. Daarover zou het parlement gisteren stemmen, maar omdat een ruime meerderheid de deal leek te gaan verwerpen, stelde de premier die stemming uit.

“Een nieuwe leider zou er niet zijn voor de deadline van 21 januari “, zei May. Op die datum moet er volgens de regels gestemd zijn over de deal tussen de EU en het Verenigd Koninkrijk. “Dus met een leiderschapsverkiezing riskeren we dat we de controle over de brexit-onderhandelingen aan de oppositie in het parlement geven.”

Bovendien heeft een nieuwe premier geen tijd om een nieuwe deal uit te onderhandelen met de EU. “Dus een van de eerste dingen die hij of zij zal doen, zal het uitstellen of intrekken van Artikel 50 zijn, waarmee de brexit wordt vertraagd of zelfs gestopt. En dat op het moment dat het volk wil dat we de knoop doorhakken.”

Chequers

Gisteren sprak May met EU-leiders om extra toezeggingen te krijgen, in de hoop dat ze zo in eigen land meer steun zou krijgen voor de deal. Vandaag zou ze naar Dublin gaan, maar daar ziet ze in verband met de stemming van af. Op een later moment wil ze verder praten met regeringsleiders in de EU.

Een andere reden die Conservatieve parlementsleden noemen in hun brieven is Mays eerdere zogenoemde Chequers-plan. Daarin ze een stelde ze brexit voor met vrij verkeer van goederen, maar zonder vrij verkeer van personen en diensten. Dat plan werd uiteindelijk na een EU-top in Salzburg, in september, afgewezen door de EU. De schrijvers van de brieven vinden dat May daar steken bij heeft laten vallen.

De Britse minister van Justitie vindt dat de brexit waarschijnlijk niet kan doorgaan op 29 maart 2019 als May de stemming vanavond niet overleeft. Hij noemt het in dat geval “onvermijdelijk” dat het Britse vertrek uit de EU uitgesteld moet worden naar een later moment.

Gele hesjes, zwarte laarzen

0
gele hesjes

Om bij de presidentsverkiezingen Marine Le Pen te blokkeren, worden de Fransen opgeroepen om op Emmanuel Macron te stemmen. Achttien maanden later, uitgedaagd door een sociale beweging die door driekwart van de Fransen gesteund wordt, stuurt de regering gepantserde voertuigen de Champs-Elysées op. Onder het politiegeweld vallen er in Marseille een dode, een 81-jarige vrouw op haar balkon, en talrijke zwaar gewonden in heel het land. Op het terugdraaien van de verhoging van de belasting op brandstoffen na, bracht het er de regering niet toe om terug te krabbelen of tactvol te reageren. Integendeel, ze volgt een strategie van verrotting, arresteert tientallen middelbare scholieren, bedreigt de bevolking met verbijsterende verklaringen over het ‘risico dat er doden zullen vallen’, probeert de klimaatmars te verbieden en arresteert honderden mensen nog voor ze op zaterdag 8 december in Parijs arriveren.

Via:http://www.uitpers.be/

Natacha Polony, redactiechef van het linksige weekblad Marianne, stelt: “Als we geen politieke uitweg bieden aan de revolte, creëren we radicalisering”. Voor Emmanuel Todd, historicus en antropoloog, worden de instellingen van de Republiek bedreigd. Niet door de Gilets Jaunes, maar door het gezag zelf. Dat is verblind door een verouderde ideologie en gecorrumpeerd door een oligarchie die weigert belastingen te betalen. Het gezag is gek gemaakt door de overmoed en arrogantie van een sociale klasse die alle contact met de echte wereld van de mensen is zoek geraakt.

Op zoek naar de confrontatie

Emmanuel Macron kiest voor de logica van de confrontatie. Wanneer de door het traangas veroorzaakte mist van zaterdag 1 december opltrekt, komt eindelijk de waarheid over het geweld aan het licht. De regering heeft het geweld georkestreerd om de beweging in diskrediet te brengen. Volgens de bekentenis van de politie zelf krijgen ze instructies om gewonden te maken door buitensporig geweld te gebruiken. Dat is het eerste teken dat erop wijst dat het regime er geen problemen meer heeft fascistische tactieken te gebruiken. Die strategie wordt versterkt door de 24/7 nieuwszenders die er steeds weer toe oproepen het geweld van de Gilets Jaunes te veroordelen terwijl op de achtergrond in continu opnieuw dezelfde beelden van rellen vertoond worden. Het tweede teken is Dat de massamedia in plaats van haar rol van tegenwicht op te nemen zonder morren de propaganda van de regering verspreiden (hier en hier) is het tweede teken.

Brèves de presse on Twitter

⚡🇫🇷INFO – “C’est la 1ère fois que je reçois un tel ordre” un CRS. Selon L’Express, les unités de #CRS auraient reçu la consigne de procéder à des tirs tendus de lanceurs lacrymogènes à hauteur d’homme samedi dernier à #Paris. Une pratique interdite, justifiée par le contexte.

In een functionele democratie worden ons ook de hallucinante beelden getoond van de afranselingen van pacifistische demonstranten en de beelden van de ontelbare wonden en verminkingen die ze oplopen. De afgerukte handen, de gezwollen gezichten van gepensioneerden, de jonge mannen die een oog verliezen, de gebroken neuzen en andere open wonden. Wonden toegebracht door politiediensten die wapens gebruiken die overal elders in Europa verboden zijn. Macron is er zich bewust van dat zijn macht alleen maar afhangt van de politie en haast zich dan ook om die een extra premie te beloven. Plots is het mogelijk om het geld te vinden dat altijd ontbreekt voor andere zaken.

Ons word verteld dat de ‘caseurs’ zullen gestraft worden. De minister van Justitie houdt er persoonlijk toezicht op. Zondag 2 december begeeft ze zich naar de rechtbank in Parijs en kondigt er, in de plaats van de Procureur, aan dat twee derde van de gearresteerden zullen berecht worden volgens de regels van het snelrecht. Ze eist, voor het oog van de camera’s,’extreem strenge straffen’.

Het doet er eigenlijk niet toe of het op haar initiatief is of niet, de rechters spreken alleszins een stortvloed effectieve gevangenisstraffen uit tegen honderden verbijsterde Gilets Jaunes. Zoveel door de justitie verknoeide levens op bevel van het staatsgezag. Een derde teken van een afglijden naar autoritarisme.

Een hele sociale klasse raakt in paniek. Hoofdredacteurs, magistraten en de politieke elites hebben het over de ‘caseurs’ waarvan ze, wanneer ze maar kunnen, het geweld veroordelen. Die ‘caseurs’ blijken bij nader toezien niet de ‘misdadigers‘ te zijn waarover ze het hebben, het zijn gezinshoofden die niet meer weten hoe ze de eindjes aan mekaar moeten knopen. Een groot deel van hen is nog nooit in Parijs geweest. De getuigenissen van de op het terrein aanwezige journalisten zijn duidelijk: het is de politie die de demonstranten tot het geweld aanspoorde.

“HET IS NIET DE BEWEGING DIE RADICALISEERT, HET IS DE OVERHEID DIE DE BEWEGING RADICALISEERT.” – EEN GILET JAUNE

Op maandag 3 december sluiten de scholieren die hun toekomst door Parcoursup in gevaar zien komen, zich aan bij de beweging. Ze worden onthaald op traangas, politiehonden en matrakken. Donderdag 6 december pakt de politie bijna duizend scholieren op. De beelden van Mantes-la-Jolie op de sociale media gaan de wereld rond en er ontstaat een golf van verontwaardiging.

De nieuwe acties van zaterdag 8 december zijn daarom beslissend. Na een poging de nationale demonstratie voor het klimaat die op dezelfde dag in Parijs doorgaat te verbieden, kiest de regering voor de strategie van de terreur. Ze waarschuwt voor het risico dat er doden zullen vallen. Mediapart noemt 19 maanden geleden politieke leiders die weigeren steminstructies te geven voor de tweede ronde van de presidentsverkiezingen, onverantwoordelijke ‘leerling-tovenaars’. Diezelfde redactie bekritiseert nu de strategie van escalatie van de regering. Alle politiediensten van het land en twaalf pantservoertuigen worden ingezet om een beweging aan te pakken waarvan ons verteld wordt dat ze doodbloedt. De aan de oligarchie schatplichtige massamedia zoeken de beste plaatsen uit om de te komen geweldsscènes nog beter in beeld te brengen. Er wordt gedreigd met het herinvoeren van de noodtoestand. Nochtans zijn de bepalingen daarvan al een tijdje geleden opgenomen in de algemene wetgeving. Het is nu kwestie de feestdagen door te komen en te wachten tot er weer een periode van kalmte aanbreekt. Dan komt de tijd om nieuwe wetten uit te vaardigen die de vrijheden, in naam van de veiligheid, nog meer zullen aantasten. Volgens Emmanuel Todd naderen we een gevaarlijke periode omdat Macron ertoe in staat is een echte staatsgreep te plegen.

De opties van Macron

Macron’s opties zijn beperkt. Het is moeilijk om zich voor te stellen dat hij aftreedt of het parlement ontbindt. Dat zou hem dwingen de beruchte ‘hervormingen’ waar zijn geldschieters aan houden, op te geven. Hij kan toegeven op enkele zaken. De ISF (Impôt de Solidarité sur la Fortune – Solidariteitsbelasting op het Fortuin) terug invoeren. De 40 miljard CICE (Crédit d’Impôt pour la Compétitivité et l’Emploi – Belastingkorting voor de concurrentie en arbeid) heroriënteren naar maatregelen gericht op de ecologische overgang en de verhoging van sociale toelagen. Het monimumloon (SMIC) verhogen is economisch haalbaar en wenselijk maar dat sluit de minister van Arbeid Muriel Pénicaud uit want dat ‘vernietigd banen’. Er is echter een maar. Al deze opties betekenen de doodsteek voor Macron’s agenda. En dat is net wat zijn geldschieters niet willen. Het betekent vaarwel zeggen aan de privatisering van de pensioensystemen en de gezondheidszorg.

Macron is een anachronisme, zegt Emmanuel Todd. Hij houdt vast aan symboliek uit het verleden. Andere landen hebben al lang het liberalisme à la Thatcher achter hun gelaten. Voor Emmanuel Macron is dat blijkbaar de enige weg vooruit. Alleen hij en de Parijse elites zijn gek genoeg om de Franse industrie te verkwanselen, de SNCF (Franse spoorwegen) te ontmantelen, de EDF-stuwdammen te privatiseren en de luchthavens te verkopen.

Tijdens de bijeenkomst van de Europese ministers van Financiën op 3 december in Brussel haalt Frankrijk geen enkele van haar doelstellingen binnen. Martine Orange (een uitmuntende economie-journaliste trouwens) vat het kort en krachtig samen op Mediapart“Geen belasting op de GAFA (Google, Apple, Facebook en Amazon), geen Europese begroting vóór sint-juttemis, geen versterking van de bankenunie en -mechanismen om een mogelijke financiële crisis tegen te gaan vóór 2020. Alle door Emmanuel Macron verdedigde projecten van Europese hervorming worden van tafel geveegd.”

Macron betekent politiegeweld, de noodtoestand opnemen in de algemene wetgeving, migrantenkinderen gedurende 90 dagen in gevangenissen opsluiten, de criminalisering van Ngo’s en vakbondsleden, de Aquarius aan de kade houden terwijl vluchtelingen verdrinken, wapenleveringen aan een dictatoriale oorlogscrimineel in Saoedi-Arabië, de absurde ontmanteling van de Franse spoorwegen, de toename van de CO2-uitstoot, de stagnering, ondanks de holle retoriek, van de economische groei, de afbraak van het rechtssysteem, de huiszoekingen bij politieke tegenstanders, de goudontginning in het Amazonewoud, de massale invoer van palmolie, de afschaffing van de steun aan de biologische landbouw, de afbraak van de arbeidswetgeving, Macron’s eigen diensten bekritiseren de CICE (iedere gecreëerde baan kost de staat honderdduizend euro), niemand blijkt in staat om de positieve kanten van de afschaffing van de ISF (rijkentaks) te belichten…

Economisch journalist Romaric Gaudin fileert punt voor punt de absurditeit van de economische politiek van Emmanuel Macron. Macron is als de monomane kapitein Achab in Moby Dick die achter de witte walvis aanjaagt. Uiteindelijk vergaat die met zijn schip, geramd door de walvis, in een draaikolk. zo houdt Macron, overtuigd van zijn grote gelijk, vast aan zijn koers. Macron is een gevaarlijke gekke man die ertoe in staat is het land naar de chaos van een dictatuur te leiden.

Gele hesjes in Nederland worden niet serieus genomen

2
gele hesjes

Het is om horendol van te worden: de reactie van het Nederlandse establishment op het fenomeen van de gele hesjes. De gevestigde journalistiek zet het verzet op z’n best weg als het egocentrische belastingoproer van mensen die hun goedkope ritje van en naar werk belangrijker vinden dan het voortbestaan van de planeet en op z’n slechtst als een rechts-extremistisch oproer. Terwijl prominente politici het verzet zeggen te omarmen, te begrijpen of, in de warme woorden van CDA’er Sybrand Buma, ‘er voor in de bres te staan’.

Het is een strategie van apaiseren die typerend is voor de polder en die bijvoorbeeld haaks staat op de respons van de Franse elite. Macron liet pas vier dagen na de felle demonstraties van november voor het eerst van zich horen. In een tweet waarin hij politie, beveiligers en vuilnismannen bedankte voor hun inzet. Het past in de hooghartige feodale Franse traditie van ‘laat ze maar cake eten als ze geen brood kunnen krijgen’.

De Nederlandse elite doet dat anders. Die beweegt retorisch mee, suggereert gelijkheid, neemt daarmee de demonstranten de wind uit de zeilen om vervolgens alles bij het oude te kunnen laten. De Nederlands-Amerikaanse historicus James Kennedy heeft in Nieuw Babylon in aanbouw over de modernisering van Nederland in de jaren zestig prachtig beschreven hoe dit mechanisme werkt: de oude elite tooide zich in de kleuren van de nieuwe om op het pluche te kunnen blijven zitten. Om het werk van de neomarxist Herbert Marcuse aan een tweet van Marleen Stikker te paren: repressieve tolerantie door toe-eigening van de taal en de symbolen van je tegenstander.

Het werd perfect geïllustreerd in het wekelijkse gesprek met premier Rutte. Die deed een onvervalste #jesuischarlie door te zeggen dat we allemaal tot op zekere hoogte een geel hesje dragen, dat hij de zorgen begreep en serieus nam, om vervolgens luchtigjes te keuvelen over Syrische vluchtelingenstromen die ons eind 2015, begin 2016 dreigden te overlopen en klimaatmaatregelen waar we allemaal in gelijke mate voor zouden moeten opdraaien.

Waar grootvervuilers bepalen, betalen kleinverbruikers

Met de retorische constructie van een inclusief ‘wij’ suggereert Rutte gelijkheid en solidariteit, terwijl hij tegelijk de oorzakelijke verantwoordelijkheid voor het vraagstuk in kwestie versplintert en daarmee verdoezelt, en de oplossing ervan in de maag splitst van diegenen die er het minst aan kunnen doen, die over de minste middelen beschikken om er iets aan te doen en wier individuele bijdragen aan de oplossing van het probleem ook het geringste gewicht in de schaal leggen.

Dat klinkt abstract maar is het niet. Neem het klimaatvraagstuk. Rutte III presenteert zichzelf graag als het groenste kabinet ooit, maar heeft de uitwerking van zijn klimaatambities uitbesteed aan klimaattafels waar grootvervuilers zijn oververtegenwoordigd. En waar grootvervuilers bepalen mogen kleinverbruikers betalen. En dus mogen gewone Nederlanders het leeuwendeel van de Haagse klimaatdoelstellingen voor hun rekening nemen via afgedwongen ontgassing en hogere energiekosten, terwijl een schatrijk bedrijf als Shell dat verantwoordelijk is voor liefst twee procent van de mondiale CO2-stijging tussen 1880 en 2010 weigert zijn verantwoordelijkheid te nemen. Rutte’s inclusieve ‘wij’ dekt het comfortabel toe.

Daarnaast negeert Rutte dat het ongenoegen dat de gele hesjes vertegenwoordigen niet alleen komt door vluchtelingen en klimaat, maar minstens zoveel te maken heeft met de abominabele wijze waarop de politiek onder zijn leiding heeft gereageerd op de bankencrisis. Door de kosten ervan op gewone burgers af te wentelen en de gezondheid van het huishoudboekje van de staat zwaarder te laten wegen dan het sociaal-economische wel en wee van de gemiddelde Nederlander heeft Rutte het land in de langste recessie sinds de Tweede Wereldoorlog gestort en Nederland tien jaar na dato zestig miljard euro armer gemaakt dan noodzakelijk was geweest. Lees de uitmuntende blog De rekening van Rutte van econoom Bas Jacobs.

Voeg er veertig jaar stagnerende inkomens; stijgende zorgkosten; uit de pan rijzende woonlasten; een koopkrachtpeil dat onder dat van Frankrijk en Italië ligt; een dalende arbeidsinkomensquote; looneisen die ver achterblijven bij de stijging van de arbeidsproductiviteit; matig en snel verslechterend onderwijs; onderbetaalde verpleegkundigen, brandweerlieden en politieagenten; en overbetaalde bestuurders en managers aan toe en je snapt waarom het ook in gezagsgetrouw Nederland gist en broeit. Daarover zweeg Rutte wijselijk. En uiteraard vroeg de journalist er niet naar.

Eurogroep wil nog meer miljarden voor zombiebanken

0
banken

Het ESM, het permanente noodfonds voor eurolanden in financiële problemen, krijgt meer bevoegdheden en wordt mogelijk al voor 2024 ook als vangnet voor zombiebanken ingezet. De eurogroep probeert door het herbenoemen van regelingen en problemen te doen alsof het allemaal goed geregeld wordt. In feite leiden de financiële lemmingen ons rechtstreeks de afgrond in.

BNR meldde op 4 december jl. het volgende:

Na 18 uur vergaderen hebben de Europese ministers van Financiën in Brussel een akkoord bereikt. Dat gaat vooral over de eisen die er zullen zijn voor banken, onder andere voor kapitaal, en over hoe een faillissement van een bank wordt afgehandeld.
Maatregelen die moeten voorkomen dat er nog een keer een eurocrisis komt, vertelt Europa-verslaggever Jesse Pinster. Details zijn nog niet bekend. Pinster verwacht dat de eurogroep een aantal controversiële onderwerpen nog wat voor zich uitschuift. Hij denkt daarbij aan het eurozonebudget, wat vooral de Fransen graag willen, en een garantiedepositostelsel, waarbij op Europees niveau wordt geregeld dat onze spaarcenten veilig zijn.

Je zou zeggen dat de burgers van de Europese Unie in geval van een bankencrash niet hoeven bij te lappen.

We lezen ook op de site van Das Kapital het volgende:

Het resultaat van de marathonzitting is als volgt: de eurozonebegroting/het stabilisatiemechanisme gaat verder uitgewerkt worden. En dat leidt dan tot aardige uitkomsten. De Fransen kunnen thuis vertellen dat er aan een stabilisatiemechanisme gewerkt wordt…

Minfin Wopke Hoekstra kan tegen ons Nederlanders vertellen dat er geen stabilisatiemechanisme komt. Zo zegt Wopke via nu.nl: “Het woord eurozonebegroting is uit de tekst. Ik wil het woord stabilisatie niet meer horen”.

Tenslotte lezen we op NU.nl het volgende:

De EU-ministers van Financiën hebben in Brussel een principeakkoord bereikt over maatregelen om de eurozone te versterken. Die zijn nodig om de EU beter te wapenen tegen nieuwe financiële crises.
Na afloop van vijftien uur onderhandelen, zei minister Wopke Hoekstra “zeer tevreden” over het resultaat te zijn.
Het ESM, het permanente noodfonds voor eurolanden in financiële problemen, krijgt zoals Nederland graag wilde meer bevoegdheden. Er worden ook strengere voorwaarden gesteld aan schuldherstructurering voor een land in nood geld kan krijgen.

De Franse minister Bruno Le Maire twitterde na afloop: “Voor het eerst hebben we met alle landen een akkoord om stappen te zetten voor een begroting van de eurozone.” 

Vooral die laatste zin heeft ons aan het denken gebracht. Het zal toch niet……

Jawel, het zal toch wel. We hebben Twitter eens doorgeplozen, en komen de volgende Tweet tegen van Olaf Scholz, de Duitse minister van financiën:
imf
De Duitse minister heeft één ding met Donald Trump gemeen: altijd wanneer hij een bericht op Twitter post, moeten anderen oppassen! Vooral als het gaat om bizarre zinnen als deze: “Wat lang duurt, wordt eindelijk goed. Na bijna 16 uur onderhandelen in de eurogroep hebben we een resultaat – een goede. De hervorming van de euro neemt beslissende stappen voorwaarts. Bedankt aan iedereen die heeft geholpen”.

Wat hij eigenlijk wilde zeggen: in de strijd voor een hervorming van de monetaire unie hebben de lobbyisten van de multinationals ministers van financiën van de eurogroep opnieuw ingestemd om het euronoodpakket ESM te versterken ten koste van de belastingbetalers.
In gewone mensentaal: nog meer miljarden dollars aan noodleningen voor zombiebanken!

De deelnemers van de eurogroep hebben er zelf geen erg in, maar hun instemming betekent ook de onvrijwillige erkenning dat Europa de aanhoudende voortetterende eurocrisis niet onder controle krijgt. Immers, het ESM, dat tot nu toe voornamelijk bedoeld was geld te lenen aan landen in nood, moet dus nu al veel eerder ingrijpen als een zogenaamde “backstop” met het europese bankenafwikkelingsfonds “SRF”. De banken betalen hun eigen bijdragen aan dat “SRF” met het doel om in 2024 ongeveer 55 miljard euro als “nest-ei” in kas te hebben; maar als het afwikkelingsmechanisme qua omvang ontoereikend is, springt het ESM automatisch bij, met onmiddellijke ingang – wat de belastingbetalers dan toch weer veel geld gaat kosten.

ESM-topman Klaus Regling zegt botweg gewoon waar het allemaal om draait: “Dit geeft het bankenafwikkelingsfonds de nodige vuurkracht voor grote problemen”.  En die problemen die komen er, daar zijn deskundigen het wel over eens, en de eurogroep weet het ook – zij hebben ook kennis van Mario’s Hell.

Jarenlang is de europese burgers beloofd dat de nieuwe architectuur van de eurozone zou dienen om belastingbetalers nooit meer voor banken aansprakelijk te stellen. De ministers van financiën hebben nu ingestemd met precies het tegenovergestelde.

Zij willen dat het ESM nu moet helpen met de bankenafwikkeling, als het eigenlijke bankenafwikkelingsfonds te weinig geld heeft. We weten allemaal dat er in veel eurolanden dubieuze en superslechte schulden zijn die voor miljarden in de boeken van banken staan. Als er een crash optreedt in het bankensysteem, zou als het aan de eurogroep ligt het ESM moeten helpen met extra leningen.
Er wordt dus wéér belastinggeld op het spel gezet, omdat de lidstaten van de eurozone garant staan voor het ESM. Ook wordt de Europse Commissie nauwer betrokken bij het ESM….
Wat die Europese Commissie betreft: zij kunnen Italië dan wel onder druk zetten om volgend jaar een minder groot tekort te hebben dan 2,4% van het bbp, de beloften die Macron gisteravond aan de gele hesjes deed, van een stijging van 100 euro per maand voor het minimumloon, de afschaffing van een belastingverhoging op pensioenen, zal naar verwachting ongeveer 10 miljard euro kosten (of 0,5 ppt van het bbp), wat, zoals de Franse minister van Begroting Gerald Darmanin al aangaf, de begroting van het land voor 2019 naar een tekort stuwen van 3,4% van het bbp. We zijn benieuwd welke maatregelen de EC zal nemen tegen Frankrijk * proest*.

Trouwens, die populistische reddingsoperatie van Macron heeft het Franse kredietrisico doen stijgen naar het hoogste punt sinds mei 2017.

Er is geen beter bewijs dat binnen de EU de grote ontvangers (Frankrijk, Italië) de dienst uitmaken in plaats van de betalende landen. De politiek kan dan wel zeggen dat een transferunie (nog) niet gewenst is, in de praktijk is die al volledig operationeel.

O ja, voor we het vergeten: de invoering van een belasting voor internetreuzen als Google en Facebook heeft het niet gehaal. We zeiden het toch: de EU (en Nederland) is geen democratie, maar een corpocratie.

Het gebrek aan realiteitszin van de door ons gekozen volksvertegenwoordigers is schokkend. Kennelijk denken zij nog overal mee weg te kunnen komen, maar zodra de eerste zeepbellen uiteenspatten, gebeurt het ook met de andere. We houden ons hart vast voor met name de derivatenbubbel, en de rol die grootbanken hierbij gespeeld hebben en nog steeds spelen (hallo Deutsche Bank!). Omdat de meeste landen van de EU torenhoge schulden hebben, kàn het niet anders dan dat bij het puinruimen de privébezittingen weer grootschalig geconficeerd zullen worden.

Moeten we nu nòg meer argumenten aandragen om de EU en de euro te verlaten?