DELEN
persvrijheid

De internationale dag van de persvrijheid. Dat was gisteren, en er is in de media weinig ruchtbaarheid aan gegeven. Verklaarbaar, denken wij, wat die persvrijheid stelt tegenwoordig weinig meer voor. Journalisten en media zijn gebonden aan degenen die het in werkelijkheid voor het zeggen hebben.

Gisteren was het de internationale dag van de persvrijheid. Het artikel in Medianieuws over dit onderwerp liet zch redelijk lovend uit over verslaggevers, die worden geprezen vanwege hun vermeende journalistieke moed, en wiens taak het is om cover-verhalen te produceren. Helaas gaat dat niet hand in hand met het zoeken naar waarheden, maar meer het doen van cover-up activiteiten.

Een bijzondere rol in dit geheel speelt de organisatie Verslaggevers Zonder Grenzen, en in dit verband willen we nog even refereren aan een artikel op de website van De Morgen:

Uit het nieuwe jaarrapport van Verslaggevers Zonder Grenzen blijkt dat het snel bergaf gaat met de persvrijheid in Europa. De mediafobie is extreem in voormalige Oostbloklanden, maar zet zich ook door in landen als Frankrijk en Oostenrijk, waar politici steeds meer dreigende taal tegen journalisten gebruiken.

Het is op de een of andere manier passend dat Verslaggevers Zonder Grenzen werd opgericht in Frankrijk, waar de traditie van cover-up bijzonder sterk is.

Onlangs heeft een zogenaamde D-Order van de Britse autoriteiten de krantenkoppen gehaald, terwijl alternatieve media, kritische bloggers en dito geesten in sociale media erover berichtten. Het is niet verwonderlijk dat deze door de (in dit geval Britse) regering opgelegde geheimhoudingsverklaring betrekking heeft op het geval van Skripal, waarin belangrijke samenhangende feiten in de mainstream media verborgen worden gehouden en het de geschiedenis een heel andere wending geeft.

Ook bij het feit dat in Oostenrijk onlangs bekend werd gemaakt wat VN-soldaten in september 2012 deden/nalieten in de Golan, moet er toch enige scepsis bij de berichtgeving getoond worden. Dat komt omdat de omstandigheden bij het Ministerie van Defensie altijd werden toegedekt door de mainstream media, dezelfde media die nu verontwaardigd doen terwijl voor hen gold dat Syrische militaire eenheden altijd het summum van het kwaad waren – immers: Assad.

Steeds weer probeert Verslaggevers Zonder Grenzen de indruk te wekken dat het een lobby is voor de persvrijheid en echte journalistiek, die opkomt voor de bescherming van de burgers, de waarheid aan het licht wil brengen.

Reporters Sans Frontières werd in 1985 in Frankrijk opgericht en de naam verwijst enigszins naar Médecins Sans Frontières. Wikipedia schrijft er onder andere het volgende over:

Verslaggevers Zonder Grenzen (VZG, ook wel Reporters Zonder Grenzen, Frans: Reporters sans frontières, Engels: Reporters Without Borders – RWB, Spaans: Reporteros Sin Fronteras – RSF) is een internationale niet-gouvernementele organisatie die onderzoek doet naar persvrijheid, en deze wil bevorderen. De organisatie beschouwt zichzelf als onafhankelijk, en geniet een consultatieve status bij de Verenigde Naties, UNESCO, de Raad van Europa en de Internationale Organisatie van de Francofonie. VZG werd opgericht in 1985 door de Fransman Robert Ménard, die er ook tot 2008 leiding aan gaf.

Niet iedereen aanvaardt de neutraliteit of objectiviteit van VZG. Een belangrijk deel van de inkomsten van de organisatie (19 %) komt van Westerse regeringen en organisaties, en sommige waarnemers stellen een sterke overeenkomst vast tussen de positie van VZG en die van deze landen in een aantal controversiële gevallen.

In de Duitse Wikipedia lezen we wat meer over de geldschieters:

Volgens onderzoek van de krant Junge Welt is VZG in het verleden u. o.a. gefinancierd door de Amerikaanse multi-miljardair George Soros, die al miljoenen dollars heeft verstrekt aan de Poolse Gewerkschaft Solidarność, en de National Endowment for Democracy, die op zijn beurt meer dan 90% van zijn middelen uit de staatsbegroting ontvangt. In 2003 bedroeg het jaarlijkse budget ongeveer 10% van de Franse staat en nog eens 15% van de EU.

“De link met defensiebedrijven (kenmerk van de pers in Frankrijk en niet alleen daar) is opvallend:” Tot dee financiers behoorden in het verleden ook de wapenindustrieel en media-tsaar van Frankrijk Serge Dassault, het mediabedrijf Vivendi en de miljardair François Pinault.

George Soros…. de naam van deze duivel komen we altijd tegen op plaatsen waar je het niet verwacht. De man die het omverwerpen van regimes financiert, zich in ons land bemoeid heeft met referenda en verkiezingen, iemand die bloed aan zijn handen heeft ,kortom: iemand die door Brussel op handen wordt gedragen.

Even tussendoor: over handen gesproken…

soros

U kent deze greep natuurlijk wel, het handelsmerk van de Duitse bondskanselier Merkel….

merkel

Er zijn meer politici die “er bij horen”….

politici

Ook in de categorie boeven…

politici

Zouden de het allemaal hebben afgekeken van iemand die het ook als handelsmerk had?

hitler

Het is een oud teken van de vrijmetselaars, maar om het simpel te houden: het is een teken dat gebruikt wordt door de Amerikaanse centrale bank, de Federal Reserve. Wat deze mensen in feite zeggen is dat zij de marionetten zijn van de bankiers en grote concerns, en dat zij zullen werken volgens hun agenda’s. Verwacht niet dat de massamigratie richting Europa gestopt zal worden, en verwacht ook niet teveel goeds van deze mensen. De Britse bevolking kan dan wel gestemd hebben voor een vertrek uit de EU, maar kijk niet verrast als er weer een geitenpaadje gevonden wordt waardoor het niet doorgaat, net zoals wij bedrogen zijn door onze regering ten tijde van het referendum over de Europese Grondwet, of welk referendum dan ook (zoveel waren het er niet). De boodschap van deze mensen is om aan hun “groep” te zeggen: ik ben een van julie, wij hebben alles onder controle.

Maar om weer op de journalistiek terug te komen…. interessant is hoe VZG haar zogenaamde Press Freedom Index, een jaarlijkse rangschikking van landen, gebaseerd op een inschatting door de organisatie van de persvrijheid, berekent. De index komt tot stand op basis van twee criteria. Er is een lijst met 87 vragen die wordt gezonden aan partner-organisaties van Verslaggevers zonder Grenzen (14 vrije-meningsbewegingen op vijf continenten), aan haar 130 correspondenten over de hele wereld, en aan journalisten, wetenschappers, juristen en mensenrechtenactivisten.

Op de lijst komen vragen voor over directe aanvallen op journalisten en de media, maar ook voor andere, minder directe vormen van druk op de vrije pers. Vragen over staatsmonopolies, het bestaan van regelgevende instellingen, de mate van onafhankelijkheid van staatsmedia, zelfcensuur, vrijheid van onderzoek, financiële druk, belemmeringen voor de vrije stroom van informatie op internet en meer.

Ook door VZG zelf verzamelde informatie wordt gebruikt. Informatie volgens specifieke criteria, bijvoorbeeld over het aantal en de omvang van gewelddadige aanvallen, moorden en arrestaties, het aantal ontvoerde journalisten, het aantal gecensureerde media en het aantal journalisten die in ballingschap zijn gevlucht, maar er wordt ook gekeken naar indirecte druk op de verslaglegging door de media.

Er wordt dus uitsluitend gekeken naar gefilterde waarnemingen van de mainstream media. Met het begrip “mensenrechtenactivisten” moet volgens de VZG met de nodige voorzichtigheid worden omgegaan, omdat de term “mensenrechten” niet de handhaving van de rechten van ieder mens dient, maar als voorwendsel gebruikt kan worden voor destabilisatie en regimeveranderingen.

Het is geen toeval dat de eerste president van het door Soros financieel gesteunde Artsen Zonder Grenzen, Bernard Kouchner, als “uitvinder” van de “humanitaire” interventie (Kosovo 1999) te boek staat. Kouchner (afkomstig van de Socialistische Partij) was ook minister van Buitenlandse Zaken onder president Nicolas Sarkozy.
De westerse mainstream media mogen miljardair Soros dan wel neerzetten als een filantroop, de man die in zijn geboorteland Hongarije vele joden (zijn geloofsgenoten, notabene) uitleverde aan de nazi’s (en hun bezittingen inpikte – “de mooiste tijd van mijn leven”)… hij heeft niet voor niets meer dan $ 48 miljoen in media-organisaties gestoken om uit te reiken prijzen te financieren.

Wie onderzoek doet naar deze man en ziet welke onderzoeksinstellingen banden met hem hebben, dan gaat er nogal wat tijd in zitten om dat inzichtelijk uit te werken. Het wereld-destructieve werk van George Soros werkt vaak op de achtergrond, bijvoorbeeld in het International Consortium of Investigative Journalists (hé, daar zien we Jeroen Trommelen van het “onafhankelijke, non-profit” bureau Investico, en Joop Bouma en Martijn Roessingh van het dagblad Trouw, hallo Margo Smit van de NPO – om er een paar te noemen) of het Global Investigative Journalists Network.

U weet nu meteen waarom onafhankelijke onderzoeksjournalistiek zo goed als niet meer bestaat.

Reacties

Reacties

SDB en nieuwsreporter.com brengt u nationaal en internationaal nieuws

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.