antifa

Linkergroene Berlijnse politici verdedigen radicale linkse schendingen van de wet in de hoofdstad en demoniseren tegelijkertijd vreedzaam burgerlijk protest.

Sommige politici van de Linkse Partij en de Groenen tonen een zeer selectief begrip van de rechtsstaat. Wanneer “gevaarlijke weirdo’s en fascisten” demonstreren, moet de politie niet aarzelen om in te grijpen. Nogmaals, terughoudendheid is vereist ten opzichte van de linkse radicale scene.

In het hele land is een deurwaarder die alleen actief kan worden onder de bescherming van honderden politie, waarschijnlijk een zeldzaamheid. In Berlijn-Neukölln was op 7 augustus een groot contingent van ongeveer 700 politieagenten nodig om de linker buurtbar “Syndikat” leeg te maken. Het “Syndicaat” had al lang geen huurcontract, maar de operators weigerden te verhuizen.

Afgelopen november had de rechtbank van Berlijn al een uitzettingsactie van de eigenaren bekrachtigd. Ondanks de duidelijke juridische situatie vochten honderden sympathisanten van het “Syndicaat” met de politie die dagenlang aansleepte. Het dieptepunt was het gooien van een fles waardoor een politieagent zo zwaar in het gezicht verwondde dat hij een spoedoperatie moest ondergaan.

Open sympathie voor krakers

In totaal raakten 34 politieagenten gewond bij de protesten en rellen rond de uitzetting van het “Syndicaat”. De beoordeling van de gebeurtenissen door Niklas Schrader, de binnenlandse politieke woordvoerder van de Linkse Partij in het Berlijnse Huis van Afgevaardigden, was opmerkelijk. In een interview met de “Tagesspiegel” gaf links toe dat hij zelf aan de demonstratie had deelgenomen, “niet als parlementariër, maar als sympathisant en lokale bewoner”. Ongeacht de kennisgeving van de rechtbank voor de pub, beschreef de binnenlandse politicus de protesten als “legitiem” en “burgerlijke ongehoorzaamheid”. Schrader beoordeelt het optreden van de politie als “zeer krijgshaftig”.

In schril contrast hiermee staat hoe de linkse politicus het politieoptreden beoordeelt bij de grote coronademonstratie die begin augustus in Berlijn plaatsvond. Hier ontdekte Schrader dat de beslissing om de demonstratie te beëindigen correct was geweest. Hij zag kennelijk alleen een probleem in het feit dat de politie te aarzelend was om verder te gaan. In het geval van demo’s in de linkse scene daarentegen, interventie “meestal vroeg”, klaagde Schrader in de “taz”.

De rode binnenlandse politicus zit blijkbaar op dezelfde golflengte als sommige Groenen: Georg Kössler, woordvoerder van de Berlin Green Group voor “Climate and Environmental Protection, One World Politics and Club Culture”, aangekondigd op Twitter ter gelegenheid van de Corona-demo dat de aanpak “te laks is tegen gevaarlijke weirdo’s en fascisten” en “veel te hard tegen een linkse demo”.

De politicus Benedikt Lux van de Groene Partij wees opnieuw op het liberale recht van Berlijn om te demonstreren, maar werd toen onmiddellijk beperkt: de aanvragers van de Corona-demo en ook de demo-clientèle hadden “bewezen onbetrouwbaar te zijn”. Op basis van deze evaluatie stelde hij voor om bijvoorbeeld een nieuwe demo te controleren om er zeker van te zijn dat individuele deelnemers niet worden uitgesloten.

“Shock of Justice”

Tot dusver hebben dergelijke verklaringen over het recht om te demonstreren geen grote verontwaardiging bij het publiek veroorzaakt. Ongewoon duidelijke kritiek was gericht op het adres van de Berlijnse procureur-generaal Margarete Koppers en justitie-senator Dirk Behrendt (Groenen). Koppers kondigde begin augustus aan onderzoek te gaan doen naar een vermoedelijke rechts-extremistische reeks aanslagen in Neukölln. Het vermoeden van vooringenomenheid gaf aanleiding tot de overname en de overdracht van twee ervaren onderzoekers. Zoals blijkt uit een verhoorprotocol, zou een getuige na een verhoor de veronderstelling hebben geuit dat een van de twee onderzoekers dicht bij de AfD stond en niets te vrezen had.

De Vereniging van Berlijnse openbare aanklagers sprak over de acties van Koppers als “schokken voor de Berlijnse rechterlijke macht” en “verwoestende gevolgen” voor de ambtenaren. Dienovereenkomstig is de verdenking van vooringenomenheid tegen de hoofdofficier tot dusver alleen gebaseerd op het feit dat “een van de twee verdachten beweert deze aanslag voor zichzelf te hebben gewonnen”.

De Vereniging van Officieren van Justitie ziet het optreden van de procureur-generaal in de Neukölln-zaak ook een bedreiging voor toekomstige onderzoeken: de verdachte zou de mogelijkheid kunnen krijgen om met behulp van relevante verklaringen verdenkingen van vooringenomenheid te wekken om zo officiële gevolgen te hebben voor de officieren van justitie provoceren.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.