DELEN
baudet
Foto: Thierry Baudet in de Tweede Kamer, met op de achtergrond Kamervoorzitter Arib en premier Rutte. Bron: Thierry Baudet / Instagram.

Eerst hadden we Pim Fortuyn. We weten allemaal hoe dat is afgelopen. Toen kwam Geert Wilders. Ook daar gaat het niet goed mee. En nu hebben we Thierry Baudet. En je hoeft geen profeet te zijn om te zien dat uiteindelijk ook hij zal falen.

Behalve die al gebeurde of nog dreigende mislukking, heeft het populistische drietal nog een aantal dingen gemeen. Er is altijd stront aan de knikker. Programmatisch dan wel in de persoonlijke sfeer. De chaos in de LPF na de moord op de leider is inmiddels spreekwoordelijk. Het is het schrikbeeld van elke populistische club: LPF-achtige toestanden. En ze ontkomen er geen van allen aan.

Wilders dacht er aan te ontsnappen door van de PVV een privé-onderneming te maken. Zijn greep op de partij zou zo totaal zijn dat gesodemieter uitgesloten was. Enfin, we kennen het resultaat. Het was schandaal troef.

En ook Baudet heeft zijn eerste grote conflict achter de rug. Medeoprichter Henk Otten werd het FvD uitgebonjourd na een denderende ruzie over koers en poen. Hij begint nu voor zichzelf en hoopt dat zijn gedwongen vertrek het begin is van een uittocht. Hij zou best eens gelijk kunnen krijgen. Misschien niet meteen maar later, als er nog meer lieden genoeg hebben van de boreale onemanshow.

Ruzie is een structureel probleem bij de populisten. Meestal komt het doordat de leider/oprichter een maniakale egotripper is. De club is van hem. Hij duldt geen tegenspraak. Iedereen in het gelid. Eventuele kopstukken danken hun positie uitsluitend en alleen aan hem en dat zullen ze weten ook. Dat kan op den duur nooit goed gaan en gaat ook nooit goed.

Programmatisch is het aanbod ook te mager. Het is voornamelijk negatief, meer dan het uitbuiten van het Grote Onbehagen wordt het zelden. Baudet gooit daarnaast nog wat hoogdravende pseudo-intellectuele onzin in de mixer maar het brouwsel blijft te dun. Het smaakt even goed, tenminste voor figuren wier papillen daar gevoelig voor zijn, maar het is niet voedzaam. Afgeven op de ‘elites’, het kartel, en het kietelen van de onderbuik, dat is geen recept voor aanhoudend succes.

Baudet mist ook het talent en de eigenschappen om hier aan te ontstijgen. Hij heeft ontegenzeggelijk charisma maar het blijft beperkt tot de devote aanhangers. Hij zal even mensen buiten de vaste kern aanspreken maar bij het uitblijven van concrete resultaten haken die af. Ook wat dat betreft moeten de ervaringen van de LPF en PVV hem te denken geven. Je moet iets constructiefs te bieden hebben. Je kunt alle mensen een tijdje belazeren, maar niet alle mensen altijd. Dat is een wet die ook voor de borealist geldt.

Daar komt nog bij dat hij een matig parlementariër is. Zijn waardering voor het parlementaire handwerk grenst aan de minachting. Aan debatten doet hij vaak niet mee en is hij opzichtig in de weer met zijn schaakcomputer. Waarschijnlijk ook omdat hij een slecht debater is. Hij laat veel liever de Uil van Minerva rondfladderen. Dat is voor de borealistische achterban natuurlijk geen probleem. Ook zij hebben vaak de buik vol van het ‘nepparlement’. Maar het toont opnieuw zijn tekortkomingen als serieus politicus.

Wat Fortuyn had kunnen klaarspelen zullen we nooit weten. Maar hij zelf was er niet gerust op. Het allooi van zijn kader bezorgde hem de koude rillingen. Niets vreesde hij zo als de grootste worden. Dan had hij wel moeten regeren en hij had eigenlijk niemand met wie hij kon regeren. Zonder hem was de LPF was weinig meer dan een lege huls.

En Wilders is na het door hem zelf gesaboteerde gedoogavontuur met de VVD en het CDA in Rutte-I, ook blijven hangen in de marge. Twee jaar geleden leek hij even een serieuze bedreiging voor de premier, – toen de gevestigde orde het na Trump en de Brexit in de broek deed voor de ‘populistische golf’. Maar uiteindelijk bleef hij steken op 20 zetels. Niet slecht natuurlijk, maar de grote doorbraak bleef uit. En sindsdien is het alleen maar bergaf gegaan.

En dat zal vermoedelijk ook het voorland van Baudet zijn. Een incidenteel succes, iedereen in de gordijnen, en dan eindbestemming zijlijn. Of Baudet die deprimerende gang zelf zal maken is nog maar de vraag. De borealist is een narcist en als de lol er af is, dwz de aandacht sterk afneemt, zou hij zo maar uit de politiek kunnen stappen. Op zoek naar nieuwe prikkels en nieuwe aanbidders. En nee, dat betekent niet dat er geen nieuwe Fortuyn, Wilders of Baudet zal opstaan. De populist blijft voorlopig een vaste gast aan tafel. Alleen, hij zal steeds anders heten.

Reacties

Reacties

Een bevolking die de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid niet respecteert en verdedigt, zal niet lang de vrijheid hebben die voortvloeit uit de vrijheid van meningsuiting, het debat en de waarheid. Deze website respecteert de waarheid en het vereist uw steun denk aan onze sponsors of doe een donatie hier wij zijn blij met elke euro. Zoals u wellicht weet doen de Social Media sites zoals Facebook en Twitter er alles aan om ons bereik tot een minimum te beperken! We zijn daarom meer dan ooit afhankelijk van uw support om het woord bij de mensen te krijgen. Wanneer u bovenstaand artikel nuttig, interessant of leerzaam vond, like het dan en deel het overal waar u maar kunt! Alvast heel hartelijk bedankt voor de support!

1 REACTIE

  1. Probleem van Baudet, Wilders, Salvini, Orban en vele anderen: Blind volgen van neoliberale dogma´s en onvoorwaardelijke steun aan Israel.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.