jinek

Oh, Jetta Klijnsma. Was u gisteren bij Jinek aan tafel maar niet zo zachtmoedig en politiek correct van aard geweest, had u maar even flink met de vuist op tafel geslagen om uw experiment te verdedigen. Een experiment waarbij bijstandsgerechtigden in vier steden de ruimte krijgen om, met behoud van uitkering en afdracht van inkomsten, een eigen bedrijf te starten. ‘De tafel’, vond dat namelijk een zotheid van de hoogste plank, zo lieten ze nog net niet met rollende ogen en verontwaardigd gezucht en gesteun horen. Aardig arrogant en negatief, noemt VROUW-columnist Hester Zitvast het.

VOOROORDELEN

Eva Jinek vindt dat je er als politiek niet mee kon aankomen om op deze manier ondernemerschap te stimuleren. De redactie had, voor het spraakmakende aan het verhaal, een jonge kunstenares aan het woord gelaten, die een eigen bedrijfje in tassen opstartte. Nog voor het item in haar kleine atelier was afgelopen stond de tafel al stijf van vooroordelen.

GEKKE DROMEN

Natuurlijk had deze vrouw ook aan de slag gekund bij de supermarkt, in een café of in een magazijn. Maar ze heeft een droom en een bijbehorende opleiding. Als het toevallig je droom is een technisch hoogstandje te worden, mag je je handen dichtknijpen. Na je studie staan de bedrijven om je kennis en kunde te springen. Maar heb je toevallig een droom die niet zo aansluit op de werkgelegenheid, moet je die maar laten varen, liet Eva Jinek tussen de regels doorschemeren. Dromen en realiteit matchen nou eenmaal niet altijd. Eva had ook wel eens ‘gekke dromen gehad’. Eat that, jonge kunstenares! Je passie, inzet en ondernemerschap wordt fijn op waarde geschat.

KLOTEWERK

Eva vond het niet helemaal nodig dat zo’n welbespraakte vrouw in de bijstand zat. De rest van de tafel knikte driftig instemmend mee en Jetta herhaalde steeds zachter het belang van het op de juiste manier begeleiden van mensen uit de bijstand. Het viel in het niet bij de felheid van de andere gasten. Charles Groenhuijsen vroeg zich vooral af wat mensen met het minimumloon hier van zouden vinden. Zij deden ‘klotewerk’ en wilden nu natuurlijk óók lekker de bijstand in. Jan Smit was het daarmee eens. Hij had ook wel op kosten van de samenleving lekker thuis met zijn gitaar willen zitten om liedjes te schrijven.

986 EURO

Wat een arrogantie mensen. 986 euro. Zo hoog is een bijstandsuitkering – inclusief vakantiegeld. Dat is iets waar werkelijk niemand met vol enthousiasme voor kiest, of wel soms? En je kiest er niet voor hè? Je moet aan diverse voorwaarden voldoen om voor het ‘privilege’ dat bijstand heet in aanmerking te komen. Jan Smit, laat ik me even tot jou richten. 986 euro. Ik gok zomaar dat jij dat minstens in een half uurtje vangt, als je een paar liedjes ten gehore brengt. En jij Eva? Of jij Charles? Ooit geprobeerd een maand van dat bedrag te leven? Nee hè…

GELOVEN IN JE DROOM

Ik ook niet. Maar als ik me ook maar een beetje in die situatie verplaats, kan ik me voorstellen dat het behoorlijk deprimeert. Dat je er heel veel kracht en doorzettingsvermogen voor moet hebben om daar weer uit te komen, uit die armoede.. Je moet misschien ook nog wel zorgen voor je kinderen. Of je woont in een gebied waar de banen niet voor het oprapen liggen. Of je blijft geloven in je droom. Die droom om tassen te ontwerpen, een eigen winkel te beginnen – om maar eens iets te noemen.

VOLSTREKT ONNODIG

Het was een behoorlijk ‘van-onze-belastingcenten-sfeertje’. En dat trek ik over het algemeen al vrij slecht, maar helemaal uit de mond van mensen die zich even verre van empathisch opstellen en alleen maar redeneren vanuit hun eigen luxe-positie mét werk en met een flink inkomen. Ik zag gisteren een gedreven kunstenares. Dat wat ze verdient, draagt ze af aan de gemeente. En als het bedrijf een succes wordt, kan ze zo de bijstand uitstappen en hebben wij er een mooie ondernemer bij. Ga dat nou niet af zitten fikken. Het is een tweejarig experiment in vier steden, kom op zeg. Geef het een kans. Kritisch zijn mag best, maar iets op voorhand zo affikken vanuit je gouden troon met al je rijkdom is volstrekt onnodig.

Jan Smit voelt zich aangevallen na Jinek-optreden

Jan Smit is boos en verdrietig. Hij legde bij Jinek maandag uit dat de bijstand een schande is voor mensen die kunnen werken. Dat vonden nogal wat kijkers raar en vermoedelijk ook een deel van zijn fans. Hij haalt opnieuw uit, op Facebook. Hij vindt nog steeds dat wie niet werkt niet zal eten. Het onderstaande is niet al te helder geschreven, maar de strekking is: ik heb gelijk.

Het is toch wel bijzonder om een aantal verschillende reacties te lezen op mijn vraag aan staatsecretaris Jetta Klijnsma aan tafel bij Eva Jinek! Wie het namelijk heeft gezien weet dat er met geen woord gerept is over welke mensen dan ook, die om de meest uiteenlopende redenen in de bijstand zitten. Dat ik daar nu op word aangevallen neem ik maar even voor lief… Kennelijk mag ik mezelf niet hardop afvragen of het verstandig is om jonge twintigers bijstandshulp te verlenen omdat ze hun droombaan niet meteen vinden! Dan ben ik maar raar.

In mijn optiek is bijstandshulp bedoelt voor zieke mensen, mensen met een handicap, mensen die gedwongen ontslagen zijn, mensen die om psychische of lichamelijke redenen niet meer kunnen werken, alleenstaanden met kinderen die het hoofd niet boven water kunnen houden óf mensen die aan kunnen tonen dat ze zonder extra hulp niet kunnen overleven!

Maar als je zoals in mijn situatie wél een goede baan hebt met een paar centen op de bank, (waar ik me al vanaf mijn 10e voor uit de naad werk) mag je niet een open discussie voeren met een staatssecretaris die mede verantwoordelijk is voor de toekomst van ons land…

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.