socialisme

Amerikanen rustig naar socialisme als Neocons streven regime verandering in Venezuela

Het kapitalisme heeft traditioneel naast appeltaart en honkbal in de harten van de Amerikanen gerangschikt, maar naar verluidt wint het socialisme over de jeugd. Misten zij de heersende stromingsrapporten over lege opslagplanken in Caracas?

Venezolaanse president Nicolas Maduro, onder dwang van de VS en haar bondgenoten, moet deze week goed gelachen hebben toen hij het nieuws uit Amerika las. Terwijl Washington vastbesloten is om de democratisch gekozen socialistische regering van Venezuela omver te werpen, met een poppenspeler in de coulissen, toonde een nieuwe enquête aan dat 61 procent van de Amerikanen van 18 en 24 jaar een gunstige houding heeft ten opzichte van de term ‘socialisme’.

Het kapitalisme, dat ondanks de Grote Depressie, de Grote Recessie en Jeff Bezos nog steeds de storm doorstaat, kreeg een 58 procent gunstige positie onder dezelfde demografische groep.

In totaal zegt 39 procent van de Amerikanen dat ze “welwillend staan tegenover het socialisme”.

Zal deze schijnbare verschuiving van mening naar het socialisme de rem zetten op Washington’s regime-veranderingsmachine, terwijl het onverbiddelijk naar Caracas toe maalt? Zal de Amerikaanse veiligheidsadviseur John Bolton gedwongen worden om de Verenigde Staten als vierde wiel op te nemen in de “Trojka van Tyrannie”, zoals hij de Latijns-Amerikaanse regeringen van Cuba, Venezuela en Nicaragua heeft bestempeld? Beter niet de adem inhouden.

Deze driehoek van terreur…. is de oorzaak van immens menselijk lijden, de aanzet tot enorme regionale instabiliteit en het ontstaan van een smerige wieg van het communisme op het westelijk halfrond,” zoals Bolton het vorig jaar formuleerde in een volledige rechtszaak tegen Caracas.

Als de Verenigde Staten echt zo’n arbeiders-bijenparadijs zijn, vol vertrouwen genoeg om hun ‘democratische idealen’ op te leggen aan buitenlandse staten, waarom laten naar verluidt zoveel Amerikanen het kapitalistische schip in de steek, of geven ze in ieder geval de socialistische ideeën een tweede blik? Toegegeven, er zijn een aantal dingen over het socialisme die het een aantrekkelijk alternatief maken voor de eindeloze onzekerheid die een vrijemarkteconomie met zich meebrengt.

Denk aan de benarde situatie van Amerikaanse afgestudeerden, want hier is de demografische situatie die de geneugten van het kapitalisme op de tweede plaats gokt. Voordat deze groep zelfs maar tot de beroepsbevolking toetreedt en zich aanmeldt voor een hypotheek, autobetaling en misschien wel een gezin, zijn ze al opgezadeld met enorme collegegeld.

Momenteel zijn er zo’n 44 miljoen jonge Amerikanen met een schuld van 1,5 biljoen dollar aan studentenleningen, een krankzinnig bedrag dat nog groter is dan wat Amerikanen verschuldigd zijn op hun misbruikte creditcards. De gemiddelde afstuderende student in 2017 heeft bijna 40.000 dollar aan studentenleningschuld, terwijl velen van hen problemen kunnen verwachten bij het vinden van een baan bij het afstuderen.

Vergelijk nu de situatie in de VS met die in de Scandinavische landen, waar zowel autochtone studenten – als buitenlandse studenten – volledig gratis aan een openbare universiteit studeren. In feite is het niet nodig om helemaal naar Scandinavië te kijken als de situatie niet anders is aan de andere kant van de Caribische Zee in de “tirannie” van Venezuela, waar gratis onderwijs voor iedereen wordt beschouwd als een mensenrecht, niet als een voorrecht.

Een ander deel van de honden-eten-hond wereld van het Amerikaanse kapitalisme dat zo veel mensen woedend maakt, is op het medische front. Het gezondheidszorgsysteem is in werkelijkheid een hevig strijdtoneel voor winst onder artsen, ziekenhuizen, verzekeringsmaatschappijen, farmaceutische bedrijven en aandeelhouders waar de patiënt, in een zieke draai van fortuin, het slachtoffer is. Is het een wonder dat meer Amerikanen ervoor kiezen om naar Mexico en Canada te reizen voor medicijnen en behandelingen die niet langer betaalbaar zijn in eigen land? Misschien is de echte reden dat Trump een muur wil bouwen aan de Mexicaanse grens om Amerikanen weg te houden van goedkopere buitenlandse medische behandelingen.

De laatste grote inspanning om deze massale industrie te reviseren kwam met Obamacare, dat een remedie bleek te zijn die erger was dan de ziekte. Een belangrijke studie van de Universiteit van Chicago toonde aan dat 47 procent van de Amerikanen een preventieve behandeling van een arts of tandarts vermeden vanwege de exorbitante kosten.

Dus, vanuit een politiek perspectief, is het niet langer mogelijk voor de Republikeinen en Democraten om de economische benarde toestand van miljoenen Amerikanen te negeren, met name degenen die bestaan uit Generatie Z en Millennials. Deze groep vertegenwoordigt 37 procent van het electoraat, wat betekent dat zij geen kleine rol zullen spelen in de langverwachte presidentsverkiezingen van 2020. Nu maken de twee grote partijen platvoetige gebaren om hun zorgen aan te pakken.

Cue Bernie Sanders, 77, de ‘onafhankelijke democratische socialist’ van Vermont die net een ‘loyaliteitsverklaring’ ondertekende met de Democratische Partij als hij klaar lijkt voor een nieuw schot in het Witte Huis. Sanders is een lid van de ‘limousine liberale’ klasse die in het openbaar een groot spel vertelt over het vasthouden aan de rijken, maar in privé geniet van alle vruchten van de kapitalistische arbeid. Hoe troostte ‘The Bern’ zichzelf na het verlies van de democratische primaries van 2016 aan Hillary Clinton? Hij ging naar buiten en kocht een huis – zijn derde – op het strand van Lake Champlain, Vermont. Maar zijn echte misdaad, voor zover het Sanders aanhangers betreft, kwam toen hij Hillary Clinton voor het presidentschap steunde. Die beweging toonde aan dat hij niet alleen in de zak van de Democratische Partij zat, maar niet sterk genoeg was om op te komen voor de midden- en lagere klassen.

Dan is er Alexandria Ocasio-Cortez, 29, de eerstejaars senator uit New York die haar zogenaamde Green New Deal uitrolt, die, indien geïmplementeerd, de VS in wezen zou veranderen in een derdewereldland met verbluffend kortzichtige initiatieven zoals “bouwen [ing] uit hogesnelheidsspoorwegen op een schaal waar vliegreizen stopt met noodzakelijk worden”. Blijkbaar denkt AOC, zoals zij onder haar aanhangers bekend staat, dat de wereld begint en eindigt aan de grens van Amerika. De Investor’s Business Daily slammedher plan als een “call for enviro-socialisme” dat zou veranderen in een “overheidsovername van de gehele economie”.

De Republikeinen houden vast aan de stelregel: ‘onderbreek nooit je vijand als hij een fout maakt’. De enige aanwijzing dat de Republikeinen de zeeverandering in de Amerikaanse politiek begrijpen, was toen Donald Trump vorige maand in zijn State of the Union-rede zei dat “we ons voornemen vernieuwen dat Amerika nooit een socialistisch land zal zijn”. Het is niet onopgemerkt gebleven dat veel Democraten, waaronder Bernie Sanders, AOC en Nancy Pelosi, de verklaring niet overeind hielden en toejuichen zoals vele anderen.

Dit brengt ons bij de vraag: kunnen de Verenigde Staten op een mooie ochtend wakker worden als een socialistische staat, net als de nieuw ontdekte nemesis in Venezuela? En misschien nog wel meer ter zake: moeten de Verenigde Staten socialistische wegen inslaan? Op dit punt zullen de meningen over deze kwestie sterk uiteenlopen. Hoewel er door links een aantal verleidelijke ideeën naar voren worden gebracht, zoals gratis onderwijs en gezondheidszorg voor iedereen, zijn er miljoenen Amerikanen die nooit zullen worden verkocht op basis van de verdiensten van het socialisme, dat in de Verenigde Staten net zo’n slechte pers krijgt als het communisme. Dat zou niet verwonderlijk moeten zijn, want geen enkel bedrijf wil de enorme winsten verliezen die voortvloeien uit het particuliere eigendom van een groot deel van de economie. Maar zoals de bovengenoemde opiniepeiling aangeeft, willen meer Amerikanen dat de regering meer controle over de economie krijgt.

Hier is waar de dingen ronduit gevaarlijk kunnen worden. Ten eerste moet worden toegegeven dat de Amerikaanse politieke en culturele scène een donkere plek is binnengedrongen, zoals The Twilight Zone. De Amerikaanse geest is, net als een vleesetend virus, zo bizar geworden dat we nu ‘social justice warriors’ hebben die geloven dat het hun intrinsieke recht en plicht is om hun visie op de wereld aan alle anderen op te leggen en tegelijkertijd het debat over deze kwestie af te sluiten. Dit is al vele malen voorgekomen op universiteitscampussen en andere ontmoetingsplaatsen in het hele land. Bovendien moeten we ook rekening houden met wat er vandaag de dag in onze instellingen voor hoger onderwijs wordt onderwezen. Zoals hier wordt aangetoond, bestaat een groot deel daarvan uit cursussen die een regelrechte socialistische agenda bevorderen.

De manifestaties van deze radicale vorm van ‘tiranniek licht’ zijn te zien aan de voortdurende aanvallen op het ‘patriarchaat’, het ‘witte voorrecht’ en vooral op de Manhattan mogul Donald Trump, de verpersoonlijking van het kapitalisme zelf.

Meng nu al deze opgekropte politieke haat en verwarring met de nieuwe golf van *identiteitspolitiek, die mensen vertelt dat ze kunnen zijn wie ze willen zijn, zelfs als de biologie anders suggereert, en je hebt een situatie waarin miljoenen onderdrukte individuen op een dag het in hun hoofd krijgen dat ook zij zich ‘identificeren’ met de rijken, en dan overgaan tot het nemen van wat ze denken dat ze van hen zijn, met alle middelen die nodig zijn. Met andere woorden, een geval van geschiedenis die zich herhaalt onder radicaal nieuwe omstandigheden. De wens om een zekere mate van gelijkheid en eerlijkheid op te leggen aan het Amerikaanse kapitalistische systeem, waar miljoenen gemarginaliseerde mensen regelmatig door de barsten van de economie vallen en in een verpletterende armoede terechtkomen, zou kunnen uitmonden in iets totaal onwenselijks, tenzij er nu stappen worden ondernomen om de risico’s te verminderen. In die zin kan de Venezolaanse president Maduro uiteindelijk een potentiële bondgenoot vinden in de gemarginaliseerde klasse van Amerika, omdat ze in stille wanhoop zijn.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.