‘Amerika First’, uit de mond van Trump

trump

Terwijl de ‘Legacy Wereld‘ ruzie maakt met Trump over het ‘beeld‘ dat hij, en zijn woordvoeders oproepen, tekent de nieuwe Amerikaanse president het ene, na het andere verstrekkende besluit, conform zijn verkiezingsbeloften.

Als het u mateloos boeit hoeveel Amerikanen er op de inauguratie afkwamen, en wie er allemaal tegen Trump zijn, kunt u beter de ‘Legacy Media‘ volgen. Mij gaat het meer om de gevolgen. Op de korte-, middellange-, en lange termijn. In het economische katern van mijn krant, NRC, zag ik een opmerkelijk commentaar, waar men stelde dat het publiek ten onrechte van economen verwacht dat ze toekomstige ontwikkelingen konden voorzien. Veel meer dan uitleg van actuele ontwikkelingen mochten we niet verwachten. Het is dus geen wetenschap. Althans, niet in de traditionele zin, waar een wetenschapper tracht ‘wetmatigheden‘ op te sporen, waardoor het ‘gedrag’ van het onderzochte fenomeen accuraat kan worden voorspeld.

Niet dat dat voor mij een schok was, want zeker sinds de ‘kredietcrisis‘ was dat al zonneklaar. Maar denk u eens in wat het betekent als de beoefenaren van die discipline zelf al aangeven niet eens de ambitie te hebben. Terwijl uitleg uiteraard wel interfereert met het proces, en dus ook consequenties heeft voor toekomstige ontwikkelingen. Veel meer dan propaganda is het dan niet. En dan is het logisch dat men in paniek raakt als er ineens iemand het dogma overboord gooit, en (ogenschijnlijk?) op intuïtie een andere weg inslaat. ‘Handen in het haar‘. Kunnen we het beter over de opkomst tijdens de inauguratie hebben….

Niet dat ik een kristallen bol heb die u haarfijn vertelt hoe de wereld er over een jaar, of vijf jaar, of vijfentwintig jaar uitziet. We weten niet eens hoe lang Trump het volhoudt, en hoe hij zijn ‘America First‘ invult als het er om gaat spannen. Maar gooi al die predicties van ‘gisteren‘ maar overboord, en verzet de bakens, want doen alsof het allemaal slechts beeldvorming is, gaat ons nog meer pijn doen dan nodig. Let wel! De omzettingen die nodig zullen zijn om Nederland, en Europa, niet tussen de wielen te laten belanden, zijn niet primair economisch van aard, maar politiek en sociaal. Maar wel ‘economisch gedreven‘, en als economie een wetenschap zou zijn, en niet een coterie van ideologisch geïndoctrineerde consensus-denkers, dan zou men nu antwoorden hebben.

Ook bij de ‘Oostenrijkse School‘ binnen de economie moet je niet wezen om te kunnen voorspellen wat ons te wachten staat. Daar negeert men de praktijk, en blijft men wachten op de (in hun ogen) onvermijdelijke ‘correctie‘, omdat ‘de markt‘ uiteindelijk toch zal overwinnen. Dat is hun ‘God‘.

Amerika First‘, uit de mond van Trump, betekent niet dat hij zich afwendt van andere landen. Maar enige ‘deal‘ die hij met die landen sluit moet voordelig zijn voor de Verenigde Staten, vergeleken met het alternatief van ‘geen deal‘. Daarnaast stopt hij nu al direct het ‘bloeden‘ door uiteenlopende internationale programma’s te stoppen waar de Verenigde Staten geen enkel voordeel bij hebben. Zoals een programma gericht op ‘Derde Wereldlanden‘ ter verbetering van de anti-conceptie, en het faciliteren van abortus. Ploumen ging, namens Nederland, uit haar dak, en beloofde zich in te zullen spannen het verlies van 600 miljoen Dollar goed te maken. Als we soortgelijke intentieverklaringen van onze bewindslieden krijgen bij elk ‘R2P‘-project dat Trump nog gaat schrappen, voorspel ik een politieke en sociale revolutie in Nederland en Europa. In geen duizend jaar kunnen wij, in Nederland, of met de andere landen van Europa, de last van al het leed in de wereld op onze schouders nemen. Sterker nog, de kans is groot dat uiteenlopende Amerikaanse bedrijven volop zullen profiteren van onze vrijgevigheid, waarmee we Trump helpen zijn droom waar te maken, terwijl wij ons graf graven. Dat is gewoon een praktische constatering.

Trump is niet wars van subsidiëren. Integendeel! Hij heeft een waslijst met projecten om de infrastructuur van de Verenigde Staten te verbeteren. En per saldo, op termijn, de kosten voor de belastingbetaler omlaag te brengen. De aanleg van de omstreden ‘Keystone‘ pijpleiding drukt de kosten voor het vervoer van olie uit Canada en Alaska. Tal van gebieden waar olie ligt, maar niet kan worden gewonnen uit vrees voor milieuschade, zullen ontgonnen worden. Al die projecten vergen een investering die niet alleen gedragen zal worden door bedrijven, maar ook door de overheid. Maar sta niet versteld als Trump tegelijkertijd ‘investeert‘ in het ‘terughalen‘ van bedrijven die nu in het buitenland technieken ontwikkelen om alternatieve energiebronnen winstgevend te kunnen exploiteren.

Mag ik u daarbij het artikel van Fred Reed aanbevelen? Hij laat zien dat China allang niet meer het land is waar slechts goedkope massaproductie vandaan komt. En ook Rusland mag bij ons dan wel uitsluitend bekend zijn als leverancier van goedkoop gas, maar het land heeft niet stilgezeten. En beide landen beschikken nog steeds over een groot potentieel flexibele arbeidskrachten die nog niet verwend zijn met hoge lonen, en veel goedkoop, dunbevolkt land. Wat hen stabieler maakt dan de landen die juist een flinke veer zullen moeten laten om zichzelf weer een plaats te verwerven in de nieuwe wereld, post-Trump.

Wie zich blindstaart op de ‘meerjarenramingen‘ van zulke instituten als het ‘Sociaal Cultureel Planbureau‘, of het ‘Centraal Bureau voor de Statistiek‘, en hun Angelsaksische tegenhangers die niet uit hun ‘Globalistische Zeepbel‘ kunnen ontsnappen, bewijst zichzelf geen dienst. Je kan, als politieke partij, je programma laten ‘doorrekenen‘ tot je purper ziet, maar realiseer je dan dat de ‘modellen‘ gebaseerd zijn op de werkelijkheid van eergisteren. Die waren voor vandaag al niet bijster accuraat, maar ik geef u op een briefje dat ze de wereld van morgen niet eens kunnen zien. Ze zijn daarom gevaarlijker dan een ‘blinde gok‘, omdat je dan tenminste nog beseft dat het een gok is.

Niet voor het eerst wijs ik erop dat het fenomeen van ‘post-reality‘-politiek, wat samenhangt met het hele gedoe over ‘Fake News‘, juist samenvalt met wat de ‘Legacy Media‘ u brengen. En waardoor Blair kon zeggen dat ‘de geschiedenis‘ hem gelijk zou geven, omdat de ‘winnaar‘ de journalisten in zijn zak heeft, en de geschiedenisboeken schrijft. En hij er vanuit ging dat de uitgestippelde strategie niet kon falen. Zoals zijn vriendin Hillary het presidentschap niet kon ontgaan. De term ‘post-reality‘ kwam tot wasdom na een artikel van Ron Suskind, waarin een adviseur van Bush werd aangehaald, die later Karl Rove bleek te zijn. In menige publicatie sindsdien zijn die woorden aangehaald, en er is zelfs een apart lemma voor op Wikipedia. Binnen een ‘Empire‘ maakt de leiding het nieuws. De realiteit doet er niet toe. Slechts het gewenste beeld is belangrijk. De rest is ‘franje‘. Dat werkte naar behoren, tot Poetin, en daarna Xi, en nu Trump, uitstapten.

Disciplines die wetenschap genoemd worden, maar het niet zijn, omdat ze niet veel meer kunnen dan commentaar achteraf leveren, zijn onderdeel van het probleem. En niet van de oplossing. En hetzelfde geldt voor ‘Legacy Media‘ en ‘Legacy Politici‘. Maar maak niet de fout te denken dat het ‘Nieuwe Nationalisme‘ ons gaat redden, want meer dan ooit is een ‘integrale‘ oplossing nodig die ervoor zorgt dat we niet het kind van de rekening worden. De ‘ruif‘ waaruit de ‘Grote Jongens‘ in de wereld zich tegoed kunnen doen. Omdat de ene helft wanhopig probeerde de schijn op te houden, gevangen in Karl Rove’s/George Soros’ bubbel, terwijl de andere helft dacht aan restauratie van een nostalgisch verleden dat met de ‘Koude Oorlog‘ ophield te bestaan.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.