Afgezette Catalaanse leider Puigdemont kan Rajoy slopen

Puigdemont

Rajoy grootste angst; De Partido Popular, de partij van de Spaanse premier Mariano Rajoy, staat centraal in een rechtszaak rond een grote corruptiezaak in Spanje.

Het Gürtel-schandaal draait om de zakenman Francisco Correa — zijn achternaam betekent gordel. Correa, die zich graag Don Vito liet noemen (naar het personage van Marlon Brando uit The Godfather), zou PP-functionarissen smeergeld hebben betaald en in ruil contracten hebben gekregen voor de uitvoering van publieke werken en de organisatie van evenementen.

Geheime rekeningen

Het schandaal is zo omvangrijk dat justitie de zaak heeft opgesplitst in verschillende deelprocessen. In de eerste fase die deze week van start gaat wordt de periode 1999-2005 behandeld. Dat is de tijd waarin het corruptienetwerk volgens de Spaanse justitie werd opgebouwd rond de PP in Madrid. Later werd het netwerk uitgebreid naar andere regio’s. Alleen al in de eerste fase van de zaak gaat het om fraude met zeker €120 mln overheidsgeld.

Tegen Correa eist justitie 125 jaar celstraf. Een andere belangrijke verdachte is Luis Bárcenas de voornaamste verdachte. Bárcenas, die als penningmeester van de PP ruim tien jaar lang de financiën beheerde, kan 42 jaar achter de tralies verdwijnen. Hij bleek op geheime rekeningen in Zwitserland bijna €50 mln te hebben. Bárcenas kon de onderzoeksrechter niet uitleggen hoe hij aan dat geld was gekomen.

Oud-ministers

Andere verdachten zijn ondernemers die vermoedelijk smeergeld hebben betaald en degenen die zich zouden hebben laten omkopen: voormalige burgemeesters, wethouders, regionale ministers van de PP. Ook de PP zelf staat terecht, als rechtspersoon. In totaal worden 37 verdachten berecht wegens omkoping, malversatie, belastingfraude en witwassen.

Onder de 300 getuigen zitten enkele bekende namen. Vijf van hen zijn oud-ministers van de PP uit de kabinetten van Rajoy en diens voorganger als partijleider José María Aznar (1996-2004). Ana Mato van volksgezondheid, Francisco Álvarez-Cascos van openbare werken, Ángel Acebes en Jaime Mayor Oreja van binnenlandse zaken en Rodrigo Rato van economie zullen als getuige worden gehoord in het proces, dat naar verwachting tot in 2017 zal voortduren.

Premier Rajoy

Grote afwezige is partijleider Rajoy. Eén van de volksaanklagers — een rechtsfiguur die in Nederland niet bestaat ­— heeft er bij de rechtbank op aangedrongen Rajoy alsnog op te roepen als getuige. Volgens critici is de getuigenis van Rajoy van wezenlijk belang om te achterhalen of Bárcenas een deel van de zwarte partijkas van de PP in zijn eigen zak heeft gestopt. Dat zou zijn fortuin in Zwitserland kunnen verklaren.

Bárcenas wordt gezien als de beheerder van de zwarte partijkas van de PP. Uit die kas, afkomstig uit ‘vrijwillige giften’ van ondernemers in ruil voor lucratieve overheidscontracten, werden vermoedelijk jarenlang de verkiezingscampagnes van de conservatieven illegaal gefinancierd. Ook zijn volgens Bárcenas zeker tien jaar lang zwarte salaristoeslagen betaald aan de partijtop, onder wie Mariano Rajoy.

De demissionaire premier en partijleider wast de handen in onschuld. Hij wijst erop dat de zaak stamt uit de tijd van zijn voorganger Aznar. Dat neemt niet weg dat Rajoy minister was onder Aznar. Bovendien: Rajoy was degene die Bárcenas promoveerde van zakelijk manager tot penningmeester van de PP.

Rajoy heeft één troost: de geur van corruptie die rond zijn partij hangt, lijkt zijn kiezers niet te deren. Het is belachelijk hoe makkelijk de Spaanse PP aanhangers wel met een miljoen demostreren tegen de normale gang van zaken in een democratie maar de hoge heren die vele miljoenen EU en belastingsgeld verduisteren met rust laten.

Puigdemont weet veel meer

Mocht Madrid tot arrestatie van Puigdemont over willen gaan dan rest er voor hen nog maar één ding, EINDELIJK EENS DE VUILE WAS VAN DE TWEE HEERSENDE PARTIJEN (PSOE, PARTIDO POPULAR) BUITEN ZETTEN EN TE ZORGEN DAT ER GEEN CATALAANSE VERKIEZINGEN NODIG ZIJN MAAR LANDELIJKE!

De zaak-Gürtel

De zaak-Gürtel is een corruptieschandaal in Spanje waarbij tussen 2001 en 2009 op grote schaal malversaties werden gepleegd. Het justitiële onderzoek naar de zaak is anno 2016 nog niet afgerond, en onlangs zijn er weer nieuwe gegevens naar boven gekomen. De rechtszaak omvat meer dan dertig zakenlieden en politici, het overgrote deel afkomstig van Partido Popular (PP), een partij die op dit moment de grootste kans maakt om in de nieuwe regering te komen. In de zaak-Gürtel creëerde politici en zakenmensen een netwerk van bedrijven en transacties dat werd gebruikt om publiek geld wit te wassen, dat in hun handen was voor de uitbesteding van openbare opdrachten aan hun “partners” in de regering. De publieke gelden werden echter nooit gebruikt voor dergelijke doeleinden, maar kwamen terecht op bankrekeningen die zij in Zwitserland, Andorra, Panama of de Kaaimaneilanden hadden geopend.

Het schandaal is zo omvangrijk dat justitie heeft besloten de zaak op te splitsen in verschillende deelprocessen, waarbij in de eerste fase, die vandaag start, de periode 1999-2005 zal worden behandeld. Dat is de tijd waarin het corruptienetwerk volgens de Spaanse justitie werd opgebouwd rond de PP in Madrid. Later werd het netwerk uitgebreid naar andere regio’s. Alleen al in de eerste fase van de zaak gaat het om fraude met zeker 120 miljoen euro aan overheidsgeld. Vandaag zullen ook nieuwe getuigen worden gehoord in de zaak.

“Luís el cabrón”: Luis de schurk

Een van de hoofdpersonen in de zaak-Gürtel is Spaans politicus Luis Barcena, die tot 2009 penningmeester was op benoeming van Mariano Rajoy (premier van Spanje, hoofd van PP). In datzelfde jaar werd hij in verband gebracht en aangeklaagd in verband met de zaak-Gürtel. In 2010 werd het bewijsmateriaal in de zaak-Gürtel vrijgegeven, waaruit bleek dat Bárcenas, tezamen met andere belangrijke leden van de PP, verdacht werd van illegale financiering van de partijkas. In 2011 werd de zaak tegen Barcenas gesloten wegens gebrek aan bewijs, maar de Audiencia Nacional heropende de zaak een jaar later voor fiscale delicten en belastingontduiking. In 2013 werd bekenddat Barcenas bijna 50 miljoen euro op geheime rekeningen in Zwitserland te hebben gestald. De politicus kon de rechter niet uitleggen hoe hij aan dat geld was gekomen. Ook zou Barcenas gedurende 20 jaar verantwoordelijk zijn geweest voor het uitbetalen van zwarte bonussen aan topbestuurders van de PP.

Spil in het schandaal: Correa a.k.a “Don Vito”

De spil in het schandaal is zakenman Fransisco Correa, die PP-functionarissen smeergeld zou hebben betaald en in ruil contracten hebben gekregen voor de uitvoering van publieke werken en de organisatie van evenementen. Tegen Correa eist justitie 125 jaar celstraf. Andere verdachten zijn ondernemers die vermoedelijk smeergeld hebben betaald en degenen die zich zouden hebben laten omkopen: voormalige burgemeesters, wethouders, regionale ministers van de PP. Ook de PP zelf staat terecht, als rechtspersoon. In totaal worden 37 verdachten berecht wegens omkoping, malversatie, belastingfraude en witwassen.

rajoy

De geheime creditcards: “Blacks”

Het tweede grote corruptieschandaal in Spanje betreft de zaak rondom de geheime creditcards, een zaak die de Spaanse samenleving nog meer schokte. Terwijl Spanjaarden hun huis verloren, omdat ze hun hypotheek niet meer konden betalen, en gaarkeukens vol zaten met gezinnen niet in staat om in hun eigen levensonderhoud te kunnen voorzien, particuliere banken werden gered met publiek geld, werd dit nieuwe geval corruptie blootgelegd. Vijfenzestig bestuurders van Caja Madrid en Bankia, twee grote Spaanse banken, kregen een creditcard voor persoonlijke uitgaven waar gretig gebruik van is gemaakt. De extra ‘inkomsten’ werden vervolgens niet opgegeven aan de fiscus, waardoor de bestuurders nu voor de rechter staan. In totaal gaven de bestuurders in zo’n tien jaar tijd 15,5 miljoen euro uit met hun persoonlijke, geheime betaalmiddel.

De betrokken banken werden niet beheerd door economen, maar door vrienden van politici uit de PP. Deze banken beheerden hun investeringen op een onverantwoorde manier en verleenden hypotheken aan werknemers die de rente niet konden betalen, waardoor ze uiteindelijk beroofd werden van hun huizen. Hierdoor kwamen de banken aan de grond te zitten en moesten gered worden met het geld van de Spaanse samenleving.

Tegelijkertijd wonnen deze banken het vertrouwen van de heersende politieke klasse, waaronder de PP, met behulp van royale giften, exotische reizen en het uitgeven van een creditcard voor ongelimiteerde, persoonlijke uitgaven. Deze kaarten, beter bekend als de “Blacks” die de ‘gelukkigen’ in hun portefeuille mochten dragen, waren hooggeplaatste leden van de PP, waaronder een oud-directeur van het IMF.

De ‘eer’ van Spanje

Op het moment dat de EU Spanje de ‘eer’ heeft verleend als titelhouder van het meest corrupte landi n de eurozone, moeten deze corruptiezaken binnen de oude politieke klasse, dienen als bewijs dat er iets aan het veranderen is in het land. De straffeloosheid die voorheen heerste in Spanje bij dit soort delicten, krijgt nu de mogelijkheid om te veranderen in een eerlijke en verdiende straf, zonder discriminatie door politieke functie of sociale status. Staat dit niet al omschreven in de Spaanse wet? Ik kan je verzekeren van wel.

Reacties

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.