europa

Als we een stempel op het jaar 2016 moeten drukken, zou het misschien het best ‘onvoorspelbaar’ kunnen zijn. Er zijn immers zo veel dingen gebeurd die nog niet zo heel lang geleden onmogelijk leken te zijn. Donald Trump wordt president van de VS, de Britten stemde voor de Brexit en het Nederlandse volk stemde tegen de Kiev fascisten in het verdragsreferendum.

Helaas wordt dit laatste weer onderuitgehaald door het gesjacher van Rutte, maar dat was dan weer niet onvoorspelbaar. We kennen de heersende klasse en hun opvatting van democratie. Naast dit alles zien we in Nederland een explosie aan politieke partijen, die allemaal mee willen doen aan de verkiezingen van 15 maart. Iedere egotripper, mediaverslaafde en aandachtsbehoeftige blijkt de noodzaak te voelen om met een eigen partij deel te nemen. Bij de laatste telling waren het er al meer dan 80. Keuze genoeg zou je denken, maar dat valt dan weer tegen, zoals we straks zullen zien.

Nog wat meer onvoorspelbare zaken die de revue zijn gepasseerd; Samsom, de PvdA held van de vorige verkiezingen, werd door zijn eigen leden weggestemd. Hij stopte gelijk met alles en verliet de Tweede Kamer. Hij zit nu rustig in een hoekje te wachten tot zijn voormalige speelmakkers van de VVD een leuk baantje voor hem in de aanbieding hebben. Want hij zal zeker een beloning krijgen voor het zo keurig uitvoeren van het VVD programma van Rutte II. Zelfs kort voor het einde van het jaar gebeurde er nog iets wat altijd onmogelijk leek; Amerika weigerde haar veto te gebruiken om Israel in de VN te beschermen. Een laatste uithaal van Obama naar Netanyahu, die hem de laatste jaren steeds te slim af was en zich niet door het Witte Huis liet intimideren. Een kleine wraak van Obama dus, die verder in de Midden Oosten politiek een grote Nul is gebleken. Wat weer als voordeel heeft dat de macht van Amerika in dat zelfde Midden Oosten met de dag afneemt.

Voorspelbare zaken waren er natuurlijk ook. Rusland kreeg vaste voet in Syrië en hielp Aleppo bevrijden. Een nederlaag voor de Amerikanen en alle lakeien die over de jaren zo hun best hebben gedaan om islamitische terroristen in te zetten tegen de Syrische regering. Assad gaat dus niet weg en de terroristen worden stuk voor stuk geëlimineerd of naar andere strijdtonelen gejaagd. Rusland heeft haar plaats als wereldmacht weer ingenomen en drijft het Westen tot waanzin. In Europa heeft de grote stroom vluchtelingen er voor gezorgd dat de aanslagen door jihadisten toenemen en dat de ster van de populisten rijzende is. Dit alles is geen verrassing, maar zal wel verstrekkende gevolgen hebben.

Als vanzelf komen we dan bij de vraag wat dit gaat betekenen voor 2017. De eerste antwoorden zullen in januari komen als Trump definitief zijn intrek in het Witte Huis neemt. De tekenen tot nu toe geven wel aan dat hij betere betrekkingen met Rusland wil, wat zou kunnen betekenen dat de oorlogsdreiging wat gaat afnemen. Zeker is dit niet, want er zijn sterke krachten in de VS die hunkeren naar een oorlog met Rusland, en Trump zal moeten bewijzen dat hij deze oorlogshitsers aan kan. Het is nu nog steeds onzeker wat voor zaken hij als eerste gaat aanpakken en hoe ver hij zal gaan. Maar de Amerikaanse politieke elite zit in een diepe crisis, en dat is op zichzelf al een stevige prestatie. Het is te hopen dat Trump zijn politiek van “meer Amerika en minder wereld” zal doorzetten. Dan komen we misschien eindelijk af van de Amerikaanse dwingelandij die zo veel schade heeft aangericht.

Dan het hoofdstuk Europa, waar we alleen maar over kunnen zeggen dat het een zielige zaak is. Met het aantreden van Trump weten de Europese VS lakeien niet meer wat ze moeten doen. Dus zien we paniek en onzekerheid, die precies passen bij de huidige situatie in Europa. We hebben het dan natuurlijk over de leiders van de EU en haar frontorganisaties. De volkeren schijnen minder moeite te hebben in het bepalen van hun standpunten. De haat tegen de EU wordt steeds groter, en dit gaat hand in hand met de wens naar meer soevereiniteit. Men is het grote ongrijpbare EU geneuzel zat en wil weer grip op het eigen leven en de eigen omgeving. Dit alles neemt een wat aparte vorm aan. Men protesteert niet en zegt ook weinig. Maar als de kans komt wordt er op alle niveaus tegen de elite gestemd. Daarvan profiteren nu nog de populisten, maar als links zijn zaakjes eindelijk een keer op orde kan krijgen, kan het de ware erfgenaam worden van het de stille anti-elite beweging. Met minder Amerikaanse inmenging zou Europa dan een heel ander gezicht kunnen krijgen. Een ware vereniging van de volkeren, in plaats van een vrijplaats voor bankiers, uitbuiters en globalisten.

Maar zo ver is het natuurlijk nog niet en de komende verkiezingen in de verschillende landen moeten we dan ook zien als een tussenperiode. Het oude zal zeker onder veel druk komen, maar nog niet helemaal worden weggevaagd. Wel staan er grote veranderingen voor de deur. Onder druk van de populisten zal eerst de route naar nog meer Europese eenwording worden afgeknepen. Met de Brexit samen is dit het begin van het einde voor de EU. De EU bazen in Duitsland en Frankrijk zullen gevoelige klappen krijgen, wat een doorbraak van de anti-EU beweging kan betekenen. Dat betekend wel dat linkse organisaties dit veld weer zullen moeten betreden als ze de winst niet aan de populisten willen laten. Op dit gebied is nog erg veel werk te verzetten.

Een ander slachtoffer van de anti-elite beweging zal de politieke correctheid zijn die door de huidige heersers tot afgod is verheven. Ook dit zal zijn sporen nalaten. Mocht de elite proberen om dit alles te verhinderen zal de reactie nog harder worden. De mensen zijn het meer dan zat, en dat is aan alles te merken. We kunnen gerust concluderen dat de huidige heersers in Duitsland en Frankrijk een groot verlies gaan leiden, misschien zelfs tot aan het onherstelbare toe. Dat zal niet alleen het gezicht van deze landen, maar van heel Europa veranderen.

Dan terug naar de verkiezingen in Nederland op 15 maart 2017. Daar valt zeker wat over te zeggen. Ten eerste zit een Rutte III er niet in, omdat de PvdA ongenadig door de kiezers zal worden afgeslacht. Wilders zal zeker winnen, maar toch is het twijfelachtig of hij grootste partij wordt. Het kan wel, want ook 2017 zal onvoorspelbaar zijn. Een VVD-PVV coalitie is niet ondenkbaar, maar het zit er meer in dat de versplintering aan alle kanten een uitslag zal opleveren die regeren praktisch onmogelijk maakt. Dat zou prima zijn, want het brengt het huidige systeem nog verder in diskrediet. Hoe groter de chaos wordt, hoe harder ook de roep om een totaal andere koers.

We zeiden al dat de PvdA dik zal verliezen, en ook de SP zal tot een terugtocht worden gedwongen. GroenLinks zal wel wat winnen, maar dat zal geen enkel verschil maken. De rest is allemaal splinters die er niets toe doen. Voor de arbeiders in Nederland is er niets te kiezen omdat er geen enkele vertegenwoordiging is. Soms komen gedeeltelijke oplossingen uit een vreemde hoek. Laatste riep voormalig PvdA leider Job Cohen op tot een fusie van PvdA, SP en GroenLinks, omdat er toch nauwelijks nog verschillen zijn. Dat zou prima zijn, een rechtse sociaal democratische partij die bevestigt wat veel mensen toch al over hun denken. Dat zou ruimte geven voor een links socialistische of communistische partij met een brede aan hang. Dan zou ook het landschap van de Nederlandse politiek eindelijk veranderen.

Zo ver zijn we echter nog niet, en daarom blijven wij er bij dat het beter is om de verkiezingen volgend jaar te boycotten of blanco te stemmen. Dat zou het proces naar het bovengenoemde scenario kunnen versnellen, en bijdragen aan de ondergang van de huidige puinhoop. Tot slot nog even dit. Je kunt een nieuw huis niet bouwen op oude fundamenten. Die zijn rot en staan scheef. Een nieuw huis heeft ook nieuwe fundamenten nodig. Het oude kan dan naar de sloperij voor vermaling. Misschien moeten we daar de komende tijd maar eens goed over nadenken.

Reacties

Reacties

2 thoughts on “2017 het jaar dat de huidige politiek zal veranderen”
  1. Zou het echt helpen als link (s) zich verenigd?
    Politiek is alleen maar ellende, Er is maar een blauwdruk en die mag het stemvolk toch niet bekijken. Via Bi (u) L derberg wordt alles in de EU gedicteerd deze lieden laten zich niet sturen door het stemvee. Daar zijn hun belangen te groot voor.

    DDR

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.