DELEN
Asad

Beter laat dan nooit, maar in dit artikel willen we nog even terugkomen op het gebruik van chemische wapens in Syrië.

De Verenigde Staten (en uiteraard haar “bondgenoten”) beweren dat Assad er achter zit.

We kunnen ons nog herinneren dat Assad ermee akkoord ging dat al zijn chemische wapens zouden worden opgeruimd. Dat is alweer een tijd geleden, maar het werd gevierd als één van de “overwinningen” van de vorige Amerikaanse president, Barack Obama. Om precies te zijn was het de verdienste van diens veiligheidsadviseur Susan Rice die nog in januari dit jaar de Amerikaanse bevolking had verzekerd dat alle chemische wapens die onder controle waren van de Syrische regering, vernietigd waren [1].

We citeren:

We were able to find a solution that didn’t necessitate the use of force that actually removed the chemical weapons that were known from Syria, in a way that the use of force would never have accomplished. Our aim in contemplating the use of force following the use of chemical weapons in August of 2013 was not to intervene in the civil war, not to become involved in the combat between Assad and the opposition, but to deal with the threat of chemical weapons by virtue of the diplomacy that we did with Russia and with the Security Council. We were able to get the Syrian government to voluntarily and verifiably give up its chemical weapons stockpile.

Misschien had ze het bij het verkeerde eind of misschien loog ze gewoon. Maar als ze het bij het rechte eind had dan kan Assad niet iets gebruikt hebben wat hij niet heeft. Trouwens, in de periode dat zich dit afspeelde (2014) zijn er veel meer meldingen gepubliceerd dat die chemische wapens er niet meer waren.

De enige relevante vraag is: wie heeft de chemische wapens werkelijk gebruikt (en hoe zijn ze er aan gekomen)?

Even een paar zaken op een rijtje:

1. Assad is aan de winnende hand tegen de “rebellen”; waarom zou hij gebruikmaken van chemische wapens in een oorlog die hij aan het winnen is, waarbij hij wéét dat het gebruik ervan hem direct in de problemen brengt? Je kunt zeggen van Assad wat je wil, maar zó dom is hij niet (mogen we toch aannemen).
2. Onder de “rebellen” bevinden zich veel door Islamitische Staat gesteunde terroristen, of wordt er mee samengewerkt.
3. De “rebellen” zouden het mooi vinden als de VS hun tegenstander – die hen in deze “burgeroorlog” verslaat – plat bombarderen. Het is toch prachtig als een andere partij de mensen uitschakelt die je proberen te doden, vooral als je aan het verliezen bent!
4. De “rebellen” trekken zich niets aan van internationale wetgeving (terroristen trekken zich overigens helemaal niets aan van wat anderen vinden).

Net zoals geldt bij het neerhalen van de MH-17, waarvan onze premier krampachtig probeert de onderste steen de onderste steen te laten blijven, gaat het erom wie er baat bij deze actie hebben. De “rebellen” hadden een motief en waaeschijnlijk de mogelijkheid. Assad had geen motief, ij was aan de winnende hand en – volgens de informatie van Susan Rice – had hij ook niet de mogelijkheid.

We vroegen het ons eerder af: hoe kun je iets gebruiken waar je niets van hebt?

We signaleren dus twee negatieve factoren aan de ene kant en een neutrale factor aan de andere kant. Zonder ook maar iets van bewijs te hebben gezien schatten we de kansen dus hoger in dat de “rebellen” chemische wapens hebben gebruikt, maar dat blijkt werk van deduceren en vermoeden. Wij hebben immers geen toegang tot geheime informatie.

Er spelen echter ook andere zaken. We hebben nogal wat foto’s gezien van (medische) hulpverleners die assistentie verleenden zonder beschermende kleding te dragen. Als er het gifgas Sarin gebruikt zou zijn (daarvan lijkt sprake te zijn) dan moeten we niet vergeten dat het een gemiddeld langdurig werkend zenuwgas is, vooral in vloeibare vorm (dat is bij kamertemperatuur en -druk het geval). Hoewel de restanten de medische hulpverleners wellicht niet zullen doden is het geen goedje om onbeschermd mee om te gaan, vooral niet indien de huid onbeschermd is. Zou u hulp gaan verlenen in zo’n getroffen gebied zonder beschermende kleding te dragen?

Maar misschien was het wel geen Sarin, maar hoe dan ook ga je niet onbeschermd te werk.

De Verenigde Staten heeft als vergelding voor het inzetten van chemische wapens een kleine 60 kruisraketten afgevuurd (a raison van zo’n $ 2 miljoen per stuk) op het Syrische leger (dat strijdt tegen Islamitische Staat, waarvan de VS beweren dar óók dat hun vijand is), wat het tot een duur “grapje” maakt, aangezien de aangerichte schade minimaal was (vliegtuig opgeblazen en wat schuilkelders, plus een brandstofopslagplaats). Is hier sprake van een of andere vorm van machtsvertoon – om politieke redenen? Maakt het feit dat de VS Rusland een half uur vóór de aanvallen hebben gewaarschuwd, die actie tot een farce?

Of hebben de VS gewoon militaire bijstand verleend aan de “rebellen”? En kunnen de VS ongestraft het volkerenrecht met voeten treden door zonder toestemming van de regering van een land in dat land militaire acties voeren?
We weten niet zeker wie er achter de gifgasaanval zit, en dat is geen goed teken.

Het is vooral geen goed teken als, als je er goed over nadenkt, Assad wèrkelijk gebruik heeft gemaakt van chemische wapens. Immers, als hij daartoe werkelijk opdracht heeft gegeven, had de Syrische regering ze dus daadwerkelijk, wat betekent dat Susan Rice het mis had of gelogen heeft. Voordat u gaat zeggen dat “de politiek zo in mekaar zit” wijzen we er even op dat van Iran ook steeds werd gezegd dat zij geen nucleaire wapens heeft, en dat Barack Obama dat heeft voorkómen, net als dat hij heeft bewerkstelligd dat Assad’s chemische wapens werden vernietigd.

In onze ogen is het niet toevallig dat de aanvallen werden uitgevoerd op het moment dat de Chinese leider een diner has met Donald Trump. Er speelt namelijk een kwestie in de Zuidchinese Zee en een militaire confrantatie tussen de VS en China kan behoorlijk uit de hand lopen – en wel heel snel. De Chinezen zijn niet dom, en het afschieten van bijna 60 cruise missiles terwijl hij dineert met de Chinese leider kan door laatstgenoemde worden geïnterpreteerd als machtsvertoon – of juist als teken van zwakte van mr. Big Mouth

Speelt ook mee dat de Russen er groot belang bij hebben dat de verhouding tussen Japan en China ook niet verder verslechtert (omdat die twee landen in Poetin’s achtertuin zitten), terwijl de VS dan ook nog ten strijde dreigt te trekken tegen Noord-Korea…. het doet allemaal vermoeden dat de VS hier méér dan een vinger in de pap hebben gehad.
En lijkt hier niet sprake van een deja-vu? We kunnen ons nog goed herinneren dat in 2003 van Irak (Saddam Hoessein) gezegd werd (onder het tonen van “bewijs”) dat het in het bezit was van massavernietigingswapens?

Zou het in januari 2013 uitgelekte plan van de VS, om chemische wapens in Syrië te gebruiken en Assad er de schuld van te geven, opnieuw uit de kast zijn gehaald? En is het toeval dat het artikel van de Daily Mail, waarin dat onthuld werd [2], na een paar dagen van het internet werd verwijderd [3]?

Reacties

Reacties

Geef een reactie