DELEN
werkdruk

Koks ervaren de hoogste werkdruk, zo stelt het CBS in een rapport.

Wie een lekker lui baantje zonder stress wil, moet taxichauffeur worden. Duidelijk is dat ze bij het CBS nog niet het allereerste begin van enige stress ervaren. Permanente winterslaap daar. En wat de media bezielt om dit soort ‘Broodje Aap’-nieuws in omloop te brengen, dat mag de Goede God weten. Ik kan er slechts een slag naar slaan.

Hoogst waarschijnlijk is het de druk die ze voelen om ‘iets’ te produceren? Hebben ze er na veel vergaderen een ‘shortlist’ uitgeperst met onderwerpen die je met een simpele vragenlijst en een eenvoudige computerbewerking tot een ‘rapport’ kunt verwerken? Het moest wel iets zijn dat door de media zou worden ‘opgepikt’, zodat de belastingbetaler het idee krijgt dat ze bij het CBS niet de hele dag uit hun neus zitten te eten. Nee, ze doen ‘serieus’ onderzoek voor het geld dat we aan hen overmaken.

Wat vooral blijkt uit de lijst van beroepsgroepen die een hoge werkdruk ervaren, is dat ze in sommige beroepsgroepen beter begrijpen dat je niet moet zeggen dat je op een relaxte manier veel geld verdient. Terwijl mensen in laag-betaalde banen teveel de neiging hebben om ‘stoer’ te zijn. Hoezo ‘stress’ als je urenlang achter het stuur van je taxi zit, in het Nederlandse verkeer, zonder pauze, en met klanten die haast hebben, en zich ergeren omdat ze te lang hebben moeten wachten nadat ze om een taxi hadden gevraagd? Terwijl sommige klanten je taal niet spreken? Hoezo ‘stress’ als je bij de tuinaanleg een ‘deadline’ moet halen, terwijl er nog klussen liggen te wachten, omdat iedereen ‘in het seizoen’ zijn tuin op orde wil hebben, omdat ‘de natuur’ zo zijn eigen ritme heeft? Wie heeft het over ‘stress’ als je ‘bewaker’ bent, en onbewapend in het donker op een bedrijventerrein patrouilleert omdat er veel wordt gestolen, met niet meer dan je portofoon en je zaklantaarn?

Nee, dan de jurist! Of de arts! Of de manager in de zorg of ‘dienstverlening’! Of de onderwijzer op de basisschool! Druk, druk, druk…… De adrenaline giert 24/7 door je aderen! Tijd voor een Deltaplan om die groepen te ontlasten! En o ja: Meer geld, graag. Want zo’n stressvolle baan mag best goed beloond worden!

Het probleem is ook die term: ‘Werkdruk’. Eigenlijk verwijst dat woord slechts naar ‘veel werk in korte tijd’. Maar het CBS, en door haar in de hoogste categorie ingedeelde groepen, slepen er van alles met de haren bij. ‘Emotionele belasting’. ‘Geïntimideerd worden door patiënten’. En de mooiste is die van de juristen, die veel tijd doorbrengen met staren naar een beeldscherm. Stress! Uw rapporteur op dit blog schrijft elke dag, zeven dagen per week, zijn stukje, en brengt daarvoor geruime tijd door voor een beeldscherm, om ‘research’ te doen. En zonder begin van beloning. Hoe hou ik het vol!?!

Tijdens mijn werkzame leven, toen ik nog tegen een ruime vergoeding mijn arbeid verkocht aan een geïnteresseerde werkgever, had ik een baan waarin de werkdruk in mijn beleving niet spectaculair hoog was, negentig procent van de tijd. Maar in de overige tien procent kon die knap hoog zijn, en in enkele gevallen ‘bovenmenselijk’ hoog zijn. Waardoor de selectie voor dat beroep knap streng was, omdat het niet alleen enkele unieke vaardigheden en een goede gezondheid vereiste, maar je ook extreem stress-bestendig moest zijn. Bij voorkeur. Anders vielen er doden.

Veel beroepen kennen een vergelijkbaar patroon. Eén moment van onoplettendheid, en er vallen doden. Bij een taxichauffeur bijvoorbeeld. Of een chirurg. Of iemand op de werkvloer waar wordt gewerkt met gevaarlijke stoffen, of bewegende objecten. De brandweerman. De militair in een oorlogsgebied. Ze zijn hun gewicht in goud waard als ze niet bezwijken onder de druk op het moment dat er een beroep op hen wordt gedaan. Ook bij de kok, die als een bezetene orders afwerkt in een omgeving vol scherpe messen, open vuur, en gas, met mensen die dingen roepen, en in de weg lopen, begrijp ik ‘werkdruk’ als iets dat onvermijdelijk verbonden is met dat beroep. Maar jurist? Manager in de zorg? Arts? Onderwijzer? CBS-researcher?

Natuurlijk, als je een gevoelig type bent, en het verkeerde beroep hebt gekozen. Of als je gedreven wordt door de ambitie om zoveel mogelijk ‘poen’ bijeen te harken, waardoor je het verdomd om een extra jurist in dienst te nemen, kan de druk die je ervaart behoorlijk oplopen. Daarnaast is het voor steeds meer beroepen zo, dat men bedolven wordt onder werk dat niks te maken heeft met het werk zelf, maar met de ‘regeldruk’. Vragenlijsten die moeten worden ingevuld. Rapporten die moeten worden geschreven. Instanties die moeten worden geïnformeerd. Snel veranderende regelgeving onder druk van ‘Den Haag’ en ‘Brussel’, waar ze alleen tijdens de ‘formatie’ en het ‘zomerreces’ even ophouden met het land te bestoken met zinloze pogingen om de wereld te perfectioneren. Daar is niet het werk een belasting, maar het bevredigen van de ‘regelneven’, die proberen je het werken onmogelijk te maken.

Veel werkdruk die doorschemert in dit ‘rapport’ van het CBS is simpelweg te vermijden. Door ‘regelneven’ de pas af te snijden, zodat onderwijzers, artsen en ‘managers’ kunnen doen wat we van hen verwachten. In alle rust. En zonder te hoeven letten op de klok, of de vraag of hun professionele mening wel in het politiek correcte denkraam past dat hen door ‘Den Haag’ of ‘Brussel’ wordt opgedrongen. En ze ‘verstorende elementen’ uit de vergelijking kunnen halen zonder angst om door ouders, patiënt en ‘actiegroep‘ te worden bedreigd via de media, of door ‘inspectie’ van je bed te worden gelicht. En zonder de noodzaak om elke beslissing in gedetailleerde rapporten toe te lichten, en semi-objectief te toetsen aan academische criteria die ergens op een faculteit of ministerie na veel vergaderen, en ‘koehandel’ met belangengroepen en lobbyisten, tot stand zijn gekomen.

Als u het druk heeft, wil het nog niet zeggen dat het iets te maken heeft met werk.

Reacties

Reacties

Geef een reactie