DELEN
crisis

Zo ongeveer vanaf het begin van dit blog houd ik mijn lezers voor dat het niet goed gaat met de economie. Al schrijf ik daar recent wat minder vaak over. Want het gaat ons voor de wind. Toch? Er zit nog wel eens een tegenvallertje tussen, maar door de bank genomen gaat het voor de wind. Zelfs de prijzen van huizen benaderen alweer het niveau van voor de kredietcrisis. En in sommige steden overtreffen ze dat niveau alweer enige tijd. Dus ik zat maar een beetje uit mijn nek te kletsen?

Dat laatste is hoe dan ook het geval, indien u op zoek bent naar ‘gewaarmerkte’ inzichten van iemand met een academische vorming op het gebied van de economie. Want dat papiertje heb ik niet. Maar ik heb wel veel boeken en artikelen over economie gelezen, en volg het actuele nieuws op de voet. Maar niet (meer) als actieve ‘belegger’. En niet omdat ik met ‘beleggen’ enkele keren lelijk op mijn gezicht ben gegaan, want per saldo heb ik er juist leuk mee verdiend, in het wat verdere verleden. Maar deze ‘markt’ is geen ‘markt’ meer, maar een centraal geleide zeepbel. Opgepompt met triljarden vers geperste Euro’s en Dollars, ondersteund door geopolitieke chicanes, die maken dat ‘beleggen’ op dit moment, meer dan ooit, neerkomt op ‘spelen in het casino’.

Met andere woorden: Die nieuwe crisis is er allang, maar Centrale Banken en westerse overheden maskeren de problemen met beleid. Vooral de ‘Oostenrijkers’ binnen de economische discipline beschouwen dat als een doodzonde, maar zo’n ‘marktfetisjist’ ben ik niet. Een beetje hulp op z’n tijd van de overheid, en wat ‘demping’ via monetair beleid, kan veel narigheid voorkomen. Maar dat is iets anders dan wat er de laatste jaren heeft plaatsgevonden.

Dat het, vooralsnog, stand houdt, valt onmogelijk te ontkennen. Maar het aantal ‘insiders’ dat waarschuwt voor de ‘klap’ is niet meer aan te slepen. Nou is het altijd zo dat als je maar volhoudt dat er een crisis aan zit te komen, je altijd wel een keer gelijk krijgt. Maar als je van je ‘beleggingen’ moet leven, ben je tegen die tijd al héél wat geld kwijt. Of, liever gezegd, heb je al heel wat kansen om je vermogen op te krikken aan je neus voorbij zien gaan. Daarom heb ik er in het verleden ook steeds bij gezegd dat u niet bij mij moet zijn voor beleggingsadvies.

De reden dat ik mij zorgen maak over de economie, is niet omdat een ‘dipje’ dreigt, waardoor mijn huis minder waard wordt, en we de broekriem aan moeten trekken. Maar omdat ‘insiders’ die ik hoog heb zitten, net als ik zelf, het idee hebben dat de volgende ‘klap’ de ‘moeder van alle crisissen’ zou kunnen zijn. In die zin dat Centrale Banken en overheden niet genoeg geld kunnen ‘toveren’ om ons er weer bovenop te helpen. Dat klinkt onheilspellend. En dat is het ook, als er geen plan ligt om de hele ‘toko’ te herstructureren.

Het hele punt is, dat automatisering en robotisering de factor ‘arbeid’ een compleet ander aanzien geven. Niet alleen in het westen. Maar wereldwijd. En ik zie in ons deel van de wereld geen mensen die de visie hebben om ons door die transformatie heen te loodsen. Zeker die regeringen die inzetten op de productie van meer dingen die ‘BOEM!’ zeggen, bezorgen mij hartzeer.

Een selecte groep juicht dat soort ‘investeringen’ van de overheid juist toe, omdat dáár de groeimogelijkheden zijn. Hoogwaardige technologie. Volop innovatie. En het genereert zijn eigen vraag door de toenemende onveiligheid die er het gevolg van is. Maar is dat echt de wereld die u uw kinderen en kleinkinderen wil schenken?

Daarbij vergt zo’n economie een sterke ‘top-down’ structuur, waarin de Dollar de wereldhandelsmunt blijft, waardoor ze de rest van de wereld uit kunnen melken, en ‘Washington’ de lakens uitdeelt. En geloof mij, de snel groeiende kloof tussen super-rijk, en ‘de rest’, wordt er alleen maar groter door. Het doet mij daarom deugd dat ik in Europa voorzichtige beweging zie richting een zelfbewuster EU-beleid, en een hervonden elan om netelige vragen over beschaving en fatsoen weer op de agenda te plaatsen. De Nederlandse politiek is nog niet zo ver, vrees ik. Die willen bankiers weer hogere ‘bonussen’ geven om ze naar ons land te lokken. Alsof we niet genoeg gemeenschapsgeld hebben weggesluisd in 2008! En dan mogen we ‘Onze Lieve Heer’ nog dankbaar zijn dat we net bijtijds van het grootste deel van ABNAMRO verlost waren!

Tegenover deze onrustig makende visie van mij staat de geruststellende boodschap van Yellen, de voorzitter van de FED, die ons voorhoudt dat ze er van overtuigd is dat we niet bang hoeven te zijn voor een nieuwe crisis ‘in our lifetime. En zij is wel economisch geschoold. Evenals haar voorganger, Bernanke, die in 2006 hetzelfde zei als Yellen nu. Die lak had aan de waarschuwingen van mensen als Steve Keen. Zoals Yellen nu. Ik geef het maar gewoon door, dan kunt u er uw voordeel mee doen.

Reacties

Reacties

Geef een reactie