DELEN
Erdogan

Het gedrag van president Recep Erdogan na de coup lijkt Turkije meer te kosten dan het oplevert. Voor elke politieke leider zou dat afbrokkeling van zijn macht betekenen, maar Erdogan wordt er alleen maar populairder op in zijn land. Hoe kan dat? vraagt Al-Monitor zich af.

Erdogan doet uitspraken in het openbaar die hij vervolgens stellig ontkent of terugneemt. Hij erkent openlijk te zijn misleid door voormalige bondgenoten als Assad van Syrië of geestelijk leider Fethullah Gulen. Aanslagen zijn aan de orde van dag en de schaal van zuiveringen in alle lagen en sectoren van de bevolking na de staatsgreep van juli is ongekend.

Groeiende massa

Desondanks worden de enthousiaste massa’s bij zijn publieke optredens alleen maar groter in plaats van dat ze krimpen. Tijdens de roerige maand juli waarin de mislukte staatsgreep plaatsvond, onderzocht Al-Monitor hoe de Turken tegen hem aankijken en het belangrijkste antwoord was: “Hij is een van ons”.

Ondanks zijn krankzinnige paleis met meer dan 1000 kamers en ondanks de honderden veiligheidsagenten die hem voortdurend omringen wordt hij gezien als toegankelijk en vriendelijk. Zijn manier van praten is helder, eenvoudig en eendimensionaal en geeft zijn volgers een gevoel van herkenning.

Beleid Erdogan

Aanslagen worden niet veroorzaakt door het beleid van Erdogan maar duren voort ondanks zijn goede bedoelingen. Erdogan brengt troost, veiligheid, voorspelbaarheid en hij herstelt het verloren gevoel van nationale trots, vindt zijn nog altijd groeiende schare fans. Hij spreekt ze aan op emotie in plaats van feitelijkheid: iedereen die tegen Erdogan is, is tegen de Islam in het algemeen.

De vraag naar Erdogans verantwoordelijkheid wordt niet gesteld, ook al weet hij zijn beloftes niet na te komen. Evenmin als de vraag of hij wel geschikt is als leider van een democratisch land. “Erdogan wordt verraden omdat hij goedhartig is”, zegt een straatverkoper. “Zijn bedriegers zijn degenen die gestraft moeten worden, niet hij”. Erdogans onbuigzaamheid is een deugd: “Hij buigt alleen voor God”.

Beleid

Het monopolie dat Erdogan heeft op alles wat in het nieuws verschijnt wordt gebruikt in de beeldvorming van de president als enige redder van het land. Iedere criticus van zijn beleid wordt in kranten, op televisie en in sociale media weggezet als verrader, spion of terrorist. Aan andere mogelijke bronnen van kritiek, van spotprenten tot theater en van ballet tot beeldhouwkunst, wordt staatsondersteuning onthouden.

Logisch, vindt een groot deel van de Turkse bevolking. Als Erdogan niet zo zou worden afgeremd door obstakels als critici, oppositiepartijen of het Constitutioneel Hof, zou Turkije veel rijker en beter af zijn.

Gaandeweg zijn gezond verstand en logica uit de Turkse openbaarheid verdwenen. “Erdogans politiek werkt als verdovingsmiddel voor de massa”, zegt een anonieme wetenschapper. “Daardoor wordt de echte pijn niet gevoeld”.

 

Reacties

Reacties

Geef een reactie