DELEN
MH17

Nou, nou, nou! Wat een wereldnieuws! Maar daar ging het over in de commentaren daags na de uitzending van ‘Zomergasten‘, waarin de zittende premier zich mocht profileren in de aanloop naar de verkiezingen van volgend jaar.

En over het ‘nieuwe seizoen‘ van ‘Heel Holland Bakt‘, dat twee keer zoveel kijkers trok. Wellicht ook omdat die andere prominente Nederlandse politicus, Wilders, er reclame voor had gemaakt via zijn ‘twitter-account‘. Wat een geweldige armoe……….

MH17

Toegegeven, ‘Zomergasten‘ is opgezet als een programma dat op zoek gaat naar ‘de mens achter…‘, en de in leger-groen gestoken presentator stelde de verkeerde vragen op de momenten waarop er kansen lagen om ons een ‘kijkje achter de schermen‘ te bieden. In het bijzonder waar het ging over de ramp met de MH-17.

Nog steeds vertrouwen

Het programma bevestigde het beeld van Mark Rutte als een sympathieke, enigszins naïeve ‘cheerleader‘, die bij ‘vijf-nul‘ achter er nog steeds alle vertrouwen in heeft. Maar ook liet zien dat hij ‘typisch Nederlands erudiet‘ is, door enthousiasme voor ‘banaliteiten‘ te koppelen aan een liefde voor ‘klassieke‘ diepgang. Geen betere kandidaat om een ‘breed publiek‘ aan te spreken in de ‘Miss Verkiezingen‘ die om de vier jaar worden gehouden in ons land, om uit te maken wie ‘de kar mag trekken‘.

Dat die andere toonaangevende politicus ondertussen tracht het Nederlandse volk weg te lokken bij ‘Zomergasten‘, door ze naar ‘Heel Holland Bakt‘ te leiden, zegt genoeg over zijn kwaliteiten, en het vertrouwen dat hij heeft in zijn achterban. Dat ‘Bak-programma‘ heeft een nieuwe presentator in de vorm van een bejaarde André van Duin, waarvan bekend is dat hij niks heeft met ‘zoetigheid‘. Zijn passie ligt, zo liet de al even onbetekenende ‘showbizz-nitwit‘ Ron Brandsteder ons weten, bij de alcoholische versnapering en de ‘borrelhapjes‘. Gáááááp………….

Geen kritische vragen

Waar het ging over de ramp met de MH-17 speelde Rutte, met Erdbrink als presentator, een ‘thuiswedstrijd‘. Erdbrink, in het dagelijkse leven ‘Onze Man in Teheran‘ voor de Atlantische media, sleepte louter ‘voorzetjes‘ aan, en vermeed ieder vermoeden van een kritische vraag. Nou is het uiteraard een lastige kwestie, omdat we het hebben over een onderzoek dat zich nog steeds voortsleept, geleid door Nederland, waardoor diezelfde Mark Rutte formeel nog alle opties over de toedracht open moet houden. Ook al is inmiddels glashelder dat het kabinet van meet af de schuld bij ‘de separatisten‘, en ‘dus‘ Rusland legde.

Erdbrink weet dat ook, en met zijn ‘Atlantische blikkie‘ probeert hij al twee jaar lang dat verhaal erdoor te duwen. Dus dat het een tendentieus stukje theater werd, was voorspelbaar. Aansluitend op wat onlangs bekend werd, legde Rutte nog eens uit waar het kabinet de prioriteiten legde direct na de ramp. Hoe bezorgd hij was dat er nog meer Nederlandse slachtoffers zouden vallen als ze ter plekke het rampgebied zouden hebben afgegrendeld met ‘Mariniers‘. En hoe ijverig men probeerde te bewerkstelligen dat Poetin ervoor zou zorgen dat ‘de trein‘ ging rijden.

Kursk

Die zorgen van het kabinet hadden te maken met een snel groeiende wrevel in Nederland over het onmachtige optreden van ons land bij de repatriëring van de stoffelijke resten, zoals Rutte het had beleefd. Tijdens een informeel gesprek met Poetin had hij de Russische president voorgehouden dat deze kwestie voor Nederland sterke overeenkomsten vertoonde met de ramp met de ‘Kursk‘, een atoomonderzeeër die met Nederlandse hulp werd geborgen, omdat Poetin de nabestaanden had beloofd dat hij ervoor zou zorgen dat ze afscheid konden nemen van hun geliefden.

Uit niets blijkt dat Nederland geïnteresseerd was in het achterhalen van de toedracht en schuldvraag in dat stadium. En dat men zich dan dus zorgen maakte over de forensische ‘vervuiling‘ van de ‘plaats delict’. Sterker nog, Rutte belde in zeer korte tijd liefst zes keer met Poetin, om de Russische president zover te krijgen dat HIJ ervoor zou zorgen dat de slachtoffers zo snel mogelijk naar Nederland zouden komen. Wat toch vreemd is, als je de Russen ziet als potentiële daders, die van dat mandaat van Rutte om te acteren in een vreemd land gebruik zouden kunnen maken om bewijslast te verdonkeremanen. En alsof er helemaal geen regering in Kiev zat, over wiens grondgebied het hier ging.

NAVO

Hoewel ik begrijp hoe zwaar het is om militairen uit te zenden naar een gebied waar ze daadwerkelijk gedood kunnen worden, en dat dat anders is dan ze in een straaljager van grote hoogte, buiten bereik van vijandelijk vuur, bommen af te laten werpen, dat begrijp ik. Maar als er nou toch ooit een moment was in de na-oorlogse geschiedenis waarin we profijt hadden kunnen hebben van die miljarden-verslindende militaire organisatie, dan was dat toen geweest. Alleen had dat wel een heel ‘eenzaam‘ besluit geweest, anders dan die excursies in Afghanistan, Libië, Jordanië, Turkije en Mali, die ‘Den Haag‘ van bovenaf worden opgelegd door de NAVO vanuit ‘Brussel‘, waar Nederlandse bewindslieden feitelijk slechts ‘facilitair‘ zijn, en gedekt worden door ‘bondgenoten‘. Dat had hier wel eens anders uit kunnen pakken, als Oekraïne toch de partij was die MH-17 uit de lucht knalde.

Kiev

Uiteindelijk bleek die trein dus probleemloos richting het door ‘Kiev‘ gecontroleerde Charkov te rijden, mét een lading stoffelijke resten en bewijsmateriaal dat door de ‘separatisten‘ was verzameld. In hoeverre Poetin geholpen heeft om dat voor elkaar te krijgen, dat maakt het verhaal van Rutte niet duidelijk. En Erdbrink wil het ook niet weten. Maar wat voor iedereen al tijden duidelijk is, dat is dat ‘Den Haag‘ niet veel meer deed dan de eigen verantwoordelijkheid uit beeld te trekken, ‘Kiev‘ uit de wind te houden, en met Poetin bellen. Terwijl men zich op liet zadelen met de opdracht om de toedracht van de ramp in de schoenen van Poetin te schuiven.

Geen timmermans

Waar commentatoren stilstonden bij het celibataire leven van onze premier, vroeg men zich vooral af of een gebrek aan ‘ruggespraak‘ met een partner geen gemis was, in zo’n functie. Het MH-17 verhaal maakte duidelijk dat het voor Rutte een erg ‘persoonlijk‘ verhaal was. Waarbij hij wel alle bewindslieden opsomde die nauw betrokken waren bij de afwikkeling, maar ik de naam van ‘Maidan-hitser‘ Timmermans opvallend genoeg niet opving. Maar wellicht heb ik iets gemist? Het was nogal verwarrende gemompel in die fase. Het is uiteraard wel een gegeven dat je partner onder dat soort omstandigheden beter in staat is om ‘pijnlijke‘ vragen te stellen, dan de voor hun Atlantische loopbaan en EU-carrière vrezende bewindslieden. Rutte zou wellicht baat hebben gehad bij zo’n ‘terriër‘ als Liesbeth Den Uyl, uit het gedramatiseerde fragment dat hij had geselecteerd over de Lockheed-affaire. Ook zo’n heikele kwestie waarbij Nederland in aanvaring kwam met Atlantische belangen.

Luchtruim

Maar goed, dat is allemaal speculatief. We moeten het doen met wat we hebben. En leven met de consequenties. Dat vliegtuig had daar niet mogen vliegen, gelet op de wapensystemen die er stonden opgesteld. Landen die oefeningen uitschrijven waarbij dat soort systemen meedoen, sluiten het luchtruim al voor de duur van de oefening. En wat de ‘separatisten‘ hadden, of niet hadden, dat weten we nog steeds niet, anders dan uit de angstvallig uit beeld gehouden bronnen die ergens werden ‘gelekt‘, en een losse opmerking van een NAVO-generaal vóór het incident, waaruit bleek dat men wist dat ‘separatisten‘ een Buk hadden buitgemaakt op het reguliere Oekraïense leger, maar zonder het ‘command-and-control‘ systeem. Het Oekraïense leger had echter volop dergelijke systemen opgesteld in de regio, en ook duidelijk gemaakt ze in te willen zetten als men meende dat Russische toestellen hun luchtruim schonden.

Flinke steken laten vallen

Dat betekent dan niet dat Rutte heeft zitten pitten. Maar op het ministerie van Timmermans hebben ze wel flinke steken laten vallen. En over ‘Kiev‘ en de NAVO zullen we het maar helemaal niet hebben. Als ik Rutte was, zou ik boos zijn! Maar daar is Rutte de man niet naar. Die is de ‘cheerleader‘ van ‘BV Nederland‘, al sinds jaar en dag een ‘dochteronderneming‘ van de NAVO. Dus is er werk aan de winkel. En de VPRO was de zender die ons in vervoering mocht brengen.

Reacties

Reacties

2 REACTIES

  1. Simpel antwoord…
    De NPO (de Nationale Propaganda Omroep) heeft als staatszender precies te horen gekregen wat men wel en wat men juist niet mag vragen…

Geef een reactie