DELEN
democratie

Democratie is naar verluidt het best denkbare systeem en wordt gelijkgesteld aan vrede, vrijheid en welvaart.

Maar waarom zuchten veel Westerse democratieën dan onder hoge schulden, werkloosheid, economische stagnatie en maatschappelijke spanningen? 20 redenen waarom democratie niet brengt wat het zou moeten.

1. Korte-termijn handelen is ingebouwd

Gekozen politici zijn slechts enkele jaren aan de macht. Dus ze weten dat als ze teveel uitgeven, de belastingen verhogen of nog meer geld printen of lenen zij zelf de tijdelijke voordelen ervaren. Maar hun opvolgers krijgen de lange-termijn nadelen op hun bord, mogelijk zelfs hun politieke tegenstanders. Helaas hebben ook zij de neiging de problemen voor zich uit te schuiven, want zij ervaren dezelfde perverse prikkels.

Politici gedragen zich daardoor als slordige huurders in plaats van verantwoordelijke eigenaren. Ze blijken dan ook niet in staat, of zijn waarschijnlijk niet geïnteresseerd, om onze grenzen, veiligheid, autonomie, economie of financiën voor de lange termijn te beschermen, in tegenstelling uiteraard tot hun retoriek. Ze vegen problemen onder het tapijt, bagatelliseren ze, kopen ze af met extra uitgaven, of bestrijden ze met nog meer geboden en verboden.

democratie

2. Het is niet politiek neutraal

Je zou denken, met democratie kan het alle kanten op, links, rechts, liberaal, socialistisch of conservatief. Maar democratie is in essentie collectivistisch. Het is het idee dat we in principe alles collectief zouden kunnen beslissen (en in toenemende mate doen) en dat de uitkomst van dat proces door elk individu moet worden gevolgd, ook zij die ertegen waren.

In een democratie is een persoon dus ondergeschikt aan de wensen van het collectief. Geen wonder dus dat alle partijen collectivistisch zijn, en dat zelfs de VVD een partijprogramma heeft waarvoor de vroegere SDAP zich niet zou hoeven schamen.

democratie

3. Het is totalitair

Het probleem met democratie is dat er geen fundamentele limiet is waarover de meerderheid, ofwel de staat, mag beslissen. Of het nou gaat over de inrichting van kantoren (arbeidswetten), vloeren in restaurants, lonen, gezondheidszorg, onderwijs, gratis plastic tasjes in winkels, frisdranken in grote flessen, roken in je auto, democratieën hebben er wetten voor.

Democratie staat de overheid toe onze levens tot op detailniveau te reguleren, te controleren, en te sturen. Uiteraard met het excuus dat het beter voor ons is. Wie niet gehoorzaamt wacht een boete of gevangenisstraf. Geen geld, eigendom of individuele vrijheid is veilig voor de democratische staat, en grondwetten zijn een papieren tijger die blijkbaar weinig helpen om ze te beschermen.

belasting

4. Het is een gigantische herverdelingsmachine

In een democratie probeert iedereen te leven op andermans kosten, en dat mag gewoon. Via de stembus trachten mensen hun persoonlijke wensen en doelen op de gemeenschappelijke rekening te zetten. Politici spelen graag in op dit verlangen. Expliciet of impliciet zeggen ze “”Stem op mij, en ik zal andermans geld en rechten afpakken ten gunste van jou”.

Deze herverdeling gaat niet per se van de rijken naar de armen. Hij gaat altijd van de machteloze, productieve of verantwoordelijke mensen naar de machtigen, de werkschuwen of de onverantwoordelijken.

stemmen

5. Het leidt tot moreel verval

Deze democratische herverdelingsmachine, en in het bijzonder de verzorgingsstaat, straft succesvolle mensen door hogere belastingen en geeft het aan mensen die in de problemen zijn gekomen. Maar helaas, wat je belast daar krijg je minder van en wat je subsidieert daar krijg je meer van.

De herverdelingsmachine stimuleert daardoor hedonisme, luiheid, anti-sociaal gedrag, onverantwoordelijkheid en ontmoedigt goede eigenschappen. Het verzwakt familieverbanden en gemeenschapszin en vervangt waarden als zelfredzaamheid door slachtofferschap en afhankelijkheid. In een vrije samenleving (dus zonder gedwongen herverdeling) moet een individu zich namelijk sociaal, verantwoordelijk en eerlijk gedragen, anders verliest het de steun van familie, vrienden, buren en collega’s.

Maar mensen die zich volhangen met piercings en daardoor geen baan kunnen vinden, ouders die hun kinderen slecht opvoeden, of asociale bewoners die overlast veroorzaken worden door onze verzorgingsstaat geholpen met hulpverleners, subsidies en uitkeringen. De organisaties binnen de verzorgingsstaat geven niet hun eigen geld uit maar dat van anderen, daarom hebben ze helaas baat bij méér, niet minder ‘klanten’.

democratie

6. Het gaat niet over minderheidsrechten

Vaak wordt gedacht dat een van de principes van democratie is dat het de rechten van minderheden beschermt. Maar dat is onjuist want democratie gaat over meerderheidsrechten. Het basisprincipe van democratie is dat de meerderheid beslist. De meerderheid heeft wél het recht rechten (of vaak juist privileges) te verlenen aan minderheden, maar dit is onderworpen aan modegrillen, niet moraliteit. Groepen die luid schreeuwen, intimideren of zelfs agressief zijn kunnen meestal meer rechten of privileges krijgen, soms zelfs ten nadele van de rechten van de meerderheid.

Rokers bijvoorbeeld genoten ooit veel bescherming, nu niet meer. Homo’s genoten vroeger weinig bescherming, nu veel. Rijken en ondernemers zijn daarentegen altijd al een minderheid met weinig rechten. Individuele vrijheid, niet democratie, gaat over rechten voor minderheden, want het individu is de kleinste minderheid.

democratie

7. Het beschermt de machthebbers tegen het volk

Democratie beschermt niet het volk tegen de machthebbers, maar andersom. Onze gekozen politici kunnen verwoestende oorlogen starten onder valse voorwendselen, verkiezingsbeloften breken, geld printen tot er geen bomen meer staan, ze eindigen daarmee echter nooit in de cel. Hun excuus is dat dat de uitkomst was van het democratische proces en dat dit hun interpretatie was.

Als ze 5000 euro belastinggeld besteden aan zichzelf lopen ze gevaar maar ze kunnen gerust vijf miljard verkwisten aan een megalomaan project . Het ergste dat een falende regering kan overkomen is dat je er niet meer op stemt, maar de keuze voor de burger is heel beperkt en op een ander stemmen heeft alleen effect als je de meerderheid mee kan krijgen. Democratie is een slecht middel om de macht te controleren, te sturen of te beperken. Geen wonder dus dat de democratische staten voortdurend groeien in geld en macht.

democratie

8. Het maakt moreel wat immoreel is

Als iemand een ander berooft op straat dan vindt iedereen dat immoreel. Maar wonderwel wordt soortgelijke roof tot sociale rechtvaardigheid bestempeld wanneer 51% van de kiezers ditzelfde doet via de stembus. ‘Meerderheid’ is echter niet hetzelfde als ‘rechtvaardigheid’ of ‘moraliteit’.

Moraal wordt bepaald door principes over goed en kwaad, niet aantallen. Als 99% van de mensen homoseksualiteit verkeerd vindt moet het nog steeds worden toegestaan. Als 99% vindt dat iemand bestolen moet worden is het nog steeds diefstal.

vote

9. Stemmen heeft geen zin

‘Stemmers zijn de nuttige idioten van de democratie’ zou Lenin gezegd kunnen hebben. Gaan stemmen is namelijk verkwiste moeite en geeft bovendien de onjuiste indruk dat de machthebbers rechtmatig zijn. In een grote verkiezing heb je meer kans dat je een verkeersongeluk krijgt op weg naar het stemlokaal dan dat je stem invloed heeft op de verkiezingsuitslag.

En mocht je stem toevallig het verschil maken in een zetel meer of minder, dan nog heeft het waarschijnlijk geen invloed op het beleid. Bovendien kunnen politici straffeloos beloften breken. Stemmen is ongeveer zo effectief als het aanmoedigen van je favoriete team tijdens een WK voetbalwedstrijd.

democratie

10. Het leidt tot oligarchie

Kunnen kiezen uit slechts een partij zoals in Noord-Korea is dictatuur. Maar kunnen kiezen uit slechts twee partijen, zoals in de V.S., wordt gezien als vrijheid. Een enkele stem maakt al weinig verschil maar een stem voor een kleine partij zorgt dat deze nog minder weegt.

Daarom stemmen mensen vaak strategisch. Ze kiezen niet voor de partij van hun voorkeur maar op de minst slechte grote partij, een partij die tenminste reële kans maakt aan de macht te komen.

Dit leidt meestal tot twee of drie grote partijen die een soort van oligarchie vormen. Voor politieke nieuwkomers is het erg moeilijk gebleken om dat te doorbreken, ongeacht een eventuele kiesdrempel.

democratie

11. Democratie is niet de Wijsheid van de Massa

Wanneer een willekeurige groep personen een schatting moet maken, bijvoorbeeld hoeveel kilo een bepaalde os weegt, blijkt dat het gemiddelde van alle schattingen heel dicht in de buurt komt van het werkelijke gewicht. Dit fenomeen wordt ook wel de Wijsheid van de massa genoemd.

Velen denken dat democratie gebruik maakt van datzelfde magische effect, maar helaas is dat niet zo. In tegenstelling tot het voorbeeld van de os hebben mensen in een democratie namelijk niet allemaal hetzelfde doel. Ze hebben vaak tegenovergestelde doelen en wensen. De een vindt dat hij meer moet ontvangen en dat anderen meer moeten betalen, de anderen vinden het omgekeerde. Mensen stemmen hoofdzakelijk voor het eigenbelang en dat is voor iedereen anders. De een wil naar links, de ander naar rechts. Dat betekent niet dat rechtdoor de juiste richting is.

democratie

12. Het is de Tragedie van de Meent

Een vergelijking met democratie die beter past dan de Wijsheid van de Massa is die van de ‘Tragedie van de Meent’. Een meent is een gemeenschappelijk stuk weidegrond waarop boeren hun vee mogen laten grazen. Probleem is dat iedereen aan zijn kudde koeien toe wil voegen om zijn eigen voordeel te maximaliseren. Het gevolg is dat de weide al spoedig zo kaal als een biljartbal wordt.

Democratie werkt op een soortgelijke manier. In een democratie probeert iedereen zijn persoonlijke wensen op de gemeenschappelijke rekening te zetten. Het is alsof je met honderd mensen uit eten gaat en vooraf besluit de rekening gelijkelijk te verdelen. Iedereen heeft een sterke impuls meer te bestellen dan hij normaal zou doen. Voor een nagerecht van 10 euro betaalt iemand namelijk slechts 10 cent. Deze tragedie uit zich in de politiek in steeds hogere belastingen.

democratie

13. Zelfs de meerderheid krijgt niet waarvoor het heeft gekozen

Je zou verwachten dat in een democratie zeker gebeurt wat de overgrote meerderheid wil. Maar zelfs dat is niet zo. De overgrote meerderheid van stemmers eist bijvoorbeeld voortdurend beter onderwijs van de overheid.

Maar wanneer de onderwijssector gestuurd wordt door de overheid wordt de zeggenschap van de direct belanghebbenden, studenten, ouders en leerkrachten, beperkt en de macht van bestuurders wordt vergroot.

Dit leidt tot een stroom decreten vanuit het ministerie die in detail beschrijven hoe het onderwijs tot in de kleinste scholen en gemeenten moet worden vormgegeven. Ontstane problemen worden bestreden met extra bureaucratie. De ambtenaren geven andermans geld uit waardoor doelmatigheid vermindert. Bovendien ervaren ze niet zelf de negatieve gevolgen van hun besluiten. Hogere kosten, lagere kwaliteit en gefrustreerde ouders, leerkrachten en leerlingen zijn daardoor onvermijdelijk.

Obama

14. Verkiezingen veranderen weinig

Stel, het volk is zeer ontevreden en stemt massaal op een radicaal nieuwe partij die vervolgens aan de macht komt. Kan die dan veel veranderen? Waarschijnlijk niet.

Burgemeesters, vakbondsbestuurders, diplomaten, bestuurders op de departementen, tv stations, raden, instituten en universiteiten; ze hebben allemaal de oude politieke kleuren en zullen deze trouw blijven. Ze weten immers dat met wat tegenwerking of gebrek aan medewerking de nieuwe gekozenen niet veel zullen kunnen bereiken. De nieuwe machthebbers kunnen hen moeilijk ontslaan want waar haal je zo snel ervaren vervangers vandaan binnen je eigen gelederen. Met enkele jaren zullen hun vertrouwde partijgenoten weer aan de macht zijn en dan kun je maar beter niet als overloper bekend staan. In democratieën zijn de grote partijen dan ook meestal decennia achter elkaar aan de macht.

politiek

15. Politici hebben allemaal hetzelfde belang

Een andere reden waarom verkiezingen weinig veranderen is omdat de partijen weinig van elkaar verschillen, ze hebben allemaal hetzelfde belang, namelijk hun eigenbelang. Bedrijven volgen dat eigenbelang natuurlijk ook maar met dit verschil dat wanneer ze hun eigenbelang niet dienen door dat van de klant te dienen kun je ze makkelijk ontwijken.

Het is als de kippen op een kippenboerderij die een nieuwe kippenboer mogen kiezen. Wie er ook kippenboer wordt, zijn belang is niet gewijzigd, hij wil nog steeds de maximale opbrengst van de kippen en zal ze exploiteren tot het niet verder kan. Met goede bedoelingen uiteraard.

politici

16. Het loont om onwetend te blijven als kiezer

Je individuele stem heeft een verwaarloosbare invloed. Waarom zou je je daarom honderden uren verdiepen in bepaalde politieke thema’s? Vele burgers kiezen daardoor voor de kandidaat met het aantrekkelijkste voorkomen, de leukste babbel of de mooiste beloften. Verkiezingen zijn daarmee als een wedstrijd geworden tussen Sinterklaas en de Kerstman: wie het meest belooft wint.

Kiezers gedragen zich als stemmers veel dommer dan als consumenten. Als consumenten geven wij ons eigen geld uit. We ervaren het daarom direct als we ons hebben laten leiden door gladde verkooppraatjes en niet door kwaliteit en prijs. Maar als kiezer kun je zonder zorgen voor ‘Geen gezeik, iedereen rijk’ beleid stemmen, de kans dat jouw stem doorslaggevend wordt is immers nihil. Bovendien worden de nadelige gevolgen toch verspreid over grote aantallen burgers.

belasting

17. Democratie maakt makke schapen van burgers

Democratie betekent ‘regering door het volk’. Met andere woorden: wij regeren onszelf. Deze misvatting heeft ervoor gezorgd dat burgers als makke schapen akkoord gaan met de democratische uitkomsten. Belastingverhogingen, de EU, de Euro, militaire interventies, afluisterpraktijken? Blijkbaar wilden we dat, want de besluiten daartoe zijn via democratische weg verlopen. Maar tijdens de zeldzame referenda blijkt meestal hoezeer de volkswil afwijkt van de regeringswil.

Door dit waanidee van ‘onszelf regeren’ en door de theoretische mogelijkheid dat een burger zelf machthebber kan worden staat hij niet meer kritisch tegenover zijn machthebbers. Hij vindt bovendien niet dat de staatsmacht te groot is, de macht moet alleen in zijn handen komen of die van zijn favoriete partij. En zo groeide de staatsmacht gestaag. De befaamde Tiende Penning van Alva leidde eeuwen geleden tot een gewelddadige opstand maar de huidige Halve Penning leidt hooguit tot wat gemor. Is democratie wellicht het opium voor het volk?

politiek

18. De dommen vormen de meerderheid

Per definitie blinkt slechts een klein deel van de bevolking ergens in uit. Uitblinkers vormen een kleine minderheid en de overgrote meerderheid is middelmatig of ronduit slecht als het gaat om bijvoorbeeld eigenschappen als kennis, verantwoordelijkheid, intelligentie of vlijt.

In een democratie is het winnende argument niet gebaseerd op logica, feiten of moraal maar op aantal voorstanders. Politici doen er daarom verstandig aan niet te appelleren aan het verstand van de uitblinkers maar aan de onwetendheid van de massa als ze verkiezingen willen winnen. Ze beloven dus mooie dingen die onhaalbaar of zelfs schadelijk zijn, zoals ‘gratis’ onderwijs of verhoging van het minimumloon.

In het bedrijfsleven, de wetenschap en sport, waar geen sprake is van democratie, zijn het gelukkig nog de uitblinkers die de leiding hebben en zo voor vooruitgang zorgen.

fuedalism

19. Democratie leidt tot socialisme

Een vrije samenleving kan democratie omarmen maar dat leidt helaas tot steeds meer socialisme. Karl Marx zei “Democratie is de weg naar socialisme”. Ook de Socialistische Partij van de VS stelt: ‘Democratie en socialisme zijn een en ondeelbaar’.

Democratie is een grote herverdelingsmachine die zichzelf versterkt. Mensen die een uitkering ontvangen stemmen immers voor ruimere uitkeringen. Ze kunnen bovendien hun vrije tijd besteden  aan  politiek activisme en demonstraties. Ambtenaren stemmen meestal ten gunste van hun werkgever, dus een machtigere overheid, wat leidt tot nog meer ambtenaren. Daarom is het ook niet vreemd dat Bernie Sanders, een zelfverklaard democratisch socialist, hoge ogen gooide in de voorverkiezingen van 2016 in de V.S., iets wat een eeuw geleden onwaarschijnlijk zou zijn geweest.

democratie

20. Het leidt tot onvrijheid

Democratie en vrijheid worden vaak in één adem genoemd. Maar de burger in onze democratie geniet geen vrijheid van onderwijs, gezondheidszorg, huisvesting, contract, associatie (anti-discriminatiewetten) of beroep (diploma-eisen). De overheid vertelt hem wat werknemers minimaal moeten verdienen, wanneer hij iemand mag aannemen of ontslaan, hoeveel hij minimaal betaalt aan zorgpremie en wat hij daarvoor krijgt (of juist niet krijgt), wat het lesmateriaal is op de school van zijn kinderen en en wie daar mogen werken.

Elke dag wordt zijn vrijheid verder ingeperkt door hoognodige nieuwe wetgeving. De helft van zijn inkomen moet hij afstaan aan de staat. De vrijheid die hij heeft is dat hij tegen zijn onvrijheid mag protesteren.

Over De Democratie Voorbij

de democratie voorbijWaarom democratie niet leidt tot solidariteit, welvaart en vrijheid maar tot onvrede, verspilling en een tirannieke overheid.

Slechts € 10,95.

 

Reacties

Reacties

1 REACTIE

Geef een reactie