DELEN
NOS
Media News concept

In Nederland mag je zeggen en schrijven wat je denkt zonder daar eerst toestemming voor te vragen. Maar de rechter kan je achteraf wel straffen, als je iets zegt of schrijft dat niet mag volgens een ander artikel van de Grondwet of een andere wet.

In de meeste Europese landen is eenzelfde wetgeving van kracht, maar daar lijkt nu verandering in te komen. In 2015 al kondigde Eurocommissaris Timmermans (Nederland, PvdA) aan dat hij EU-coördinatoren wilde aanstellen om te onderzoeken op welke manier nu toch in hemelsnaam de massale islamofobie aangepakt zou kunnen worden. Om de onnodige bestrijding van islamofobie fraai te verpakken, werd er ook de doelstelling tot het bestrijden van antisemitisme in vervat. Daarmee stelde Timmermans de kritiek op ideologie en religie (islamofobie) gelijk aan de kritiek op ras (antisemitisme). Let wel: antisemitisme is de afkeer jegens semitisch sprekende volkeren, maar de term wordt uitsluitend gebruikt om de afkeer van het Joodse ras aan te duiden.

Duitsland reageerde als eerste met een wet die het mogelijk maakt om de bedrijven die sociale media beschikbaar stellen, zoals facebook en twitter, megaboetes in het vooruitzicht te stellen indien op hun fora onwelgevallige meningen worden aangetroffen. Een meesterzet in de overheidsstrijd tegen de vrije meningsuiting. Niet langer behoeft de Duitse overheid beroep te doen op de onafhankelijke rechter (voor zoveel daarvan sprake is) maar de overheid kan naar believen boetes uitdelen indien de sociale media giganten niet meedeinen op de maat van de politieke correctheid. In Nederland, België en Frankrijk wordt eenzelfde wetgeving voorbereid. In ons land betekent dat een rechtstreekse aanval op het artikel 7 van onze grondwet, die niet is bedoeld om maar van alles uit te kunnen kramen, maar wel om de burger te beschermen tegen willekeur van de autoriteiten. De willekeur van de autoriteiten keert dus terug. Ditmaal uitgevoerd door grote bedrijven. Wat een dramatische aanfluiting voor overheden die kennelijk nu ook al de rechtspraak aan marktpartijen willen overlaten.

Overheden die dergelijke wetgeving al toepassen of overwegen toe te passen, wijzen vooral op de verspreiding van ‘nepnieuws’ die zij met de wetgeving willen bestrijden. Welnu: als dat zo is dan zou in ons land de NOS dus als eerste moeten sneuvelen, want deze (staats) omroep doet vrijwel niet anders dan het produceren van nepnieuws. Bovendien is de NOS buitengewoon selectief in onderwerpkeuze en behandeling van onderwerpen. Zo brengt de staatsomroep het ‘nieuws’ dat een Noord-Afrikaanse versjesopzegger vrouwen ‘hoeren’ noemt breed uitgemeten, maar laat de prominenten Eurlings en Van Jole vrijwel ongemoeid. De eerste (voormalig politicus en IOC-lid) sloeg zijn partner door de gipsemmer in en de tweede (BNN/VARA journalist/presentator) vergreep zich aan een jonge dame op een hotelkamer.

Wanneer een overheid alleen al overweegt om een vrij geformuleerde gedachte, hoe juist of onjuist ook, op enigerlei manier te beperken, dan is er simpelweg sprake van censuur.

 

Facebook Commentaar

Geef een reactie