DELEN
wilders

Conform mijn eerder uitgesproken verwachting dat de formatie van een nieuw kabinet, van VVD, CDA, D66 en CU, niet veel tijd hoeft te kosten, ga ik er nog steeds vanuit dat we nog voor de zomer een nieuw kabinet hebben. Tenzij het praten nog wordt opgerekt met het ‘onderzoeken‘ van andere onwerkbare coalities.

Het praten vond plaats achter hermetisch gesloten deuren. Niemand liet iets los. Ieder vermoeden van transparantie werd ontweken. En wat er precies gezegd is, of waar het uiteindelijk op stuk liep, is ‘voer voor psychologen‘, die ons de komende tijd ongetwijfeld zullen trakteren op scheepsladingen ‘uitleg‘, ‘spin‘ en ‘gekissebis‘. Kortom: Bladvulling voor de ‘Legacy Media‘, en zendtijd voor de ‘praatprogramma’s‘, voordat ze daar op zomerreces gaan, en het land laten voor wat het is.

Zonder te willen pretenderen dat ik wél weet wat er besproken is, blijf ik erbij dat deze hele exercitie eerder een ‘strategische zet‘ was van D66, om in de ‘voorronden‘ van de échte formatie concessies binnen te slepen middels hun ‘mule‘ GroenLinks. Concessies die ze autonoom nooit in de wacht hadden kunnen slepen, maar nu als ‘fallback-positie‘ meenemen naar de feitelijke onderhandelingen over de samenstelling van het volgende kabinet. Ik hoef dat niet te kunnen bewijzen, net zo min als al die andere analisten en deskundigen ooit iets hoeven te bewijzen als het over strategische positionering gaat.

Het blijft natuurlijk irritant dat partijen hun tijd nemen om te praten, terwijl ze wéten dat er werkbare opties zijn die minder problematisch zijn. Maar laat ik mijn kruit droog houden, want voor je het weet gaat er wéér iemand op de rem staan, en is het september voor ze er ‘uit‘ zijn. En ondertussen zitten we opgescheept met een ‘demissionaire‘ ploeg waarvan de helft geen draagvlak meer heeft in de samenleving, en die onthoofd is door eigen interne ‘strategischechicanes.

Niet dat we op dit moment een kordate ministersploeg missen. Op de ‘automatische piloot‘ loopt het allemaal op rolletjes. En een tijdje geen ‘proefballonnetjes‘ van ministers en ambitieuze kandidaten voor de volgende ronde doet het land goed. Maar er komt wel het één en ander op ons af. En er leven bepaalde geschillen in de wereld die zomaar opeens daadkracht kunnen vergen. En dan wil je niet gevangen zitten met een stel lieden die hun vervolgcarrière al aan het plannen zijn.

Reacties

Reacties

1 REACTIE

  1. Ach, eigenlijk mag het gerust wel 500 dagen duren, want toen dat in België een paar jaar geleden het geval was toen was het de rustigste (politieke) periode sinds vele jaren in de Belgische politiek, op het gekissebis van de formatie na dan, maar dat zal de gewone mens worst zijn. De belasting kon in die periode niet omhoog, de EU liet België met rust wegens demissionair om maar een paar voorbeelden te noemen.
    Di Rupo kon het land niet verder meer in de afgrond storten juist omdat hij demissionair was.

Geef een reactie