DELEN
rajoy

Velen kunnen zich niet voorstellen waarom de Catalanen zich willen afscheiden van Spanje. Was die regio immers niet altijd al een deel van Spanje? Niet echt. In de 20ste eeuw was Catalonië afwisselend autonomie beloofd – en afgewezen, en zo’n 200 jaar geleden maakte de regio deel uit van Frankrijk.

Voor ons lijkt Spanje op het eersteg ezicht een stabiele lidstaat van de Europese Unie. Dat is het niet, als we alleen al kijken naar bijvoorbeeld Baskenland. Maar niet alleen in Spanje rommelt het van regio’s die streven naar zelfstandigheid. Die geluiden horen we in toenemende mate in Beieren, Zuid-Tirol, in Georgië, in Schotland.

Wat wel duidelijk is, is dat het machtsmiddel referendum, het raadplegen van de wil van het volk, een instrument is dat flinke schokken teweeg kan brengen. Reden voor politici in ons land om van dat instrument af te willen.

Zou het Catalonië lukken zich te verzelfstandigen, of zien we hier de ontwikkeling van een burgeroorlog binnen de EU?

De Europese Commissie, eigenlijk iedereen in Brussel en de hun ten dienste staande nep-nieuwmedia beweren voortdurend dat er niets boven een democratische EU gaat, en ze lopen te koop met de Europese waarden, om Frans Timmermans maar weer eens te citeren.

Ze wijzen dan ook nog herhaaldelijk op de “verworvenheden” van de Unie, bijvoorbeeld dat er toch maar mooi een halve eeuw vrede, stabiliteit en welvaart heerst, net als een hogere levensstandaard. Bovendien heeft de Europese Unie in 2012 voor haar inzet voor vrede, verzoening, democratie en mensenrechten in Europa de Nobelprijs voor de Vrede ontvangen, zeggen zij.

Nu zijn wij bij de Nobelprijs voor de Vrede definitief afgehaakt op het moment dat Barack Obama, vóórdat hij ook maar iets had gepresteerd als president van de VS, hem had ontvangen – en geaccepteerd, zo kennen we hem wel. Hij had hem ook kunnen afwijzen….

Maar al die “verworvenheden” waarover gepocht wordt: daar klopt weinig van. De landen die niet deel uitmaken van de EU hebben een hogere levensstandaard dan de rest van Europa, terwijl zij dan ook nog een redelijk functionerende democratie kennen. De lidstaten van de Europese Unie daarentegen zien hun welvaart afbrokkelen en worden geregeerd door een dictatuur in Brussel. Vooral de zuidelijke lidstaten en de nieuwe in het oosten van het continent zijn er sinds hun aansluiting alleen maar op achteruit gegaan. En het inzetten voor vrede, daar kunnen we ook nog wel wat over zeggen: we hoeven alleen maar te wijzen naar het optreden van EU-politici in Oekraïne, en het inzetten van strijdkrachten in landen buiten de EU.

Het beste voorbeeld van het ontbreken van democratie in de EU zien we heden ten dage in Catalonië, waar de bevolking géén recht op zelfbeschikking wordt gegund, en géén referendum. De regering in Madrid zet alles op alles om de volksraadpleging van 1 oktober niet door te laten gaan, wat een grove schending betekent van de democratische wens van de Catalaanse burgers om zich af te scheiden van de rest van Spanje.

En politici in de EU? Die hoor je hier niet over. Wel een grote mond opzetten en Schotland aanmoedigen als zij óók over haar eigen lot wil beslissen (en op termijn aansluiting bij de EU wil… of niet), en zeggen dat de Oekraïense bevolking het volste recht had de democratisch gekozen president van zijn troon te stoten omdat men óók zelf wilde beslissen hoe nu verder (d.w.z. aansluiting bij de EU), maar voor de bewoners van de Krim gold dat dan weer niet en nu de Catalanen dat ook willen, geven onze politieke leiders wéér niet thuis.

Misschien dat dat óók wel een reden is waarom Catalonië niet zelfstandig màg worden: wat als de Catalanen hun zelfstandigheid dóórzetten, tegen de wensen van de regering in Madrid in. Als de Catalanen erin slagen hun onafhankelijkheid succesvol te bevechten…… wie kan dan nog het twijfels hebben over de rechtmatigheid van het referendum dat in de Krim gehouden is? Immers: het volkerenrecht plaatst een referendum bóven de grondwet van een land.

Dat is trouwens ook de wrange smaak die wij van Nederlandse poltici krijgen: het middel van volksraadpleging wordt in ons land ongewenst beschouwd, inderdaad, ook op dit vlak is Nederland een bananenland.

Inderdaad, het instellen en nastreven van een ware democratie is moeilijk en kan pijnlijk zijn, maar zoals onze politici (en zij niet alleen) zich gedragen wordt een democratie verkracht, als er alleen nog maar gestemd mag worden over verwachte eindresultaten, die politici goed uitkomen. Dat zien we ook bij de krampachtige pogingen te komen tot een regering Rutte III: de in grootte tweede partij van Nederland wordt gewoon bij het huisvuil gezet, wordt niet uitgenodigd voor verkennende gesprekken bij het vormen van een nieuwe regering, alleen omdat het politici niet uitkomt. Reken eens even uit hoeveel stemmen van Nederlanders daarmee in de kliko zijn gegooid. Geen wonder dat veel mensen niet eens meer de moeite nemen om te gaan stemmen: Den Haag beslist wel wat goed is voor het Nederlandse volk.

Inderdaad de arrogantie van de macht.

Maar om op Catalonië terug te komen: al iets gehoord van Merkel of van Macron?

Een referendum, daar zijn ze in de EU toch al niet voor, we hebben dat tweemaal aan den lijve ondervonden in ons land. Tot tweemaal toe is de wil van het volk compleet genegeerd, en is men nu er een derde rampenkabinet wordt geformeerd volgens eerste berichten van plan het raadgevend referendum ter aarde te bestellen. De mening van het volk, dat moet je als politiek toch niet willen?

Wat er nu in Spanje gebeurd is dat we weer de opkomst van de fasicsten zien, de terugkeer van het Franco-regime, die de Catalanen geen recht op zelfbeschikking toestaat. De opstelling van premier Rajoy, het inzetten van een enorme politiemacht en het arresteren van burgemeesters, het heeft alleen maar tot gevolg dat steeds meer Catalanen zich uitspreken vóór een afscheiding van Spanje. Protesten nemen niet alleen in omvang, maar ook in aantallen deelnemers toe.

In het parlement kon premier Rajoy geen meerderheid achter zich krijgen. Miljoenen stembiljetten en aanplakbiljetten zijn inmiddels in beslag genomen. Door de Guardia Civil zijn al Catalaanse ministeries doorzocht en hooggeplaatste ambtenaren gearresteerd. En de Fiscalia, het Openbaar Ministerie, wil de Catalaanse politie Mossos d’Esquadra tot en met 1 oktober onderwerpen aan de Guardia Civil.

Alle websites en twitter-accounts die door de Catalaanse regering in het leven werden geroepen voor het referendum, zijn door Madrid verboden.

De organisatoren blijven erop hameren dat het referendum gewoon dóórgaat, wat de centrale regering in Madrid ook probeert. Er wordt al gesproken over stakingen om de politiek in Madrid te laten zien wie er in werkelijkheid de macht in handeh heeft.

Havenarbeiders in Barcelona, Tarragona en Palmos hebben al geweigerd de boten met meer dan 4.000 leden van de Guardia Civil (die door Rajoy naar Catalonië worden gestuurd om er de straten schoon te vegen) niet te laten aanmeren!

De machthebbers in Spanje laten hun maskers vallen. Iedereen kan nu zien dat Spanje in werkelijkheid geen democratie is, maar een dictatuur, net als het is in de EU, dat, als het er op aankomt de wil van het volk negeert.

De Spaanse regering interesseert zich in het geheel niet voor mensenrechten, of een ander politiek systeem, een wens die van het volk uitgaat en in principe ingewilligd zou moeten worden (als dat uit het referendum blijkt). Nee, het gaat Rajoy met de zijnen gewoon om het behoud van macht!

En die hele EU laat het volledig afweten, Brussel kijkt toe, nee eigenlijk een andere kant op, want ook voor onze politieke machthebbers in Brussel zal de wens van het volk in Catalonië een zorg wezen.

De heersende elite weet het toch immers beter dan het volk?

Een eigen staat Catalonië zou trouwens niet eens de kleine staat van Europa zijn. Neem Beieren, waar de wens op zelfstandigheid óók toeneemt, dat behoort qua sterkte van de economie tot de top-tien van Europa. Wat is nu het probleem? Waarom kunnen we niet toewerken naar een Europa dat uit regio’s bestaat, allemaal samen onder één dak, zonder een niet-democratisch gekozen bemoeizuchtig orgaan dat zich boven alles en iedereen verheven voelt?

En die EU, de machthebbers in Brussel? Wel China de maat nemen als het gaat om het respecteren van de wensen van Tibet, maar de Spaanse regering niet corrigeren als Catalonië óók op eigen benen wil staan?

We hebben vaker geschreven over de ondemocratische Europese Unie, waar de leden van de Europese Commissie of de president van die elitegroep niet gekozen kan worden. Zelfs het europarlement is een machteloos nep-parlement, dat alleen mag stemmen over besluiten van de Europese Commissie (waarna die EC zelf nog eens bepaalt of het de wens van het parlement opvolgt of negeert).

Mede hierom is de Europese Unie het Vierde Rijk, een vervolg van de door de nazi’s ingezette koers van een dictatuur, een door fascisten geleide Verenigde Staten van Europa, waar burgers niets te vertellen hebben. Even een opfrissertje: in de NSDAP komen we ook het woord “socialistische” tegen.

Die fraaie woorden van Timmermans: menswaardigheid, vrijheid, democratie, gelijkheid, beschermen en handhaven van mensenrechten – het zijn allemaal holle kreten nu we zien dat die kernwaarden in Catalonië met voeten worden getreden.

Hoe dan ook: volgens Brussel moet de agenda van een Verenigde Staten van Europa hoe dan ook worden gevolgd, maar eerdere pogingen om Europa tot een politieke eenheid te smeden zijn ook mislukt. Ook ditmaal is het “Europese project” tot mislukken gedoemd, alleen de politieke zombies in Brussel weten nog niet dat hun speeltje op sterven na dood is.

Spanje negeert de “Europese conventie van mensenrechten” en beweert dat de naionale veiligheid een hogere waarde kent dan de mensenrechten. Laat dat nu één van de uitgangspunten zijn van dictaturen!

Reacties

Reacties

Geef een reactie