DELEN
slavenarbeid

As, is verbrande turf……

Een gevleugelde spreuk van mijn moeder, wanneer ik het woord ‘als‘ gebruikte om een alternatieve ontwikkeling te schetsen, indien er inmiddels andere keuzes waren gemaakt die niet goed uitpakten, of een ‘variabele‘ in de vergelijking net iets anders zou hebben uitgepakt als die een andere ‘waarde‘ had gehad. Ze had meer van dat soort ‘volkse wijsheden‘ die tot nadenken stemden.

In dit specifieke geval is de boodschap wellicht niet eenduidig. Je zou eruit kunnen destilleren dat je beter vooruit kan kijken. Dat de ‘weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen‘, ook zo’n spreuk die mij nog steeds inspireert. Of dat het geen zin heeft ‘tranen te plengen over gemorste melk‘. Maar je kunt ook de conclusie trekken dat je zorgvuldig om moet springen met je ‘turf‘, omdat het geen waarde meer heeft tegen de tijd dat het is omgevormd tot ‘as‘. Dus meer ‘voorzichtigheid is de moeder van de porseleinkast‘.

In de geest van die laatste interpretatie schrijf ik hier mijn bijdragen. Met vele waarschuwingen voor ‘meeslepende initiatieven‘, voortgekomen uit die ‘goede bedoelingen‘ waarmee de ‘weg naar de hel is geplaveid‘, die inderdaad de potentie hebben ons met ‘lege handen‘ achter te laten. Op mensen die zijn opgevoed met ‘positief‘ denken, waar ik onlangs over schreef, maakt het de indruk dat je pleit voor ‘inertie‘. En ‘stilstand is achteruitgang‘.

Dat laatste is maar de vraag. Je kunt ook hard hollend je ondergang tegemoet gaan. En dan was het toch beter geweest je ‘turf‘ te sparen voor een moment waarop je het écht nodig zou hebben. Maar probeer dat maar eens over te brengen aan iemand die economie heeft gestudeerd, en getrouwd is met het idee dat ‘groei‘ ons gaat redden. Ik ben zelf enigszins ‘beroeps-gedeformeerd‘, in die zin dat het in mijn professionele omgeving destijds als een opdracht gold om niet te blijven ‘prutsen‘ als iets het niet deed. Want de klok tikte door………

Diezelfde ‘deformatie‘ betekende ook dat je er goed aan deed ‘turf‘ te sparen om tijd mee te kopen als je er om verlegen zat. ‘Reserves‘ in te bouwen. En als er iets volstrekt duidelijk is in de economische realiteit van dit moment, met onvoorstelbare bergen schuld, van particulieren, bedrijven en de overheid, en Centrale Banken die als bezetenen meer ‘turf‘ op het vuur gooien, dat is dat we met steeds grotere bergen ‘as‘ komen te zitten. Terwijl de klok verder tikt.

Ergens rond november is de voorraad ‘obligaties‘ die Mario Draghi op kan kopen, om de Europese economie aan te jagen, uitgeput. Door die koopwoede daalde de rente voor overheden, banken en multinationals, die met dat ‘gratis geld‘ eigen aandelen inkochten, overnames financierden, en langs tal van andere wegen geld wegsluisden richting de allerrijksten op aarde. Zonder dat het leidde tot een groei van de productie.

Full-time‘-banen werden ‘Part-Time‘-banen. ‘Vaste Contracten‘ werden ‘Flexibel‘. ‘Schoolverlaters‘ die geen werk hebben werden niet meer geteld als ‘werkloos‘, omdat ze, van armoe terug bij hun ouders, geen recht meer kregen op een uitkering, en dus voor de statistiek een ‘sabbatical‘ opnamen tot ze werk vonden. Pensioenen werden ‘versoberd‘. En spaargeld werd ‘afgeroomd‘ door de introductie van ‘negatieve rente‘, het beperken van ‘cash‘ dat daar uit voortvloeit, en innovatieve belastingmaatregelen en ‘premies‘, die werden verkocht als een ‘modernisering‘. Terwijl de ‘sociale zekerheid‘ steeds verder werd uitgekleed, en fatsoenlijke ‘zorg‘ onbetaalbaar werd.

Hoog op bergen ‘verbrande turf‘ speuren economisch geschoolde ‘deskundigen‘ de horizon af naar vindplaatsen voor méér ‘turf’. En u voelt ‘m al aankomen? Die vindplaatsen liggen in andere landen, die in meerderheid inmiddels geen genoegen meer nemen met onze ‘I Owe You‘-briefjes, waarop onze Centrale Bankiers bedragen hebben gekrabbeld, die de ‘schuldeiser‘ recht geeft op een deel van onze toekomstige productie. Ook al omdat onze ‘service-economie‘ nog slechts ‘diensten‘ produceert. ‘Diensten‘ in de zin van afzichtelijke hoeveelheden ‘Dollars‘, ‘Yens‘ en ‘Euros‘, waarmee we ‘rechten‘ kopen, zodat producenten in andere landen ‘schatplichtig‘ zijn.

Het is om die reden dat Neelie Kroes zich in ‘The Guardian‘ (ooit een ‘linkse‘ krant), sappel maakt over de recente naheffing die Apple ten deel viel. Als geen ander realiseert zij zich dat het wegsluizen van geld naar lege ‘hoofdkantoren‘, met nauwelijks meer dan een ‘postbus‘ en een rekeningnummer, op een lokatie waar men geen belasting heft, de essentie is van de Corporatistische structuur die onze ‘turf-branders‘ hebben geschapen. Daar blijft niets van over, als landen belasting gaan heffen op de plek waar het product wordt gemaakt, of waar het wordt verkocht. Dat zou werkende mensen ten goede komen, en daar moet je toch niet aan denken!

Niet dat die werkers in het geheel niet meer betaald hoeven te worden. Maar het idee is hen aan het ‘welfare-infuus‘ te hangen, dat je naar behoefte kunt afknijpen, zodat ze goedkoper blijven dan een ‘robot‘. Voedselbonnen in ruil voor ‘slavenarbeid‘. Een ‘dak boven je hoofd‘ in de gevangenis. En steeds meer ‘as’. Niet alleen door de ‘verbrande turf‘, maar ook door de noodzaak de vindplaatsen van ‘turf‘ in de ‘as‘ te leggen, om te voorkomen dat men in die landen écht geld gaat vragen voor ‘turf‘, zoals goud, of concrete producten in een ‘ruilhandel‘.

Die ‘Selfie-droom‘ heeft zijn langste tijd gehad. Hoeveel ‘as‘ er nog bij komt, dat is aan ons.

Reacties

Reacties

1 REACTIE

Geef een reactie