DELEN
poetin

Ondanks de fanatieke steun voor een geselecteerd deel van de politieke oppositie in Rusland door het westen, maakt het Poetin-vijandige geluid niet veel kans.

De eerste uitslagen van de gisteren gehouden verkiezingen lijkt dat beeld te bevestigen. Het is zelfs zeer de vraag, of die drammerige pogingen om dubieuze types met een weinig fris verleden, en heden, op het pluche te hijsen, niet juist volkomen averechts werken. Met elke nieuwe uitzending, en elk artikel in de krant in ons deel van de wereld, met die volkomen voorspelbare teksten, en ‘feiten-vrije‘ beschuldigingen, bekruipt mij weer het gevoel dat het enige doel is de vijandige gevoelens jegens ‘de Russen‘ te voeden. En niet om iets te veranderen in Rusland zelf.

Naar de pijpen dansen van Washington

Processen, doorgaans wegens corruptie, bedrog en fraude, waarbij politici die Rusland ondergeschikt willen maken aan de wil van ‘Washington‘, worden veroordeeld, worden door westerse journalisten, werkzaam bij de ‘mainstream‘ media, steevast aangemerkt als ‘showprocessen‘. Oproerkraaiers waar die vloggers in Zaandam nog wat van kunnen leren, zijn onze helden (VIDEO). Merk overigens ook op, dat de na zijn dood zalig verklaarde Boris Nemtsov in de video niet alleen afstand neemt van het getoonde ‘activisme‘, maar tevens opmerkt dat een ‘flink pak slaag’ voor de dames van ‘Pussy Riot‘ geen slecht idee zou zijn. Daarbij worden oppositiepartijen die niet naar de pijpen van ‘Washington‘ dansen, in het westen bij voorkeur buiten beeld gehouden, om te voorkomen dat mensen doorkrijgen dat er in Rusland een meerpartijenstelsel is. Maar de door het westen op elke denkbare wijze gesteunde kandidaten krijgen het domweg niet voor elkaar een deuk in een pakje boter te slaan. Zoals er bij verkiezingen in Nederland ook altijd wel partijen meedoen die de ‘drempel‘ niet halen, omdat hun programma en presentatie geen indruk maken, of alleen maar weerstanden oproept.

Geen vertrouwen in Hillary

Verschil met die Nederlandse partijen die de ‘drempel‘ niet halen, is dat die niet zulke ‘diepe zakken‘ hebben als hun Russische collega’s. Maar dat is ook een beetje wat die pro-westerse partijen in Rusland parten speelt. De ‘tijdgeest‘ rekent af met kandidaten die ‘well connected‘ zijn, en bij verkiezingen met miljarden kunnen strooien. Zoals in de Verenigde Staten Hillary ook onvergelijkbaar veel meer geld heeft dan Trump, maar ze moeizaam hijgend en puffend naar de eindstreep in november wankelt. En in deze zin niet vanwege haar gezondheid, maar vanwege haar financiële ‘waterhoofd‘. Vooral ‘millenials‘ vertrouwen haar voor geen meter.

Poetin

Zo angstig als de ‘mainstream‘ media zijn om de bewezen corruptie, en fraude rond de verkiezingen in de Verenigde Staten te benoemen, zo ‘logisch‘ is het voor hen om er op voorhand vanuit te gaan dat het in Rusland niet goed geregeld is. Ze hebben daar geen bewijzen voor nodig. Obama stelde onlangs nog dat de enorme populariteit van zijn Russische ambtgenoot maakt dat Poetin de Russische Saddam is (VIDEO). Ook al stellen volledig aan het infuus van de ‘Dollar-koning‘ hangende onderzoeksbureaus keer op keer vast dat die populariteit van Poetin écht is.

Poetin zegt wat ie wil

De belangrijkste reden daarvoor, zoals ik het zie, is zijn ‘stijl‘. In interviews met westerse journalisten, en ontmoetingen met zijn westerse ambtsgenoten, neemt hij geen blad voor de mond. Doorgaans op diplomatiek, maar zelfverzekerde wijze, en met een ongeëvenaarde dossierkennis, speelt hij in op de actualiteit. En als hij voorstellen doet, komt hij ze ook na. Terwijl een collage van filmpjes waarin we zien hoe Poetin in eigen land falende bestuurders voor het oog van de camera afbrandt, dat beeld van een daadkrachtige, zelfverzekerde leider nog verder onderstreept.

Nederlandse politiek

Dat bezorgt hem in het westen, bij politici die met alle winden meewaaien, en er niet over peinzen om gewoon te zeggen waar het op staat, en al helemáál niet voor de camera, tenzij het een ingestudeerd stukje ‘verkiezings-theater‘ is, de naam dat hij ‘autoritair‘ is. Ook bij veel ‘grachtengordel-achtige‘ westerse burgers, die zweren bij hun ‘maakbare‘ wereld, en ‘polder-dialectiek‘. Elk westers land heeft zo’n recent ontwikkelde systematiek, die het primaat van de beslissingsbevoegdheid weghaalt bij de politicus, en overhevelt naar een kaste niet verkiesbare ‘deskundigen‘, die eerst alles moeten ‘doorrekenen‘. Ook al weet iedereen inmiddels dat die ‘modellen‘ niet kloppen, en ons van het ene moment, waarop we vieren dat we ‘goed uit de crisis zijn gekomen‘, op het volgende moment zomaar in een peilloos diep gat kunnen storten.

Roofkapitalisme

Zeker sinds eind jaren tachtig de ‘Chicago-boys‘ in Rusland, en de landen die zich hadden afgescheiden, het ‘roofkapitalisme‘ invoerden, werd het land bedolven onder een praktijk van corruptie, ongekende fraude, en ‘flitsmiljardairs‘ die rovend en moordend hun imperium probeerden te vergroten. Poetin treedt daar tegen op. Het zorgde ervoor dat hij machtige vijanden kreeg, in binnen- en buitenland. En steeds als ik een westerse journalist, columnist of presentator, hoor schamperen dat Poetin zelf corrupt is, dan hoor ik Khodorkovsky, of één van die andere uitgeweken oligarchen, die samen met ‘Washington‘ (en ‘Den Haag‘) strijden voor een herstel van die lucratieve tijden van de late jaren tachtig, en jaren negentig, toen de Russen op straat lagen te creperen, terwijl zij hun zakken vulden.

Graanproductie

Inmiddels slaat de graanproductie alle records, waardoor Rusland nu op zoek is naar nieuwe exportmarkten voor voedsel. Produceren de Russen hun eigen wijn. En liggen ze op koers om de grootste producent te worden van organisch vlees en groenten, waartoe ze ‘Genetisch Gemanipuleerde‘ gewassen en zaden buiten de deur houden.

Als ik een Rus was, ging mijn stem ook niet naar die oplichters van die pro-westerse oppositie. Ik zou wel wensen hebben, waarvan ik weet dat de traditionele partijen die niet op de agenda zullen zetten. Maar hoe harder ‘Washington‘ van leer trekt, en hoe meer geld Koenders in propagandazenders stort, terwijl hij bewezen schurken als Porochenko de voeten kust, hoe minder animo ik zou hebben om te stemmen op een kandidaat van de door het westen gesteunde oppositie.

De ‘grachtengordel-elite‘ overtuig ik toch niet. Die knokken voor hun recht om het geld dat u en ik verdienen, of hebben gespaard, uit te mogen geven aan hun eigen hobby’s. ‘No skin in the game‘.

Reacties

Reacties

1 REACTIE

Geef een reactie