DELEN
CETA

Het TTIP-overleg tussen de Verenigde Staten en de Europese Unie wankelt, melden de mainstream media. Minister Ploumen zei gisteren al dat de onderhandelingen stroef verlopen en nu wil Frankrijk er helemaal mee stoppen. Duitsland denkt dat TTIP “de facto” dood is. Maar het is de schijn die bedriegt.

We lezen op NU.nl het volgende:

Frankrijk wil dat de EU ophoudt met onderhandelen over een vrijhandelsakkoord met de VS. Dit heeft de staatssecretaris van Handel, Matthias Fekl, dinsdag voor de radiozender RMC gezegd.

Fekl zei dat Parijs in september de Europese Commissie zal verzoeken de onderhandelingen over het zogenoemde TTIP-verdrag te stoppen omdat er volgens hem in Frankrijk geen politieke steun meer voor is. “Er moet een duidelijk einde aan komen, zodat we een goede basis hebben om opnieuw te beginnen.”

Het verdrag, voluit Transatlantic Trade and Investment Partnership, moet volgens de Europese Commissie voor het eind van dit jaar rond zijn. In het weekeinde opperde de Duitse vicekanselier Sigmar Gabriel dat het TTIP-project feitelijk al is mislukt.

Maandag liet de Europese Commissie in een reactie op de uitspraak van Gabriel weten dat de onderhandelingen over TTIP doorgaan en dat het de bedoeling is ze voor het einde van het jaar definitief af te ronden. ..

Mainstream media

Verschillende media reageren verheugd op het bericht dat TTIP niet alleen in de ijskast lijkt te zijn gelegd, maar afgaande op het Franse bericht óók dat TTIP er niet zal komen.

Heeft immers Sigmar Gabriël, de vicekanselier en minister van Economie van Duitsland, afgelopen weekend niet gezegd dat de onderhandelingen over het TTIP (het vrijhandelsverdrag tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten) “de facto” dood zijn?

We willen de pret niet bederven, maar waarschuwen ervoor politici op hun woord te geloven. Binnen de EU spreken méér politici zich uit tegen TTIP – in ons land Ploumen – dus lijkt er eerder sprake te zijn van een geregisseerde actie dan van toevallig gedane uitspraken. En de eerste eerlijke politicus moeten we nog tegenkomen. Trouwens: je moet niet letten op wat zij zeggen, maar op wat zij (niet) doen.

CETA

We moeten echter ook de politieke situatie in ogenschouw nemen. Over drie weken houdt de Duitse sociaaldemocratische partij (SPD) van Gabriël (een fervent vóórstander van CETA/TTIP) een partijcongres over CETA, een vrijhandelsakkoord tussen de EU en Canada dat al is uitonderhandeld, maar nog moet worden goedgekeurd door de Raad van de EU en het Europees Parlement (en vervolgens geratificeerd door de lidstaten).

Zoals we vaker hebben gezegd is CETA het voorportaal van TTIP – voor de bevolking (en de lidstaten) van de EU nèt zo schadelijk – en de Europese Commissie wil dat verdrag er dit jaar nog doorheen jassen…. ongeacht wat de meerderheid van de Europese burgers wil (en die motten het niet).

Gabriël bevindt zich in een moeilijk parket. Hoewel vóórstander van CETA ziet hij dat de meerderheid van het Duitse volk tégen TTIP is. Hij moet daar – politiek gezien – handig mee omgaan, om reden dat hij graag de volgende bondskanselier van Duitsland wil worden. As vicekanselier voor de SPD in de Duitse regering wil hij CETA niet blokkeren, maar ja, die burgers hè…..

TTIP dood is onzin

TTIP dood verklaren is een handige oplossing voor dat probleem: hij zal straks aan het SPD-congres kunnen verklaren dat ze niet bang moeten zijn dat een goedkeuring van CETA een precedent vormt voor TTIP, want dat TTIP komt er toch niet. Na het congres zien we wel verder.

Als de TTIP-onderhandelingen binnenkort formeel mislukken, dan ontstaat er voor Gabriël een win-win situatie: het mislukken van de onderhandelingen kan hij wijten aan de te ver gaande Amerikaanse eisen. De TTIP-onderhandelingen en het protest daartegen probeert hij zo aan te wenden dat hij zich kan profileren als de verdediger van Duitse (en Europese) waarden en belangen.

TTIP kan (voor de buitenwereld) dan wel een sluimerend bestaan leiden, het vrijhandelsverdrag met de Amerikanen komt er gewoon: is het niet onder de naam TTIP, dan wel onder de naam TISA [2]. De mededelingen van de EU-politici zijn er voor de bühne. Er wordt nog gewoon dooronderhandeld, maar dan door de Europese Commissie. En misschien nog wel sneller dan gedacht, want de Amerikaanse president wil graag, vóór hij het Witte Huis wordt uitgekieperd, dit “succes” (voor de Amerikaanse multinationals welteverstaan) op zijn konto schrijven.

Dronkelap Juncker

We willen er nog even aan herinneren dat de dronkelap voorzitter van die niet-democratisch samengestelde eet- en drinkgroep genaamd Europese Commissie, Jean-Claude Juncker, in juni nog aan alle Europese regeringsleiders had gevraagd of ze nog steeds achter het onderhandelingsmandaat stonden. Die antwoordden toen bevestigend. Er werd zelfs gezegd dat de gesprekken “in een cruciale fase” waren beland. Op 29 september kunnen de Europese ministers van Handel samen met eurocommissaris Cecilia Malmström en de Amerikaanse handelsgezant de stand van zaken opmaken op een bijeenkomst in Bratislava.

Maar het meeste haast heeft de EC met de invoering van het eveneens omstreden [3] CETA-verdrag, ook wel bekend als “TTIP via de achterdeur”. CETA staat voor het EU-Canada Comprehensive Economic and Trade Agreement. De Zweedse EU-handelscommissaris Cecilia Malmström heeft eerder laten weten al in oktober haar handtekening te willen zetten onder de verdragstekst, die in tegenstelling tot TTIP al geheel is uitonderhandeld. Wat nog rest is groen licht van de Europese handelsministers, niet bepaald het creme de la creme qua intelligentie, dus die ondertekening zal wel doorgang vinden.

“Voorlopig”

Na bezwaren vanuit een aantal lidstaten (met name Frankrijk en Duitsland) heeft Malmström wel voorgesteld dat de nationale parlementen mogen meestemmen over CETA, maar voorwaarde is wel dat het verdrag in de tussentijd al “voorlopig” in werking wordt gesteld.

Dat “voorlopig” is trouwens een rekbaar begrip, want dat blijft intact zolang de laatste lidstaat nog niet getekend heeft, en zo maakt het geen reet uit of het verdrag geratificeerd wordt of niet: het wordt gewoon ingevoerd. Al draait “voorlopig” uit op een termijn van honderd jaar.

Zo werkt de politiek namelijk. Dat is kennelijk ook het geval met het associatieverdrag van de EU met Oekraïne: het is door Nederland (voor zover wij weten, maar niets is zeker) nog niet geratificeerd, maar Brussel doet gewoon of dat wel het geval is.

“Voorlopig”. Net zoiets als: “zo spoedig mogelijk”.
En onze regering steekt de middelvinger op naar de kiezers, die hier in meerderheid tégen hebben gestemd.

TTIP

En bij de inwerkingtreding van CETA is in dat geval TTIP als een jihadist met een vluchtelingenstroom de EU binnengedrongen. Grote bedrijven krijgen namelijk met CETA een alternatief rechtssysteem waarmee zij staten kunnen aanklagen (en dan moet je als land toch behoorlijk van het padje zijn als je dáármee instemt). Zoals George Orwell zei: iedereen is gelijk, maar sommigen zijn méér gelijk dan anderen. Die sommigen, dat zijn de multinationals.

Met CETA in de hand zouden buitenlandse investeerders miljarden euro’s kunnen claimen van landen binnen de EU, bijvoorbeeld wanneer door wetgeving (noem: milieu) de verwachte bedrijfswinst lager uitvalt. Dat CETA een verdrag is met Canada is geen belemmering voor de Amerikanen: zij plaatsen gewoon een hoofdkantoor in dat land, vallen dan onder de Canadese wetgeving en kunnen alsnog gebruik maken van TTIP (dat dan dus CETA geworden is).

TTIP is helemaal niet “dood”….. het is nog springlevend.

 

 

Reacties

Reacties

Geef een reactie