DELEN
pokemon

De wereld lijkt in sneltreinvaart kompleet gek te worden. Als je een paar weken op vakantie bent geweest, en terugkeert in de “bewoonde wereld” dan kan het maar zo zijn dat er zich bijzondere gebeurtenissen hebben afgespeeld. Het kan dus maar zó gebeuren dat plotsklaps de hele wereld op zijn kop staat. Maar een waarschuwing is op zijn plaats: het wordt nog véél erger…

Verheugd hebben we begin deze week geconstateerd dat het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden een nieuwe poging tot het uitbreiden van de snuffelactiviteiten van de Patriot Act heeft getorpedeerd. House Resolution 5606 [1], beter bekend onder de Orwellliaanse naam “Anti-terrorism Information Sharing is Strength Act,” zou hebben toegestaan dat Big Brother toegang zou krijgen tot financiële gegevens van de Amerikaanse bevolking die door de overheid als “verdachte activiteit” [2] gekenmerkt zou kunnen zijn. Nu is het in de VS al zo dat Homeland Security al veel zaken als verdacht kenmerkt, zoals het gebruik van verrekijkers, betaling met cash geld, of zelfs “gewoon doen”. Dat zijn namelijk kenmerken die kunnen wijzen op een mogelijke terrorist. Eigenlijk kan iedereen dus dit label opgeplakt krijgen, en kan dus ook iedereen onderwerp van nader onderzoek zijn.

pokemon

De aanpassing van de wet heeft het dus niet gehaald. Goed voor de privacy.

De Amerikaanse situatie staat niet op zich. Ook in ons land is de overheid heel makkelijk met het natrekken van gegevens over haar burgers, en het zou naïef zijn te veronderstellen dat voor elk onderzoek toestemming gevraagd wordt bij de rechterlijke macht.
In dit kader is de uitspraak in de VS dus ook gunstig voor Europa.

Maar Big Brother is veel verder doorgedrongen in de maatschappij dan de meeste mensen denken, en de meest recente bedreiging voor uw privacy komt uit de spelletjeshoek: “Pokémon Go”. Het is wat men in die sector noemt een “augmented reality game”, en het stelt de gebruikers in staat virtuele Pokémon te veroveren, te trainen en in een gevecht te verslaan door die figuren in de werkelijke wereld op te zoeken, dat alles met behulp van de smartphone.

Het is, zoals u wellicht weet, een wereldwijde hype geworden. Om het in het juiste perspectief te zien: binnen 24 uur nadat het spel verschenen was, stond het bovenin de “Top Grossing” categorie van de AppStore. Inmiddels is het in de VS alleen al meer dan 7,5 miljoen keer gedownload en genereert het een winst van $ 1,6 miljoen voor Nintendo. Per dag, en alleen in de VS. En het grappige is dat, binnen twee dagen nadat het spel “vrij” kwam, de marktwaarde van Nintendo gestegen is met maar liefst $ 7,5 miljard.
En dat alles met een spelletje.
Of komt er meer bij kijken?

Het spel heeft niet alleen geleid tot gebruikers die straten, parken, holocaust-musea en eigenlijk alle beschikbare locaties afstruinen op zoek naar Pokémon. Het heeft ook geleid tot verkeersongelukken, overvallen, geweld en hysterie. Zelfs ondernemingen (restaurants, supermarkten, elektronicabedrijven, enfin, noem maar op) zijn op het fenomeen gesprongen om een graantje mee te pikken van deze hype. Overvallers blijken gebruik te maken van “Lures” (die Pokémon verleiden tot het gaan naar een bepaalde plaats) om gamers ter plekke te kunnen overvallen.
Het zijn de schaduwkanten van een spelletje.

Een nog grotere schaduwkant vinden we in het spel zelfs, onder het hoofdstuk: terms and conditions.

Het begint al met de “eis” van de app om toegang te krijgen tot veel “permissies” van de smartphone van de gebruiker, inclusief de mogelijkheid tot toegang tot gebruikersgegevens als contacten, accounts, en o ja, niet te vergeten: de camera. [3]

De app wil volledige toegang tot het Google-account van de gebruiker, waarna het mogelijk is de emailberichten te lezen, emails vanaf het account te versturen, door de Google Drive documenten en foto’s te browsen. Misschien dat de fabrikant binnenkort (bij genoeg kritiek) aangeeft dat dat een “foutje” is en dat het “zo spoedig mogelijk” zal worden verholpen [4].

Eigenlijk zegt het privacybeleid [5] van het spel: “we mogen alle informatie over u (of uw kind) dat in ons bezit is/komt aan derden verstrekken, inclusief de overheid of andere particuliere partijen”. Zo ongeveer het businessmodel van Facebook, maar dan in spelvorm.

Maar wacht, dat is nog niet alles! De maker van de app is Niantic Labs. Daar heeft u waarschijnlijk nog nooit van gehoord. Dat komt omdat het tot voor een jaar geleden een “eigen” start-up was van niemand anders dan Google, het aan de NSA-verbonden Big Brother bedrijf [6]. Zelfs nu is Google één vann de drijvende krachten achter Niantic. Niantic is opgericht door John Hanke, die ook Keyhole, Inc. opriichtte, het kaartenbedrijf dat is opgericht met geld van In-Q-Tel [7], de venture capital tak van de CIA, en uiteindelijk werd geïntegreerd in Google Maps.

Samenvattend is het Pokémon spel dat nu in sneltreinvaart het internet verovert (en allerlei gegevens – inclusief activiteiten, bewegingen en communicatie – gemaakt door een aan de CIA verbonden zakenman, die zijn bedrijf gedeeld heeft met Google.

Geruststellende gedachte, nietwaar?

Reacties

Reacties

1 REACTIE

Geef een reactie