DELEN
islamisering

Wie zijn die onnozele multiculti’s die vrij spel geven aan islamisering, over wie Machteld Zee schrijft in haar boek over de toenemende invloed van de politieke islam (Ten eerste, 15 oktober), zo vragen critici zich af.

Ik behoorde daartoe, tot zo’n negen jaar geleden, toen onze dochter vertelde verliefd te zijn op een moslim in een ver land. Mijn man en ik vonden onszelf moderne vrijdenkers die mensen niet meer in hokjes stopten. Geen probleem toch, trouwen met een moslim? Het gaat immers om het individu? Neen, ons kon je niet betrappen op vooroordelen jegens moslims!

Onze dochter bestudeerde de Koran en vond dat een mooi boek. Het ging er helemaal om hoe je er in deze tijd mee omgaat. Als feminist mompelde ik nog wel ‘geef je vrijheid nooit op!’ Maar spoedig was het al te laat. Ze trouwden volgens de islamitische wetgeving; anders kon het huwelijk niet plaatsvinden. En vervolgens veranderde haar echtgenoot van een moderne moslim in een orthodoxe moslim, net als zijn familie en veel andere moslims wereldwijd. Zijn moeder en (goed opgeleide) zusters droegen tot vijftien jaar geleden gewone westerse kleding, zo is te zien op foto’s in hun huis. Wij hebben ze echter nooit anders gezien dan met hoofddoek en bedekkende, wijde gewaden.

Hij is hoofd van het gezin

Eén van zijn zussen vertelde dat ze helemaal geen voorstander is van deze kleding, maar dat ze er nu niet meer onderuit kan. Onze dochter die gewend was zelfstandig over de wereld te reizen en te werken, zit nu opgesloten in dat verre land. Haar man is regelmatig langdurig (vele maanden) in het buitenland, maar zij kan niet met hun beide kinderen naar Nederland reizen. De kinderen hebben (ook) de Nederlandse nationaliteit, maar voor een Nederlands paspoort is toestemming van de vader nodig. En die geeft hij niet. Ze hebben wel een paspoort van het land waar ze wonen, maar hij houdt dat achter slot en grendel.

Hun oudste dochter (6 jaar) gaat naar een streng islamitische school waarvoor ze verplicht hoofdbedekking met bijbehorend kleed moet dragen en leert veel Arabische gebeden uit haar hoofd, zonder dat zij en haar medescholieren weten wat deze betekenen. Wanneer onze dochter zou willen scheiden, moet ze naar een islamitische rechtbank en ze weet niet aan wie dan de kinderen worden toegewezen. Dat weerhoudt haar ervan. Bovendien zal haar man de kinderen elders bij familie onderbrengen, wanneer hij weet dat onze dochter wil scheiden. Dat mag hij volgens de wetgeving in dat land, want hij is hoofd van het gezin.

Deze problematiek speelt overigens niet alleen voor onze dochter, maar voor talloze andere (westerse) vrouwen in een vergelijkbare positie. Ik heb op diverse manieren gezocht naar mogelijke oplossingen, maar tot nu toe niets gevonden. Advocaten in Nederland en in dat verre land kunnen weinig doen, want de wetgeving daar is nu eenmaal zo. Ik heb dit voorgelegd aan alle leden van de Tweede Kamer die dit in portefeuille hebben, niemand gaf antwoord. Daarom hulde voor Machteld Zee, die een helder onderscheid maakt tussen fundamentalistische en vrijzinnige moslims en stelt dat we in het belang van vrouwen de fundamentalistische islam moeten bestrijden en de vrijzinnige islam steunen.

 

Facebook Commentaar

Geef een reactie