DELEN
trump

Om te weten te komen welke bedoelingen iemand heeft door op een bepaalde manier te handelen, is het vaak voldoende om hem of haar dat gewoon te vragen. Bij een zelfmoordterrorist gaat dat niet (meer). Maar ook anderen op toonaangevende posities liegen aan de lopende band. Zeker in ons deel van de wereld is dat onderdeel van onze cultuur geworden. Anderen overtuigen is te ingewikkeld, maar ‘verkopen’ volstaat. Sterker nog: Om conflicten te vermijden wordt ons van jongsaf bijgebracht onze oprechte mening voor ons te houden, en anderen op gewiekste wijze te manipuleren tot ze doen wat wij willen.

Als overtuigen onbegonnen werk is, omdat we de argumenten missen, en de feiten strijdig zijn met wat we nodig hebben om anderen over te halen het net zo te zien als wij, terwijl zelfsverkopen’ niet meer lukt, wat doe je dan? Verwarring stichten. En hopen dat je ongezien de juwelen uit de vitrine kan roven, terwijl je zelf: ‘Houd de dief!’ roept. Tal van getuigen die zagen dat je die ‘glimmers’ in je dievenzak liet glijden. Maar anderen hoorden je ‘Houd de dief!’ roepen, en zagen hoe je de achtervolging inzette. En als de nerveuze massa een willekeurige, schrikachtige voorbijganger ter plekke lyncht, ijskoud volhouden dat je oprecht meende dat hij/zij de dader was. En dat je blij bent dat de meute zo alert reageerde.

Het lijkt een riskante strategie, maar het werkt negen van de tien keer als een zonnetje. Als er in St Petersburg een treinstel wordt opgeblazen, is dat het gevolg van een gebrek aan tolerantie, en repressie in dat verdorven land. Rijdt een week later een terrorist in op het winkelende publiek in Stockholm, dan is de verklaring dat er wellicht een te tolerant beleid is gevoerd, en dat het tijd wordt voor gerichte ‘maatregelen’ die verdacht veel op repressie lijken.

Na de recente aanval van de Verenigde Staten op het soevereine Syrië, ondubbelzinnig in strijd met het internationaal recht, en binnen een week nadat de Amerikaanse regeringswoordvoerders te kennen hebben gegeven dat ze ‘regime-change’ in Syrië geen prioriteit vinden, zoekt iedereen naar een ‘passende verklaring’. Charles Hugh Smith, die regelmatig goed onderbouwde kritieken over complexe economische problemen aflevert, zoekt het in ’signalling’. En de noodzaak om ‘3D-schaak’ te spelen als je internationaal mee wil tellen.

Zijn observatie over het verschil tussen ‘force’ en ‘power’ zijn intrigerend, en niet zonder waarde in onze complexe wereld, maar het geeft Trump c.s. teveel krediet. Trump schaakt niet. Hij speelt blufpoker. Xi speelt mahjong. En Poetin schaakt. Europa is ‘cheerleader‘. En het resultaat is internationale chaos, die snel kan uitlopen op een lynch-partij waarbij tal van onschuldige passanten worden opgeknoopt, op aanwijzingen van de Dief.

De ‘kwestie Syrië’ staat al heel wat langer op de kaart dan de laatste vijf jaar. Na de val van de Sovjet-Unie ontwikkelde ‘het westeneen plan voor Syrië. Assad stond er niet afwijzend tegenover, en fêteerde Kerry in Damascus. Terwijl hij de Verenigde Staten ‘post-9/11hielp met hun ‘War on Terror’. Maar Assad had ook geen bezwaar tegen een concurrerend plan van Iran. Waarom niet een beetje concurrentie? ‘Vrije Markt’. U weet wel………..

De Verenigde Staten is echter niet van de ‘Vrije Markt’. Dus moest Assad vertrekken. En wat we nu zien in dat land, is daar het gevolg van. De pen werd uit die handgranaat getrokken met de ‘Redirection’ in 2007, die een eind maakte aan de ‘War on Terror’, en van Al Qaida en aanverwante Soennitische terroristische organisaties weer bondgenoten maakte. Wat ze daarvoor in Afghanistan en Joegoslavië ook al waren. Zij het dat die ommezwaai onmogelijk uitgelegd, of ‘verkocht’ kon worden. Dus kwam het ‘Houd de Dief!’-scenario in beeld.

Hoewel er ontegenzeggelijk sprake is van multidimensionaal ‘Schaak’, in die zin dat er volop complotten worden gesmeed, en ‘False Flag’ operaties bedacht, en uitgevoerd, door een keur aan ‘spelers’, is de ‘Rode Draad’ niet veranderd sinds 1983. Het zit alleen niet mee. En omdat er inmiddels biljarden in zijn geïnvesteerd, én de Dollar-hegemonie, mede als gevolg daarvan, op zijn eind loopt, wordt het spannend. In schaak en mahjong bestaat het niet, maar pokeraar Trump speelt ‘quit, of dubbel’.

Er is een kans dat hij in Noord-Korea zijn zin krijgt, waar China een troepenmacht van 150.000 man zou hebben samengetrokken aan de grens met Noord-Korea. Naar wordt gefluisterd om de opstomende Amerikaanse vloot de wind uit de zeilen te nemen, door orde op zaken te stellen voor Trump weer in het wilde weg met kruisraketten begint te schieten, en een toch al lastig probleem alleen nog maar erger maakt. Maar ik zie Xi niet weglopen van zijn relatie met ‘de Russen’ en Iran, en in bed duiken met die onvoorspelbare Trump.

Poetin zinspeelde erop dat nog meerFalse Flag’ gasaanvallen, of andere wreedheden in de pijplijn zitten, die Assad in de schoenen geschoven kunnen worden, om Syrië eronder te krijgen. Van die kant geen concessies, hoe hard de G-7 ook op de oorlogstrom slaan. De Dief overtuigt steeds minder waar hij onschuldigen aanwijst als de dader. Het wordt tijd dat iemand ‘Bluf!’ roept. Voordat de inzet ver is opgelopen, dat de enige mogelijke uitkomst is dat de Dief zijn overbemeten vuurwapen trekt om aanhouding te voorkomen, en nog even snel iedereen zijn waardevolle spullen in laat leveren. Al zijn er mensen die menen dat er al geen andere uitweg meer is.

Reacties

Reacties

Geef een reactie