DELEN
honger

Zijn we op een keerpunt beland? Voor het eerst deze eeuw is honger in de wereld weer aan het toenemen. Hoe komt dat?

Voor het eerst in de 21ste eeuw is het aantal mensen die honger lijden in de wereld weer toegenomen. Dat blijkt uit een rapport dat is samengesteld door vijf afdelingen van de Verenigde Naties. Er zijn twee redenen voor: oorlog en de opwarming van ons klimaat. En misschien nog een derde: amper 15% van de mensen die niks tekort hebben en zelfs voortdurend eten weggooien, is zich bewust van het feit dat 11% van de wereldbevolking chronisch ondervoed is. We lijken steeds minder emotionele bandbreedte te hebben en één lijkt het magische getal voor empathie te zijn geworden.

815 MILJOEN MENSEN ZIJN CHRONISCH ONDERVOED, MAAR TWEE MILJARD GAAN DOOR REGELMATIGE PERIODES VAN HONGERSNOOD IN EEN OF ANDERE VORM. DAT TERWIJL ONDERTUSSEN 1,9 MILJARD MENSEN VEEL TE DIK ZIJN EN 600 MILJOEN ONDERTUSSEN IN EEN LEVENSBEDREIGENDE STAAT VAN ZWAARLIJVIGHEID VERKEREN.

In de State of food insecurity and nutrition in 2017 staat dat er op onze planeet 815 miljoen mensen chronisch ondervoed zijn. Dat zijn er 38 miljoen meer dan een jaar geleden, en het is ook voor het eerst sinds 2000 dat hun aantal toeneemt.

11% van de wereldbevolking heeft momenteel niet genoeg eten om enigszins gezond te kunnen leven.

489 miljoen van die 815 miljoen chronisch ondervoede mensen, of 60%, leeft in een gebied waar er gewapende conflicten zijn. Veelal zijn dat ook nog eens gebieden die flink te verduren hebben van ons veranderend klimaat, waardoor oogsten mislukken door aanhoudende droogtes (Afrika) of net door te veel water (Azië).

Het aantal gewapende conflicten en oorlogen is de jongste tien jaar gestaag toegenomen op onze planeet. De VN stelt ook vast dat die conflicten complexer, weerspanniger en uitzichtlozer zijn geworden.

En hoewel op papier de kloof tussen arm en rijk – gemiddeld dan, niet de one percent – afgenomen is, zijn er toch tekenen dat we steeds meer in een wereld leven van uitersten.

815 miljoen mensen zijn chronisch ondervoed, maar twee miljard gaan door regelmatige periodes van hongersnood in een of andere vorm. Dat terwijl ondertussen 1,9 miljard mensen veel te dik zijn en 600 miljoen ondertussen in een levensbedreigende staat van zwaarlijvigheid verkeren.

In 2012 startte de VN nog een initiatief om tegen 2030 de honger de wereld uit te helpen. Tegen 2016 hadden alle landen zich geëngageerd om daar aan mee te helpen. Maar dat lijkt ondertussen utopisch.

Alles wijst erop dat we op een keerpunt zijn beland, en dat vanaf nu het aantal hongerigen in onze wereld weer omhoog zal blijven gaan.

De impact van de klimaatverandering blijkt bijvoorbeeld sneller plaats te vinden en feller dan voorspeld. Daar gaat niks aan veranderen, integendeel, momenteel blijven we globaal gezien evenveel broeikasgassen uitstoten of amper minder, en zelfs met maatregelen zoals afgesproken in Parijs, is een opwarming van anderhalve graad deze eeuw onvermijdelijk geworden; zelfs onder de twee graden blijven gaat niet lukken en de gevolgen daarvan zullen catastrofaal zijn.

Ook opvallend is dat het aantal ondervoede mensen niet langer alleen in Afrika stijgt: in Latijns-Amerika valt nu ook voor het eerst sinds lang weer een toename vast te stellen.

IN DE VOORBIJE DERTIG JAAR IS DE CONSUMPTIE VAN NATUURLIJKE RIJKDOMMEN WERELDWIJD VERDUBBELD EN DE VRAAG NAAR VOEDSEL BLIJFT TOENEMEN. MAAR TEGELIJK IS EEN DERDE VAN HET AREAAL DAT GESCHIKT IS VOOR LANDBOUW NU AL ERNSTIG GEDEGRADEERD, VOORAL ALS GEVOLG VAN INDUSTRIËLE LANDBOUW.

Vicieuze cirkel

Het rapport volgt op een ander, de Global Land Outlook (GLO), een lijvige studie in opdracht van de VN dat eerder deze maand werd voorgesteld. Daarin staat dat elk jaar gaat 24 miljard ton vruchtbare aarde verloren gaat, terwijl de vraag naar voedsel blijft stijgen. Het risico op gewelddadige conflicten neemt daardoor toe.

In de voorbije dertig jaar is de consumptie van natuurlijke rijkdommen wereldwijd verdubbeld en de vraag naar voedsel blijft toenemen. Maar tegelijk is een derde van het areaal dat geschikt is voor landbouw nu al ernstig gedegradeerd, vooral als gevolg van industriële landbouw.

Elk jaar gaan 15 miljard bomen verloren. Meer dan 1,3 miljard mensen zitten gevangen op verslechterende landbouwgrond, waardoor de concurrentie om voedsel, water en energie drastisch toeneemt. En dat leidt naar geweld en/of oorlog.

Meer dan 250 miljoen mensen hebben anno 2017 nu rechtstreeks te maken met verwoestijning, en nog eens een miljard mensen in meer dan honderd landen zullen er de volgende decennia mee geconfronteeerd worden.

WE WORDEN STEEDS VATBAARDER VOOR WAT “STATISTICAL NUMBING” WORDT GENOEMD: WE LIJKEN STEEDS MINDER EMOTIONELE BANDBREEDTE TE HEBBEN. EÉN LIJKT HET MAGISCHE GETAL VOOR EMPATHIE TE ZIJN GEWORDEN.
Derde reden?

En naast het klimaat en geweld, is er misschien wel een derde belangrijke reden waarom de honger weer toeneemt: het bewustzijn dat die bestaat in de wereld is de jongste jaren flink gedaald bij inwoners van rijke landen.

Uit verschillende studies blijkt bijvoorbeeld dat mensen in het Westen zich nu minder bewust zijn van het feit dat honderden miljoen medemensen op aarde honger lijden dan in vorige decennia.

Een bijkomend probleem is dat het bewustzijn ervan afneemt naarmate mensen jonger worden. Zo bleek onlangs dat amper 15% van de millenials in het Westen een behoorlijk idee hadden van waar in de wereld mensen te weinig eten hebben.

Hoe komt dat, zeker in een wereld met alle informatie toegankelijk via het internet op de smartphone in onze zakken? Er wordt daar wetenschappelijk naar een verklaring gezocht. Een echte is er nog niet, maar studies tonen wel dat we steeds vatbaarder worden voor wat “statistical numbing” wordt genoemd: we lijken steeds minder emotionele bandbreedte te hebben. Eén lijkt het magische getal voor empathie te zijn geworden.

Reacties

Reacties

Geef een reactie