DELEN
Italie

Wat hebben de Italiaanse banken, de Italiaanse premier Renzi, de Brexit, de Britse premier Cameron, Boris Johnson en UKIP-leider Nigel Farage met elkaar gemeen? Brussel…. dat is de gemeenschappelijke factor. Hoe kan het zijn dat de drie Britten zó snel de handdoek in de ring gooien op het moment dat zowel de EU als de Italiaanse bankensector in een crisis verkeren?

Zijn de duistere krachten van Brussel hier aan het werk?.

We beginnen met de actualiteit en lezen op de site van Het Financieele Dagblad [1] het volgende:

De aandelen van Italiaanse banken staan maandag weer verder onder druk na berichten dat de Europese Centrale Bank (ECB) Banca Monte dei Paschi di Siena de opdracht zou hebben gegeven met een nieuw plan te komen om het aantal slechte leningen te verminderen. Het aandeel Monte Paschi verliest tegen het eind van de middag zo’n 10%.

Maar ook andere banken staan onder druk. Banca Popolare dell’Emilia Romagna – dat net als Monte Paschi de handel kortstondig zag worden onderbroken door de circuit-breakers – verliest bijna 6%. De Italiaanse index van hoofdfondsen, de FTSE MIB-index noteert 1,6% lager.

Monte Paschi maakte in een verklaring bekend dat de ECB wil dat in 2018 de slechte leningen met bruto €14 mrd moeten zijn afgebouwd naar €32,6 mrd. In oktober moet de bank aan de toezichthouder hebben aangegeven op welke manier dat gaat gebeuren.

Veel Italiaanse banken zijn zombiebanken. dood, maar ze beseffen het nog niet. Banca Monte dei Paschi is zo’n bank, en het is al jaren één pot ellende bij deze financiële instelling. Het geeft niet alleen aan dat het met de Italiaanse banken slecht gesteld is, maar óók met het beleid van de Italiaanse Europese Centrale Bank.

ECB

Renzi wil kennelijk de Brexit als excuus gebruiken om staatsfondsen aan te wenden voor een bail out van Banca Monte dei Paschi, maar de Duitse bondskanselier Angela Merkel heeft inmiddels dat idee afgeschoten. Zo meteen meer hierover.

Hier is een chart van de Italiaanse bankaandelen sinds mei 2007. In die periode hebben de Italiaanse bankaandelen 87% aan koerswaarde verloren, ondanks de acties van de ECB.

italie

Regels zijn regels, zal Angela Merkel tegen Renzi hebben gezegd, tenzij ze niet als zodanig worden beschouwd.

Brussel heeft regels over begrotingstekorten, die echter genegeerd worden door Spanje, Frankrijk, Griekenland en zelfs Duitsland. Gewoon, omdat het kan. Vier keer heeft Brussel geweigerd dat premier Matteo Renzi’s Staat een bailout van de Itliaanse banken mag financieren, omdat het tegen de regels is. Renzi heeft gedreigd het toch te doen. Wie kan en zal hem tegenhouden?

De Financial Times [2] meldde het volgende:

Matteo Renzi, the Italian prime minister, is determined to intervene with public funds if necessary despite warnings from Brussels and Berlin over the need to respect rules that make creditors rather than taxpayers fund bank rescues, according to several officials and bankers familiar with their plans.
The threat has raised alarm among Europe’s regulators, who fear such a brazen intervention would devastate the credibility of the union’s newly implemented banking rule book during its first real test.

Hij staat al klaar om een greep in de geldpotten te doen:

Renzi wil als eerste de slechte leningen bij Monte dei Paschi di Siena, de grootste probleembank van Italië, aanpakken. Hij wil een greep doen in de geldpotten van Cassa Depositi e Prestiti (staatseigendom) en van de staatspensioenfondsen om het gedprobleem van MPS op te lossen.

Overigens speelt ook de Italiaanse politiek hier een bedenkelijke rol. Banca Monte dei Paschi di Siena heeft nauwe banden met Renzi’s centrum-linkse Democratische Partij.

Daarnaast is het nog maar de vraag of een kapitaalinjectie bij de 600 probleembanken het juiste medicijn is, omdat de bankensector in het land er een businessmodel op na houdt dat nog van midden vorige eeuw dateert.

Enkele dagen geleden schreef Ambrose Evans-Pritchard van de Telegraph [3] een artikel waar wat interessante dingen staan.

Italy’s banks are the Achilles Heel of the eurozone financial system. Non-performing loans have ratcheted up to 18pc of total balance sheets as a result the country’s slide into depression after the Lehman crisis.

The new bail-in reform this year has brought matters to a head, catching EU authorities off guard. It was intended to protect taxpayers by ensuring that creditors suffer major losses first if a bank gets into trouble, but was badly designed and has led to a flight from bank shares. The Bank of Italy has called for a complete overhaul of the bail-in rules.

It is now almost impossible for Italian banks to raise capital. They are caught in a pincer as the ECB simultaneously demands compliance with tougher capital adequacy buffers, in some case demanding fresh infusions of capital three or four times. Mr Codogno said the ECB is unwittingly destabilizing the banks in an overzealous attempt to make Europe’s banks safer.

The banking squeeze has become politically explosive in Italy after thousands of small depositors were wiped out at four regional banks late last year. They were classified as junior bondholders, even though most of them were just ordinary savers who did not realize what was being done with their money.
Mr Renzi may be forced to take matters into his own hands and enact a unilateral sovereign rescue of the Italian banking system in defiance of the EU, unless he wins concessions soon from Brussels. Those who know him say he will not go down in flames for the sake of European ideological purity.

Het lijkt er dus op dat er een bail-in gaat volgen, waar ook de spaarders flinke klappen zullen krijgen. Wat dat betreft is geen bank in Italië meer veilig. Ze zijn allemaal insolvabel. Ondertussen worden er achter de schermen minder frisse (machts)spelletjes gespeeld. We lazen in de Britse pers [4] dat Merkel op korte termijn van Juncker af wil. En Schultz wil de Europese Commissie vervangen door een Europese regering….

Renzi vs Merkel

Renzi wil mogelijk de strijd met Merkel aangaan. Daarom zegt hij ook dat zijn land zich niet “de les laat lezen door de EU”. Renzi wil bewust publiek geld (o.a. pensioengelden) gebruiken om de bankensector te redden bóven dat hij hulp accepteert van de Europese Centrale Bank (wat dan uiteraard een lening is).
De reden ligt voor de hand: de ECB (EU) wil graag Italië opzadelen met een enorme staatsschuld (er staat al 150 miljard klaar voor Italië), net zoals het gedaan heeft met Griekenland. En als Italië dan ook een schuldenlast heeft waar het normaal gesproken nóóit meer van af komt, is het net als Griekenland een slavenland geworden van Brussel en zullen ze het wel laten om te proberen uit de EU te treden. De EU kan dan dóórgaan met ook dit land verder leeg te zuigen en uiteindelijk het land dwingen haar staatseigendommen te gaan verkopen…… voor een habbekrats, uiteraard.

We zijn bang dat Renzi spoedig overstag gaat, net als misschien wel gebeurd is met Nigel Farage. Kunt u zich nog herinneren dat we al vóór het referendum gezegd hebben dat als er gekozen wordt vóór een Brexit, er door Brussel (en Washington) zó gewerkt wordt aan een oplossing, dat dat Brexit er niet komt. Gewoon omdat de EU zich het niet kan veroorloven.

Er gaat geen dag voorbij of de mainstream media berichten negatief over de Brexit. Zo worden de tienduizenden jongeren die in Londen protesteerden tegen de uitslag van het referendum, uitvoerig aan het woord gelaten en wordt er schande gesproken van de keus van de kiezers (waar veel jongeren het bij de opkomst enorm lieten afweten). Van de vóórstanders van een Brexit deugt er natuurlijk niets.

Onheilspellende verhalen komen opnieuw in de pers….. over hoe slecht het met de economie van het Verenigd Koninkrijk zal gaan, dat het land moet oppassen voor inflatie (volgens de ECB is beperkte inflatie toch goed?), en dat de financiële wereld zal vertrekken uit Londen (not). Jammer dat dan ook nog de Britse beurs het zo kort na het referendum alweer zo goed doet.

Maar we weten onderhand een beetje hoe het in Brussel reilt en zeilt, en dat men er weinig moeite heeft onwelgevallige poppetjes snel te vervangen door andere, die wèl aan de leiband willen lopen.

We worden nu binnen een paar dagen geconfronteerd met het ontslag van Cameron, Boris Johnson die er plotseling mee ophoudt en nu dus Nigel Farage, die vindt dat zijn rol er op zit.

Afgaande op de berichten in de media (hij wil zijn leven terug [5], hij vreest voor aanslagen en moet zich omringen met bewakers [6]) zou Farage wel eens van Brussel “an offer he can’t refuse” hebben gehad, waarna de Brit heeft aangekondigd de politiek te zullen gaan verlaten. Zo wordt een Brexit met de dag onwaarschijnlijker. Toeval dat er drie hoofdrolspelers opstappen?

Bestáát er wel zoveel toeval? Of zijn we hier bezig met complotdenken [7]?

Beppe Grillo, de leider van de eurosceptische Italiaanse Vijf Sterren beweging, zal zich in ieder geval zoiets niet laten overkómen, en hij zal ongetwijfeld Renzi aanvallen (en willen vervangen) als spaarders óók moeten betalen voor de Italiaanse banken.

Aan hèm zullen ze in Brussel nog een hele kluif hebben….

Reacties

Reacties

Geef een reactie