DELEN

Eind 18e eeuw begon de industriële revolutie in Engeland. De ontdekking van de stoommachine gaf een enorme impuls aan de ontwikkeling van vervaardiging van producten. Ambachtelijke kleinschalige werkplaatsen groeiden uit tot grote fabrieken en vormden samen een grootschalige industrie.

Er viel veel geld te verdienen door te investeren in fabrieken, nieuwe markten of door de controle over ruwe grondstoffen in handen te hebben. Mensen die geld hadden om te investeren in deze nieuwe markten waren oude bankiersfamilies die in Holland leefden.

In de dertiende tot en met de vijftiende eeuw was Brugge een internationaal handelscentrum en het financiële centrum van Europa. Bankiers, handelaren en kooplieden uit Venetië en Genua trokken na de val van Antwerpen in 1585 naar de Noordelijke Nederlanden. Zij gaven daar de aanzet tot de Gouden Eeuw. De Gouden Eeuw was een periode in de Nederlandse geschiedenis, voornamelijk van de noordelijke zeven Verenigde Provinciën, waarin de Nederlandse handel, wetenschap, kunst en militaire macht (vooral ter zee) een toppositie in de wereld innamen.

De in Nederland wonende bankiers waren stinkend rijk. De bankiers investeerden in aandelen in Groot-Brittannië, in hun zoektocht naar het behalen van nog meer winst. De rijke Hollanders financierden op deze manier de groeiende Britse economie.

Engeland was altijd een natie geweest van aristocratische families en landeigenaren. Toen het kapitalisme dominant werd, kregen de kapitalisten de politieke macht in handen. Zij zorgden ervoor dat belastingregels en import- en exportwetten werden aangepast ten faveure van investeerders.

De investeringsbanken hadden veel in de melk te brokkelen. Ze waren in handen van een paar families, waaronder de Rothschilds en de Rockefellers. Kapitalisten waren, in tegenstelling tot landeigenaren, niet gebonden aan een plaats of een gebied. Geld is niet loyaal, het kan vloeien naar plaatsen of markten waar het meeste te verdienen valt.

Deze loskoppeling van plaats leidde naar een ander soort geopolitiek. Vroeger werden oorlogen door koningen gevoerd om naties of land veilig te stellen. Historici konden deze oorlogen ‘verklaren’. Kapitalisten gingen oorlogen financieren, omdat er winst mee te behalen viel. Bankiersfamilies hebben sinds WO I dan ook beide zijden van militaire conflicten gefinancierd.

WTO

Vóór het politiek-economische systeem ‘kapitalisme’ werd ingevoerd kon oorlogvoeren gezien worden als een soort van schaakspel, waarbij elk van de twee partijen, stap voor stap probeerde te winnen. Na de invoering van het kapitalisme werd oorlogvoering een soort van casinospel. De spelers konden doorvechten totdat hun krediet bij de bank voor meer fiches werd stopgezet. De echte en enige winnaar was altijd de bank. De bank die beide vechtende partijen had gefinancierd.

Zo zijn naties en volkeren pionnen geworden in het geopolitieke spel van bankiersfamilies. Terwijl de wereld rouwt tellen zij hun winsten en maken plannen voor de reconstructie investeringen in de gebieden die zijn vernietigd.

Vanuit hun machtige posities verfijnden zij hun controlemechanismes. Altijd achter de schermen gebleven, trokken zij aan de touwtjes van de media, de politiek, aandelenmarkten en regeringen. De macht over geld en valuta werd hun grootste wapen. Ze planden recessies en perioden van economische groei, ze drukten geld vanuit het niets en leenden het met rente uit aan regeringen. De macht van ‘banksters’ werd absoluut en subtiel.

President Woodrow Wilson erkende dat sommige van de meest befaamde personen in de VS bang waren van iets, van een macht zo groot, zo subtiel en zo georganiseerd, dat ze er niet hardop over durfden te praten.

Het einde van de groei, banksters versus het kapitalisme

Productielijnen werden steeds efficiënter en het afzetgebied steeds groter. De grens van economische groei werd bereikt rond 1970. Na 1970 werd de productie verplaatst naar lage lonen gebieden om nog profijt te kunnen behalen. De geldstroom werd verlegd naar privé-investeerders. Van daaruit ontstonden derivaten en afgeleiden van de geldmarkt, die de elektronische illusie van economische groei creëerden, zonder dat eigenlijks iets in de echte wereld werd geproduceerd. Veertig jaar lang werd de illusie van economische groei binnen het kapitalistische systeem overeind gehouden, tot in 2008 het kaartenhuis ineenstortte.

Men moet onderscheid maken tussen het kapitalistisch systeem en de elite kapitalisten. Zij zijn degenen die de laatste 200 jaar het kapitalistische systeem naar hun hand hebben gezet en bespeeld. Dit systeem is de uiterste houdbaarheiddatum gepasseerd en de elite weet hoe het zich moet aanpassen. Kapitalisme was een handig systeem, het heeft hen macht en rijkdom gebracht. Voor een nieuw tijdperk gelden nieuwe spelregels.

Het kapitalisme is geen natuurlijke dood gestorven. Met globalisatie, privatisering, geldmarktderivaten, met vastgoedzeepbellen en giftige derivaten werd het vermoord. Met de ‘Bank of International Settlements’, de centrale bank der centrale banken, werd de stekker uit de ademhalingsapparatuur getrokken. Ze wijzigden de marktregels, die alle risicohoudende banken onmiddellijk ontoereikend maakte. Iedere stap in dit proces werd gepland en geleid.

De regeringen moesten om banken te redden nog meer schulden maken, bij de banken die het plan hadden beraamd! De banksters zijn te machtig. Regeringen werden gechanteerd of omgekocht. In Amerika werd het Congres toegezegd dat zonder ‘bailout’ van de banken Martial Law nodig zou zijn. In Ierland werd gedreigd met chaos en plunderingen.

Het effect van alle bailouts was een transfer van insolvabiliteit van de banken naar de staatskassen van regeringen. Schulden van banken werden schulden van regeringen. Nu staan landen op het punt van faillissement en kunnen een bailout krijgen, maar alleen onder zekere voorwaarden.

In zijn boek ‘Confessions of an Economic Hit Man’ legt John Perkins uit hoe de derde wereld is gedwongen de cirkel van eeuwige schulden te raken. Bekentenissen van een economische huurmoordenaar is een autobiografisch boek. Het was de taak van Perkins om de politiek leiders van ontwikkelingslanden te overreden tot het aanvaarden van enorme bedragen aan ontwikkelingsgelden in de vorm van leningen via de Wereldbank, IMF en USAID. Indien deze plannen niet werkten werden agenten ingeschakeld, die met hulp van de CIA probeerden een revolutie of staatsgreep te bewerkstelligen. Als dat ook niet lukte, werd een aanslag gepleegd.

protest

Opgezadeld met enorme schulden die de landen niet meer af konden betalen, konden deze landen vervolgens gedwongen worden hun economie open te stellen voor Amerikaanse bedrijven die grondstoffen of goedkope arbeidskrachten nodig hadden. Deze ‘hitman’ agenda wordt nu toegepast in de Westerse wereld.

In Europa zijn het Griekenland, Portugal, Ierland en Spanje die als eersten op het punt staan failliet te gaan. Dit zijn gecontroleerde stappen in het vernietiging project van de elite banksters. Wanneer een land vast raakt door schulden is het niet langer een soevereine natie. Het IMF dicteert bezuinigingen en verkoop van nationale bezittingen en privatiseringen volgen. Voorwaarden voor leningen worden steeds aangepast. Regeringen worden marionetten die alleen nog bezig zijn met onderdrukking van eigen volk door politiegeweld en belasting te innen.

In feite begon de ontmanteling van nationale regeringen al in 1980. In Amerika met Reagan, in  Engeland met Thatcher. In Europa in 1988, met het Verdrag  van  Maastricht. Globalisatie, export van banen naar het buitenland, vrije markt afspraken en de creatie van de Wereld Handels Organisatie (World Trade Organisation, WTO).

Met de ineenstorting, de bailouts en de mislukking van herstelpogingen wordt de weg vrij gemaakt voor een van tevoren uitgedachte ‘oplossing’: een Nieuwe Wereldorde. Zoals we kunnen zien met de embryonale wereldwijde organisaties als de WTO, IMF en de Wereldbank zal het een autocratische bureaucratie worden, die orders ontvangen van de banksters.

In zijn boek ‘The Globalization of Poverty’ legt Michel Chossudovsky uit hoe de acties van het IMF armoede over de hele derde wereld hebben verspreid. In de Nieuwe Wereldorde is de middelklasse verdwenen. Het nieuwe regime lijkt op de goede oude tijd met een kleine elite en een groot aantal horigen, slaven. De banksters zijn de nieuwe koninklijke familie en de wereld is hun rijk. In de regeringen zitten marionetten en samen zijn zij de superklasse.

Henry Kissinger sprak in mei 1992 tijdens een Bilderberg Conferentie de volgende woorden: “Nu nog zouden de Amerikanen woedend zijn als ordetroepen Los Angeles zouden binnentrekken om vrede te herstellen. Morgen zijn ze misschien dankbaar. Er is een ding waar alle mensen bang voor zijn. Dat is het onbekende. Wanneer hen een scenario van dreiging door het onbekende wordt voorgehouden zullen individuen hun persoonlijke vrijheid en rechten graag inruilen voor de garantie door hun nieuwe wereldregering dat ze veilig zullen zijn. Ze zullen op hun knieën vallen uit dankbaarheid”.

Geen vrijheid meer, een wereldwijde politiestaat

De wereld is aan het veranderen. We kenden in de Westerse wereld een min of meer democratisch systeem en rijkdom, de derde wereld was arm en leed onder tirannie en imperialisme. Het transitieproces is inmiddels ingezet met praktijken die we kennen uit de derde wereld: schuld aan het IMF, bailouts, imperialisme, schuld aan de banksters, politietirannie en repressiemethoden.

Het eerste verzet kwam tien jaar geleden van de ‘antiglobalisten’. Van 30 november tot 2 december 1999, vond de tweejaarlijkse ministeriële conferentie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) plaats in Seattle. Ruim 50.000 mensen verzamelden zich in de straten van Seattle om te protesteren tegen het neoliberale WTO-beleid, de Wereldbank, IMF, EU en G8. Zij blokkeerden de toegang tot de conferentie en de politie trad hard op. De media spraken van de ‘Battle of Seattle’ en noemden de demonstranten ‘antiglobalisten’. Een nieuwe maatschappelijke beweging was geboren.

revolutie

De reactie met excessief politiegeweld toonde aan dat de overheid een grens had overschreden. Het was nog nooit eerder voorgekomen dat politie in een Westers land, ogen van vreedzame demonstranten openhield, om peperspray te kunnen inspuiten. De ironie is, dat de brute reactie van de politie, ervoor zorgde dat de antiglobalistische beweging aan sympathie won.

In die dagen kwam de antiglobalistische beweging vaak in het nieuws en de beweging groeide. Dat veranderde op 11 september 2001, de dag waarop de Twin Towers vielen. Plotseling kende de wereld een nieuw scenario en het onderwerp antiglobalisme verdween van het toneel. Een nieuwe vijand was geboren, een nieuw soort oorlog, een oorlog zonder einde, een oorlog tegen spoken en terreur.

We zagen hoe de financiële instorting van september 2008 was georkestreerd:soberheid en bezuinigingen waren het gevolg. De gebeurtenissen van 9/11 in 2001 hebben gezorgd voor een afname van burgerlijke vrijheden en internationale wetgeving.

De Patriot Act werd van stal gehaald en ‘antiterrorisme’ wetgeving werd  ingevoerd. Geen enkel volksprotest mocht ooit nog tussen de wielen komen van de plannen van de banksters. De antiglobalisatie beweging had geroepen, dit is hoe echte democratie eruit ziet”. Met 9/11 kregen ze het antwoord van de banksters, dit is hoe echte oppressie eruit ziet”.

De gebeurtenissen van 9/11 leidden direct tot de inval in Irak en Afghanistan. De soevereiniteit van landen werd ‘legaal’ geschonden, redenen ervoor werden verzonnen. Internationale wetgeving werd geschonden, alsook de vrijheden van burgers.

Zbigniew Brzezinski schreef in 1970 zijn boek Between Two Ages over de rol van Amerika in een technocratisch tijdperk: “In een technocratisch tijdperk moet geleidelijk een gecontroleerde maatschappij ontstaan… gedomineerd door een elite, die zich niet hoeft te laten tegenhouden door traditionele waarden… deze elite moet niet aarzelen politieke doeleinden te bereiken, door middel van moderne technieken die het menselijk gedrag beïnvloeden… een aanhoudende sociale crisis, de verschijning van een charismatische persoonlijkheid en publieke media die de massa beïnvloeden zouden stappen kunnen zijn in de transformatie van de Verenigde Staten tot een gecontroleerde maatschappij.

Het tijdperk na het kapitalisme

2012 is misschien niet hét eindjaar van het kapitalisme, maar het jaartal zit vol met symboliek. De mensen die de baas spelen in onze wereld houden van symbolische data. Het internet is vol met interessante Maya kalender profetieën, survival strategieën etc.  Alle draden komen bijeen, qua geopolitiek en economie, de wereld gaat veranderen. Net als de Middeleeuwen die volgden op het Romeinse Rijk, gaan we nu een tijdperk krijgen met een nieuwe economische en sociale structuur.

bankiers

Wanneer een nieuw tijdperk aanbreekt wordt de oude doorgaans gedemoniseerd. Na 2016 zal democratie en nationale soevereiniteit kunnen worden zwartgemaakt. Dit zal nodig zijn om de mensen totalitaire regels te laten accepteren. Ze zullen zeggen, dat democratie een idioot concept was. Hoe kunnen massa’s domme mensen meedenken over het besturen van een complexe maatschappij? Ze zullen zeggen, democratie leidde tot corruptie en chaotisch bestuur. Ze zullen zeggen, dat de nieuwe ordelijke wereld een zegen is voor de mensheid, die kan opgroeien in een maatschappij die wordt geleid door mensen die weten hoe dat moet.

Kapitalisme gaat over groei, vooruitgang en verandering en eigenschappen als ambitie, initiatieven nemen en concurrentie worden geprezen. In het kapitalisme worden mensen gepusht om steeds meer materiële goederen te vergaren. Wanneer kapitalisme zal worden gedemoniseerd zullen armoede en steeds meer regels volgen.

Het verlangen naar geld is de wortel van alle kwaad. Het kapitalistische systeem is corrupt en verspillend. Ondernemingen gaan blind achter winst aan, zonder oog te hebben voor menselijke noden of voor de aarde. Kapitalisme moedigt hebzucht en verbruik aan; mensen zwoegen in moordende competitie om met de ander te wedijveren, ‘om vooruit te komen’.

In deze tijd van veranderingen zien we een bewust georkestreerde nieuwe economie ontstaan, een nieuwe cultuur, wereldwijd. Deze is gecreëerd in één generatie, door een stel machtige banksters. Wat zullen deze banksters nog meer verzinnen?

Kinderen worden op jonge leeftijd gehersenspoeld op school. Kinderen worden losgeweekt van de macht van hun ouders. Wellicht is het beter om kinderen in de toekomst te laten opvoeden door wetenschappelijk opgeleide begeleiders, met strikte regels en discipline?

DEZE WERELD WORDT MOMENTEEL BESTUURD DOOR EEN STELLETJE GIERIGE POLITICI DIE ALLEEN MAAR UIT ZIJN OP EEN GOED BETAALD BAANTJE IN BRUSSEL.

TRUMP, LE PEN, WIILDERS  ZE STAAN AL KLAAR OM DE MACHT OVER TE NEMEN MAAR OF DIT VEEL BETER ZAL ZIJN, IK VRAAG HET ME AF!!!!!!!

Reacties

Reacties

Geef een reactie