DELEN
islam

Als je leest over opmars islam in Londen bekruipt je toch een vreemd gevoel

Het Gatestone Institute in New York publiceert op gatestoneinstitute.org in vele talen over soevereiniteit en veiligheid. Een lang artikel met droge cijfers over de opmars van de islam in Londen en andere Britse steden zet je toch aan het denken. Hoe zal Europa eruit zien over tien of twintig jaar? Is het echt zo dat de trend richting sharia niet meer te stuiten is?

E.J. Bron heeft het lange artikel van Giulio Meotti integraal vertaald. Daardoor komen we onder meer aan de weet dat (sterk ingekort):

Volgens Maulana Syed Raza Rizvi, een van de vooraanstaande islamitische predikers in “Londonistan” – zoals de Britse hoofdstad genoemd wordt door de journaliste Melanie Phillips – is “Londen islamitischer dan veel islamitische landen bij elkaar”.

Londonistan met zijn 423 nieuwe moskeeën is gebouwd op de treurige ruïnes van het Engelse christendom. De Hyatt United Church werd gekocht door de Egyptische gemeenschap om veranderd te worden in een moskee. St. Peter´s Church is veranderd in de Madina-moskee. De Brick Lane Mosque werd gebouwd op een voormalige kerk van de Methodisten. Niet alleen gebouwen worden bekeerd, ook mensen. Het aantal bekeerlingen tot de islam is verdubbeld; vaak omarmen zij de radicale islam, zoals Khalid Masood, de terrorist die Westminster teisterde.

De “Daily Mail” publiceerde foto´s van een kerk en een moskee enkele meters van elkaar vandaan in het centrum van Londen. In de Church of San Giorgio, ontworpen voor 1230 gelovigen, kwamen slechts 12 mensen bijeen om de mis te vieren. In de Church of Santa Maria waren het er 20. De nabijgelegen Brune Street Estate Mosque heeft een ander probleem: te druk. In de ruimte passen slechts 100 mensen. Op vrijdag moeten de gelovigen op straat bidden wegens ruimtegebrek. Gezien de huidige trends wordt het christendom in Engeland een relikwie, terwijl de islam de religie van de toekomst zal zijn.

Ongeveer in het jaar 2020 zal volgens schattingen het aantal islamitische moskeebezoekers minstens 683.000 bedragen, terwijl het aantal christenen dat wekelijks naar de kerk gaat, zal dalen tot 679.000. “Het nieuwe culturele landschap van Engelse steden is gearriveerd; het homogene, christelijke landschap van staatsreligie is op de terugtocht”, zei Ceri Peach van Oxford University. Omdat bijna de helft van de Britse moslims jonger is dan 25 jaar en een kwart van de christenen ouder is dan 65 jaar. “Nog eens 20 jaar later zullen er meer actieve moslims zijn dan kerkgangers”, zei Keith Porteous Wood, directeur van de National Secular Society.

Sinds het jaar 2001 werden van 500 kerken in Londen privéwoningen gemaakt. Gedurende dezelfde periode hebben Britse moskeeën zich vermenigvuldigd. Tussen 2012 en 2014 is het aantal Britten dat zichzelf identificeerde als Anglicaans gedaald van 215 naar 17%, een daling van 1,7 miljoen mensen, terwijl, volgens een onderzoek dat werd uitgevoerd door het gerespecteerde NatCen Social Research Institute, het aantal moslims met bijna een miljoen toenam. Kerkgangers nemen af tot een dusdanig aantal dat binnen een generatie hun aantal driemaal zo laag zal zijn dan dat van de moslims die regelmatig naar de moskee gaan op vrijdag.

De meeste belangrijke steden hebben grote moslimpopulaties: Manchester (15,8%), Birmingham (21,8%) en Bradford (24,7%). In Birmingham ontmantelde de politie zojuist een terroristische cel; er is eveneens een grotere kans dat een kind geboren zal worden in een islamitisch gezin dan in een christelijk. In Bradford en Leicester is de helft van de kinderen islamitisch. Moslims hoeven niet de meerderheid in Groot-Brittannië te worden; ze hoeven alleen maar de meest belangrijke steden te islamiseren. De verandering vindt al plaats. “Londonistan” is geen islamitische meerderheidsnachtmerrie; de stad is een culturele, demografische en religieuze hybride, waarin het christendom af- en de islam toeneemt.

Volgens Innes Bowen in “The Spectator” volgen slechts twee van de 1700 moskeeën in Groot-Brittannië de modernistische interpretatie van de islam, vergeleken met 56% in de VS. De Wahabieten controleren 6% van de moskeeën in GB, terwijl de fundamentalistische Deobandi tot 45% controleert. Volgens een onderzoek van het Knowledge Center voelt een derde deel van de Britse moslims zich “geen deel van de Britse cultuur”.

Londen zit bovendien vol shariarechtbanken. Er zijn er officieel 100. De komst van dit parallelle juridische systeem werd mogelijk gemaakt dankzij de British Arbitration Act en het systeem van Alternative Dispute Resolution. Deze nieuwe rechtbanken zijn gebaseerd op het afwijzen van de onschendbaarheid van mensenrechten: de waarden van vrijheid en gelijkheid die de basis zijn van de English Common Law.

Britse persoonlijkheden blijven de deur openen om de sharia te introduceren. Een van de vooraanstaande rechters van Groot-Brittannië, Sir James Munby, zei dat het christendom de rechtbanken niet langer beïnvloed en dat deze multicultureel moeten zijn – wat meer islamitisch betekent. Rowan Williams, de voormalige aartsbisschop van Canterbury, en het hoofd van Justitie, Lord Phillips, suggereerden eveneens dat Brits recht elementen van het sharia-recht zou moeten “opnemen”. Het Britse cultureel establishment capituleert snel voor de islamitische fundamentalisten door hun eisen te accepteren.

Britse universiteiten bevorderen eveneens islamitisch recht. De officiële richtlijnen van de universiteit, “External speakers in higher education institutions”, gepubliceerd door Universities UK, schrijven voor dat “orthodoxe religieuze groeperingen” tijdens evenementen mannen en vrouwen mogen scheiden. Op de Queen Mary University of London moesten vrouwen een aparte ingang gebruiken en werden ze gedwongen in een ruimte te zitten zonder de mogelijkheid om vragen te stellen of hun hand op te steken – net zoals in Riyad of Teheran. De Islamic Society op de London School of Economics hield een gala, tijdens welke vrouwen en mannen van elkaar waren gescheiden door een afscheiding van zeven meter lang.

Na de aanslag op het Franse satirische tijdschrift “Charlie Hebdo” adviseerde het hoofd van MI6, Sir John Sawers, zelfcensuur en “enige gereserveerdheid” in het bediscussiëren van de islam. De Britse ambassadeur in Saoedi-Arabië, Simon Collis, bekeerde tot de islam en voltooide de pelgrimstocht naar Mekka, de hadj. Hij noemt zichzelf nu Haji Collis.

Wat komt hierna?

Met name de vet gedrukte passage is zorgelijk. Waarom lukt het Europa niet om actief een modernistische versie van de islam op te tuigen en de allochtonen in die richting te duwen? Is er geen wil? Waar is men op uit?

Lees het hele artikel op E.J. Bron. Geïnteresseerd in het Gatestone Institute? De website heeft zelfs een volledig Nederlandse sectie!

Reacties

Reacties

Geef een reactie