DELEN
NAVO

Europa en NAVO doen aan ‘Damage Control’: Voor mensen die afhankelijk waren van de ‘Main Stream Media‘ is ‘Turkije‘ onbegrijpelijk.

Onze vrienden? Onze bondgenoten? Een regering waarmee we afspraken maakten, en drie miljard aan overmaakten, terwijl we ‘visumvrij reizen‘ erbij cadeau deden. In ruil voor ‘in beton gegoten‘ afspraken over het tegenhouden van vluchtelingen. De onvermijdelijke Timmermansen, Hennissen en Koendersen die ons vertelden dat we het goed voor elkaar hadden. En dan ineens een poging tot een militaire coup…………?

Erdogan

Honderden doden. Duizenden militairen die gevangen zijn gezet. De rechterlijke macht die uit zijn functie wordt gezet. Coupplegers die per helikopter vluchten naar buurland Griekenland. Terwijl Turkije al verscheurd werd door een burgeroorlog, én een oorlog in buurland Syrië, waarbij hun president tot voor kort de Salafisten steunde, waar zijn familie leuk aan verdiende, volgens de oppositie, die daarom richting gevangenis verkaste, omdat men dat aan de ‘Hoge Boom‘ hing. En dan ‘opluchting‘ in ‘Den Haag‘, omdat Erdogan er nog zit………..

Het land waar we onze ‘Patriot‘-raketten heen brachten, om dat land te beschermen tegen invallen van buitenaf, terwijl de grootste vijand binnen de eigen landsgrenzen bivakkeerde. Strijders van ISIS, Al Qaida, of hoe je al die terreurgroepen ook maar wilt nomen. Koerden die niks met Erdogan hebben, en nu zijn eigen leger, en kennelijk de rechterlijke macht.

En dat terwijl Erdogan meent dat de Verenigde Staten achter de coup zaten. Wat niet denkbeeldig is, omdat Erdogan een ‘los kanon‘ is, dat recent naam maakte voor zichzelf in de Atlantische wereld door een Russisch gevechtsvliegtuig neer te schieten boven Syrië, maar nu toenadering zoekt tot Rusland. Terwijl ‘Russia Today‘ een mega-DDoS-aanval voor de kiezen kreeg tijdens de coup-poging.

Om een militaire coup te laten slagen, is hulp van de ‘sponsor‘ onontbeerlijk. De kans dat een groep militairen in een NAVO-land spontaan het initiatief zou nemen tot een coup, zonder zich te verzekeren van steun van de NAVO, lijkt mij niet zo groot. Daarbij hebben de Verenigde Staten al de kant gekozen van de Koerden, waarmee ze ‘zij-aan-zij‘ vechten in Syrië en Irak. Ook al is de kans klein dat de NAVO-landen openlijk zullen erkennen dat ze ‘Ja!‘ hebben geknikt toen de Turkse generaals het plan aan het voorlegden, in Warschau.

NAVO

Er zijn ook mensen die menen dat het een soort ‘false-flag‘ operatie was. Dat Erdogan een voorwendsel nodig had om zijn greep op de Turkse samenleving nog verder te vergroten. Hoe groot moet die dan zijn voor hij tevreden is? Ik ben het stadium voorbij waarin ik Erdogan ‘rationaliteit‘ toeken. Anders dan ‘berekenende‘ keuzes die hem en zijn familie rijkdom en macht opleveren. Dat hij zijn Amerikaanse vrienden de rug toekeert, nu ze niet ‘leveren‘, vind ik niet onvoorstelbaar.Zoals een ommezwaai van de Saoedi’s en andere ‘Suikerooms‘ van het Salafistisch geweld ook voor de hand ligt, nu de ‘achtentwintig pagina’s‘ openbaar zijn gemaakt, terwijl de ‘olieoorlog‘ hen aan de bedelstaf brengt.

Laten we het zo zeggen: ‘Poetin heeft, naar het zich laat aanzien, weer meer opties‘. Terwijl de ‘opties‘ van het westen met elke nieuwe dag verder lijken te slinken. Derhalve verbaast de steun vanuit Europa voor ‘overlever‘ Erdogan mij enigszins. Of zouden ze slechts uit zijn op ‘Damage Control‘? Ik zit op het puntje van mijn stoel. Maar dat is voor mij niet ongebruikelijk, in een wereld waarin de ‘vijand van onze vijand‘ steeds vaker tóch niet onze ‘vriend‘ blijkt te zijn.

Reacties

Reacties

Geef een reactie