DELEN

Alom wordt gevreesd dat de ‘Boze Burger‘ in Europa het heeft voorzien op hun onaantastbaar gewaande macht, en tracht men oorzaken te vinden, en vooruit te kijken naar wat komen gaat. Niet geheel verwonderlijk zoekt men de oorzaken niet bij zichzelf, of de structuur van de maatschappij die men heeft helpen bouwen, maar eerder bij de ‘ondankbare‘ en ‘roekeloze‘ burger.

Bij Hubert Smeets, schrijvend in NRC, heet het dat de ‘Aanval op de Democratie is begonnen‘. Heel even dacht ik dat nu ook bij Smeets de schellen van de ogen waren gevallen na de onfrisse manier waarop bij de ‘Democraten‘ de voorverkiezingen waren gemanipuleerd. Maar dat bleek niet het geval. Integendeel. Hij verwijst naar Trump die tijdens een speech in Ohio zijn achterban had laten weten dat fraude tijdens de feitelijke verkiezingen wel eens de doorslag kon geven. Iets wat Smeets een gevaarlijke ontwikkeling vindt. Niet de fraude zelf, maar het volk daar de ogen voor openen is buitengewoon riskant.

Europa

Smeets eert Al Gore, die weliswaar de ‘popular vote‘ won met een half miljoen meer stemmen dan zijn opponent, maar de overwinning aan George Bush moest laten na een ‘omstreden‘ uitspraak van de Hoge Raad, die een hertelling van de stemmen in Florida stopte, en daarmee George de overwinning schonk. De verkiezingen in Florida, de staat waar de broer van George, Jeb, Gouverneur was, waren zelf ook ‘omstreden‘, omdat de kieslijsten onrechtmatig waren ‘opgeschoond‘. Maar Gore was een ‘teamspeler‘, en deed verder niet moeilijk. Trump is, naar het zich laat aanzien, uit ander hout gesneden, en dat geeft het establishment de kriebels.

Bij Smeets heet het ‘vlammenwerperpolitiek‘ als politici geen ‘teamspelers‘ zijn. Iets waar Erdogan en, uiteraard, Poetin de vaandeldragers van zijn. Erdogan is daar pas recent aan toegevoegd, na het verijdelen van een coup, waar vrijwel iedereen in Turkije zelf, van Erdogan tot de oppositie, de Verenigde Staten en de Gülen-beweging van beschuldigt. Volgens Smeets is dat wat Poetin zo populair maakt ‘antipolitiek‘, met een geavanceerde ‘theorievorming‘, waarin ‘anti-ethiek‘ centraal staat. U weet wel……….

Het klinkt alsof erover is nagedacht, maar ik vind het tamelijk warrig klinken. Het gaat kennelijk om ‘negativiteit‘, omdat het uitgaat van het volgende idee: ‘Individuen zijn niet in staat om voor zichzelf te bepalen wat goed en slecht is. Alleen de regering ziet het grotere plaatje en kan ethische evaluaties maken‘. Dat klinkt als ‘maakbaarheidspolitiek‘, de kern van het politieke denken in Europa, en in het bijzonder de EU als wetgevend orgaan, en bij de ‘Democraten‘ in de Verenigde Staten. Met daar als culminatie de chicanes die Hillary de overwinning tijdens de voorverkiezingen in de schoot wierpen. En het ‘exceptionalisme‘ dat het westen motiveert om wereldwijd mensen te ‘bevrijden‘. Niet als Poetin. Wel als Erdogan. Niet als Trump. Wel als Hillary.

In ‘Collegereeks‘ die door NRC wordt georganiseerd, en waar u voor € 335,- kennis kunt nemen van de opvattingen van Smeets en de zijnen over het fenomeen, komt het wellicht uitgebreider aan bod, maar ik heb het er niet voor over. Zeker niet na deze ‘inleiding‘ over de ‘vlammenwerperpolitiek‘. Het lijkt mij zonde van het geld. Los nog van het gegeven dat ik het maar vreemd vind dat je zou moeten betalen voor propaganda, en de schnabbels van academici die hun ‘niet-exacte-kennis‘ wel willen delen met mensen die geld teveel hebben, om hen in staat te stellen op ‘borrels‘ en tijdens ‘zakenruches‘ te pronken met hun ‘studentenkennis‘ na een ‘crash-cursus‘ van zes uurtjes babbelen over Rusland.

Het zal misschien niet de bedoeling zijn om de indruk te versterken dat een elite in ons deel van de wereld de agenda’s synchroniseert tijdens exclusieve onderonsjes. Maar ik denk dat Caroline de Gruyter in NRC eerder een punt heeft, waar ze constateert dat Europa dreigt te ontsporen door ‘sociale kortsluiting‘. En dat geldt voor de hele westerse wereld. Het ‘geregel‘ door een steeds groter wordend leger ‘serviceverleners‘ die direct, of indirect, door het productieve deel van de bevolking aan ‘koffie-met-gebak‘ wordt geholpen, terwijl zij niet kunnen rondkomen van één inkomen, en concurrentie voor hun werkplek met bakken tegelijk worden binnengehaald uit ‘goedkopere‘ landen, levert spanningen op die vroeger of later wel moeten leiden tot ‘vlam-in-de-pan‘. Dat beeld staat volkomen haaks op het beeld dat Smeets heeft van de wereld, én van Poetin.

Reacties

Reacties

1 REACTIE

Geef een reactie