DELEN
juncker
Foto: Juncker vandaag in het Europese Parlement. voor zijn State of the Union. Bron: Estonian Foreign Ministry / Flickr.

Het lijkt me weinig onomstreden om te zeggen dat EU-president Jean-Claude Juncker geen vrienden onder de Europese bevolking gemaakt heeft naar aanleiding van zijn nieuwste toespraak die hij vanochtend hield in het Europese Parlement.

Eén van de jaarlijkse tradities van Brussel, is de zogenaamde ‘State of the Union’-toespraak. Het is een van de Verenigde Staten afgekeken gewoonte waarbij de president van Europese Commissie naar het Europese Parlement komt, om daar nog maar eens te concluderen hoe het land erbij lig. Alleen: de EU is helemaal geen land. Dus is de State of the Union eigenlijk ieder jaar een opsomming van de zaken die nog moeten plaatsvinden voordat de EU tot één superstaat gesmeed is.

Aan Jean-Claude Juncker kwam die eer vandaag toe, en hij maakte van zijn eurofiele hart absoluut geen moordkuil:

“In zijn speech werd hij ook persoonlijk. Hij verklaarde zijn liefde voor het Europese project. ‘Ik heb de EU door dik en dun gesteund en nooit ben ik mijn liefde verloren. Maar liefde zonder teleurstelling bestaat niet.’ Daarbij riep hij op tot meer eenheid. ‘Europa moet met zijn oostelijke en westerse long ademenen, anders zal het continent stikken.’

De commissievoorzitter hoopt om beide blokken dichter bij elkaar te brengen.”

Juncker ging verder dan dat. Hij wil een Europees Openbaar Ministerie, een Europees defensie-apparaat, opheffing van de veto’s van regeringsleiders binnen de Europese Raad… Zelfs de Financial Times, doorgaans best te porren voor meer EU-integratie, moest bedremmeld vaststellen dat Juncker verder ging dan welke EC-voorzitter ooit. Ook Elsevier ziet met lede ogen aan hoe de EU een project van megalomane proto-dictators aan het worden is: “Junckers EU-schip vaart weg, zonder dat burgers er richting aan kunnen geven.”

Financial Times on Twitter

Jean-Claude Juncker just made one of the most integrationist speeches of any EU commission president https://t.co/y8NLyKMBQq

Voor Juncker moet dat een extra pijnlijke vaststelling zijn, want hij had zijn State of the Union juist vormgegeven rondom het thema “zeilen op de wind.” Nu ja, dat zal Juncker nog steeds wel proberen natuurlijk: al is de boot lek, hebben alle scheepslieden schurft, zitten er allerlei gaten in de zeilen en kampt het schip met tegenwind. Kapitein Juncker zal doorvaren, desnoods totdat het schip tegen de rotsen slaat. De dood of de gladiolen voor Jean-Claude Juncker, en voor Brussel.

Reacties

Reacties

Geef een reactie