DELEN
Apple

‘Zo pront als de opstelling is in de zaak-Apple, zo schuchter wordt, trouwens niet voor de eerste keer, geopereerd inzake Turkije’, schrijft buitenlandcommentator van de Volkskrant Paul Brill in zijn krant. ‘Welke politieke afwegingen steken hierachter? Of ontbreekt het juist aan politieke regie?’

Volgens Brill is dat het meest waarschijnlijk. Voor Turkije, maar ook voor notoire begrotingsovertreders als Frankrijk en Italië is plooien immer het Brusselse devies. ‘Bij de Europese Unie is de ene regel de andere niet’.

Apple en 13 miljard

Europees Commissaris Margrethe Vestager maakte afgelopen week vastberaden gehakt van de overeenkomst tussen Ierland en de Amerikaanse techmultinational Apple. Volgens Brussel gaven de Ieren zo’n 13 miljard aan verkapte staatssteun aan het bedrijf. Dat betaalde slechts 0,005 procent belasting over de miljardenwinsten. Ierland boos, Apple boos, Washington boos. De bestrijding van belastingontwijking heeft kennelijk grote prioriteit in Brussel.

Intussen zijn andere regels boterzacht. Zo schuift Brussel al sinds het begin de begrotingsregels aan de kant zodra het lastig wordt. Met name voor Frankrijk en Italië gelden de begrotingsregels -noodzakelijk voor een sterke euro- nauwelijks of niet. Jaarlijks knepen de EU-craten tot nu toe een oogje toe wanneer de Fransen zich weer eens aan geen regel hielden. Ook Turkije profiteert van het feit dat je de Europese normen over rechtsstaat en mensenrechten best met een korreltje zout mag nemen.

Turken elk jaar 600 miljoen

Sterker, de Turken ontvangen nog steeds elk jaar 600 miljoen euro uit Brussel om hun rechtsstaat op te tuigen. Dit heet pretoetredingssteun. Die krijgt Turkije omdat het kandidaat-lid is. Tot nu toe ontving Ankara 4,2 miljard uit Brussel. De miljarden haalden, zoals we inmiddels allemaal weten, niet zoveel uit. Integendeel. Dat de Commissie van mevrouw Vestager ook dát geld ooit terugvordert, is onwaarschijnlijk.

Brill vraagt zich af of de EU ook nog strategische afwegingen maakt. Er zijn immers al spanningen genoeg, met Rusland van Poetin en het Turkije van Erdogan. ‘Europa weet nauwelijks raad met de assertieve autocraten in Moskou en Ankara’, weet de commentator. Bovendien toonde het Brexit-referendum aan dat Brussel fors heeft ingeboet aan populariteit bij de eigen bevolking. Genoeg dreigingen zou je zeggen. Moeten we nu ook ruzie maken met de Amerikanen?

Belastingontwijking

‘Je zou denken: onder deze omstandigheden is het beter om even niet aan te sturen op ook nog een -gemakkelijk escalerend- fiscaal conflict met de VS, waarmee de betrekkingen toch al onder druk komen te staan vanwege de dreigende mislukking van TTIP’. Washington is boos, aldus Brill. ‘Per slot van rekening is er overleg gaande over een mondiale aanpak van belastingontwijking en gaat het in de Apple-zaak om een afspraak van meer dan twintig jaar geleden, toen bedrijven echt mochten denken dat ze met soevereine regeringen van doen hadden.’

Natuurlijk moet de EU optreden tegen belastingontwijking, maar omdat de EU noodzakelijke regels en normen regelmatig negeert bij de minste geringste weerstand, komt de keiharde opstelling naar Apple nogal potsierlijk over. Niet alleen de Brusselse regels blijken vaak boterzacht, maar daarmee ook de Brusselse geloofwaardigheid.

 

Reacties

Reacties

Geef een reactie