DELEN
Erdogan

Ineens ontdekken de westerse media banden tussen Erdogan en Salafistische terreurgroepen in Syrië en Irak.

Toen Poetin de vuile was buiten hing tijdens de G-20 ontmoeting in Istanbul, gaven ze ‘niet thuis‘. En voor de banden tussen andere westerse bondgenoten en NAVO-lidstaten, en terreurbewegingen in die regio, zijn ze nog altijd stekeblind.

Erdogan in handen van Poetin

De reden voor de ‘ontdekking‘ nu is evident. Erdogan is Poetin in de armen gevallen, en de NAVO maakt zich grote zorgen over die ontwikkeling. Hier op mijn blog heb ik bij herhaling aandacht besteed aan de banden tussen de ‘kliek‘ rond Erdogan en zijn familie, en ISIS en Al Nusra/Al Qaida, en andere uitgesproken onfrisse terreurbewegingen die actief zijn in de regio. En ik neem er geen woord van terug.

Overigens is het ook zeker niet zo dat de Russen nu als een ‘blad aan de boom‘ omdraaien, zoals de westerse media en politici. De Russische ‘propagandazenders‘, zoals ze in het westen worden genoemd, bevatten nog volop kritiek op Erdogan en Turkije, en waarschuwen voor een te groot optimisme over het herstel van de relatie tussen Rusland en Turkije na de verijdelde coup, en daaropvolgende ‘zuiveringen‘.

Erdogan

ISIS en Al Nusra

In mijn vorige bijdragen over Erdogan en zijn banden met ISIS en Al Nusra benadrukte ik steeds dat daaruit vooral bleek dat Erdogan geen scrupules had, en dat hij handelde om zijn persoonlijke macht, rijkdom en invloed te vergroten. En van Turkije het ‘centrum van de macht‘ te maken in het Midden-Oosten. Hij is die ambitie niet kwijtgeraakt, maar realiseert zich dat hij de bakens moet verzetten om niet ‘tussen de wielen‘ te geraken.

Die omslag is als zodanig geen gevolg van een andere analyse van de verhoudingen in het Midden-Oosten, of iets dat ervoor heeft gezorgd dat hij ‘van zijn geloof gevallen is‘, wat hem tot nieuwe inzichten heeft gebracht. Die omslag is afgedwongen door die poging hem pootje te lichten, en een ‘regime change‘ in Turkije te realiseren. Waarbij nagenoeg iedereen in Turkije, en buiten de westerse invloedssfeer, de Verenigde Staten en haar bondgenoten in de NAVO ervan verdenkt tenminste steun aan die poging te hebben gegeven. Velen in Turkije en daarbuiten gaan verder, en weten het (voor zichzelf) zeker dat de Verenigde Staten het ‘brein‘ zijn.

Gedwongen afstand

Zoals ik eerder ook schreef, komt het op mij geloofwaardig over dat Rusland Erdogan heeft gewaarschuwd voor de coup. Niet omdat men Erdogan zo’n fijne vent vindt. Maar omdat de Russen genoeg hebben van al die ‘kleuren revoluties‘ en omwentelingen ten bate van de neoconservatieve ambities in de wereld, die het ene na het andere land in een puinhoop veranderen, en overal terroristische groeperingen van ‘vers bloed‘ voorzien. In het bijzonder dicht bij hun landsgrenzen, en binnen hun ‘invloedssfeer‘.

De ironie is, dat door deze ontwikkeling Erdogan zich juist gedwongen ziet om meer afstand te nemen van ISIS en Al Qaida, op een moment dat de westerse media zijn ‘dubbelspel‘ in het recente verleden ‘ontdekken‘. Maar niet alleen dat. Het komt ook op een moment waarop westerse media en politici ‘milder‘ worden over Al Qaida, en aansturen op een vertegenwoordiging van de groep in ‘Genève‘ na de naamsverandering. En zich verzetten tegen pogingen om het oosten van Aleppo te bevrijden van die plaag.

Koerden

Zelfs de Koerden mogen door de ommezwaai van Erdogan verwachten dat de oorlog tegen hen minder intens wordt, en er zicht komt op een ‘onderhandelingspositie‘, al zou het kortzichtig zijn op dit punt wonderen te verwachten, omdat Erdogan geen grondgebied prijs zal willen geven, of meer autonomie voor de Koerden in het land te accepteren, omdat het zijn positie in Turkije onhoudbaar zou maken. Maar het westen zit ook in haar maag met de Koerden als bondgenoten, nadat ze in Manbij ‘orde op zaken‘ stelden. In de link hiervoor worden twee mogelijke redenen gegeven voor de vernietiging van bestanden over eigendomsrechten in de recent bevrijde stad. Beide argumenten passen niet echt in het streven van het westen, dat de Koerden steunt. Een ‘onteigening‘ van Arabische en Turkmeense groepen ten bate van Koerden past niet in het ‘beeld‘ dat het westen staat voor een pluriforme samenleving in Syrië. En het ideaal van de Koerden, van een samenleving waarin geen privé-bezit bestaat, daar moet je in het westen al helemaal niet mee aankomen!

De recente ‘ontdekking‘ van Erdogan als supporter van Salafistisch extremisten is, in mijn optiek, eerder een ‘geostrategische reflex‘ van wanhopige westerse politieke leiders, dan dat erover is nagedacht. Tenzij het westen het idee heeft dat ze binnenkort nog een tweede kans krijgen om Erdogan te wippen. Maar als dat de zoveelste misser zal blijken te zijn, omdat de zuiveringen dat onmogelijk maken, en Erdogan behendig tussen de binnenlandse klippen door zeilt, wordt de westerse wereld nóg kleiner.

Burgeroorlog

Mag ik u dan tot slot nog even wijzen op een analyse in de ‘American Herald Tribune‘, waarin wordt beschreven hoe de burgeroorlog in Syrië tot stand kwam? In het westen een ‘onderbelicht‘ aspect, om het voorzichtig uit te drukken. Maar elders in de wereld is men wel wakker. En het blijkt steeds weer dat je, als gemeenschap, het nakijken hebt als je een goede pers mist. De plannen kunnen nog zo goed zijn uitgedacht, en met de laatste ‘weetjes‘ op het gebied van massapsychologie zijn bijgeschaafd, maar de wereld wordt er niet ‘maakbaarder‘ door. En door ‘ongesynchroniseerde‘ verhalen de wereld in te sturen, zoals nu rond de band tussen Erdogan en Salafistisch terreurgroepen, loop je de kans op een spectaculaire ‘klapband’, of ‘vastloper‘.

Reacties

Reacties

1 REACTIE

Geef een reactie