DELEN
D66

Er is maar een juiste aanpak van belastingontduiking door multinationals: pak ze en pluk ze!

Heeft het neoliberale waandenken zijn langste tijd gehad? Nee: de VVD heeft nog niet het licht gezien, en de kans dat zij daartoe geestelijk ooit in staat zal zijn, moet ook als gering worden ingeschat. Maar in de gelederen van Pechtold waait plots een heel andere wind.

Ik wil natuurlijk nooit uitsluiten dat D66 werkelijk door aandachtige lezing van mijn columns tot beter inzicht is gekomen

De wonderbaarlijke bekering van D66 mag als de grootste politieke verrassing van deze nazomer gelden. In 2012 was het nog alles flexibilisering wat de klok sloeg: niet slechts als onvermijdelijke bijkomstigheid van de globalisering, maar nadrukkelijk ook als iets dat goed voor u was. Een vaste baan stond volgens het evangelie van Pechtold toen nog gelijk aan een vastgeroest bestaan.

En nu? Plots heeft iederéén volgens D66 recht op een vaste baan, en wordt bestaanszekerheid als een belangrijke maatschappelijke waarde erkend. Dat is heel fijn, al klinkt het uit de mond van D66 dus niet echt geloofwaardig.

Hebben we te maken met een echte nieuwe overtuiging, gekoppeld aan de bereidheid om voor alle zonden uit het verleden openbaar boete te doen (Rutte en Samsom gingen Pechtold daarin net voor)? Of meer met opportunisme, nu de electorale wind uit een andere hoek is gaan waaien? Maar ik wil natuurlijk nooit uitsluiten dat D66 werkelijk door aandachtige lezing van mijn columns tot beter inzicht is gekomen.

Megaboete

Een van de meest nefaste gevolgen van het decennia dominante marktfetisjisme bestaat uit de creatie van belastingparadijzen

Als D66 het serieus meent, zou dit tot consequenties bij de kabinetsformatie in 2017 verplichten – namelijk tot een langdurige verbanning van de VVD naar de oppositie. Laat Pechtold dus elk Rutte-III nadrukkelijk durven uitsluiten, opdat niet opnieuw haar perverse gedachtegoed jarenlang het beleid dicteren kan!

Ook op Europees niveau lijkt er gaandeweg op een cruciaal punt van een anti-neoliberale bekering sprake te zijn, en eveneens onder leiding van iemand – in dit geval Juncker – die daarvoor niet de meest geloofwaardige persoon is. Eindelijk lijkt men in Brussel serieus werk te gaan maken van de aanpak van belastingzwendel door multinationals.

Een van de meest nefaste gevolgen van het decennia dominante marktfetisjisme bestaat immers uit de creatie van belastingparadijzen. Door speciale afspraken moesten grote buitenlandse bedrijven verleid worden om in een Europees land een onderbemand hoofdkantoor te openen. Dat heeft door onderlinge concurrentie tot een fiscale race to the bottom geleid.

Ierland heeft het faciliteren van belastingontduiking tot haar nationale verdienmodel gemaakt – al gaat naast Junckers Luxemburg ook Nederland beslist niet vrijuit. Met de megaboete van dertien miljard voor Apple wil de Europese Commissie terecht duidelijk maken dat aan dit soort verkapte staatssteun en dus oneerlijke concurrentie – want een gewoon bedrijf of doorsneeburger maakt hierop geen enkele kans – een einde dient te komen.

Apple betaalt momenteel per verdiend miljoen een winstbelasting van vijftig euro – dat is 0,005 procent. Toch bestaat Apple-baas Tim Cook het moord en brand te schreeuwen: het doorkruisen van deze ‘ruling’ zou de overheid tot een onbetrouwbare partner maken.

Je moet maar durven! En inderdaad: de brutaliteit van het grootkapitaal is sinds de Val van de Muur weer ongehoord. Het is, alsof een heler klaagt dat hij plots niet meer door de politie met rust wordt gelaten. Zoals Eurocommissaris Verstager terecht opmerkte: meneer Cook had, gezien de absurditeit van dit percentage, zelf kunnen weten dat het niet deugt.

Het is opmerkelijk hoe weinig dit wordt beseft. De meeste fiscale juristen kwamen de afgelopen dagen niet verder dan wat wetsteksten, zonder de morele kant in ogenschouw te nemen. En in VVD-kring werd vooral handenwringend benadrukt dat we niet door rechtvaardig te zijn grote bedrijven moesten wegjagen: voor haar weegt de economische winst zwaarder dan de democratische.

0,005 procent belastingdruk: het is precies dit soort praktijken, dat het brede wantrouwen jegens de elite voedt. Want Apple profiteert tegelijk natuurlijk wel van de collectieve voorzieningen die door de normaal belasting betalende gewone burgers en bedrijven moet worden opgebracht: door de zogeheten hardwerkende Nederlander, waar de VVD anders zo de mond vol van heeft. Hoe minder een Apple betaalt, hoe meer de anderen aan de fiscus moeten afdragen om een bepaald niveau in stand te kunnen houden.

Lachwekkend

De boodschap aan de burger: grote boeven gaan vrijuit

In dat licht is de ‘betrouwbaarheid’ van de overheid voor parasiterende multinationals van minder gewicht dan haar morele geloofwaardigheid in de ogen van de eigen burgers, die gebaseerd is op de aanname dat iedereen gelijk behandeld, en niet bepaalde oppermachtige bedrijven voorgetrokken worden. En er is niets, dat de huidige ongelijke behandeling, die het bindweefsel van de samenleving aantast, zo belichaamt als dat getal: 0,005 procent.

Voor een overheid – Europees of nationaal – die op gezag bij haar burgers wil kunnen blijven bogen, bestaat er ten aanzien van deze vorm van ondershands afgesproken belastingontduiking door multinationals maar één moreel juist antwoord: pak ze en pluk ze! Ook als dat het BNP met een paar procentjes drukt.

Eén instantie heeft die noodzaak van ‘pak ze en pluk ze’ nog niet verstaan: de DSI, die een lachwekkend lage boete op durfde te leggen voor frauderende Rabo-bankiers. De boodschap aan de burger: grote boeven gaan vrijuit.

Het terugveroveren van de macht door de burgers op het grote geld begint hier. Dat zou ook de cruciale inzet van de komende Nederlandse verkiezingen moeten zijn. De VVD staat daarbij vooralsnog duidelijk aan de foute kant.

Reacties

Reacties

1 REACTIE

Geef een reactie