14.3 C
Amsterdam
woensdag, september 20, 2017

De Noord-Koreaanse splinter en de Westerse balk

0
noord-korea

De Westerse media focussen met veel ijver op de Noord-Koreaanse rakettentesten, maar zwijgen in alle talen over het algemeen kader waarin de huidige ontwikkelingen zich voordoen. Er is al jaren een groeiende bewapeningsstroming waarin de atoommachten hun kernwapenarsenaal handhaven en moderniseren met het ontwikkelen van gesofisticeerde hightech kernkoppendragers, genoeg om alle leven op onze planeet te doden.

noord-korea

bron: http://www.uitpers.be/artikel/2017/09/19/noord-koreaanse-splinter-en-westerse-balk/

15.000 kernkoppen

De Amerikaanse federatie van wetenschappers (FAS) schat dat Noord-Korea in 2017 over genoeg nucleaire splijtstof zal beschikken voor 10 tot 20 kernkoppen die op operationele draagraketten kunnen gemonteerd worden. Volgens FAS heeft de VS 6.800 kernkoppen, waarvan 1.650 strategische en 150 niet strategische die onmiddellijk inzetbaar zijn. Frankrijk en Groot-Brittannië hebben er respectievelijk 300 en 215. De NAVO beschikt zo over 7.315 kernkoppen, waarvan 2.200 direct inzetbaar.

Volgens de raming van FAS, zijn er in de Europese NAVO-lidstaten 550 Amerikaanse kernbommen opgeslagen, ook in Nederland en België en in de nabijheid van Rusland. Het is alsof Rusland kernbommen zou opslaan in Mexico gericht tegen doelwitten in de Verenigde Staten. Het Russisch arsenaal totaliseert zo’n 7.000 kernkoppen.
Volgens de raming beschikt China over 270 kernkoppen, Pakistan 130, India 110-120, Israël 80. Dat brengt het totale aantal aan kernkoppen in de wereld op 15.000.

Op kop staat de Verenigde staten, die voortdurend testen doet voor efficiëntere minuteman-III-raketten om haar oudere draagraketten te vervangen en om het nucleair arsenaal te optimaliseren. De kostprijs wordt op 85 miljard dollar geraamd. Het Amerikaanse Congres gaf zijn fiat voor het optimaliseren van de nucleaire strijdmacht. De marine kan 12 onderzeeboten met kernwapens bewapenen (7 miljard). De in Europa opgeslagen B61 kernbommen worden vervangen door B61-12 nucleaire bommen voor de first strike. Met het optimaliseren van het Amerikaanse kernwapenarsenaal wil men ook de geplande rakettengordels van het raketschild dat ze in Europa willen opstellen efficiënter maken om de mogelijke represaille van de vijand te neutraliseren. De VS wil ook in Zuid-Azië een dergelijke rakettengordel tegen Noord-Korea. Maar het ontgaat de aandachtige waarnemers niet dat in werkelijkheid dit schild tegen China gericht is.

raketschild

Ook China en Rusland zijn druk bezig om hun kernwapenarsenaal te moderniseren om geen achterstand op te lopen. In 2018 zal Moskou over een volledig nieuwe ballistische intercontinentale langeafstandraket beschikken, de Sarnak. Die heeft een reikwijdte van 18.000 km en kan met 10 kernkoppen uitgerust worden. De Sarnak dringt de dampkring binnen aan hypersonische snelheid van 10 maal het geluid en ontsnapt aldus aan de afweerraketten van het raketschild. Bij dergelijke situatie wordt de efficiëntie van het door de VS en het Westen opgestelde antirakettensysteem doorbroken.

Het blijft een vast gegeven dat verschillende landen ernaar streven om over een efficiënt afweersysteem te beschikken. Buiten de negen landen die nu al kernwapens hebben zijn er 35 landen die in staat zijn om kernwapens te produceren.

Dat alles wordt door de westerse media en tv, ook de onze, niet vermeld. Ze focussen hun alarmkreten op Noord-Korea als de grootste  nucleaire Satan. De as van het kwaad, weet je wel..

Existentiële angst

Men mag niet uit het oog verliezen dat tijdens de Koreaanse oorlog van 1950, Noord-Korea 30% procent van zijn bevolking de dood zag ingejaagd worden door het Amerikaanse napalmbommentapijt. 32 ton napalmbommen werden toen op Noord-Korea afgeworpen, 70 procent van Pyongyang werd in puin gelegd. Dat was een Amerikaanse militaire actie voor totale vernietiging. De toenmalige Amerikaanse proconsul voor Azië, generaal Mc Arthur, dreigde zelf met het afwerpen van atoombommen.

Men lijkt niet te willen zien dat Pyongyang ook lessen heeft getrokken uit de recentere oorlogsavonturen van de VS en C° in Irak, Afghanistan en Libië. Khadafi had zijn nucleair wapenprogramma opgegeven en de CIA zelf toegelaten voor inspectie. Toch heeft het Westen er alles aan gedaan om hem uit het zadel te lichten, en de omstandigheden te scheppen waarin hij vermoord werd. Libië’s denuclearisatie heeft dus niet geholpen om te verhinderen dat de Libische staat tot een puinhoop herleid werd door NAVO bombardementen, dat de door de Golf monarchieën ingehuurde radicale moslimstrijders het land destabiliseerden en dat Khadafi vermoord werd.

De VS hebben in Zuid-Korea 30.000 militairen en in Japan 50.000, deze zijn er niet om de parken te onderhouden maar moeten de Amerikaanse dominantie in dat deel van Azië in stand houden. Men kan dan best begrijpen dat Noord-Korea zich bedreigd voelt en geobsedeerd is voor het aanschaffen van een eigen nucleair schild.

Om een dergelijk scenario niet te moeten ondergaan, wil Pyongyang over kernwapens en langeafstandraketten beschikken opdat niemand de durf zou opbrengen het land aan te vallen. Het gevaar is dat deze redenering ook kan gelden voor andere landen in de huidige mondiale situatie, dat steeds meer landen menen dat het beter is om over een kernwapen te beschikken dan er geen te hebben. De NAVO doctrine dat zolang het atoomwapen bestaat ze ook een nucleaire alliantie zal blijven, blijft dergelijke redenering in de internationale politiek voeden.

België tegen kernwapenverbod

Belgische politici en de media roepen hard tegen de Noord-Koreaanse leiders, maar doen niets om de kernwapens de wereld uit te helpen. Een resolutie voor een kernwapenverbod werd juli dit jaar door een grote meerderheid van de VN-lidstaten goedgekeurd. Maar ze kreeg niet de instemming van de landen die over een nucleair kernwapenarsenaal beschikken, en werd niet gesteund door de NAVO-lidstaten, waaronder België. Stemden ook nog tegen: de NAVO-vrienden Oekraïne, Japan en Australië. Dit zou voor ons land tot gevolg hebben dat Washington zijn kernbomen in Kleine Brogel moet verwijderen. Het stockeren van kernbommen maakt ons land bij een gebeurlijk oorlogsconflict wel tot een represaille doelwit. Het is trouwens een inbreuk op het non-proliferatie verdrag.

De militaire en wapenindustrie hofhouding rond Trump, gelooft nog altijd dat ze de VN-Veiligheidsraad kunnen gebruiken als haar speeltuin. De Amerikaanse ambassadrice in de Raad roert er met veel ijver de oorlogstrom. Aan haar optreden wordt door onze media veel aandacht besteed terwijl de tussenkomsten van de Russische en Chinese vertegenwoordiger nauwelijks vermeld worden. De Russische ambassadeur verklaarde tijdens de zitting van de Veiligheidsraad: “Er kan geen vooruitgang geboekt worden in het denuclearisatie dossier, zolang Noord-Korea zich bedreigd voelt door het onophoudelijk provocatief militair en marine Amerikaans en Zuid-Koreaans machtsvertoon voor haar deur”. Hoe gaat de bijbelse uitspraak ook al weer over ogen, balken en splinters?

Fundamenteel gaat het erom dat niemand het recht heeft op een dergelijk inhumaan wapen als het atoomwapen te bezitten. Niet Pyongyang, maar ook niet de andere kernwapenstaten. Wanneer zal het Non-proliferatieverdrag eindelijk gerealiseerd worden?

bronnen :
Vijay Prashad: Who is Begging for War? We have Such Poor Understanding  of the Conflict with Nord Korea – Http: www Alternet.org.

Carla Stea: Facts of the Korean War -UN Security Council, Instrument of US led Wars
Jacques Sapir: Corée du Nord – pourquoi la profileration nucléaire?

Prof. Chossudovky: Anéantissement – riposte militaire massive  ou geurre économique

Dr. Robert Rennebohn: Understanding North Korea

Knut Melenthin: Massive Antwort

Manlio Dinucci: La geurre du Nord dans le grand jeu nucléaire

De duivelse handen van Soros en Murdoch zijn in Venezuela goed zichtbaar

0
venezuela
ulio Borges, Amerikaanse stro-pop van de Venezolaanse oppositie spreekt de pers toe. Geen vrijheid van meningsuiting? Kuch.

Repressie vrije meningsuiting in Venezuela: mythe en realiteit?

Lilian Tintori, vrouw van Venezolaans politicus Leopoldo López, die onder streng huisarrest leeft in Caracas, schreef op 13 september 2017 een opiniestuk in de New York Times, waarin zij onderdrukking van de media en politieke repressie in haar land aanklaagt. “Wij hebben geen vrijheid van meningsuiting”. Hoe waar dat is testen wij aan de manier waarop zij in de Venezolaanse media aan bod komt.

venezuela
Lilian Tintori live op de Venezolaanse zender Venevision op 10 juli 2017 (youtube screenshot)
Lilian Tintori wordt in de Amerikaanse pers gehuldigd als strijder voor democratie, vrijheid en mensenrechten in Venezuela, sinds haar man Leopoldo López onder streng huisarrest wordt gehouden in Caracas en zelf niet politiek actief kan zijn. In de New York Times van 13 september schreef zij het opiniestuk This Isn’t the Venezuela I Married.

Venevision, Globovision, El Nacional …

Daarin geeft zij haar analyse van de toestand in Venezuela. Die komt er op neer dat sinds de verkiezing van Nicolas Máduro op 19 april 2013 het land verglijdt in een dictatuur, waar alle democratische rechten worden uitgehold. Een groot deel van de bevolking lijdt honger. Kindersterfte is op ongeziene hoogte. Venezolanen vluchten het land uit op zoek naar een betere toekomst in buurland Colombia en in de VS. De pers wordt aan banden gelegd. “Wij hebben geen vrijheid van meningsuiting meer.”
In de Venezolaanse media blijkt Tintori echter zeer regelmatig aan bod te komen, zoals in dit interview van 10 juli 2017 op de privé-zender Venevision. Dit is een van de grootste tv-stations in Venezuela met een bereik over heel het grondgebied. Volgens het Carter Center, de organisatie van voormalig Amerikaans president Jimmy Carter (1977-1981), heeft Venevision het grootst aantal kijkers van alle privé en openbare zenders in het land.
In het interview op Venevision stelt Tintori dat het ‘regime’ haar man ‘folterde’ tijdens zijn gevangenschap en dat ze nu opgelucht is, maar niet gelukkig, dat hij nu onder huisarrest werd geplaatst. Ze komt daar tijdens het interview regelmatig op terug. “Human Rights Watch plaatste de zaak van Leopoldo op wereldwijd niveau als een openlijk geval van ernstige foltering.” Op dezelfde dag verscheen ook een artikel over dit interview in de krant El Nacional, een van de grootste kranten van Venezuela.
Eerder op 25 mei 2017 gaf ze ook een interview van 40 minuten aan Globovison, een van de grootste zenders van Venezuela, die eveneens overal vrij te bekijken is. Daarin sprak ze uitgebreid over de “repressie van het regime” en “de misdaden tegen de mensheid bevolen door Nicolas Máduro” en noemt zij de toestand “de ergste repressie in de geschiedenis”.

Wie is Leopoldo López?

Tintori’s echtgenoot Leopoldo López wordt in de Amerikaanse en internationale pers gelauwerd als een strijder voor mensenrechten in Venezuela. Een blik op zijn politiek palmares is wat dat betreft echter niet bepaald overtuigend. Daaruit blijkt dat hij allesbehalve een verenigend figuur is voor de oppositie. Meerdere politici van andere oppositiepartijen dan zijn eigen Voluntad Popular (Volkswil) hebben hem bekritiseerd voor zijn eigengereide optredens en uitspraken, zonder overleg met de andere oppositiepartijen, die zich hebben verenigd in de Mesa de la Unidad Democratica (MUD).
venezuela
Leopoldo López geeft uitleg bij de ‘aanhouding’ van een minister tijdens de staatsgreep van 9-11 april 2002 (youtube screenshot)
López werd een bekend Venzolaan in 2002, toen hij actief deelnam aan de voorbereiding en de uitvoering van de staatsgreep tegen president Hugo Chávez. Zelf spreekt hij dat nu tegen, maar de bewijzen zeggen iets anders. Op deze opname is te zien dat hij deelneemt aan de gevangenneming van een minister van de regering tijdens de staatsgreep. In een tweede opname geeft hij uitgebreid uitleg over deze ‘aanhouding’.
In nog een andere opname meldt hij dat ‘president Carmona’ op de hoogte is gebracht. (Carmona, voorzitter van de Venezolaanse werkgeversfederatie, was de zelfbenoemde president voor twee dagen tijdens de staatsgreep van 2002). In de 24ste minuut van deze opname is te zien dat hij deelneemt aan een rechtstreekse uitzending waarbij de medewerking van de media aan de staatsgreep wordt geloofd als een overwinning voor de democratie.
Leopoldo López (links) in een ‘debat’ tijdens de staatsgreep van 2002. Onderschrift:

Dat hij in 2014 werd beschuldigd van criminele samenzwering tegen de staat voor het organiseren van gewelddadige protesten is met andere woorden niet zomaar uit de lucht gegrepen. Deze man heeft immers al precedenten op dat vlak. Zijn huidige gevangenschap is zeker politiek geïnspireerd, maar om hem dan maar een vrijheidsstrijder te noemen?

Niet boven alle kritiek verheven

Maakt dat president Maduro en zijn regering boven alle kritiek verheven? Verre van. Het lijdt om te beginnen geen enkele twijfel dat sinds de verkiezing van Maduro in 2013 het land economisch zwaar is achteruitgegaan en dat de politieke instabiliteit groot is. Maduro heeft niet het charisma en de oratorische kwaliteiten van zijn beroemde voorganger Hugo Chávez. Zijn regering heeft een aantal onverstandige, ondoordachte economische beslissingen genomen met zware gevolgen. (Opm. Voorbeeld? Dan kunnen we daar over discussieren. Waarmee ik niet wil beweren dat het niet waar is)
Maduro ondervindt ook de negatieve gevolgen van de beleidskeuzes die zijn voorganger maakte. Eerder dan de overheidsstructuren te hervormen heeft Chávez er voor gekozen de opbrengsten van de petroleumindustrie rechtstreeks in te zetten voor projecten in het onderwijs, de gezondheidszorg en voedseldistributie. Sinds de ineenstorting van de olieprijzen is dat geld opgedroogd en moet Maduro noodgedwongen besparen op die programma’s. Die programma’s waren de voornaamste basis van de populariteit van Chávez.
Maduro won de presidentsverkiezingen van 2013 met slechts een zeer nipte meerderheid van amper 50,6 procent, een verschil van nauwelijks 233.599 stemmen. Waarnemers van het Carter Center, van de OESO, de Raad van Europa en van meerdere Latijns-Amerikaanse organisaties en landen evalueerden die verkiezingen als eerlijk en transparant.
Het Carter Center heeft alle verkiezingen in Venezuela sinds 1999 gemonitord. Het Center volgde ook de verkiezingen van 2013 die door Maduro met een zeer nipte meerderheid werden gewonnen. Volgens Jimmy Carter heeft het land een volledig transparant en fair verkiezingssysteem, dat zelfs beter is dan het systeem in de VS zelf. (Zie Onverwachte/onverdachte steun voor Hugo Chávez).
De kiescommissie van de overheid (ANC) wordt door deze organisaties ook beoordeeld als fair en transparant. De afschaffing van deze commissie is een van de eisen van de oppositie.
Dat verkiezingen in Venezuela wel degelijk democratisch verlopen wordt ook bevestigd door de parlementsverkiezingen van 6 december 2015. Die werden een overwinning voor de oppositie tegen Maduro. Ook president Chávez verloor een verkiezing. Bij het referendum van 2 december 2007 voor een nieuwe grondwet stemde 50,65 procent tegen. President Chávez erkende het resultaat onmiddellijk. In schril contrast daarmee heeft de oppositie de nipte overwinning van Maduro in 2013 nog steeds niet erkend.
De overwinningen van 2007 en 2015 waren niet zozeer te wijten aan een toename van de stemmen voor de oppositie, die zijn al sinds 1999 redelijk stabiel. Het verschil werd gemaakt door de lage opkomst. In 2007 en 2015 bleven immers heel wat traditionele linkse kiezers thuis.

Economische boycot

Het land wordt geviseerd door een economische boycot van de VS met Canada, Spanje en Groot-Brittannië in hun kielzog. Grote privé-bedrijven in Venezuela werken mee aan een interne lockout, waarbij vooral de voedseldistributie wordt gesaboteerd. Dat gebeurde ook al in 2003, na de mislukte staatsgreep tegen Chávez het jaar ervoor (die coup duurde slechts twee dagen, maar was volgens De Standaard slechts “een stap terug” die twee maanden zou geduurd hebben).
Er valt heel wat kritiek te geven op het beleid van president Maduro. (Voorbeeld? Idem) Wat nu in de Venezolaanse privé-media (die nog altijd meer dan 80 procent van het totale mediabereik omvatten) wordt gedaan is echter geen normale kritiek van een oppositie tegen een zittende regering. Met de steun van de VS en van de internationale media voeren zij een delegitimeringscampagne om de zetelende president af te zetten.
Kritiek is er onder meer omdat president Maduro, sinds hij geen meerderheid meer heeft in het parlement, vooral met decreten regeert. Het land heeft echter geen parlementair systeem zoals in België, maar een sterk presidentieel systeem naar Frans model. Ook in Frankrijk hebben presidenten geregeerd met parlementen zonder meerderheid voor de partij van de president. Ook in Frankrijk hebben meerdere presidenten met volmachten geregeerd. (Dit is dus niet onder ‘kritiek’ te vestaan)
Macron is van plan dat ook te doen, in navolging van voorganger Hollande. Er zijn de voorbije jaren zware protesten geweest in Frankrijk tegen het beleid van de president. Niemand roept echter op tot omverwerping van het ‘regime’ in Frankrijk. (Opm. En vergeet Groot Brittannie niet, waar de Tories met 24% van de stemmen een ware dictatuur uitoefenen)
In Mexico en buurland Colombia worden gruwelijke schendingen van de mensenrechten gepleegd. Honduras is het gevaarlijkste land ter wereld voor journalisten en vakbondsactivisten sinds de rechtse staatsgreep van 2009 (met steun van de VS), eenzelfde verhaal in Paraguay sinds de staatsgreep van 2012. In beide landen werden verkozen presidenten afgezet. Sindsdien wordt er een hard neoliberaal beleid gevoerd en worden sociale protesten tegen dat beleid zwaar onderdrukt.
Toch wordt in de internationale media geen verband gelegd tussen de aard van deze ‘regimes’ en de situatie ter plaatse. Dat gebeurt alleen met Venezuela.

Geopolitieke machtsmotieven

De redenen waarom dat zo is hebben niets te maken met een of andere bezorgdheid voor democratie en mensenrechten, maar alles met geopolitieke machtsmotieven. Venezuela, een van de grootste producenten van aardolie ter wereld, moet terug onder westerse controle komen. Daar gaat dit over.
De grote internationale media en Belgische media zoals de VRT en De Morgen reproduceren zonder enige nuancering het mantra van de Venezolaanse media van de oligarchie dat Maduro een ‘dictator’ is, dat de media worden gekortwiekt, dat de doden tijdens betogingen uitsluitend te wijten zouden zijn aan de politie. Het mag minstens bevreemdend worden genoemd dat grote massamedia in Venezuela luid verkondigen dat de vrijheid van meningsuiting wordt onderdrukt.
Voor wie iets verder wil graven, zijn de intenties van de leiders van de oppositie tegen Maduro overduidelijk. Zij willen terug naar de situatie voor 1999 toen zij naast de economische ook de politieke macht hadden. Dit gaat niet over het verlangen naar een democratische wissel van de macht, maar over de terugkeer van een semi-feodaal regime dat met behulp van eigen media naar de buitenwereld de democratische schijn hoog houdt.
Bronnen:

Propaganda en de mainstream media

0
propaganda

Westerse mainstream media mogen graag wijzen naar landen als Rusland en China als het gaat om propaganda, maar wat zij niet vertellen is dat zij zelf zich daar ook aan bezondigen. In dit artikel komen we nog even terug op de militaire oefening door Rusland en Wit-Rusland, en de aandacht die het heeft gekregen in onze pers.

Er is nu een week voorbij sinds we schreven over de propaganda en desinformatie die gepubliceerd wordt over de militaire oefening die de Russen en de Wit-Russen nu (nog) houden, en het valt ons op dat de mainstream media in ons land zo goed als niets schrijven over die àndere oefening die daar in die regio óók gehouden wordt.
In die week tijd zijn er aanhoudend stemmingmakende artikelen in de pers verschenen over de Wit-Russische/Russische oefening, en waarvan we de volgende headlines, als voorbeeld, geven:

Russisch leger naar het westen, ‘Zapad 2017’ begint – NOS [1]
Russisch spierballengerol aan grens met EU – De Morgen [2]
Poetins tanks rollen over de hei bij Minsk – NRC [3]

We zijn wel wat gewend van de westerse propaganda en nieuwsmanipulatie. Niet alleen wat betreft de manier van journalistiek, de manier van rapporteren, maar ook de manier waarop zaken worden doodgezwegen. Vooral over de westerse militaire (NAVO) agressie en haar imperialistische uitbreidingspolitiek wordt weinig, eigenlijk zo goed als niets, geschreven.

In onze “kwaliteitsmedia” blijkt namelijk een drie weken durende militaire oefening in die regio helemaal niet te bestaan: Aurora 17.

Aurora 17 is volgens Janes-Defense de grootste militaire oefening in Zweden sinds jaren en markeert een beslissende omslag in de militaire houding van het land. Terwijl de Russische/Wit-Russische oefening in de regio met onjuiste cijfers als een bedreiging wordt weergegeven (er zouden meer dan 100.000 manschappen aan deelnemen), krijgen de Nederlandse lezers zo goed als geen informatie over de NAVO-oefening en tegendemonstraties in Zweden.

Het is toch wel belangrijk er bij te zeggen dat het in het zogenaamd “neutrale” Zweden plaatsvindt, en dat er niet alleen meer dan de helft van alle actieve Zweedse soldaten aan deelnemen, maar ook dat het de grootste manoeuvre in het land sinds 23 jaar is.

Het doel van de manoeuvre is – hoewel het iets anders wordt gebracht – het voorkómen van een invasie van de “slechte Russen” in Zweden. Aan de oefening nemen behalve Zweden ook andere landen deel: eenheden uit Denemarken, Estland, Litouwen, Frankrijk, Noorwegen en uiteraard ook de VS, evenals buurland Finland – in feite dus een manoeuvre van zes NAVO-landen met Finland en Zweden.
Deze oefening is bewust tegenover “Zapad 17” gezet, aangezien deze Russisch/Wit-Russische oefening elke vier jaar wordt gehouden, en men wist dat het ook dit jaar het geval zou zijn.

Ondanks het feit dat hier een tegen-menoeuvre georganiseerd is wordt er in de media zo goed als niets over geschreven, nog niet eens als een propagandamiddel van “het houden van een oefening als verdedigingsmiddel”. Kennelijk gaat men ervan uit dat het publiek er geen begrip voor zou opbrengen, en wordt de oefening geheel doodgezwegen.
Nou jou, niet helemaal, we hebben via Google slechts één artikel kunnen lezen waarin het genoemd wordt, en dat is in de NRC:

propaganda

Oké oké, Drimble heeft er ook aandacht aan besteed, en het refereert aan het artikel in de NRC. We lezen:

propaganda

Behalve de headline over de Zweedse militaire oefening wordt inhoudelijk slechts gezegd dat de Russen samen met Wit-Rusland een grote oefening houden.

Zouden we er flink naast zitten als we stellen dat de informatievoorziening in de mainstream media van bovenaf gestuurd (gemanipuleerd/gecensureerd) wordt?

Orbán: “Wij willen een Hongaars Hongarije en een Europees Europa”

0
moslims
Als een van de weinige politici in Europa noemt premier Orban de migrantenstroom bij zijn ware naam: een islamitische invasie.

Gisteren ging het parlementaire najaar in Hongarije van start. Bij de opening gaf premier Viktor Orbán (Fidesz) een toespraak aan het Hongaarse parlement. Daarin had hij het onder meer over de Hongaarse economie, de Europese migratiekwestie en George Soros.

Bij het onderwerp migratie had hij het opnieuw over immigratielanden en niet-immigratielanden. Volgens hem ligt het onderscheid tussen de twee bij het feit dat bepaalde landen migratie accepteren, goedkeuren en organiseren. Terwijl landen zoals Hongarije vastberaden zijn om hun veiligheid, manier van leven en hun nationale, religieuze en culturele identiteit te vrijwaren. “Wij willen een Hongaars Hongarije en een Europees Europa”, aldus Orbán.

LEAVE.EU 🇬🇧 on Twitter

Viktor Orbán is standing up for his people against mad EU migration policy. Our weak leaders should take notes! https://t.co/7crIwphIhc

Migratie

Volgens Orbán hangt de toekomst van Europa af van de mogelijkheid van de twee soorten landen om al dan niet elkaars volkswil te te respecten. Volgens hem willen de pro-immigratielanden het geschil beslechten door “Ons aan te raden om ook immigratielanden te worden, en als we dat weigeren, dwingen ze ons daartoe”. Orbán benadrukte dat dit volgens hem de essentie is van het EU-hervestigingsplan.

Daarnaast zei Orbán dat het hervestigingsplan volgens hem een bedenksel is van de miljardair George Soros. Volgens hem was Soros diegene die het idee het eerst -onder eigen naam- voorstelde. De premier maande kiezers aan om deel te nemen aan het ‘nationale consultatie’ van de de regering over het “Soros plan”. Daarbij zou de mening van het volk over het hervestigingsplan gepeild worden. Het is niet de eerste keer dat de Hongaarse premier zijn peilen richt op de miljardair.

Economie

“De economie werkt en Hongarije is een land dat jobs aan haar burgers die willen werken kan bieden”, aldus Orbán. Hij lijstte de economische groei, een krimpende staatsschuld en dalende werkloosheid op als verwezenlijkingen van het economisch beleid van zijn regering.  “Nu de lonen stijging, ontdekken meer en meer mensen dat het loont om een job in Hongarije te hebben”, voegde hij daaraan toe.

Daarnaast kondigde de premier aan dat het beleid inzake gezinnen een hoge plaats op de regeringsagenda zal blijven innemen. Dat beleid houdt volgens hem onderwerpen zoals familiebelastingen, kinderartsen, opleidingen, sport, en woningsubsidies in. Hij voegde eraan dat de Hongaarse economie nu sterk genoeg was om gratis maaltijden te voorzien voor 467.000 kinderen in crèches, kleuterscholen en scholen. Daarnaast werden volgens hem 85 procent van alle schoolkinderen voorzien van gratis handboeken.

“Nederland breekt defensie verder af”

0
defensie

Traditioneel wordt in Nederland op Prinsjesdag de begroting voor het volgende jaar voorgesteld. Vandaag was dit niet anders. Vooral de defensievakbonden reageren teleurgesteld. “De politiek beseft nog steeds niet hoe erg het met Defensie is gesteld”, klinkt het. 

De Nederlandse militaire vakbonden wijzen erop dat het budget stijgt. Maar wanneer de stijging wordt vergeleken met het Bruto Binnenlands Product (BBP) gaat het budget niet omhoog. Het blijft schommelen rond de 1.1% van het BBP.

“Zorgelijke constatering”

“De begroting voor 2018 biedt opnieuw geen enkel perspectief aan het defensiepersoneel”, luidt de kritiek van de defensievakbonden. “De begroting zal leiden tot een verdere afbraak en dit politieke signaal zal leiden tot een verdere uitstroom van het personeel. Voor alle Nederlanders is dit een zorgelijk”, constateren de militaire bonden.

Marc de Natris on Twitter

‘Defensie verder afgebroken’ https://t.co/CGUWWoMocP . Een zorgelijke ontwikkeling voor Nederland en haar inwoners.

Met de 1.1% blijft Nederland ver onder het stijgende Europese gemiddelde. Ook de NAVO-norm van 2% is veraf. De bonden concluderen: “Defensie krijgt geen geld om de nodige inzetbare krijgsmacht te vormen.”

Besparingen eerder aangeklaagd

In het Nederlandse televisieprogramma ‘Kijken in de ziel’, een zesdelige reportage over de Nederlandse militairen, kwamen enkele weken geleden de besparingen aan bod. Daarin beklaagden meerdere topmilitairen de besparingen bij Defensie. Generaal Tom Middendorp stelde toen dat Nederland niet in staat was zijn eigen grondgebied te verdedigen als gevolg van de besparingen.

De besparingen werden aangeklaagd terwijl, in dezelfde uitzending, de vrees voor een nieuw conflict werd uitgesproken. “De dreiging wordt steeds groter”, klonk het.

Hoe hypocriet: 512 voormalige EU-politici zijn na de politiek in lobby’s en bedrijven gestapt

0
EU

Heel wat voormalige Europese commissarissen hebben nu hoge functies bij bedrijven en lobbygroepen. Voormalig Duits bondskanselier Gerhard Schröder (SPD) heeft zelfs een nieuwe job bij de Russische energiegigant Rosneft, die grotendeels in handen is van het Kremlin. Wat is hier aan de hand?

Voormalig Duits bondskanselier Gerhard Schröder (SPD) heeft een nieuwe job vastgekregen. Dat schrijft het Britse magazine The Economist. Hij zal de raad van bestuur van Rosneft vervoegen. Dat is een Russische energiegigant met een marktwaarde van bijna 60 miljard dollar. Rosneft is grotendeels in handen van de Russische regering en het is geen geheim dat Schröder goede banden heeft met de Russische president Vladimir Poetin. Hoewel het Westen Rosneft zware sancties opgelegd heeft na de Russische invasie van de Krimregio in Oekraïne, is de move van Schröder geen grote verrassing. Hij heeft voordien al jaren gewerkt met Gazprom, een andere Russische energiemastodont, om gaspijplijnen naar West-Europa vast te krijgen.Schröder zijn toenadering tot Rusland doet heel wat wenkbrauwen fronsen in Duitsland. De huidige bondskanselier Angela Merkel noemde zijn gedrag “niet oké” en zei dat ze zelf “eender welke functie in de industrie zou weigeren” als ze geen bondskanselier meer is. Toch is Schröder lang niet de enige. De voormalige Duitse bondspresident Christian Wulff (CDU) heeft ook een hoge functie bij een buitenlands bedrijf, de Turkse modegigant Yargici, terwijl hij als ex-president nog steeds een jaarlijks salaris van 236.000 euro krijgt. De Franse ex-premier François Fillon (Les Républicains) is begin deze maand dan weer asset manager geworden bij Tikehau Capital.

512 EU-politici

Naar aanleiding van deze gevallen stellen heel wat mensen zich vragen bij de link tussen de bedrijfswereld en de politiek. De Fransen noemen dat ‘pantouflage’. Uit een rapport van Transparency International, een anticorruptie-organisatie, blijkt dat 512 EU-politici, die de jongste jaren hun functie neergelegd hebben, ondertussen jobs bij grote bedrijven hebben of posities in lobbygroepen. De helft van hen zouden voormalige Europese commissarissen zijn en dertig procent zijn voormalige leden van het Europees Parlement. Bij ArcelorMittal, Uber en Volkswagen zitten allemaal voormalige Europese commissarissen. José Manuel Barroso, de voormalige president van de Europese Commissie, is zelfs voorzitter geworden bij de investeringsbank Goldman Sachs International.

Wat winnen bedrijven erbij?

Hoewel de bedrijven beweren dat ze hoge ethische standaarden hanteren, zijn activisten bezorgd. “Belangenconflicten kunnen niet uitgesloten worden”, waarschuwen ze bij Transparency International. De activisten roepen op om de periode van achttien maanden, waarin politici geen nieuwe jobs mogen aannemen, te verlengen.

Maar wat winnen bedrijven er nu eigenlijk bij als ze voormalige politici in dienst nemen? Ze hebben expertise, contacten en meestal ook invloed op ex-collega’s. Tikehau Capital gaf al aan dat ze François Fillon aan boord genomen hebben voor zijn internationale expertise en kennis over economie. Sommige critici verwijten bedrijven ook dat ze ex-politici in dienst nemen om een boodschap door te spelen aan de jongere generatie bestuurders: ‘Als je je kaarten juist speelt, krijg je op een dag ook zo’n functie vast.’

De processie van Trump of slaapwandelen richting oorlog: nul stappen vooruit, weer drie achteruit

0
trump
Donald Trump in de Trump Tower. © AFP

ANALYSE Groot staatsmanschap is zoals de processie van Echternach wordt wel eens gezegd: drie stappen voorruit, twee achteruit, of, in essentie, vijf stappen zetten en eentje vooruit gaan. Donald Trump bewees de jongste dagen de wereld nog maar eens dat hij daar geen kaas heeft van gegeten.

In drie dagen tijd kregen we een reality check, alsof we die nog nodig hadden. Momenteel vindt in New York de 72e sessie van de jaarlijkse Algemene Vergadering plaats. Daarvoor komen bijna 200 staatshoofden en regeringsleiders samen. Zij bepalen welke onderwerpen het komende jaar op de VN-agenda komen te staan.

Het is de grootste diplomatieke bazaar ter wereld en het is het enige evenement in de wereld waarbij zoveel leiders bijeen zijn. Toch trekt de bijeenkomst weinig belangstelling van het grote publiek, dat vooral een grote hal vol saaie pakken en powersuits ziet, waarvan de ene na de andere zichzelf achter het spreekgestoelte omhoog hijst.

Niet alleen het VN-gebouw maar heel Lower Manhattan verandert deze dagen in een diplomatieke bijenkorf. In hotels, op ambassades en in het VN-gebouw, overal vliegen delegaties in en uit. Er worden recepties gehouden, bilaterale gesprekken gevoerd en “thematische bijeenkomsten” belegd. Iedereen pakt zijn kans om kennis te maken, te onderhandelen en deals te sluiten.

Het is dus wel een big deal, die Algemene Vergadering, en een uitgelezen kans zou je denken voor Trump en zijn handlangers om voor het eerst echt aan de wereld te tonen en misschien zelfs duidelijk te maken dat we ons een beetje vergist hebben in de intenties van het Oranje Regime.

Parijs: Donald says no

Wel, dat is niet gebeurd, en in tegendeel, Trump & co hebben er mooi werk van gemaakt om zichzelf en in het proces ook de hele VS weer wat verder af te zetten tegen de rest van de wereld.

Om te beginnen was er Gary Cohn, Trumps top economisch adviseur, die maandag op een informeel ontbijt met economieministers van andere wereldmachten, botweg zei dat niemand moest hopen dat de VS toch nog, albeit in een wat aangepast formaat, in het klimaatakkoord van Parijs zou blijven. Dat was in de aanloop naar de VN-top volop te horen geweest. Nope, zei Cohn, Trump wil er uit en we gaan er uit en daarmee is de kous af.

Trump, die in een speech enkele dagen geleden andere wereldleiders nog waarschuwde dat ze “omstanders” (bystanders) dreigden te worden in de geschiedenis van de mensheid (in tegenstelling tot hemzelf uiteraard), maakt daarmee alvast de VS de facto een bystander.

Gisteren dan gaf Trump zijn langverwachte speech voor de voltallige Algemene Vergadering. En hij stelde niet teleur.

Rocket man, bis

Trump dreigde ermee Noord-Korea volledig te vernietigen. Letterlijk hoor. “Als Noord-Korea geen eind maakt aan zijn nucleaire programma, moet het helemaal vernietigd worden”, zei Trump.

Trump probeerde een bepaalde vorm van eenheid te creëren, door de wereldleiders op te roepen tot samenwerking tegen het regime van Noord-Korea. Maar de toon van dat verzoek werd niet met groot enthousiasme ontvangen.

Er ging regelmatig een collectieve zucht door de zaal. Bijvoorbeeld toen Trump de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-Un schoffeerde, door hem weer eens rocket man te noemen: “een raketmannetje dat op een zelfmoordmissie is” zei hij.

Trump begon zijn toespraak met de woorden: “We komen bijeen in een tijd van zowel grote beloften als ernstig gevaar.” Nadat hij de economische vooruitgang in zijn eigen land had geprezen, wendde Trump zich tot de wereldleiders in de zaal met een oproep om samen te werken tegen “schurkenstaten”. De regimes van Noord-Korea en Iran.

Een gouden, oude, maar afgezaagde plaat

Maar ook Venezuela en Cuba. Voor die laatste twee haalde Trump een gouden maar ondertussen oude en heel afgezaagde plaat boven: het is allemaal de schuld van socialisme. (“The problem in Venezuela is not that socialism has been poorly implemented, but that socialism has been faithfully implemented.”)

Op dat moment had de Noord-Koreaanse delegatie de zaal al verlaten.

Het Iraanse regime omschreef Trump als “economisch failliet”, met geweld als belangrijkste exportproduct. De deal die zijn voorganger Obama sloot met Iran om sancties af te bouwen in ruil voor de beteugeling van het nucleaire programma, noemde Trump “ontluisterend”. Hij zei de afspraken te zullen heroverwegen, “daar horen we nog van”.

En effectief. Enkele uren later was het zo ver. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Rex Tillerson zei op tv dat de VS uit het atoomakkoord met Iran zal stappen, tenzij dat op punten wordt aangepast.

De rest van de wereld – op Israël en Saoedi-Arbaië na – ziet dat helemaal niet zitten, dat opblazen van dat akkoord met Iran.

Zonsondergangsclausules

Tijdens een interview met nieuwszender Fox News zei Tillerson dat vooral de “zonsondergangsclausules” uit het akkoord dat in 2015 werd gesloten met Iran de regering-Trump zorgen baren. In die bepalingen is vastgelegd dat de beperkingen aan het Iraanse kernprogramma na verloop van tijd komen te vervallen.

Oorlogstaal is niet gebruikelijk tijdens de Algemene Vergadering. Toch is het niet de eerste keer dat het gebeurt. Zo zei Bush er in 2002 dat bij uitblijven van maatregelen, de VS actie zou ondernemen tegen Irak. Een jaar later viel hij het land binnen en begon de Irakoorlog.

De omstandigheden waren wel enigszins anders: hoewel achteraf zou blijken dat de redenen die de VS aanhaalden (massavernietigingswapens in Irak) er niet bleken te zijn, was het land wel niet zo lang daarvoor effectief aangevallen (de aanslagen van 9/11).

Binnen de internationale gemeenschap was er toen ook steun. VN-secretaris-generaal Antonio Guterres vatte het na afloop van Trumps optreden zo samen: “Het is tijd om te handelen als staatsmannen. We moeten niet richting een oorlog slaapwandelen.”

In de wandelgangen bij de VN viel vooral dit te horen: “Ach, we zijn dit gewend van Trump. Kim Jong-Un zal waarschijnlijk in eerste instantie terugschelden, maar die weet ook dat een aanval het einde van hem en zijn regime zal betekenen.”

Tja. Zei iemand iets over richting oorlog slaapwandelen?

Honderden doden door nieuwe aardbeving in Mexico, en tol loopt snel op

0
aardbeving

Mexico is weer getroffen door een krachtige aardbeving. Officieel staat de teller momenteel op 224 doden, maar verwacht wordt dat dat aantal nog oploopt. In de hoofdstad zijn tientallen gebouwen ingestort. Veel mensen zitten nog vast onder het puin.

De beving had een kracht van 7.4 op de schaal van Richter. De aardbeving richtte enorme schade aan in drie grote staten.

Volgens president Nieto zijn er zeker 21 kinderen en twee volwassenen omgekomen bij een ingestorte school in de hoofdstad. Naar dertig andere kinderen en acht volwassenen wordt nog gezocht.

DE NIEUWE AARDBEVING TROF MEXICO-STAD ENKELE UREN NA EEN GROTE RAMPENOEFENING TER GELEGENHEID VAN DE HERDENKING VAN DE AARDBEVING VAN 1985, WAARIN DE CHAOS NA EEN AARDBEVING WERD GESIMULEERD.

Ook in de deelstaten Morelos, Puebla en Mexico zijn slachtoffers gevallen.

.Ook zijn er zeker 44 gebouwen geheel of gedeeltelijk ingestort. Volgens Mancera hebben reddingswerkers al zo’n vijftig tot zestig slachtoffers van onder het puin kunnen bevrijden.

Geen stroom, overal brand

Het staatsstroombedrijf liet via Twitter weten dat zeker 3,8 miljoen mensen in de nasleep van de beving zonder elektriciteit zitten.

Duizenden mensen zijn de straat op gegaan. In diverse gebouwen branden zijn uitgebroken. Veel geparkeerde auto’s zijn bedekt door een laag gruis dat van gebouwen is afgevallen.

Het vliegveld van Mexico-Stad heeft alle vluchten tot nader orde opgeschort. Eerst moet worden gecontroleerd of de start- en landingsbanen beschadigd zijn.

Twee weken geleden werd Mexico ook al opgeschrikt door een aardbeving. Die had een magnitude van 8,1, maar het epicentrum lag ver van dichtbevolkte gebieden. Toen kwamen zeker 98 mensen om het leven.

Noodlottig

Het is exact 32 jaar geleden dat Mexico-Stad werd getroffen door een beving met een magnitude van 8,1. Daarbij vielen vele duizenden doden. Zeker dertigduizend mensen raakten gewond en vijftigduizend tot honderdvijftigduizend Mexicanen waren in één keer dakloos.

De nieuwe aardbeving trof Mexico-Stad enkele uren na een grote rampenoefening ter gelegenheid van de herdenking van de aardbeving van 1985, waarin de chaos na een aardbeving werd gesimuleerd.

PETJE AF: Kamervoorzitter Arib maakt de “integratie” volledig af

0

Kamervoorzitter Arib maakt de “integratie” volledig af: ‘Marokkanen en Nederlanders leven in parallelle werelden!’

Dit is dus een Kamervoorzitter zoals een Kamervoorzitter hoort te zijn: op het scherpst van de snede, en de democratie niet alleen in de warme Tweede Kamer verdedigen, maar op podia en in zaaltjes waar dan ook in het land. Gisteravond deed Khadija Arib dat in de Rode Hoed, waar ze bij de zogeheten Abel Herzberglezing uitlegde hoe de integratie van groepen buitenlanders zo ernstig gefaald heeft in Nederland.

Abel Herzberglezing – 17 september 2017

Kamervoorzitter Khadija Arib spreekt op zondag 17 september de 28ste Abel Herzberglezing uit. Khadija Arib haar lezing gaat over hoe we zorgvuldig kunnen omgaan met de waarden van ons huidige democratische stelsel. De Abel Herzberglezing wordt sinds 1990 in samenwerking met Trouw georganiseerd.

Het is echt lang geleden dat ik het zo roerend eens geweest ben met een PvdA’er, als met Khadija Arib in een lezing die ze gisteravond hield. In die lezing – de zogenaamde Abel Herzberglezing, vernoemd naar een Joodse advocaat en auteur – maakte de sociaal-democratische Kamervoorzitter namelijk de kachel aan met wat wij de afgelopen dertig jaar hebben verstaan onder “integratie.” Over het algemeen is men het er nu wel over eens dat dit volledig mislukt is. En dat is niet de schuld van Geert Wilders: nee, vanaf het begin af aan had het integratieproces al geen enkele kans van slagen. Dit is wat Arib erover zei:

“Wat ik mij persoonlijk nog goed herinner [van mijn jeugd als Marokkaans meisje in Nederland], is het volstrekte gebrek aan contact met de buitenwereld. Dat was geen probleem. Juist omdat er geen contact was, had niemand er last van. Het waren parallelle werelden, die elkaar eigenlijk nergens raakten.

De strikte scheiding tussen de Nederlandse en Marokkaanse gemeenschap bleef lange tijd bestaan. Dat was het beleid vanuit de Nederlandse overheid in die tijd. De fabrieksdeuren gingen wijd open, maar de deur naar de samenleving bleef dicht. De gastarbeiders hoefden de Nederlandse taal niet te leren. Zelf hadden ze daar ook geen behoefte aan. Er werd niet van ze verlangd dat ze de geschiedenis en democratische waarden van de Nederlandse samenleving kenden.

Die wederzijds afzijdigheid, de bijna gecultiveerde afstand, daar ben ik mij over blijven verbazen. Zeker toen duidelijk werd dat de problemen voor de Marokkaanse Nederlanders steeds nijpender werden.”

Er werd een miserabele bevolkingsgroep gekweekt, door falend overheidsbeleid én door eigen gebrek aan initiatief. En die was vervolgens vatbaar voor radicalisering:

“Met de komst van salafistische imams, ook naar landen als Nederland, werd de moskee niet alleen meer een vruchtbare plek voor gebed maar ook een ingang voor groeperingen die niet in de waarden van een democratische rechtstaat geloven – waarden zoals gelijkheid, vrijheid van meningsuiting en respect voor andersdenkenden.

In Amsterdam is de helft van de moskeeën inmiddels salafistisch. In de Schilderswijk kreeg de as-Soennah moskee veel ruimte om jongeren te hersenspoelen. Er werden shariahuwelijken ingevoerd en jongeren geronseld. Ouders kregen opeens te maken met kinderen die vonden dat je geen televisie meer mocht kijken. Imams met radicale denkbeelden drongen de gemeenschap binnen, met alle gevolgen van dien. Als Kamerlid ben ik door veel moeders benaderd, met de vraag of ik alsjeblieft wat kon doen aan de invloed van de moskee in de Schilderswijk.”

En dat heeft uiteindelijk geleid naar een gigantisch wantrouwen waarin Nederland een broeinest van etnische spanningen is geworden:

“Ik vrees dat Nederland na 11 september 2001 hetzelfde proces heeft doorgemaakt als de mensen die ik in de jaren ’80 en ’90 zag veranderen van een naïef in een cynisch persoon. Het vertrouwen dat mensen aanvankelijk in migranten hadden, sloeg om in wantrouwen. Dit hebben veel migranten gevoeld. Ook ik heb dat gevoeld.

En dat is waar we nu staan. Groepen staan tegenover elkaar.”

Graag zou ik echt de hele lezing van Arib hier ad verbum willen plaatsen, maar de auteursrechtwetgeving verhindert mij dat te doen. Maar wat we wel mogen (aldus de zelfverklaarde hyperobjectieve NOS, dus dan zal het wel kloppen toch?) is een filmpje embedden waarin Arib dit verhaal zelf vertelt. Zie bovenaan dus.

Laten we hopen dat Arib nu ze al die problemen geconstateerd heeft – en laten we wel wezen, dat is echt heel wat voor iemand die én lid is van de PvdA, en zelf van Marokkaanse afkomst is – als actieve politica nu ook die problemen kan gaan oplossen. Want één ding is duidelijk: dankzij falend immigratiebeleid en een naar binnen gekeerde Marokkaanse gemeenschap is in Nederland de verzuiling terug van weggeweest. Dat mag de PvdA van Arib zichzelf zwaar aanrekenen. Maar het is nog niet te laat: de partij heeft de kans deel uit te gaan maken van de oplossing. De hamvraag is natuurlijk: gaan ze dat ook doen, of worden de kritische Arib-achtigen straks toch weer intern overschaduwd door de theedrinkende en wegkijkende Job Cohen-types?

Brexitleider en Brits minister van Buitenlandse Zaken Boris Johnson neemt mogelijk ontslag na ruzie met May

0
brexit
Er wordt gevreesd dat premier Theresa May voor een light-versie van de Brexit zal zwichten.

Theresa May vindt het niet leuk dat Boris Johnson zowaar zijn mening verkondigd heeft over de onderhandelingen met de Europese Unie.

Boris Johnson, de Britse minister van Buitenlandse Zaken die een doorslaggevende rol speelde in de campagne voor Brexit, schreef enkele dagen geleden een prima artikel voor de Engelse krant de Daily Telegraph waarin hij uitlegde wat zijn visie voor Brexit is — en voor de toekomst van zijn land nadat het uit de totalitaire Europese Unie is gestapt. Het verhaal is prima geschreven. In maar liefst 4.000 worden zet hij een tienpunten-plan uiteen; een plan waar niemand al te veel kritiek op kan hebben.

Nou ja, niemand behalve eurofielen natuurlijk.

Helaas voor Johnson wordt zijn regering geleidt door een nogal onzekere vrouw die haar eigen positie heeft ondermijnd door nodeloos vroege verkiezingen uit te schrijven en die vervolgens te verliezen. Die vrouw, ik heb het dus over Theresa May, is witheet van woede. Volgens haar en haar “bondgenoten” had Johnson zijn gedachten namelijk nooit op papier mogen zetten, en al helemaal niet het deel waarin hij uitlegt dat hij niet van plan is om geld over te blijven maken aan de EU op het moment dat Brexit echt helemaal een feit is.

Het gevolg? Er is nu zware druk op Johnson om op te stappen als minister. Blijkbaar heeft May namelijk heel andere plannen — plannen die de Britse belastingbetaler wél bakken met geld gaan kosten.

Natuurlijk is het de omgekeerde wereld. May maakte een enorme fout door vervroegde verkiezingen uit te schrijven. Vervolgens maakte ze het nog erger door een belachelijk slechte campagne te voeren, die resulteerde in nettoverlies voor haar partij. Dat is allemaal al erg genoeg, maar nu is ze ook nog eens bezig om de onderhandelingen over Brexit te verkloten, wat voor een groot deel komt doordat ze zich de laatste maanden omringd heeft met eurofiele tegenstanders van Brexit.

Maar Boris is degene die moet opstappen? Zijn ze wel helemaal lekker, daar in Londen?

Mike van der Galien on Twitter

Wait. May called for early elections. Botched them. Is now botching Brexit. And JOHNSON may resign? @BorisJohnson https://t.co/3S7TLZ1zyb

Britse journalisten in Amerika, waar Johnson op dit moment is, vroegen hem gisteren of hij overweegt om op te stappen na alle kritiek vanuit het kabinet zelf. Zijn antwoord daarop maakt helder dat dit inderdaad het geval is:

“Als de last van het ministerschap van mijn schouders gehaald wordt zal ik vol trots terugkijken op de vele dingen die ik gedaan heb in die hoedanigheid.”

Zijn vader voegde daar later aan toe:

“Dit is zo’n belangrijk onderwerp dat ik geloof dat hij heel blij, blij, blij zal zijn om weg te lopen van dit alles als hij het gevoel heeft dat hij dat moet doen.”

Met andere woorden, als Johnson ervan overtuigd is dat May Brexit inderdaad verkeerd afhandelt en hij continu aangevallen wordt omdat hij zowaar een eigen mening heeft is hij, aldus zijn vader, meer dan bereid om op te zoek gaan naar een andere baan. Voor Johnson geldt het landsbelang namelijk zwaarder dan zijn eigen carriere.

Daar kan May het één en ander van leren.

 

Prinsjesdag blijkt burgerhaatdag: dankzij slotbegroting Rutte II gaan er nog eens 1 miljoen mensen op achteruit

0

De laatste begroting van het kabinet-Rutte II bevat weer eens een hoop maatregelen om burgers het leven zuur te maken. Voor maar liefst 1 miljoen mensen betekent het ook dat ze ondanks de economische voorspoed er op achteruit zullen gaan. En in sommige gevallen flink ook.

Ah, Prinsjesdag. Het is een jaarlijks parlementair ritueel, maar toch voornamelijk een propagandamomentje voor het kabinet om diens plannen in te lijsten met een gouden rand en net te doen alsof ze de meest briljante mensen zijn die Nederland gekend heeft sinds Albert Einstein kwam doceren in Leiden. Voor het kabinet-Rutte II is dat niet anders. De VVD pakt groot uit: de regeringspartij spreekt van “mooie cijfers” en zegt onomwonden: “Steeds meer Nederlanders voelen dat het beter gaat.” Een gelikt en vrolijk filmpje van een juichende Rutte en Asscher maakt het ‘feest’ vervolgens compleet.

VVD on Twitter

Kabinet-Rutte II neemt afscheid met mooie cijfers. Steeds meer Nederlanders voelen dat het beter gaat. #Prinsjesdag👉https://t.co/0FbqyOMa0F https://t.co/l2uAjL2CkB

Maar aan al dat feestgedruis zit natuurlijk ook een keerzijde. Want alhoewel Nederland er over het algemeen iets beter voorstaat dan een jaar geleden, wordt er flink met grote bedragen geschoven op de begroting. En waar dat voor sommigen betekent dat ze er iets bij krijgen, gaat er bij anderen juist iets vanaf. Of, nou ja, ‘sommigen’? Die groep blijkt dus te bestaan uit maar liefst 1 miljoen mensen

“Eén op vijf Nederlandse huishoudens (18 procent) gaat er volgend jaar niet op vooruit, blijkt uit de Prinsjesdagstukken. Gepensioneerden en mensen met een uitkering gaan er relatief het minst op vooruit.

Een kwart van de gepensioneerden gaat er bijvoorbeeld volgend jaar niet op vooruit. Het gaat dan vooral om gepensioneerden met een hoger inkomen. Bij mensen met een uitkering is dat 22 procent. Vooral Wajongers voelen dat: die groep kan er tot zo’n 2 procent op achteruitgaan.”

Nou, daar gaat Rutte dus met zijn vrolijk, optimisme en zijn applaus voor de begroting die hij gepresenteerd heeft, die zogenaamd betekent dat heel Nederland er op vooruit zal gaan nu de economie meezit. Kennelijk was het weer eens te ingewikkeld om een reguliere belastingverlaging te realiseren die er voor zorgt dat iedereen er direct op vooruit zal gaan. Gelukkig voor Mark komt er een nieuw kabinet aan dat zijn naam zal dragen: dus hopelijk volgend jaar weer een kans om wél iedereen er op vooruit te laten gaan.

DENK-politici Kuzu, Öztürk en Azarkan besluiten eindelijk te integreren: oranje stropdassen bij Prinsjesdag

0
DENK
Foto: Ter ere van Prinsjesdag: DENK-Kamerleden Selçuk Öztürk, Farid Azarkan en Tunahan Kuzu in het oranje op het Binnenhof. Bron: Kuzu / Facebook.

Het heeft even geduurd, maar de DENK-fractie heeft dan ook eindelijk besloten dat hun loyaliteit niet in het Midden-Oosten maar in Nederland ligt. Het werd eens tijd, hè?

Ik stel me even de partijburelen van DENK voor. Een secretaresse van de partij is daar nu druk bezig allemaal woedende mensen te woord te staan die allemaal hun lidmaatschap van DENK willen opzeggen, of tenminste op hoge toon uitleg eisen van Tunahan Kuzu en zijn partij. De hele DENK-achterban heeft namelijk gedacht te stemmen op een partij die opkwam voor mensen die in Nederland wonen, maar eigenlijk helemaal niet van Nederland houden. Mensen die willen dat ons land ook een beetje Turkije of Marokko wordt, zeg maar.

Tunahan Kuzu

Prinsjesdag 2017 met mijn knappe collega’s 😉 Fractie DENK 👍🏽💪🏽

En daar heb je ze dan: de kornuiten van DENK. Op een zonnig Binnenhof verschenen ze ter ere van Prinsjesdag allemaal met een oranje stropdas en een oranje pochet. Ze toonden ermee hun liefde voor Nederland en voor de koning: van het huis Oranje-Nassau, welteverstaan.

Menig DENK-stemmer zal wel even met de ogen geknipperd hebben: staan daar echt mijn politici, een beetje te heulen met de vijand? Waarom dragen ze oranje, en geen rood met een witte halve maan? Dat kan toch niet zomaar, een beetje pleiten tegen integratie en voor ‘acceptatie’, maar dan vervolgens wél zelf integreren en er in het oranje bijlopen?

Ik wil er geen misverstand over laten bestaan, hoor: ik juich het toe. Maar juist daarom wens ik Kuzu en de zijnen dan ook veel succes vanwege de woede in de achterban die ongetwijfeld nu op gang gaat komen.

 

Politici omgekocht: De Nederlandse links in Azerbeidzjaanse smeergeldaffaire

0
omkoping

Ook Nederlandse bedrijven blijken betrokken bij het Azerbeidzjaanse omkoopschandaal dat onlangs in het nieuws kwam. Ze hebben facturen gestuurd aan dezelfde verdachte ‘spookbedrijven’ die een sleutelrol speelden in het omkopen van Europese politici. Het varieert van Nederlandse vennootschappen van Hewlett Packard, Glencore, AkzoNobel en Monsanto tot voormalig Ajax-speler Lorenzo Ebecilio.

Wereldwijd zijn journalisten en opsporingsautoriteiten aan het spitten in een gemeenschappelijk onderzoeksproject dat The Azerbaijan Laundromat is gedoopt. Ook Nederlandse ondernemingen blijken zaken te hebben gedaan met bedrijven en tussenpersonen die direct betrokken zijn bij deze omvangrijke omkoopaffaire. Het gaat om 37 Nederlandse vennootschappen die in totaal via-via 129 betalingen hebben ontvangen van de Azerbeidzjaanse overheid.

Uit de documenten die zijn gepubliceerd, is onomstotelijk vast komen te staan dat de Azerbeidzjaanse overheid via onder meer Schotse spookbedrijven verschillende Europese politici heeft gefêteerd dan wel omgekocht. Daarnaast is er overheidsgeld gebruikt om Azerbeidzjaanse ministers en familieleden te verrijken en is er alles aan gedaan om lobbyisten en PR-mensen een zo positief mogelijk beeld van de voormalige Sovjet-republiek te schetsen.

Er zijn grote geldstromen gevonden naar vooraanstaande Europese politici

De eerste nieuwsberichten verschenen daarover vorige week op onder meer de voorpagina van de Britse krant The Guardian en op de website van het journalistieke onderzoekscollectief OCCRP, die als eersten inzage kregen in de bijna 17 duizend betalingen in de periode 2012 en 2014. Er bleken behoorlijke dubieuze betalingen tussen te zitten. Zo hebben meerdere Azerbeidzjaanse regeringsfunctionarissen, waaronder de vice-premier en zijn familieleden, gebruikgemaakt van de publieke gelden. Hun Europese tandartskosten, ziekenhuiskosten in het Amerikaanse topziekenhuis Johns Hopkins Medicine en zelfs Britse privéscholen kwamen ten laste van de sponsorpot.

Daarnaast zijn er grote geldstromen gevonden naar vooraanstaande Europese politici [zie kader] in België, Italië, Bulgarije en Slovenië. De eerste strafrechtelijke omkoop- en witwasonderzoeken zijn daar al opgestart, politici zijn afgetreden en ook het Europees Parlement kondigde afgelopen woensdag aan dat het een onderzoek wil naar de politieke omkopingspraktijken, ook wel ‘kaviaardiplomatie’ genoemd, van Azerbeidzjan.

Eindbestemming Nederland

Uit onderzoek van Follow the Money blijkt dat een deel van de pot ook richting 37 Nederlandse bedrijven vloeiden, aan wie in totaal 129 betalingen zijn gedaan. Zo gingen er miljoenen dollars naar onder meer Hewlett Packard Europe BV, Akzo Nobel Functional Chemicals, handelshuis Glencore Grain BV, Monsanto Holland BV en zadengigant Enza Zaden.

En er werden ook kleinere rekeningen voldaan, zoals de rekening van een Nederlandse tandarts waarbij de factuuromschrijving duidelijk maakte dat het ging om de (klein-)kinderen van de Azerbeidzjaanse vicepremier Yaqub Eyyubov. Er ging ruim 24 duizend dollar naar horlogewebshop Exclusive Watches, en de voormalige Ajax-speler Lorenzo Ebecilio kreeg bijna 13 duizend dollar. Het is slechts een greep uit de talloze Nederlandse links die in de uitgelekte lijst voorkomt.

Akzo Nobel, Enza Zaden, Monsanto Holland, maar ook een Nederlandse tandarts en voormalig Ajax-speler Lorenzo Ebecilio ontvingen geld van bedrijven gelieerd aan het regime

Schotse spookbedrijven

Het zakendoen met deze inmiddels besmette bedrijven betekent overigens niet per definitie dat er sprake is van omkoping of andere strafbare feiten. Feit is wel dat de Nederlandse bedrijven in de lijst gefactureerd hebben aan nogal schimmige bedrijven. Het onderzoek The Azerbaijan Laundromat toonde aan dat de Azerbeidzjaanse vriendjespolitiek hoofdzakelijk verliep via vier vennootschappen met de nietszeggende namen Polux Management, Hilux Services, Metastar Investment en LCM Alliance.

Dit zijn overduidelijk offshore-vennootschappen. De vennootschappen zijn in Schotland en Groot-Brittannië geregistreerd, maar hielden bankrekeningen aan bij een Estlandse vestiging van de Deense Danske Bank. Via hun bankrekeningen werd 2,5 miljard euro weggepompt. De bron van dit geld is in het Laundromat-onderzoek ook deels ontrafeld: het geld kwam van bedrijven gelieerd aan de huidige Azerbeidzjaanse president Ilham Aliyev, verschillende Azerbeidzjaanse ministeries, een mysterieus bedrijf Baktelekom en een Russisch staatsbedrijf Rosoboronexport dat in de wapenhandel actief is.

De bedrijven waren op papier eigendom van een Azerbeidzjaanse taxi-chauffeur

De bedrijven waren op papier eigendom van een Azerbeidzjaanse man genaamd Maharram Ahmadov. OCCRP-journalisten traceerden deze man, die op papier waakte over de miljarden. Het bleek te gaan om een chauffeur die woonachtig is in een arme wijk in hoofdstad Bakoe. Het is een klassiek geval van een stroman die de werkelijke eigenaren afschermt.

De Azerbeidzjaanse pot van 2,5 miljard euro werd tussen 2012 en 2014 onder meer aangewend voor zogeheten ‘kaviaardiplomatie’ – het fêteren van politici met onder meer dure horloges en tapijten om zodoende invloed te kopen. Het onderzoeksproject Azerbaijan Laundromat toont nu ook aan dat er dubieuze geldstromen zijn gegaan naar voormalige leden van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa (PACE).

Dit onafhankelijke Europese orgaan is opgericht na de Tweede Wereldoorlog om mensenrechten en democratie te bewaken via onder meer het gelieerde Europees Hof van de Rechten van de Mens. Azerbeidzjan is sinds 2001 lid van de Raad van Europa, maar kent één groot probleem; het is niet zo goed gesteld met de mensenrechten, zo stelde onder meer Amnesty International vast. Een kritisch rapport daarover werd echter in 2013 weggestemd. Het vermoeden was dat Azerbeidzjan dit had weten te bewerkstelligen door middel van ‘kaviaardiplomatie’. Dit vermoeden is nu versterkt door de ontdekking van aanzienlijke betalingen aan (voormalige) leden door de regering van dat land.

Italië

De Italiaanse afgevaardigde Luca Volontè is een van de de voormalig afgevaardigden die eind vorig jaar al onder vuur is komen te liggen. Hij heeft via de Schotse vennootschappen Metastar en Hilux (die ook veelvuldig voorkomen op de Nederlandse lijst) een bedrag van 2,4 miljoen euro ontvangen. De bedragen vloeiden richting zijn stichting en een privévennootschap. Volonte heeft de betalingen erkend, maar ontkent dat het gerelateerd is aan zijn (milde) oordeel met betrekking tot het kritische rapport over mensenrechtschendingen. Het vermoeden is echter dat hij het wegstemmen van het rapport heeft georkestreerd. De Italiaanse justitie is inmiddels een strafrechtelijk onderzoekbegonnen naar hem begonnen vanwege omkoping en witwaspraktijken.

Duitsland

Een andere begunstigde betreft de Duitse oud-parlementariër Eduard Lintner (CSU) die van 1999 tot 2009 deel uitmaakte van de Parlementaire Vergadering. Lintner was destijds al mild ten aanzien van Azerbeidzjan en ook na zijn vertrek bij de Raad van Europa zette hij die houding voort. Hij richtte zelfs een lobbygroep op met als doel het verbeteren van de banden tussen Duitsland en Azerbeidzjan.

Lintner in 2013 actief als Duitse waarnemer bij de verkiezingen in Azerbeidzjan. Tijdens deze verkiezingen, waar de zittende president Aliyev met 84 procent van de stemmen werd herkozen, vonden er volgens Lintner geen misstanden plaats. ‘The election process itself was organized at a high level and meets such standards as in Germany, for example,’ verklaarde hij. Opmerkelijk, want de Organization for Security and Cooperation in Europe (OSCE) schoffelde de verkiezingen juist onderuit en noemde de verkiezingen ‘serieus gebrekkig’. Zo werd het gros van de tellingen als ‘slecht’ tot ‘zeer slecht’ bestempeld, en was er in aanloop naar de verkiezingen selectieve aandacht voor Aliyev terwijl de oppositie nauwelijks exposure kreeg. De integriteit van Lintner wordt door de Azerbaijan Laundromat sterk in twijfel getrokken. De gelekte documenten tonen aan dat hij twee weken na zijn verblijf in Azerbeidzjan vanwege de verkiezingen, een betaling van 41 duizend euro uit de pot ontving. Zijn lobbyclub ontving ook ruim 800 duizend euro uit de Laundromat.

België

De geldstromen vanuit Azerbeidzjan zijn ook richting Belgische politici gestoomd. De Belgische kranten L’Echo en De Tijd achterhaalden vorige week dat er ook opmerkelijke gelstromen vloeiden naar Belgische politici onder wie Alain Destexhe die zitting heeft in de Raad van Europa. Zo ontving een door hem opgerichte vereniging, de European Academy for Elections Obervatory, geld uit Azerbeidzjan. De schijn van belangenverstrengeling is daarmee gewekt, want Destexhe was ook onafhankelijk rapporteur over de democratie in Azerbeidzjan. Destexhe maakte afgelopen zondag bekend dat hij opstapt in de parlementaire vergadering van de Raad van Europa. Vorige week werd ook ontdekt dat de Belgische oud-minister Marc Verwilghen en voormalig ondervoorzitter van de Raad van Europa, Paul Wille, betrokken zijn bij Azerbeidzjaanse lobbyclubs.

Bulgarije

Een andere opvallende betaling ging richting Kalin Mitrev, de Bulgaarse afgevaardigde voor de European Bank of Reconstruction and Development (EBRD) in Londen. Hij ontving 425 duizend euro uit de pot. Hij probeerde het onlangs te legitimeren door te stellen dat de betalingen voortvloeiden uit eerdere consultancy-werkzaamheden voor de Azerbeidzjaanse overheid. Bulgarije heeft inmiddels een strafrechtelijk onderzoek ingesteld. Het is een pijnlijk moment, want de belangrijke Zuidelijke Gas Corridor ligt op tafel en de EBRD moet later dit jaar beslissen of de bank een lening van ruim 400 miljoen euro verstrekt aan Azerbeidzjan. Extra pijnlijk: Mitrev is getrouwd met het hoofd van Unesco.

Bloemen, kaas en voetbal

Op basis van het uitgavenpatroon is het gissen naar de exacte bedrijfsactiviteiten van deze vier afgeschermde bedrijven. Een van die bedrijven, Metastar Investment LLP, betaalde enerzijds geld aan de Europese politici (zie kader) die nu verdacht worden van omkoping. Maar hetzelfde bedrijf deed ook voor miljoenen dollars aan bestellingen bij Nederlandse bloemen- en zadenbedrijven. Het bedrijf was van vele markten thuis, want het overzicht met Nederlandse betalingen bevat bijvoorbeeld ook een overboeking van bijna 13 duizend dollar aan een natuurlijk persoon, Lorenzo Ebecilio. De voormalig Ajax-voetballer Ebecilio speelde ten tijde van de betaling in 2013 bij de Azerbeidzjaanse club Gabala. Zijn management was niet bereikbaar voor een toelichting.

omkoping

Een andere opvallende betaling betreft een rekening van bijna 1100 dollar aan de Nederlandse tandartspraktijk Videnti. Bij de factuuromschrijving (in het Duits) staan de namen vermeld van de zoon en kleindochter van Yaqub Eyyubov, de huidige vicepremier van Azerbeidzjan. De Nederlandse kliniek leverde zo diensten aan zoon Farhad, het hoofd van de wegpolitie in Azerbeidzjan, en kleindochter Nasrin. In een eerdere OCCRP-publicatie kwam ook naar voren dat kinderen en kleinkinderen gebruik maakten van Duitse tandartsklinieken. Videnti reageerde niet op vragen van Follow the Money.

omkoping

Zeker in het licht van het fêteren van politici, de zogeheten ‘kaviaardiplomatie’, doet Metastar ook een opvallende transactie op 16 augustus 2013. Toen is er een factuur van 24.457 euro betaald aan het Nederlandse bedrijf Exclusive Watches. De eigenaar van deze horlogehandelaar, Jurgen Dankers, kan het zich niet meer herinneren. ‘Het is vier jaar geleden en ik verkocht wel meer horloges via mijn website. Ik kan het ook niet meer controleren want mijn bedrijf bestaat niet meer.’

“In sommige landen zijn de politiek en het bedrijfsleven nauw met elkaar verweven. Het is dan lastig om met de Nederlandse ethiek zaken te doen”

Ministeriële melkkoe

De uiteindelijke afnemer bij een geldstroom richting Friesland valt wel te traceren. In de Nederlandse lijst is opgenomen dat er in augustus 2013 vanuit het Schotse bedrijf Polux 44.284 dollar is overgeboekt naar melkveeconsultants van The Friesian. ‘We hebben toen een heel nieuw melkveebedrijf opgezet in Azerbeidzjan,’ vertelt aandeelhouder Henk Bles. ‘Het was een bijzonder project, want we hadden in dat land de supervisie over de bouw, de stalinrichting en we hebben een jaar lang ook het management gedaan om het veebedrijf op te starten.’ De opdracht kwam volgens Bles binnen via de Nederlandse ambassade. ‘We zijn vervolgens ingehuurd door de Gilan-groep uit Azerbeidzjan,’ zegt Bles.

De Friese veeteeltexperts hebben zodoende, zonder dat ze het waarschijnlijk wisten, een opdracht gedaan voor de grote melkkoe van Kamaladdin Heydarov, de huidige minister van Emergency Responses in Azerbeidzjan. Deze minister is door de Amerikaanse ambassade – zo valt te lezen in de in 2010 via WikiLeaks gelekte Amerikaanse ambassadeberichten – door en door corrupt en staat aan het hoofd van de één na machtigste familie in Azerbeidzjan. ‘Heydarov controls more visible assets and wealth within the country than the President,’ valt er te lezen. Waarbij de Amerikanen erop doelden dat de minister en zijn familie eigenaren zijn van het Gilan-conglomeraat.

Een voormalige directeur van een van de Nederlandse bedrijven die op de lijst staat, en anoniem wil blijven, schetst de problematiek. ‘In sommige landen zijn de politiek en het bedrijfsleven nauw met elkaar verweven. Het is lastig om met de Nederlandse ethiek zaken te doen. Je kijkt of een bedrijf met zuivere dingen bezig zijn en als dat zo is, dan doe je gewoon zaken. Ook al weet je niet precies hoe ze aan hun geld komen.’

Bron

OMKOPING EUROPESE POLITICI

De Azerbeidzjaanse pot van 2,5 miljard euro werd tussen 2012 en 2014 onder meer aangewend voor zogeheten ‘kaviaardiplomatie’ – het fêteren van politici met onder meer dure horloges en tapijten om zodoende invloed te kopen. Het onderzoeksproject Azerbaijan Laundromat toont nu ook aan dat er dubieuze geldstromen zijn gegaan naar voormalige leden van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa (PACE).
Dit onafhankelijke Europese orgaan is opgericht na de Tweede Wereldoorlog om mensenrechten en democratie te bewaken via onder meer het gelieerde Europees Hof van de Rechten van de Mens. Azerbeidzjan is sinds 2001 lid van de Raad van Europa, maar kent één groot probleem; het is niet zo goed gesteld met de mensenrechten, zo stelde onder meer Amnesty International vast. Een kritisch rapport daarover werd echter in 2013 weggestemd. Het vermoeden was dat Azerbeidzjan dit had weten te bewerkstelligen door middel van ‘kaviaardiplomatie’. Dit vermoeden is nu versterkt door de ontdekking van aanzienlijke betalingen aan (voormalige) leden door de regering van dat land.
Italië
De Italiaanse afgevaardigde Luca Volontè is een van de de voormalig afgevaardigden die eind vorig jaar al onder vuur is komen te liggen. Hij heeft via de Schotse vennootschappen Metastar en Hilux (die ook veelvuldig voorkomen op de Nederlandse lijst) een bedrag van 2,4 miljoen euro ontvangen. De bedragen vloeiden richting zijn stichting en een privévennootschap. Volonte heeft de betalingen erkend, maar ontkent dat het gerelateerd is aan zijn (milde) oordeel met betrekking tot het kritische rapport over mensenrechtschendingen. Het vermoeden is echter dat hij het wegstemmen van het rapport heeft georkestreerd. De Italiaanse justitie is inmiddels een strafrechtelijk onderzoekbegonnen naar hem begonnen vanwege omkoping en witwaspraktijken.
Duitsland
Een andere begunstigde betreft de Duitse oud-parlementariër Eduard Lintner (CSU) die van 1999 tot 2009 deel uitmaakte van de Parlementaire Vergadering. Lintner was destijds al mild ten aanzien van Azerbeidzjan en ook na zijn vertrek bij de Raad van Europa zette hij die houding voort. Hij richtte zelfs een lobbygroep op met als doel het verbeteren van de banden tussen Duitsland en Azerbeidzjan.
Lintner in 2013 actief als Duitse waarnemer bij de verkiezingen in Azerbeidzjan. Tijdens deze verkiezingen, waar de zittende president Aliyev met 84 procent van de stemmen werd herkozen, vonden er volgens Lintner geen misstanden plaats. ‘The election process itself was organized at a high level and meets such standards as in Germany, for example,’ verklaarde hij. Opmerkelijk, want de Organization for Security and Cooperation in Europe (OSCE) schoffelde de verkiezingen juist onderuit en noemde de verkiezingen ‘serieus gebrekkig’. Zo werd het gros van de tellingen als ‘slecht’ tot ‘zeer slecht’ bestempeld, en was er in aanloop naar de verkiezingen selectieve aandacht voor Aliyev terwijl de oppositie nauwelijks exposure kreeg. De integriteit van Lintner wordt door de Azerbaijan Laundromat sterk in twijfel getrokken. De gelekte documenten tonen aan dat hij twee weken na zijn verblijf in Azerbeidzjan vanwege de verkiezingen, een betaling van 41 duizend euro uit de pot ontving. Zijn lobbyclub ontving ook ruim 800 duizend euro uit de Laundromat.
België
De geldstromen vanuit Azerbeidzjan zijn ook richting Belgische politici gestoomd. De Belgische kranten L’Echo en De Tijd achterhaalden vorige week dat er ook opmerkelijke gelstromen vloeiden naar Belgische politici onder wie Alain Destexhe die zitting heeft in de Raad van Europa. Zo ontving een door hem opgerichte vereniging, de European Academy for Elections Obervatory, geld uit Azerbeidzjan. De schijn van belangenverstrengeling is daarmee gewekt, want Destexhe was ook onafhankelijk rapporteur over de democratie in Azerbeidzjan. Destexhe maakte afgelopen zondag bekend dat hij opstapt in de parlementaire vergadering van de Raad van Europa. Vorige week werd ook ontdekt dat de Belgische oud-minister Marc Verwilghen en voormalig ondervoorzitter van de Raad van Europa, Paul Wille, betrokken zijn bij Azerbeidzjaanse lobbyclubs.
Bulgarije
Een andere opvallende betaling ging richting Kalin Mitrev, de Bulgaarse afgevaardigde voor de European Bank of Reconstruction and Development (EBRD) in Londen. Hij ontving 425 duizend euro uit de pot. Hij probeerde het onlangs te legitimeren door te stellen dat de betalingen voortvloeiden uit eerdere consultancy-werkzaamheden voor de Azerbeidzjaanse overheid. Bulgarije heeft inmiddels een strafrechtelijk onderzoek ingesteld. Het is een pijnlijk moment, want de belangrijke Zuidelijke Gas Corridor ligt op tafel en de EBRD moet later dit jaar beslissen of de bank een lening van ruim 400 miljoen euro verstrekt aan Azerbeidzjan. Extra pijnlijk: Mitrev is getrouwd met het hoofd van Unesco.

Waarom Prinsjesdag dit jaar écht alleen maar over de hoedjes gaat

2
prinsjesdag

Een half jaar geleden ging Nederland naar de stembus. Vandaag is het Prinsjesdag, zonder een nieuw kabinet. Hoewel de Telegraaf de miljoenennota in handen kreeg, kraait geen haan daarnaar. Het is namelijk een tussennota zonder zwaarwegende consequenties, omdat het kabinet demissionair is. Tijd om Prinsjesdag dan maar te verschuiven?

Dat idee kan direct worden verworpen: De Grondwet staat het verschuiven van Prinsjesdag niet toe. Hoewel de constitutie nergens rept over het woord Prinsjesdag, staat de datum van de miljoenennota wel vastgelegd. Daarom pleitte historicus Henk ten Velde gisteren in Buitenhof voor een aanpassing van die grondwet.

Buitenhof on Twitter

‘Moeten we Prinsjesdag niet gewoon uitstellen totdat het nieuwe kabinet er zit?’ aldus Henk te Velde in #Buitenhof https://t.co/h6QzXR9Uli

In zijn ogen komen nu het politiek gedeelte en het ceremoniële gedeelte van Prinsjesdag met elkaar in de knoop., terwijl deze onderdelen juist zo mooi met elkaar verweven waren in Nederland. Na alle pracht en praal op dinsdag volgen de de belangrijkste debatten van het jaar in de Tweede Kamer. De NPO zendt de hele dag live uit, terwijl de politieke kopstukken in een goed gevulde Kamer (dat is ook wel eens anders) hun beste retoriek van stal halen.

‘s Avonds worden de politieke analisten uitgenodigd aan de tafels van DWDD en Pauw om de beste debater van de dag aan te wijzen en de meest opvallende opmerkingen uit te lichten. Maar dit jaar zou dat debat alleen maar over de formatie gaan en daar willen de formerende partijen D66, VVD, CDA en ChristenUnie al maanden niets over kwijt. Dat zou een debat worden voor niemand en over niks.

Omroep West on Twitter

Schoten, harde muziek en geschreeuw, Prinsjesdagpaarden krijgen schriktraining #prinsjesdag https://t.co/wf0AUkLy6e

Daarom worden de zogenoemde Politieke Beschouwingen helemaal geskipt. Dat toetje volgt dus later. Met andere woorden: dit jaar is er alleen de spreekbeurt van de koning en een ritje met de reserve glazen koets.

Uiteindelijk zal het daarom alleen om de hoedjes gaan en wordt Prinsjesdag een verlengstuk van Koningsdag. Volgens de NOS geeft deze ‘bloedeloze’ Prinsjesdag koning Willem-Alexander een ongemakkelijk gevoel. “Het is een beetje alsof hij met groot ceremonieel vertoon een lint gaat doorknippen dat premier Rutte daarna weer snel aan elkaar bindt om het even later, bij de presentatie van een nieuw kabinet, zelf opnieuw, maar dan echt, weer door te knippen”, schrijft redacteur Piet van Asseldonk.

‘Prinsjesdag is een wassen neus’

Ook de ‘gewone Nederlander’ zit niet te popelen om Prinsjesdag te zien. Uit onderzoek van HR-dienstverlener Raet onder ruim 1.000 Nederlanders blijkt dat maar liefst 56 procent van de ondervraagden Prinsjesdag dit jaar ‘een wassen neus’ noemt. “Er is altijd veel te doen om Prinsjesdag”, aldus Joke van der Velpen, Kennismanager bij Raet. “De afgelopen jaren ging het vooral over uitgelekte maatregelen, dit jaar is er veel aandacht voor het demissionaire kabinet. Ondanks alle commotie zien we dat Prinsjesdag voor de Nederlandse bevolking vooral een waardevolle traditie is. Om ook het inhoudelijke deel van Prinsjesdag aantrekkelijker te maken is het belangrijk de maatregelen begrijpelijk te maken.”

Volgens Raet zouden vooral ouderen waarde hechten aan de tradities rond Prinsjesdag. Vrouwen (21 procent) zouden zich verheugen op de verschijning van koningin Máxima. De troonrede wordt volgens onderzoek van SNS Bank wel goed gevolgd, maar kijkers zouden het taalgebruik in de lezing te ingewikkeld vinden. Zo opperen ze om de troonrede te verduidelijken met bijvoorbeeld een Powerpointpresentatie.

Gelukkig voor hen hoeven ze dit jaar niet op te letten, omdat het naar verluidt weinig inhoud zal hebben.

Bert Huisjes on Twitter

Verhaal van de dag, wat mij betreft. Hoe leuk & lief is dit: dochter @MvanToorenburg @cda ontwerpt hoed voor mama op Prinsjesdag! Bij #WNL..

Er tekenen zich in Europa nieuwe grenzen af (en dat betekent weinig goeds)

1
IDL TIFF file

Er tekenen zich in Europa nieuwe grenzen af, indien Polen haar zin krijgt. En dat betekent weinig goeds, zo concludeert Olav ten Broek. De Verenigde Staten houden nog steeds een stevige greep op Europa, met als doel te voorkomen dat Duitsland en Frankrijk meer toenadering zoeken tot Rusland. Een analyse…

Warschau, 6 juli 2017. Polen is het eerste buitenland waar de nieuwe Amerikaanse president uit zijn Air Force One stapt. Waarom Polen? Dat horen we van hemzelf tijdens zijn eerste buitenlandse toespraak. Al mist de voltallige Nederlandse pers de boodschap. Want behalve een heleboel gebakken lucht, loze complimenten en open deuren zei Trump het volgende:

“President Duda and I have just come from an incredibly successful meeting with the leaders participating in the Three Seas Initiative. To the citizens of this great region, America is eager to expand our partnership with you. We welcome stronger ties of trade and commerce as you grow your economies. And we are committed to securing your access to alternate sources of energy, so Poland and its neighbors are never again held hostage to a single supplier of energy.”

De “Three Seas Initiative” is feitelijk een heropleving van een oud plan van de Poolse president Pilsudski uit de jaren dertig van de vorige eeuw. Het plan behelsde een soort statenbond tussen de Oostzee en de Zwarte Zee, als een economische en militaire buffer tussen Oost- en West-Europa. Geen wonder dat dit plan in goede aarde valt in de VS. Immers, zoals George Friedman van de denktank Stratfor het uitlegt: “de VS werken al honderd jaar aan het voorkomen van bondgenootschappen tussen Duitsland en Rusland, want zij zijn samen de enige macht die de VS kan verslaan”.

Friedman’s speech wordt vaak ingekort tot bovenstaande woorden, maar hij zegt meer dan dat. De VS, in elk geval Stratfor, geeft aan dat op termijn de Europese Unie niet de stabiele factor is waar de VS op rekent. Populistische partijen zijn in opkomst. Politici twijfelen steeds openlijker aan de band met de VS. Sancties tegen Rusland worden in toenemende mate bekritiseerd. Vergeet niet, zegt Friedman, dat de EU een economische en demografische reus is. Groter dan de VS.

George Friedman, “Europe: Destined for Conflict?”

The Chicago Council on Global Affairs and Stratfor founder and CEO George Friedman present a discussion on the emerging crisis in Europe. Europe has inherent flashpoints smoldering beneath the surface which are destined to erupt again, including half a dozen locations, borderlands, and cultural dynamics that have the potential to upend Europe as we know it, says Friedman.

De VS gebruikt Duitsland en Frankrijk om macht uit te oefenen op alle 28 lidstaten van de EU. Duitsland heeft invloed in Oost-Europa, Frankrijk in Zuid-Europa. De verschillen zijn te merken als het gaat om bezuinigingsoperaties en financiële steun aan Griekenland, Spanje en Italië, waar Frankrijk altijd de zijde kiest van de mediterrane landen. Duitsland is veel meer verbonden, zowel economisch als demografisch, met de landen rond de Oostzee, Midden-Europa en de Balkan. Beide groepen staan onder indirecte controle van de VS en onder directe controle van de door de VS geleide NAVO.

Zolang Duitsland en Frankrijk het met elkaar eens zijn, zal de rest van de EU hun plannen steunen. Maar zodra de twee blokken van mening verschillen, is de EU niet in staat een onafhankelijk besluit te nemen. Gaat het om geopolitieke zaken, dan grijpt de VS in. Verdeel en heers.

Helaas voor de VS werkt dit niet altijd. Een goed voorbeeld zijn de akkoorden van Minsk, waar Duitsland en Frankrijk in nauwe samenspraak met Rusland en Oekraïne feitelijk de VS buitenspel zetten (reden voor NAVO-generaal Breedlove om aan te kondigen dat wat hem betreft de uitkomst van Minsk niet telde, de VS/NAVO was immers geen partij).

Minsk gaf voeding aan het al eerder bestaande Amerikaanse plan om de EU te “decentraliseren”, dat wil zeggen zich te richten op de meer militante, NAVO-getrouwe nationalisten in Midden-Europa. De VS vreest – Friedman zegt dit ook in zijn toespraak – dat Duitsland en Frankrijk, met Italië de top-drie grootste Europese economieën, ooit tot een détante met Rusland kunnen komen. Daar zijn redenen genoeg voor, denk alleen al aan de afhankelijkheid van Russische grondstoffen en de lucratieve Russische exportmarkt. Elke samenwerking tussen de EU en Rusland is tegen het belang van de VS.

Dat verklaart de woorden van Trump. De VS versterkt haar greep op Europa, heel Europa, door het stationeren van zes militaire commandocentra in de Baltische Staten, Polen, Roemenië en Bulgarije, de zogenoemde “frontline states”, nog los van het commandocentrum dat is aangekondigd in Oekraïne, de facto een Amerikaanse kolonie aan de Russische- en EU-grenzen.
Natuurlijk gaat dit enigszins ten koste van de verhoudingen met de traditionele Amerikaanse partners Frankrijk en Duitsland, maar dat vindt Washington niet erg.

De VS laat zien dat ze West-Europa nog altijd belangrijk vindt, maar verlegt haar zwaartepunt naar het oosten, het “nieuwe Europa” zoals Donald Rumsfeld het tien jaar geleden al noemde, de “lead from behind”-strategie van de VS jegens Midden-Europese staten die als laatste tot de Amerikaanse invloedssfeer zijn toegetreden, fanatieker dan de oude NAVO-landen en daardoor zelfs regelmatig in conflict met hen.

Scandinavië

Zweden is geen NAVO-lidstaat maar het gedraagt zich als een trouwe partner van Washington. Het zou zonder veel moeite kunnen aansluiten bij de NAVO als er zich een meerderheid in het parlement voor uitspreekt. Ook Finland heeft allang niet meer de neutrale status die ooit “Finlandisering” werd genoemd. De banden tussen Stockholm en Helsinki zijn hecht en pro-Amerikaans. Met de NAVO-leden Noorwegen en Denemarken vormt Scandinavië het “Viking-blok”.

Polen

Polen zweept onder de huidige meerderheid van de PIS-partij met succes de Koude Oorlog op, door zo veel mogelijk op de NAVO-trommel te slaan en te roepen dat het bedreigd wordt uit het oosten. Het streeft naar een gemenebest met de Baltische Staten, om te beginnen met Litouwen. Daarnaast heeft het de ambities om delen van haar oude grondgebied weer binnen haar invloed te krijgen, zoals het westen van Oekraïne en Wit-Rusland. Het land heeft zeker mogelijkheden om een regionale macht te zijn en de VS steunt dat zoveel als het kan, zowel politiek als militair. De VS traint in Polen Oekraïense militairen en ultra-nationalistische (zeg maar neo-nazi) militia en een Pool, Donald Tusk, is voorzitter van de Raad van Europa.

Roemenië en Bulgarije

De derde poot aan deze VS / NAVO constellatie zijn de buurlanden Roemenië en Bulgarije, twee economisch zwakke staten die echter zijn gepromoveerd tot “new frontiers”, volgepropt met militairen, wapens en radarposten die uitkijken over de Zwarte Zee. Roemenië vormt ook de poort tot Moldavië, waar de VS zonder meer zullen ingrijpen als er instabiliteit ontstaat, om nog maar te zwijgen over Oekraïne.

Een machtige Roemeense marinevloot is er nog niet, maar het is een kwestie van tijd tot er onder Roemeense vlag varende Amerikaanse marineschepen in de Zwarte Zee zullen verschijnen. De VS mag immers zelf geen permanente schepen in de Zwarte Zee hebben.

Bulgarije lijkt van minder belang, maar speelt een grote rol in het destabiliseren van Macedonië, zodra de Balkan Stream gasleiding voltooid is. Bulgarije erkent Macedonië niet, zelfs de taal niet, een ideale NAVO-proxy om weer een bondgenoot van Rusland eronder te krijgen.

Voor de EU zijn beide landen slechts van belang als lagelonenlanden. Ze maken geen deel uit van de Schengenzone. Dat maakt deze landen des te meer enthousiast voor “samenwerking” met de VS op welk gebied dan ook.

Historische achtergrond

Al het bovenstaande is ontleend aan een oud plan van de Poolse president Jozef Pilsudski uit de jaren ’30 van de vorige eeuw. Ook hij zocht de alliantie van staten tussen de Oostzee en de Zwarte Zee. Ook toen was het een gevaarlijk plan. Het leidde tot een Poolse inval in Litouwen en een Sovjet-inval in Polen, het Molotov-Ribentrop-Pact, de Winteroorlog tussen Finland en de Sovjet-Unie en uiteindelijk gaf het voeding aan de Tweede Wereldoorlog.

Dit domino-effect begint zich langzaam te herhalen. De eerste dominosteen viel in februari 2014 op het Maidanplein in Kiev, waar de VS met miljoenen dollars een staatsgreep steunden die de zittende regering ten val bracht en een puur pro-Amerikaanse regering aan de macht hielp. Het resultaat hiervan was de tweede dominosteen, bestaande uit de afscheiding van de Krim en het daarop volgende ach en wee van zowel de VS als de EU, hoewel de Krim van geen van beide deel uitmaakt of er van enig belang sprake is. De derde dominosteen was het uitbreken van een volksopstand in Oost-Oekraïne en het uitroepen van de Volksrepublieken Donetsk en Lugansk. De vierde dominosteen was de openlijke en verborgen steun van de NAVO aan Oekraïne, bestaande uit de aanwezigheid van honderden NAVO-”adviseurs”, wapens en inlichtingen.

De vijfde dominosteen waren de wederzijdse sancties tussen de EU en Rusland, die nog altijd voortduren. De VS bleef overigens al die tijd gewoon handel drijven met Rusland, maar dat terzijde.
De zesde dominosteen, een directe oorlog tussen de NAVO en Rusland, balanceert op zijn kant.

europa
Zo ziet Europa er inmiddels uit volgens de Amerikaanse planners (Gemaakt met Mapchart.net)

Zwart: het Verenigd Koninkrijk en Albanië, directe instrumenten van het Pentagon.
Roze: de “oude NAVO”, waaronder landen die mogelijk een betere band met Rusland willen.
Blauw: het Viking-blok, trouw aan de NAVO, strevend naar meer Scandinavische eenheid.
Rood: het Intermarum, de droom van de VS als bufferzone tussen Duitsland en Rusland.
Groen: het Zwarte Zee-blok
Bruin: het Hongaarse blok
Geel: Centrale Balkan
Oranje: Rusland, Wit-Rusland en Oost-Oekraïne

Baltische Staten

Estland, Letland en Litouwen maakten zich in 1990 los van de Sovjet-Unie en zijn sindsdien trouwe leden van zowel de NAVO als de EU. Militair en economisch uitermate zwak, zijn ze niet veel anders dan de lage-lonenlanden Roemenië en Bulgarije. Sinds Maidan heerst er bovendien de vrees dat de miljoenen Russischtalige Esten en Letten in opstand komen tegen de discriminerende wetten die hen verbieden een paspoort te hebben, deel te nemen aan verkiezingen, zich verkiesbaar te stellen of een wapen te bezitten. Om die reden zijn in Estland en Letland duizenden NAVO-militairen gestationeerd. De verwachting is, dat Estland en Letland zullen gaan behoren tot het Viking-blok terwijl Litouwen een partnerschap aangaat met Polen.

Oekraïne

Oekraïne is geen land, maar 100% eigendom van de NAVO. De NAVO en haar grootste betaler, de VS, organiseerden de politieke en militaire staatsgreep van 2014, bepaalden de samenstelling van de regering, bepaalden wie er president werd, stationeerden zelfs buitenlanders in de regering (die overhaast een Oekraïens paspoort kregen) en stookten het vuur met Rusland zo hoog mogelijk op.

Oekraïne is een militaire samenwerking aangegaan met Polen en Litouwen, heeft binnenkort een Amerikaans commandocentrum aan de Zwarte Zee, generaal Hodges deelde al Amerikaanse militaire onderscheidingen uit aan Oekraïners (wat hij helemaal niet mag doen) en het Nederlandse “nee” bij het referendum over het associatieverdrag is door de hogere machthebbers (VS/NAVO) totaal genegeerd.

Moldavië

Net zoals Polen historische aanspraken heeft op West-Oekraïne heeft Roemenië oude aanspraken op Moldavië, hoewel het een stuk onafhankelijker van de NAVO is dan Oekraïne. Moldavië is een kruitvat. Het is wachten op een kleurenrevolutie, een heropleving van de oorlog in Transnistrië of een regelrechte annexatie (militair of middels een referendum) door Roemenië. Moldavië staat nu al onder grote invloed van Boekarest, met uitzondering van Transnistrië uiteraard.

Hongaars blok

Hongarije is een lastige broeder binnen de EU en lijkt steeds meer een eigen koers te varen. Militair gezien is het nog altijd een rustig land, maar er is een grote kans dat het zichzelf opnieuw activeert als centrale macht over delen van het oude Joegoslavië, zoals Slovenië, Kroatië en Bosnië. Ook kan het meer invloed krijgen in Slowakije (zoals in de Visegrad groep). Viktor Orban kan sterk aanleunen tegen gelijkgestemden in de regio en mogelijk druk uitoefenen op Roemenië via de Hongaarse minderheid in dat land.

Door: Olav ten Broek

Deze analyse van Olav ten Broek is op persoonlijke titel door hem geschreven. Zijn visie hoeft niet noodzakelijkerwijs overeen te komen met de visie van SDB

 

Nederlandse belastingbetalers – Vorstelijk vermogen, belasting vrij

0

Nederlandse belastingbetalers betalen goed salaris

De rijkdom van de Oranjes

Niemand weet wat het exacte privé-vermogen van de Oranjes is. Wel zijn Wilhelmina en Juliana in het verleden door toonaangevende Amerikaanse media meermalen uitgeroepen tot rijkste vrouwen ter wereld. Beatrix was in 2000 de rijkste vorstin ter wereld. Desondanks zeurt bijna niemand erover dat Bea jaarlijks een ‘uitkering’ van bijna 4 miljoen euro ontvangt.

Op de jaarlijkse lijst van de rijkste mensen ter wereld van Forbes stond Beatrix in 1997, met een geschat vermogen van 4,7 miljard dollar (11,8 miljard gulden), op de 63-ste plaats. Sindsdien komt zij op die lijst niet meer voor, vreemd…

Het EuroBusiness Magazine schat haar vermogen in 2000 op ruim 7 miljard gulden. Daarmee is ze de Britse koningin Elizabeth, wiens vermogen dat jaar wordt geschat op ruim 6,5 miljard gulden, voor het eerst de baas. Het doorgaans als betrouwbaar aangemerkte blad Quote, schatte het vermogen van de Oranjes in 2001 op 6 miljard gulden. Goed voor een derde plaats op de lijst van 500 rijkste Nederlanders.

Deze gigantische bedragen, laten we uitgaan van 6 miljard, hebben de Oranjes vooral te danken aan ‘Koning Koopman’, ofwel de geaccumuleerde rijkdommen vanuit het koloniale tijdperk. ,,Vooral via de Nederlandsche Handelsmaatschappij, opgericht door onze Koning Willem I, is uit de Indonesische gebieden – waar de Oranjes destijds natuurlijk een flinke vinger in de pap hadden – ontzettend veel geld gekomen. Dat is allemaal geïnvesteerd en geaccumuleerd”, zo laat royalty-watcher René Zwaap van De Groene Amsterdammer desgevraagd weten.

Waarin? Naast de nodige optrekjes die de Oranjes bezitten met daarin waarschijnlijk een aardige privécollectie kunst en zaken als privéjachten en dergelijke, is het vermogen vooral belegd in aandelen. ,,Bekend is dat de Oranjes grootaandeelhouder zijn in Koninklijke Olie/Shell, al weet niemand om hoeveel procent dat gaat. Verder bestaat het koninklijke aandelenpakket uit onder meer Unilever, Standard Oil, ABN/AMRO en diverse verzekeringsmaatschappijen”, aldus Zwaap.

Uitkering

Je zou denken dat de familie met een privé-kapitaal dat aardig in de richting komt van de schuldenlast van Nicaragua in 1999 (6.4 miljard dollar), zichzelf redelijk kan bedruipen. Willekeurig ieder andere Nederlander die aanspraak wil maken op een uitkering, zal in ieder geval eerst het eigen vermogen moeten opeten. Zo niet, de Oranjes. Voor deze familie doet het rijk al bijna twee eeuwen een zeer royale greep in de schatkist.

In 1813 is bij grondwet (artikel 40) bepaald dat de koning een uitkering krijgt en hierover geen belasting hoeft te betalen. De bedragen werden eerst voor een langdurige periode vastgesteld in de grondwet. Sinds 1972, met de Wet financieel statuut Koninklijk Huis, zijn de bedragen geïndexeerd en is officieel bepaald welke leden van het Koninklijk Huis een uitkering krijgen. In de Rijksbegroting staat jaarlijks hoeveel die uitkeringen, dus gekoppeld aan het rijksindexcijfer en de ambtenarensalarissen, omhoog gaan.

Vijf leden van het Koninklijk Huis ontvangen jaarlijks een uitkering van de staat. Op dit moment zijn dat Beatrix, Claus, Willem-Alexander, Juliana en Bernhard. Na 2 februari zal ook Maxima aan dit rijtje worden toegevoegd. Voor 2002 is de uitkering van Beatrix begroot op een netto bedrag van 3.797.687 euro, ofwel 8.369.000 gulden en 80 cent. Maar daar zal Bea dan ook echt alles van moeten doen! Al haar personeel, hulpjes, dure jurkjes, reisjes, briefpapier, inktpatronen, blauwe oogschaduw, eten, wc-papier, echt alles moet ze hier van betalen…

Optrekjes

Daar staat tegenover dat zij niet één, maar verschillende paleizen en vrijstaande huizen gratis en voor niets ter beschikking heeft van het rijk. Eén om in te werken (Paleis Noordeinde), één om in te leven en af en toe wat te kunnen knutselen (Huize ten Bosch) en uiteraard één voor feesten en partijen, dat tevens kan dienen als logeerkamer (Paleis op de Dam).

Kasteel Drakensteyn is particulier eigendom van Beatrix. Maar, laat dat nou een Rijksmonument zijn. Mocht Beatrix hier iets aan willen opknappen, dan kan zij hiervoor zoals iedere burger gewoon subsidie aanvragen bij de gemeente.

Naast dit alles, uit ruimte gebrek zullen we maar zeggen, huurt de koningin van de staat ook nog het jachtslot het Oude Loo én bezit ze (in ieder geval) één ‘vakantie-boerderij’ in Italië.

Wat een functie als koningin tegenwoordig schuift? Het inkomensdeel dat Beatrix ontvangt, dus los van alle personele en materiële kosten, is 723.326 euro (fl. 1.594.000,70). Ter vergelijking: premier Kok verdient dit jaar, inclusief alle onkosten, bruto 232.884 gulden.

De uitkering van Beatrix van 2001 was, dankzij de lastenverlichting, maar liefst met 90.000 gulden gestegen ten opzichte van het jaar daarvoor. Dat alleen al, is vier keer een bijstandsuitkering voor een gezin! Mocht Bea het – met een maandinkomen van fl.132.833,- nou toch niet redden, dan kan Claus altijd nog bijspringen. Zijn uitkering dit jaar is 760.083 euro.

Aftrekpost

Voor Juliana en Bernhard is de staat beduidend minder royaal. Zij moeten het doen met slechts één optrekje dat het rijk hen gratis ter beschikking stelt, Paleis Soestdijk. Juliana vangt dit jaar, inclusief alle onkosten, ‘slechts’ 1.030.081 euro, en Bernhard 623.494 euro.

Niet zo vreemd dat Bernhard, zoals René Zwaap vorig jaar heeft aangetoond, dankbaar gebruikt maakt(e) van de door hem zelf opgerichtte ‘milieu-multinational’ het Wereld Natuur Fonds (WNF) om nog wat bij te snoepen. Op basis van documenten die de redactie van De Groene in handen kreeg, schreef Zwaap dat dit echtpaar het WNF onder meer gebruikt als fiscale aftrekpost. (zie www.groene.nl/2001/0126/rz_bernhard.html).

Ten behoeve van het WNF hebben Juliana en Bernhard in 1988 twee schilderijen verkocht, waarvan de opbrengt: anderhalf miljoen gulden (veel hoger dan de echte waarde) van een ‘anonieme gever’ via de Zwitserse rekening van het WNF weer op Bernhards rekening is binnengestroomd. Juliana kan deze royale gift aftrekken van haar eigen inkomstenbelasting. Vervolgens heeft Bernhard dit geld besteed aan zijn persoonlijk Project Lock in Zuid-Afrika, dat in theorie natuurbescherming heette, maar in praktijk veel weg zou hebben gehad van een soort opleidingskamp voor ‘terroristen’, die letterlijk en figuurlijk jacht maakten op ANC-mensen.

Ook Juliana en Bernhard hebben een eigen vakantieverblijf in Italië. Daarnaast bezit Juliana nog altijd het landgoed ‘De Horsten’, een 400 hectaren groot gebied nabij Wassenaar, de duurste regio in Nederland. Het daarop gelegen landhuis, de Eikenhorst, was destijds speciaal ontworpen en gebouwd voor Prinses Christina en haar toenmalige echtgenoot. De gemeente heeft toen zelfs – tot grote ergernis en boosheid van veel burgers – het bestemmingsplan voor hen aangepast.

Sinds de scheiding van Christina heeft het jarenlang leeggestaan. Binnenkort zal de Eikenhorst dienst gaan doen als optrekje voor Willem-Alexander en Maxima. Als alles goed gaat tenminste, want er moet namelijk nog wel het een en ander worden verbouwd, aangepast en goedgekeurd door omwoners. Aan de gemeente zal het waarschijnlijk niet liggen…

Zijn huidige woon- en werkverblijf, naast Paleis Noordeinde – waarover het verhaal gaat dat Beatrix eerst nog geprobeerd heeft het rijk hiervoor te laten opdraaien, maar dat Willem-Alexander uiteindelijk gewoon zelf heeft moeten kopen – zal hij waarschijnlijk als kantoor aanhouden.

Als kroonprins ontvangt Willem Alexander dit jaar een bedrag van 907.561 euro. Eenmaal getrouwd, zal Maxima daar nog eens haar staatstoelage van 733.762 euro aan toevoegen.

Vragen 

Het totaalbedrag dat de monarchie het Nederlandse volk dit jaar kost, is 7.852.668 euro. Dit is echter wel los van alle miljoenen die de staat ook dit jaar weer misloopt vanwege de belastingprivileges die bepaalde Oranjes (koning en kroonopvolger) op basis van hun afkomst genieten: vrijstelling van inkomstenbelasting, vermogensbelasting en successierechten. Ook ‘het’ huwelijk drukt dit jaar natuurlijk aardig op de begroting van de overheid en gemeente(n) (113.000 en 1.634.000 euro).

De afgelopen jaren zijn er door met name leden van de SP wel kritische vragen gesteld in de Kamer over de (exorbitant) hoge koninklijke uitkeringen en belastingprivileges die de Oranjes nog altijd genieten. Ook Rick van de Ploeg heeft in de media wel eens gezegd dat het wat lager kan en zijn er suggesties gedaan om hier iets aan te veranderen, maar vooralsnog duidelijk zonder succes.

Agnes Kant van de SP deed het meest concrete voorstel. Zoals Marijnissen al eerder deed, heeft zij vorig jaar nog voorgesteld om, net als het geval bij het Koninklijk Huis in Engeland, de uitkeringen op zijn minst te bevriezen en de koninklijke leden gewoon belasting te laten betalen over hun inkomen. Dit heeft er toe geleid dat in ieder geval het aantal leden van het Koninklijk Huis waar de regering (financieel) verantwoordelijk voor is, wordt teruggedrongen. Daarover zou deze kabinetsperiode nog een beslissing worden genomen. Het wetsontwerp ligt echter nog altijd ter beoordeling bij de Raad van State. Naar het zich laat aanzien, heeft men hiermee niet zo’n haast.

De begroting die niemand wil

0
begroting

De begroting 2018 die Jeroen Dijsselbloem deze dinsdag uitpakt in de Tweede Kamer, is een wees. Niemand in de bankjes tegenover de demissionaire minister van Financiën wil er veel van weten. De oude coalitie van VVD en PvdA is ver over haar houdbaarheidsdatum en werd het ternauwernood eens over een extra bedrag van €270 mln voor leraren; een promille van de totale rijksuitgaven. En de nieuwe samenwerkingspartners zitten al een half jaar te delibereren over hoe ze het juist anders willen.

Het Rijk staat op de automatische piloot sinds de feestbegroting van 2016, toen er nog voor €5 mrd aan lastenverlichting werd uitgedeeld. In 2017 kwamen de ‘intensiveringen’, nieuw geld voor bepaalde beleidsaccenten, uit op amper €1 mrd en werd uitstel van bezuinigingen verkocht als ‘extra geld’ voor justitie en zorg. Verder worden er nog wat inkomens herverdeeld, de ‘koopkrachtreparatie’. Bij elkaar maakt deze ‘regering van lopende zaken’ ook dit jaar voor minder dan €1 mrd het verschil ten opzichte van ongewijzigd beleid.

Uitgaven blijven stijgen

De uitgaven stijgen volgend jaar veel sterker dan dat, volgens uitgelekte cijfers tot €277 mrd tegen €262 mrd in de begroting 2017. Dat komt onder andere doordat bestaand beleid volgend jaar gewoon doorwerkt in indexeringen, in afdrachten aan de EU (+€350 mln) en het ambtenarenpensioenfonds ABP (+€342 mln), in extra uitgaven voor de langdurige zorg (€0,5 mrd) en in niet doorgevoerde bezuinigingen, onder andere bij onderwijs. Bovendien valt de bezuinigingsdrift van Rutte I en II, die dit jaar nog doorwerkt voor €3 mrd en bij elkaar optelt tot €47 mrd, volgend jaar ook weg.

Ook de inkomsten staan op de automatische piloot. Volgend jaar komt zo’n €285 mrd binnen aan belastingen en premies. Voor dit jaar werd nog €260 mrd begroot maar dat bleek in de Voorjaarsnota al te zijn opgelopen tot €268 mrd. Het vliegwiel van crisismaatregelen die in de afgelopen jaren leidden tot een steile lastenverzwaring voor bedrijven en burgers, draait in 2018 onveranderd door. De collectieve lastendruk in Nederland bedraagt nu 38,7% van het bruto binnenlands product, tegen 35,7% bij het aantreden van dit kabinet. Volgend jaar zal hij bij de huidige parameters boven de 39% uitkomen.

Trendbreuk laat op zich wachten

De trendbreuk die de formerende partijen beloofden in deverkiezingsstrijd laat op zich wachten. VVD, CDA, D66 en ChristenUnie stelden allemaal lastenverlichting in hetvooruitzicht voor gezinnen. Gewogen naar zetelaantal telt de VVD-belofte van €14,2 mrd het zwaarst en de €5,6 mrd die de ChristenUnie beloofde het lichtst. Gecorrigeerd voor gewicht in de coalitie zou er dus zo’n €10 mrd uit de bus moeten rollen. Voor bedrijven, die volgens VNO-NCW de afgelopen jaren toch al de rekening van de crisis grotendeels betaalden, zit volgens die berekening een lastenverzwáring in het vat van rond de €2 mrd.

De nieuwe coalitie, die volgende maand op het bordes wil staan, kan nog proberen om de begroting aan te passen. Zo kunnen tot 22 november wijzigingen in de loonbelastingtabellen worden doorgevoerd en tot 1 december in de vennootschapsbelasting. Maar voor echte stelselaanpassingen, bijvoorbeeld in de loonheffingen of toeslagen, moet worden gerekend met zes tot achttien maanden.

Uitgaven

Aanpassing van het btw-tarief heeft minimaal drie maanden nodig en voor het bedrijfsleven veel langer. Daar komt ook nog een andere beperking om de hoek kijken. De ICT-systemen van de Belastingdienst kunnen tot 1 oktober 2022 nog maar één keer een nieuw algemeen btw-tarief aan, schreef staatssecretaris Eric Wiebes eerder dit jaar aan de Kamer.

Ook qua uitgaven kan de Staat niet zomaar de steven wenden. In het ‘basispad’ voor de overheidsuitgaven tot 2021 voorziet het Centraal Planbureau nog een autonome stijging met €17 mrd. Maar de enige bezuiniging die alle vier de coalitiepartijen willen doorvoeren komt gemiddeld uit op €1,2 mrd. Die zou het ‘openbaar bestuur’ betreffen, dat dit jaar €64,2 mrd kost en dankzij die bezuiniging in 2021 nog ‘maar’ €63 mrd.

 

Iedereen er 0.6 procent op vooruit? U wordt alweer gigantisch belazerd!

0
VVD

Wij hadden het al even kort over het plan van de mogelijke coalitiepartners om middels een lastenverlaging er voor te zorgen dat iedereen in Nederlander 0.6 procent in koopkracht op vooruit zou kunnen gaan. Nu weet u, dat de overheid nooit een cadeautje uw richting geeft, tenzij ze er zelf niet beter op worden en U uiteraard slechter. Maar voor de tribune is het een aardig spelletje, zeker als je weet, dat het merendeel van het publiek het toch niet snapt.

Wij schreven al dat een iets meer dan modaal verdienende Nederlander er per maand netto ongeveer tussen de € 12 en € 15 op “vooruit” zou kunnen gaan, Dat deze “vooruitgang” al te niet gedaan zal worden door de hogere zorgpremies , daar hoef je geen rekenmeester voor te zijn.

Nu komt naar buiten, dat de formatiepartners overwegen het lage BTW tarief van 6 procent te gaan verhogen. Dat lage tarief is o.a. van toepassing op een groot deel van uw dagelijkse levensmiddelen. Stel dat u excl. BTW wekelijks voor € 70 boodschappen doet, dan bedraagt de BTW momenteel € 4.20 en zou de BTW met 2 punten verhoogd worden, dan scheelt u dat € 0.60 per week dus al gauw weer een 3 euro per maand. En, u zult toegeven dat dit een zeer conservatieve berekening is.

Wat echter aan uw aandacht ontglipt zal zijn, is een voorstel van het huidige demissionaire kabinet en wel van de minister van financiën uit juli dit jaar voor een wetswijziging, die op 1.1.2018 in werking zou moeten treden. Met de mooie titel ” Aanscherping definitie geneesmiddelen verlaagd btw-tarief ” probeert den Haag u nog wat meer centen afhandig te maken.

Het wetsvoorstel dat nog door de beide Kamers goedgekeurd moet worden, maar u weet bij het roven lukt zo iets altijd, wordt het 6 procent tarief o.a. op aambeienzalf verhoogt naar 21 procent. Grapje, het gaat om veel meer producten die u nu bij de drogist kunt kopen tegen het lage tarief, zoals o.a. tandpasta zonnebrandcrème babycrème en maagzuurtabletten . Die zult u met de nieuwe plannen van het nog te formeren kabinet overigens wel nodig hebben.

Maar er zit een grote adder onder het gras. Toen de rechter besloot dat tandpasta en zonnebrandolie voortaan als geneesmiddelen moeten worden gezien en dus onder het 6-procenttarief vallen en niet mogelijkerwijze onder de nieuwe voorgestelde regeling zouden kunnen komen te vallen, had dit ten gevolge dat de overheid op jaarbasis zo’n 30 miljoen euro aan belastinginkomsten zou mislopen. Om dat te ‘repareren’ besluit staatssecretaris Wiebes nu dus om de definitie van geneesmiddelen voor deze artikelen te schrappen!

U ziet de overheid is zeer creatief en inventief als het gaat om nieuwe “plofkraken “op uw inkomen te bedenken. Bestaan er in de wet geen “geneesmiddelen “meer, dan kun je gewoon het BTW tarief verhogen en dat gaat u zeker het u nog resterende deel van de beloofde 0.6 procent lastenverlaging kosten, zover dat al niet het geval is! Dus sla alvast maar wat tandpasta, aambeienzalf en zonnebrandolie in!

Een schrale troost 🙂 volgens de regering wordt het nu ook eenvoudiger voor de Belastingdienst. “De maatregel betekent ten opzichte van de huidige situatie een verduidelijking en eenduidige btw-behandeling voor een resterende groep producten in de gezondheidszorg.”

En lezers, dat is toch wel iets waar wij met z’n allen toch graag een paar centen voor over hebben.

Bron