DELEN
Oekraïne
Onze premier Rutte (rechts) schudt de man die zijn eigen volk bombardeert en uitmoordt, de hand

We houden de situatie in Oekraïne nauwlettend in de gaten, omdat het één van de broeinesten in de aanloop naar de Derde Wereldoorlog is. Daarbij verbaast het optreden van de chocolademiljonair en oligarch Petro Porosjenko ons steeds meer.

Van nul tot 1.6 miljard

We zijn niet verbaasd over alle bedrog, afpersingen en andere misdaden die hij moest begaan waardoor zijn vermogen groeide van nul tot 1,6 miljard dollar (en daarmee op plaats 7 van de lijst met Oekraïense oligarchen terechtgekomen is). Dat is namelijk bij veel anderen in Oekraïne dagelijkse praktijk, reden waarom zoveel westerse politici zulke “goede banden” onderhouden met invloedrijke Oekraïeners. Nee, we vermoeden dat Porosjenko zijn hand aan het overspelen is, een te grote broek aantrekt, en dat zijn laatste uur binnen afzienbare tijd letterlijk geslagen heeft.

Diefstal en bedrog

Als we kijken wat mensen als Leonid Michelson, Wladimir Potanin, Gennadi Timchenko, Roman Arkadjewitsch Abramowitsch en Michail Borissowitsch Chodorkowski, om maar wat te noemen, allemaal gedaan hebben om hun vermogens (vaak via methoden van diefstal en bedrog) te laten groeien, dan is wat Porosjenko gedaan heeft daarbij vergeleken nog maar kinderspel.

Dat Porosjenko samenwerkt met de Amerikanen (en de grote ondernemingen uit de VS die nu zijn land aan het leegplunderen zijn) is ook niet nieuw: hij heeft immers zijn positie te danken aan het Westen en dan vooral de VS. Waar wij rekening mee houden is dat Porosjenko wel eens hetzelfde lot kan ondergaan als Michail Chodorkowski, de Russische oligarch die veel van zijn rijkdom verspeelde, in de gevangenis belandde, uiteindelijk gratie kreeg, en dat allemaal omdat hij een te grote broek aangetrokken had (denken wij – hoewel wij ook wel vraagtekens zetten bij zijn manieren van zakendoen).

EU

Waarom wij nu denken dat Porosjenko wel eens óók dit lot te wachten kan staan? Het zijn vaak de verklaringen en toespraken die hij doet. Al zeer lang belooft hij de burgers in zijn land dat zij binnen een paar maanden visumvrij naar de EU kunnen reizen – terwijl een overeenkomst ver weg lijkt (als we tenminste kijken naar het Europees recht en de verhouding van de EU met een land waar een burgeroorlog heerst).

Ook heeft hij het steeds weer over het “heroveren” van de Krim, dat hij de opstandelingen in het oosten van het land zal verslaan, terwijl zijn land al honderd keer bankroet is en zelfs geen geld heeft om een openstaande gasrekening te betalen.

Daarnaast vertelt hij steeds weer dat hij in Oekraïne het sterkste leger van Europa wil opbouwen, en tegelijkertijd eist hij aanzienlijke wapenleveranties van de EU, Duitsland en de VS…. vermoedelijk wil hij ook nog wel wat nucleair arsenaal.

Totaal gestoord

De man is volledig van het padje, heeft ze niet meer op een rijtje. Dat zien we trouwens wel meer bij politici, eigenlijk bij veel méér politici, want ook bij andere volksvertegenwoordigers zitten de nodige schroefjes los. Hij heeft bijvoorbeeld onlangs weer wat ordetekens uitgereikt, niet aan mensen die veel betekend hebben voor het land (of misschien toch: John McCain….. die kreeg de “Orde voor de Vrijheid”! Humor kun je de Oekraïeners niet ontzeggen). Nee, vooral vriendjes, neonazi’s en psychopaten kregen de nodige ordetekens opgespeld.

Moskou

De tijd begint in het nadeel te werken voor Porosjenko. In de rest van de wereld gaat het niet zoals hij graag wil. Niet alleen heeft de Turkse president Erdogan een bezoek gebracht aan Moskou om zijn excuses aan te bieden voor het neerhalen van de Su-24 en zijn dank uit te spreken aan Poetin voor zijn steun vóór en tijdens de coup, ook lijkt de Britse premier Theresa May richting Moskou te buigen. Verder heeft een aantal regeringsleiders van de EU de buik inmiddels vol van Oekraïne en wil dit “probleem” zo snel mogelijk uit de weg hebben, vooral omdat Turkije opnieuw dreigt het oude continent te overspoelen met migranten. Dat, en de economische malaise in het bankroete land, maakt dat de EU de (door de Amerikanen opgelegde) sancties niet lang meer zullen vasthouden…. alleen de niet-democratisch gekozen opvreters in Brussel moeten nog even aan de nieuwe situatie wennen (en dat kan relatief lang duren – traag van begrip, maar wel snel van drinken en eten, u kent ze wel).

Angst

Op dit moment wil (uit angst voor Washington) geen regeringsleider in de EU nog zijn vinger branden aan het probleem Rusland, maar een bezoek van May zou wel eens het startschot kunnen betekenen van een hele stoet regeringsleiders richting Moskou… want uiteindelijk wil niemand achter het net vissen. Pecunia non olet.

Dat is een voor Hillary Clinton ongewenste situatie. Zij ergert zich aan die slappe dweilen in de EU en met de steun van de wapenlobby en de haviken in Washington kon wel eens (noodgedwongen) snel een nieuwe situatie worden geënsceneerd… één die gunstig is voor de psychopatische “krijgshaftige” Clinton, die maar al te graag de strijd wil aangaan met Poetin (maar dan moet de EU/NAVO wel de kolen voor haar uit het vuur halen).

Het probleem met Porosjenko is dat hij inmiddels erg veel weet. Teveel, denken wij, in de ogen van de Amerikanen. Misschien wel teveel om hem in leven te laten. Hij probeert Hillary Clinton af te persen met wapenleveranties, en als we de loslippigheid die wij bij hem constateren, in ogenschouw nemen dan kan het binnen afzienbare tijd wel eens afgelopen zijn met de miljardair, niet alleen politiek gezien maar zelfs met zijn gezondheid.

Een ongeluk is zo gebeurd.

En mocht hij op een gewelddadige manier aan zijn eind komen dan zien we voor de VS ineens een gunstige situatie: de schuld kan worden afgewenteld op de rebellen in het oosten van het land, of, nog beter: de Russen. Het land heeft er dan een nieuwe held bij, een “oude” vijand en de Rechtse Sector kan eindelijk aan de macht komen en een oorlog beginnen tegen Rusland.

Win-win-win voor de VS, dachten wij zo.

Reacties

Reacties

1 REACTIE

Geef een reactie